امروز: چهارشنبه، 30 خرداد 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

پل تاریخی شالو

پل تاریخی شالو یکی از آثار قدیمی شهرستان ایذه و استان خوزستان است و در مسیر جاده تاریخی دزپارت قرارداشته است.
پل شالو گذرگاهی است که قدمتی چند هزارساله دارد و آثار برجامانده آن نشان دهنده هنر معماری و اندیشه ایرانیان باستان است.
این پل در قلمرو طایفه شالو واقع بوده است، صدها سال است که به این نام شناخته می‌شود.
پل شالو و « گدار» معروف « بلوطک» نه تنها یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌هایی است که خوزستان را به فلات مرکزی ایران وصل می‌کند بلکه بخش مهمی از ایل بختیاری نیز از آن استفاده کرده و خود را به مناطق گرمسیری و سردسیری می‌رساند. این پل در طول تاریخ با اسامی مختلفی مانند: خره زاد، خورزاد، دزپارت، دسفارت، ایذج و شالو شناخته شده است.
پل قدیم شالو از دو ستون بلند و مستحکم و دو طناب ضخیم و محکم تشکیل شده بود در زمان قدیم این پل چوبی بوده و تلفیقی از چوب و طناب بوده بعدها با استفاده از کابل دو سر پل را به هم وصل کردند و چیزی شبیه به اتاقک افراد و دامها را جا به جا می‌کرد.

پل آب بر ( ترناو )

پل آب برسر ( ترناو ) در غرب روستای فتح آباد بخش ارسک از توابع شهرستان بشرویه در حدود 12کیلومتری ، در کوهی به نام کوه شتری در استان خراسان جنوبی واقع شده است .
این سازه معماری شامل دو پل می‌باشد که برای انتقال جریان آب قنات از یک سوی دره به سوی دیگر کاربرد داشته است.
پل‌های آب برسرترناو آثاری به جا مانده از دوره‌های ساسانی و سلجوقی می‌باشند.
پل اولی که کوچکتر است دارای قدمت بیشتری بوده و بعد از این که کارایی خود را از دست داد مردم این منطقه اقدام به ساخت پلی جدیدتر نمودند.
بنابر شواهد موجود احتمال می‌رود که پل قدیمی‌تر متعلق به دوره‌ی ساسانی باشد و از این نظر حائز اهمیت است.
پل قدیمی در نقطه ای کم عرض بر دامنه‌های سنگی دوسوی رودخانه ساخته شده است.

پل بانو صحرا

پل بانو صحرا در روستای بانو صحرا از توابع دهستان چندار بخش چندار شهرستان ساوجبلاغ واقع در غرب استان البرز روی رودخانه کردان _ که از کوه‌های برغان و ورده سرچشمه می‌گیرد و فقط در فصول زمستان و اوایل بهار آب دارد، واقع شده است.این پل از دوران صفویه تاکنون پایدار مانده است
این پل دارای دو چشمه طاق و دو کنو (چشمه طاق‌های کوچک) بوده که یکی از آنها یعنی دهانه ضلع غربی بزرگ‌تر از چشمه ضلع شرقی بوده است. خیز این پل به دلیل طغیان نکردن و سیل آسا نبودن رودخانه کم است. این پل تا سال ۱۳۵۳ ساختاری سالم و پابرجا داشته اما در حال حاضر رو به ویرانی گذاشته است. دهانه شرقی آن به طور کامل تخریب شده و آثار بسیار اندکی از پایه جبهه شرقی و پاکار چشمه طاق شرقی باقی مانده است. ضلع غربی کاملا تخریب شده، دهانه غربی نیز در وضعیت نامناسبی قرار دارد و ترک هایی در طاق مشهود است.

پل میربهاءالدین

پل میر بهاءالدین در دوره قاجاریه بر روی رودخانه شهر زنجان رود در ابتدای جاده بیجار بنا شده است؛ این پل زیبا در استان زنجان ، با معماری بی‌نظیر خود از دیرباز چشم هر بیننده‌ای را نوازش و تاریخ این مرز و بوم را به نمایش می‌گذارد.
پل تاریخی میر بهاءالدین توسط یکی از خیران شهر زنجان به نام حاج میر بهاءالدین در زمان ناصرالدین شاه قاجار در سال 1310 هجری قمری احداث شده است.
حاج میر بهاءالدین یکی از تجار دوره ناصرالدین شاه قاجار است که بناها و آثار متعددی مانند آب انبار میر بهاءالدین، قنات میر بهاءالدین، حمام، مسجد میر بهاءالدین معروف به مسجد حاج تقی و ... از وی به یادگار مانده است.
در جنوب شرقی شهر زنجان رودخانه بزرگی به نام زنجان رود (زنجان چایی) قرار دارد و سه پل تاریخی با نام‌های «میر بهاءالدین»،«سید محمد» و «سردار» در دوره قاجار به موازات هم روی این پل ساخته شده است.

پل حاج سید محمد ( سردار )

پل حاج سید محمد ( سردار ) در استان زنجان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زنجان ، بر روی رودخانه زنجان رود واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ مهر ۱۳۵۶ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این پل در جنوب شرقی زنجان بر روی رودخانه زنجان رود و در مسیر زنجان به همدان قرار گرفته و در حدود سال 1300ه.ق توسط حاج سید محمد موسوی از روحانیون عصر مشروطیت و با هزینه حاج یوسف ارباب که از تجار و متمولین زنجان در دورة ناصرالدین شاه بوده ساخته شده است.
درازای پل حدود 104 متر و عرض آن 5/6 متر است. پل دارای سه چشمه یا دهانة بزرگ و دو دهانة کوچک بر روی پایه‌های سنگی با طاق‌های جناغی است. پایه‌های پل تا ارتفاع دو متر با سنگ‌های سفید به ابعاد 55*10 سانتی‌متر و ملات ساروج ساخته شده و در داخل و هسته پایه‌ها از سنگ‌های درشت رودخانه استفاده شده است.

پل خداآفرین منطقه بازفت

شهرستان کوهرنگ یکی از شهرستانهای استان چهارمحال و بختیاری است. مرکز این شهرستان، شهر چلگرد است و پل خداآفرین منطقه بازفت یکی از بناهای تاریخی این شهرستان است.
شهر چلگرد در ۸۵ کیلومتری شهرکرد واقع شده است،که بزرگترین جامعه‌ی ایلی کشور یعنی ایل هفت لنگ بختیاری را در خود جای داده است. طبیعت بکر و دست نخورده منطقه به همراه جاذبه‌های گردشگری بی نظیر سالیانه گردشگران بسیاری را از سراسر کشور و حتی دنیا به سوی این شهرستان هدایت می‌کنند.به طوری که در هر فصل جذابیت و گردشگر خاص خود را دارد.
پل خدآفرین در سمت جنوب شرقی روستای گزستان قرار دارد. روستای گزستان در 140 کیلومتری شهرکرد در منطقه بازفت واقع شده است .
این پل به خاطر ریزش کوه در زمانهای قدیم ومحوشدن رودخانه برای مسافتی چند کیلومتری به این نام خوانده می‌شود
پل خدا آفرین به صورت طبیعی بر روی رود خانه بازفت ایجاد شده که تنها محل عبور عشایرمنطقه برای ییلاق وقشلاق بوده است که برای عبور از صخره‌های صعب العبوردرزمانهای گذشته بیش از یکصد پله سنگی ساخته یاحجاری شده است که امروزه توجه کوهنوردان و گردشگران فراوانی را به خود جلب نموده است .

پل خیرآباد

در 10 کیلومترى خیرآباد شهرستان گچساران از توابع استان کهگیلویه و بویر احمد ، در روستای ده ناصر ویرانه‌هایى از دو پل و یک چهار طاقى باقى مانده است که پل خیرآباد ، داراى طاقى است و ارتفاع آن به ۶/۶۰ متر مى‌‌رسد. دیوارهٔ سنگى آن به کلى شکسته و دیوارهٔ شرقى آن سنگ‌هاى ساختمانى مشخصى دارد که ویران شده و فرو ریخته است.
بقایاى پل بالایى خیرآباد ، چشم‌گیرترین اثر تاریخى است؛این اثر با ۱۳۰ متر طول در سمت راست کناره ، سه گذرگاه داشت که در امتداد آن پایه‌هایى به بزرگى ۱۰×۱۰ متر احداث شده بود.
پهناى جاده‌اى که از روى این پل مى‌‌گذشت ، حدود هشت متر بود که به وسیلهٔ دیوارى با یک متر بلندى حفاظت مى‌شد. بناى این پل ، به اواسط دورهٔ اولیه اسلامى مربوط است و دست کم سه نوسازى بزرگ که آخرین آن در زمان سلسله صفویه صورت گرفته بر روى آن انجام شده است.

پل پریم

پل پریم (پرین) در8 کیلومتری قسمت شرق شهرستان باشت از توابع استان کهگیلویه و بویر احمد ، رودخانه تنگ شیو، روستای چم بلبل واقع شده که مربوط به دوران‌های تاریخی پیش از اسلام است. این پل حدود 90 کیلومتر با مرکز استان فاصله دارد .
این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل پریم مجموعه ای از پل‌های هخامنشی و ساسانی است که در ادوار گذشته در بخش‌های مختلف رودخانه بنا شده است.
آخرین پل که متعلق به دوره ساسانی است هم اکنون بخش هایی از آن پا برجا مانده که بقایای به جا مانده از آن شامل 13دهانه طاق چشمه و پایه ستون‌های بزرگ است. محل احداث پل بریم یکی از نقاط استراتژیکی بوده که از عهد باستان تا دوره معاصر مورد توجه قرار گرفته است،پلی که بر روی رودخانه زیبا و مملو از ماهی‌های رودخانه ای قرار دارد.

پل گاران

پل گاران یکی از جاذبه‌های تاریخی و گردشگری شهرستان مریوان است که روی رودخانه دایمی گاران که از ارتفاعات بلند و برف گیر منطقه سرشیو مریوان استان کردستان سرچشمه می‌گیرد، ساخته شده است. این پل ارتباط بین دو منطقه جانوره و گاران در مریوان را فراهم می‌سازد.
این پل تاریخی در 10 کیلومتری شمال شرقی مریوان و در مسیر گاران – تیژتیژ واقع شده است و در زمانهای نه چندان دور ارتباط بین دو منطقه اسلام دشت و گاران را فراهم می‌کرد.
پل تاریخی گاران بابستر سازی آغاز و سپس پایه‌های آن ایجاد شد که در ساخت آن ملات، سنگ ، ساروج و آجر به کار رفته است.
پل در فاصله 12 کیلومتری شرق شهر مریوان و در 900 متری کارخانه آسفالت شهرداری واقع شده است.
پل گاران دارای دو دهنه‌ی شش ضلعی درمیان رودخانه و دو پایه متصل به ارتفاعات طرفین رودخانه است و سه دهنه دارد طول آن 42، عرض 5/9 و ارتفاع آن 6متر است .

پُل فرهادآباد

پُل فرهادآباد در استان کردستان و در 15 کیلومتری شمال غربی شهرستان قروه ، در روستایی به همین نام قراردارد و در مسیر جادة قدیمی بیجار ، روی رود خانة « بایتمر »واقع شده است.این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۶۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در دوره صفویه به دلیل اتخاذ سیاست گسترش راه‌های کاروانی و افزایش بنای کاروان‌سراها پل‌های بسیاری در نقاط مختلف ایران بنا شد.
تاریخ ساخت پُل به طور دقیق مشخّص نیست و با توجّه شیوة معماری پُل ، به نظر می‌رسد که احتمال قوی از پُل‌های دوران صفویّه باشد .
کاروان‌هایی که از شمال غرب کشور قصد عزیمت به مناطق مرکزی را داشتند از روی پل صلوات‌آباد به بیجار آمده و سپس از طریق پل فرهادآباد خود را به تهران و مناطق مرکزی کشور می‌رساندند.
البته این پل‌ها بیشتر به دلیل قدمت تاریخی خود حائز اهمیت هستند، اما مردم روستای فرهادآباد همچنان از روی این پل رفت و آمد می‌کنند.