امروز: شنبه، 3 تیر 1396

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

مسجد نو ( اصفهان )

مسجد نو در شهر اصفهان واقع در استان اصفهان با معماری ایرانی مربوط به دوره‌ی صفویه با مساحتی در حدود هزار متر مربع از دو شبستان اصلی واقع در قسمت غربی مسجد و با سقف ضربی ساخته شده است.
شبستان اصلی این بنای تاریخی مذهبی برروی ۹ستون سنگی که پایه آنها برای استحکام بیشتر زیر ستون‌های از ساج استفاده شده و هر ستون از سه قطعه تشکیل شده استوار است. در این بنای تاریخی همچنین مناره ای به ارتفاع ۱۲ متربه چشم می‌خورد که سی سال قبل بازسازی شده است .محراب مسجد بصورت مقرنس کاری تزئین شده و مصالح به کار رفته در این بنا باعث استحکام آن گردیده است .
در قسمت شرقی مسجد حیاطی است با ایوان آجری که قسمت شمالی آن را تشکیل داده و دارای شبستانی کوچک و محرابی تزئین شده می‌باشد و کف حیاط مسجد دارای سنگ فرش قدیمی بوده و شبستان نیز دارای سنگ فرش کاشی می‌باشد.

مناره دارالضیافه

در محله جوباره , واقع در استان اصفهان در طرفین کوچه ای که از قدیم به نام (حاج کاظم ) شهر اصفهان معروف بوده دو مناره مدور قرار دارد که دارای تزئینات مقرنس کاری هستند.سبک تزئینات بنا آن به دوره مغول مربوط می‌کند.
دو مناره مدور با تزییناتی به سبک مغولی و به ارتفاع 38 متر قرار دارند که در ربع اول قرن 8 هجری قمری ساخته شده اند. از آنجایی که کتیبه‌های این دو مناره ریخته است، تاریخ دقیق ساخت آنها مشخص نیست. گروهی معتقدند که مناره‌ها باقی مانده از ورودی یک کاروانسرای سلطنتی در دوره آل مظفر است و برخی نیز اظهار می‌دارند چون ساختمان اطراف مناره‌ها معروف به سنجریه است و گویا در زمان سلطان سنجر سلجوقی بنا شده اند، پس تاریخ مناره‌ها هم به آن زمان یعنی قرن 6 می‌رسد. ولی با توجه به مقرنس کتیبه باقی مانده، این دو مناره به دوران اولجایتو ایلخانی تعلق دارد و نه سنجر سلجوقی.

موزه ساعت

موزه ساعت واقع در ارومیه در 300 متر مربع وسعت طراحی شده است , بخشی از ساعت‌های مورد نظر، از موزه ارومیه، تعدادی از گمرکات استان آذربایجان غربی تهیه شده و بخشی نیز خریداری شده است.
برای این موزه بیش از 200 ساعت نفیس جیبی، طاقچه‌ای، رومیزی و دیواری از جنس طلا و نقره متعلق به قرون 17، 18، 19 میلادی و دوره قاجار تهیه و آماده شده است.
ساعت مسجد ˈسردارˈ ارومیه ( ساعت 95 ساله که ساخت آلمان است ) از جمله شاخص‌ترین ساعت به نمایش گذاشته شده در این موزه است.
ساعت‌های تهیه شده برای این موزه، ساخت کارخانه کشورهای مختلف از جمله سوئیس و انگلیس است.
این موزه مجموعه ای ازانواع ساعتهای آفتابی، شنی، مکانیکی ، جیبی و رومیزی رادرخود جای داده که هرکدام یادگارنسلی ازفن ساعت سازی وعلم سنجش زمان می‌باشد.

موزه ارومیه

موزه ارومیه در شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی دومین موزه غنی کشور محسوب می‌شود و قدیمی‌ترین آثار آن متعلق به هزاره هفتم قبل از میلاد است.
این موزه در سال 1346 خورشیدی بنا شد , موزه ارومیه در طولانی‌ترین خیابان این شهر که از شش دهه پیش بدلیل قرار گرفتن دانشگاه ارومیه در امتداد آن، بدان خیابان دانشکده می‌گویند قرار دارد.
این موزه دارای یک تالار بزرگ مخصوص اشیای باستانی و تاریخی دوره‌های مختلف تاریخی و تالاری کوچک است که به موزه مردم شناسی اختصاص دارد.
در موزه ارومیه مجموعه‌ای از کتاب‌های نفیس خطی که اکثر آن‌ها قرآن مجید و کتب دینی و اسلامی است، نگهداری می‌شود، همچنین اشیایی از دوره‌های ما قبل تاریخ، تاریخی و اسلامی و نیز اشیایی مربوط به هنرهای ملی و تزیینی مردم شناسی، صنایع دستی و... نیز در این موزه به چشم می‌خورد.

مسجد جامع ارومیه

مسجد جامع ارومیه از آثار کهن و قدیمی شهر تاریخی ارومیه واقع در استان آذربایجان غربی میباشد که در خیابان اقبال و در میان بازار قدیمی شهر واقع شده و یکی از ارکان اصلی بافت قدیمی شهر است.
مسجد و تزئینات داخلی آن طوری است که امکان ندارد مسلمانی وارد آن شود و بدون عبادت و راز و نیاز از آن خارج شود در واقع این مسجد چنان تزئین شده است که نمازگزاران برای مناجات و نماز خواندن به وجد می‌آیند.
مسجد جامع از ارزشمندترین و قدیمی‌ترین مساجد ارومیه بوده و تاریخچه آن به دوره‌های سلوجوقیان و ساسانیان برمی گردد بنابراین در دوره‌های مختلفی معماری هایی جهت کامل شدن آن انجام گرفته است.

سنگ‌نوشته کیله شین ( کله شین )

سنگ‌نوشته کِله‌شین کتیبه ایست در شهرستان ارومیه واقع در استان آذربایجان غربی که در نزدیکی روستای کله‌شین در شمال شرق عراق در حدود ۲۰۰ متری از مرز ایران کشف شده است. تاریخ نگارش این متن را حدود ۸۰۰ پیش از میلاد دانسته‌اند. کیله شین به معنای سنگ قبر کبود است.
این سنگ در سر راه رواندوز به اشنویه در وسط گردنه‌ی کوهی که اشنویه را از رواندوز جدا می‌سازد نصب شده بود. این ستون دارای دو صفحه است که بر روی هر صفحه‌ی آن خطوطی به دو زبان آشوری و اورارتویی حک شده است.
سمت آشوری این سنگ در اثر تیراندازی‌های مکرر افراد ناآگاه به شدت آسیب دیده است ولی خطوط آن هنوز خواناست. در قسمت پشت کتیبه که به زبان اورارتویی است ساییدگی بر روی سنگ دیده می‌شود.

محوطه باستانی شورگل

روستای شورگل روستایی است که در شهرستان بیله سوار واقع در استان اردبیل،  بخش قشلاق دشت، دهستان قشلاق جنوبی قرار دارد.
محوطه باستانی شورگل در جنوب شرقی روستای شورگل قرار دارد.
این کاروانسرا در محوطه ای به ابعاد 200×150 متر در روی تپه ای به ارتفاع سه متر از زمین‌های اطراف قرار گرفته است.
ابعاد این کاروانسرا 29×20 متر است .
ورودی بنا در ضلع جنوبی قرار دارد که پس از این ورودی راهرویی به طول شش متر قرار دارد که از طریق این راهرو وارد حیاط مرکزی به ابعاد 9×18 متر می‌شویم ,در طرفین راهرو و دو اطاق به طول و عرض 5×3/5 متر احداث شده است.
در گوشه جنوبی حیاط مرکزی یک ورودی قرار دارد که از این ورودی می‌توان وارد یک فضای مستطیلی (پشت حیاط مرکزی) شد.

روستای بیمضرته

شهرستان اشنویه درجنوب غرب استان آذربایجان غربی قرار دارد و با شهرستان ارومیه در شمال با شهرستان نقده در شرق با شهرستان پیرانشهر درجنوب و دوکشور عراق و ترکیه در غرب، در ارتباط است.
قدمت تاریخی این شهرستان به حدود 900 سال پیش از میلاد می‌رسد .
در دوران گذشته این شهرستان چهار دروازه به نامهای دروازه روستای ( گرد کاشان ) واقع در ضلع شمالی, دروازه چشمه رکاباد واقع در روستای ( چشمه گل ) در ضلع شرقی، دروازه روستای ( حسن آباد ) واقع در ضلع غربی، دروازه روستای ( بیمضرته ) واقع در ضلع جنوبی، دارا بوده است.
بر اساس نقل قولی نام اشنویه از زبان کلدانیها گرفته شده و به معنی سنگر، برج و قلعه است.

روستای تاریخی مجارشین

روستای مجارشین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گنبرف بخش مرکزی شهرستان اسکو قرار گرفته و تقریبا ۶۵ کیلومتر با شهر تبریز فاصله دارد .
جمعیت این روستا درحال حاضر به صورت تقریبی۱۳۰۰ نفر می‌باشد.
مجارشین روستایی تاریخی و باستانی است که دارای طبیعتی بکر و سرسبز، کوهستانی می‌باشد.
مجارشین، در اصل میرزانشین بوده است و در زمان سیاست یکسان سازی فرهنگی رضا شاه پهلوی که تغییر نام جاهای ایران بخصوص آذربایجان جزئی از این سیاست بود، نام این روستا نیز مانند دیگر جاهای تغییر یافته ایران ، تغییر یافته است.
البته اهالی این روستا و روستاهای اطراف نام این روستا را با گویش قدیمی خود یعنی "میرزه رشین" (یا همان میرزانشین ) بکار می‌برند.
همچنین «مجارشین» گنجینه‌ای از آثار تاریخی، مناظر طبیعی و جاذبه‌های گردشگری متعدد و متنوع به شمار می‌رود.

بردگوری‌‌ها ( سنگ گبری‌ها )

بردگوری‌‌ها ( سنگ گبری‌ها ) فضاهایی با دریچه های مربعی شکل و در سنگی در دل صخره ها که بیانگر تدفین در مذهب زرتشت و پیروان زرتشته و بیش از ۱۵۰۰ سال قدمت داره. چون زرتشتیان خاک را مقدس می دونستن اجسادشونو در خاک دفن نمی کردن و در دل سنگ ها و صخره ها دالان می کندند.

در خطه بختیاری در دل صخره‌ها و یا سنگ‌های عظیم،فضاهایی با متوسط طول 30/3 و عرض 2 و ارتفاع 20/1 متر ایجاد می‌کردند که دارای دریچه‌های مربع شکل با در سنگی بوده اند.
بردگوری‌ها به گونه ای انفرادی و یا چند تایی حفر گردیده و بیانگر فرهنگ تدفین در طول بیش از 1500 سال در منطقه و نفوذ مذهب زرتشت و پیروان آن در این خطه هستند. بردگوری‌ها در بخشهای دیناران، میانکوه و بازفت پراکنده اند.