امروز: دوشنبه، 26 آذر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

موزه باستان شناسی خدا آفرین

آدرس : موزه باستان شناسی خدا آفرین در شهرستان خدا آفرین از توابع استان آذربایجان شرقی واقع شده است .
منطقه تاریخی وباستانی خداآفرین به دلیل موقعیت و محوریت ممتازو برتری که داشته از هزاران سال قبل مسکن و مامن مردمان دنیای کهن بوده است.
کاوش‌های باستان شناسان نشان دهنده این است که از چهار هزار سال قبل از میلاد مسیح، اقوامی در این منطقه سکونت داشتند که به فنون و هنرهای مختلف نیز آراسته بودند.
با آغاز عملیات اجرایی سدهای خداآفرین و قیز قلعه سی در سال 1385 هجری شمسی، پژوهش‌های باستان شناسی در حوضه آبگیر این سدها به طور جدی رقم خورد.
پس از انجام لایه نگاری در تپه <کهنه پاسگاه> ، بررسی کل محدوده سدهای خدا آفرین همراه با مطالعات مردم شناسی منطقه صورت گرفت.
سفال‌های موسوم به سفال خاکستری که مختص عصر آهن بوده به وفور در کاوش‌ها و در گورها یافت شده است که تاییدی دیگر بر تاریخ این منطقه است و همچنین هشت گور که اجساد آن‌ها به شکل جنینی دفن شده‌اند از دیگر اشیایی است که در این موزه نگهداری می‌شود.

موزه صفوی بناب ( خانه سیف العلما )

موزه صفوی بناب در شهر بناب از توابع استان آذربایجان شرقی در سال ۱۳۹۰ و در محل خانه تاریخی سیف العلماء بناب تاسیس شده است .
این خانه در محله گزاوشت که از محلات قدیمی شهر بناب است و در خیابان شهید بهشتی (خیابان دریا ) قرار دارد. فاصله این خانه از میدان اصلی شهر در حدود ۵۰۰ متر به سمت غرب میباشد، این بنا مربوط به اوایل دوره قاجاریه است که به منزل سیف العلما» شهرت دارد که متعلق به شیخ علی قاضی میباشد و بنا در دو طبقه و با نمایی آجری رو به جنوب بنا گردیده است که مصالح عمده آن چوب ، آجر و خشت است. میتوان گفت این بنا با الگوبرداری از مسجداسماعیل بیگ بناب که مربوط به دوره صفویه میباشد، ساخته شده است. ایوان جلوی این منزل دارای چهار ستون با پایه ستونهای سنگی درست شده است و مساحت این خانه ۴۵۰ متر بوده و دارای حیاط در جلوی ساختمان و با عرصه ای در حدود ۴۹۰ متر میباشد. این خانه در دوطبقه ساخته شده است.
باتوجه به پنجره‌های موجود در طبقه فوقانی چنین استنباط میشود که این خانه در وسط باغ بزرگی قرار گرفته بود که تماما در اضلاع چهارگانه آن پنجره‌های کوچکی جهت تهویه و روشنایی استفاده میگردید. این نظریه با اظهارات محلی کاملا مطابقت دارد. خیابان شهید بهشتی در سالهای قبل باغ ضلع جنوبی ساختمان را به دو قسمت تقسیم و اضلاع دیگر آن نیز بوسیله وراث به قطعاتی تفکیک و به مرور زمان به واحدهای مسکونی و تجاری معاصر تبدیل گردیده است. درحال حاضر در قسمت شمالی ...مشاهده کامل متن ساختمان، باغ بزرگی هنوز وجود دارد.

موزه مردم‌شناسی بناب

موزه مردم شناسی بناب با نشان دادن آثار تاریخی و فرهنگ عمومی در حمام قدیمی شهر بناب در استان آذربایجان شرقی واقع در منطقه آقاجری این شهر است.
این حمام قدیمی به جای مانده از دوره صفویه با معماری ارزشمند کامل حمام‌های قدیمی آذربایجان است و در زمینی به مساحت 342 متر مربع ساخته شده و رو به روی آن هم بنای مسجد تاریخی مهرآباد قرار دارد و این بناها مجموعه شهری کاملی را تشکیل داده اند.
مجموعه مسجد و حمام مهرآباد بناب با داشتن تاریخ غنی دوره صفویه، از جمله ابنیه ارزشمند و زیبای استان آذربایجان شرقی هستند.
حمام مهرآباد یکی از معروف‌ترین گرمابه‌های آذربایجان شرقی است که تاریخ بنای آن به دوره قاجار می‌رسد و از پنج بخش تالار رخت رکن، محل نظافت، تالار شستشو، گرم خانه، خزینه آب تشکیل شده است.
تالار بزرگ رخت کن این حمام تاریخی شامل یک گنبد بزرگ و چهار گنبد کوچک و چهارطاق در چهارطرف آن است و یک حوض بزرگ سنگی نیز در زیر گنبد بزرگ قرار دارد.
تالار رخت کن از طریق راهروی باریکی وارد تالار استحمام می‌شود که از نظر طراحی معماری تا حدی شبیه تالار رخت کن است.

موزه مینودشت

موزه مینودشت در استان گلستان در بنایی تاریخی مربوط به دوره پهلوی اول و در محیطی پوشیده از درختان عظیم و سر به فلک کشیده و سرسبز در شهر مینودشت قرار دارد و نگاه هر بیننده ای را به خود جلب می‌کند.
موزه باستان شناسی مینودشت پس از موزه شهدا گرگان دومین موزه باستانشناسی استان می‌باشد.
این موزه از دو قسمت مردم شناسی ( شامل صنایع دستی و لباس‌های محلی قوم قزلباش و مراحل کار ابریشم بافی ) و قسمت باستان شناسی ( شامل اشیا بدست آمد از تپه باستانی روستای بازگیر ) تشکیل شده است.
شهرستان مینودشت آکنده است از جاذبه‌های عظیم تاریخی و طبیعی و مردمی با فرهنگ کهن که شاهد این مدعا وجود محوطه‌های تاریخی همچون تپه بازگیر، دشت حلقه و هنرهای سنتی و صنایع دستی متنوع همچون گلیم بافی، نمد بافی، چادرشب بافی و ابریشم بافی است.

موزه مردم شناسی علی آباد کتول

شهرستان علی آباد کتول در استان گلستان به دلیل وجود تنوع قومیتی، فرهنگی و صنایع دستی قابلیت لازم را برای جذب هرچه بیشتر گردشگر دارد که در همین راستا اقدام به احداث و راه اندازی موزه مردم شناسی و موزه تاریخ طبیعی در شهرستان علی آباد کتول نموده است.
موزه مردم شناسی علی آباد کتول با مساحتی حدود 400 متر مربع در 12 بهمن سال 87 واقع در قسمت غربی شهر افتتاح شد. این موزه دارای بخش‌های مختلفی است که از جمله آیین‌ها و آداب و رسوم مردم علی آباد کتول را نشان می‌دهد.از صنایع دستی این شهرستان می‌توان به قالی بافی، نمدبافی، بافت پارچه‌های ابریشمی و پشمی، خورجین دوزی، چادرشب بافی، سوزن دوزی، دوخت لباس‌های محلی کتولی و ساخت آلات موسیقی محلی کتولی اشاره کرد.
در میان قوم کتول یکی از سنت‌ها و آیین‌ها مراسم ازدواج است که به ترتیب مراسم همسر گزینی، خواستگاری، نشان کردن و قند شکنی، عروس دیدن، خرید عروسی، خبر عروسی، عقد، حنابندان و عروسی را شامل می‌شود، که در این موزه به نمایش گذاشته شده است.

موزه تاریخ طبیعی کبودوال

از جنگل «کبودوال» در شهرستان علی آبادکتول که می‌گذرند، آن‌قدر زیبایی در اطراف خود می‌بینند که دیگر چشم‌شان به موزه‌ی تاریخ طبیعی کبودوال در استان گلستان نمی‌افتد، موزه‌ای که با 12 سال پیش با تقلید از موزه‌های 262 ساله اروپا و آمریکا ساخته شد.
موزه‌ی «تاریخ طبیعی» شهرستان کبودوال در استان گلستان، در جنگل «کبودوال» و 4 کیلومتری جنوب شرقی علی‌آباد کتول و در کنار جنگل هارون قرار دارد، هرچند آن را سال 82 ساخته‌اند و به نظر یکی از با سابقه‌های این جنگل محسوب می‌شود، اما هر چشمی آن را نمی‌بیند...
در موزه تاریخ طبیعی 6 دیورامای معروف استان از قبیل انواع زیستگاه‌های آبی،خشکی،تالابی ، کوهستانی و استپی نمایش داده شده است .
این موزه شامل دو غرفه هرباریوم (که نمونه‌های گیاهی منطقه را معرفی می‌کند) دو غرفه پرندگان ، یک غرفه پستاندارن ، دوغرفه حشرات ، یک غرفه صدف‌ها ، یک غرفه کانی‌ها و فسیل‌ها و یک غرفه خزندگان است .

موزه مردم شناسی ماسوله

موزه مردم شناسی ماسوله در استان گیلان و در مدخل ورودی شهر تاریخی ماسوله شهرستان فومن به همت فرهاد شرفی تاسیس شده است. در داخل موزه در سه بخش، مجموعه ای از اشیای مربوط به فرهنگ مردم ماسوله به نمایش گذاشته شده است.
بخش اول اسناد و وسایل مربوط به صد سال اخیر منطقه‌ی ماسوله و اطراف آن است. بخش دوم، وسایل مربوط به دو قرن اخیر منطقه‌ی ماسوله و روستاهای اطراف آن می‌باشد.
بخش سوم وسایل چهارده قرن اخیر قرار داده شده است،
این وسایل شامل اثاثیه و ابزارالات جنگی، دست ساخته‌‌ها و دست آوردهای فنی و شکار و به طورکلی شامل وسایل زندگی مردم ماسوله، وسایل زراعت، وسایل
ارتباطی، سفالینه‌‌ها و اشیاء بسیار زیبا و قیمتی می باشد که جنس وسایل از چوب، سنگ، شیشه، چرم، کاغذ و غیره می‌باشد.

موزه گنجینه رشت

موزه گنجینه رشت بنایی است با قدمتی 70 ساله در استان گیلان که در زیرزمینی به وسعت 700 متر مربع و با زیربنای 560 متر مربع در خیابان طالقانی ( بیستون ) شهر رشت واقع شده است.
این بنا در گذشته به میرزا حسین خان کسمائی آزادیخواه، شاعر و روزنامه نگار معروف و از رجال دوره مشروطیت و نهضت جنگل تعلق داشت و در سال 1349 هجری شمسی ، وزارت فرهنگ و هنر وقت آن را خریداری نمود.
پس از تعمیرات لازم ، برای نخستین بار توسط کارشناسان مرکز مردم شناسی ایران به موزه تبدیل شد و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تا سال 1367 با نام موزه‌ی شهر زیر نظر اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان اداره می‌شد.
با تشکیل سازمان میراث فرهنگی کشور، این ساختمان در اختیار مدیریت برنامه ریزی موزه‌ها و نمایشگاه‌ها قرار گرفت و پس از مرمت اساسی در تاریخ دهم مهرماه 1367 بازگشایی شد. این موزه از دو بخش مردم شناسی و باستان شناسی تشکیل شده است.

موزه‌ی میراث روستایی گیلان

موزه‌ی میراث روستایی گیلان در زمینی به مساحت حدود ٢٦٣ هکتار در استان گیلان ، در پارک جنگلی سراوان، واقع در کیلومتر ١٨ جادۀ رشت - تهران در دست اجراست. فکر تأسیس این موزه برای نخستین بار پس از زمین لرزۀ خرداد ١٣٦٩ گیلان- زنجان، که روند تخریب بناهای سنتی را شدت بخشید،توسط دکتر محمود طالقانی شکل گرفت. اما فاز مطالعات مقدماتی آن، از اوایل سال ١٣٨١١ آغاز شد.
ابتدا، مطالعات گسترده جهت مکان‌یابی مناسب برای اجرای پروژه انجام شد. پس از بررسی‌های فراوان، پارک جنگلی سراوان، به علت دارا بودن توپوگرافی مناسب و مشابه گیلان، دسترسی آسان و وجود تأسیسات زیربنایی مناسب به عنوان محل اجرای پروژه انتخاب شد. در همان زمان، آموزش نیروهای مورد نیاز انجام گرفت.

موزه مردم‌شناسی بروجرد

موزه مردم‌شناسی بروجرد در شهرستان بروجرد از توابع استان لرستان که با نام خانه حاج آقا کمال الدین نبوی طباطبایی(خانه فرهنگ سابق دربروجرد) درفهرست آثار ملی با شماره 3766 به ثبت رسیده است و مربوط به حدود 180سال پیش است که در طول این سالها دستخوش تغییرات و مرمت‌های فراوان شده است، بنا همانند بسیاری دیگر از خانه‌های ساخته شده به سبک وسیاقق خود در محدوده بافت تاریخی بروجرد متعلق به دوره قاجاریه است که در برخی قسمتها الحاقات ایجاد شده چه به صورت احداث فضاها و یا انجام مرمت هایی در سطوح متفاوت در سالهای بعد تا به امروز صورت پذیرفته است.
درون گرایی و احترام به حریم خانواده از خصوصیات منحصر به فرد معماری اصیل ایرانی است که این بنا نیز یکی ازنمونه‌های بارزاین موضوع می‌باشد. برای دسترسی به فضای داخلی بنا باعبوراز دالانی به حیاط دلگشای آن می‌رسیم. گرداگرد حیاط به جز نمایی بخش اصلی به فرم طاقنما همراه با تزئینات متنوع آجرکاری و کاشی معقلی شکل گرفته است. بنا شامل سه طبقه ساختمان، حیاط اندرونی و دارای ورودی حیاط است که تمامی طبقات به صورت قرینه می‌باشد که با استفاده از عناصر پنج دری، ارسی و درب و پنجره‌های ساده از یکدیگر متمایز می‌گردند .