امروز: جمعه، 26 مرداد 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

موزه مردم شناسی ابیانه

موزه مردم شناسی ابیانه در روستای تاریخی ابیانه در کوهپایه‌ای میان کاشان و نطنز در استان اصفهان واقع شده است و از آن به عنوان یاقوت سرخ کویر یاد می‌شود. این روستای تاریخی به صورت پلکانی ساخته شده و از خاک سرخ برای پوشش نمای آن استفاده شده است.
در سال ۱۳۸۵ موزه مردم شناسی ابیانه با هدف شناخت دست ساخته‌های مردم این روستا و حفاظت و پاسداری از ارزش‌های میراث فرهنگی به جای مانده از گذشتگان آنان راه اندازی شد.
بیشتر اشیای به نمایش گذاشته شده در این موزه را خود مردم ابیانه به موزه امانت یا هدیه داده اند .
موزه به سبک و الگوی معماری ابیانه ساخته شده است,لباس‌های محلی با پارچه و دوخت سنتی، دستگاه چادر شب بافی، وسایل زندگی و ابزار آلات کشاورزی,انواع نقره ,لباس عروس و داماد و وسایل چوبی آشپزخانه ,قفل‌های فلزی و چوبی قدیمی از جمله آثار به نمایش گذاشته شده در این موزه هستند.

موزه سنگ نگاره‌ها ی مراغه ( مقبره آقالار )

موزه سنگ نگاره‌ها ی مراغه ( مقبره آقالار ) در بلوار شهید مقدم خیابان راه آهن خیابان آقالار شهر مراغه در استان آذربایجان شرقی واقع شده است و به عنوان بنای باقیمانده از دوره زندیه بیانگر نوع و سبک معماری آن دوره بسیار حائز اهمیت است.
مقبره آقالار مراغه محل دفن میر فتاح موسوی مراغه ای از بزرگان عرفان و ادب این شهر است .
این بنا در سال 1175 ه.ق به دستور ظل السلطان به خاطر احترام و ارادتی که به مراد خود میرفتاح موسوی ( شاعر و عارف نامی دوره زندیه ) داشت ساخته شد.
میر عبدالفتاح موسوی از علمای بزرگ مراغه و شیخ الاسلام زمان خود بوده که شعر نیز می‌سرایید ، در اشعارفارسی "اشراق" و درشعر آذری " فتاح " تخلص می‌کرده ، دو اثر منظوم مثنوی ساقی نامه و ریاض الفتوح نیز از اوست .
این بنا یک بار در سال۱۲۴۷ هجری به طور کامل مرمت و بازسازی شده است

موزه ایلخانی مراغه

در سال 1363 همزمان با تشکیل سازمان میراث فرهنگی کشور ساختمان موزه شهر مراغه در استان آذربایجان شرقی به موزه ایلخانی مراغه تبدیل و با آثار موجود از دوره‌های مختلف تاریخی برای بازدید عموم افتتاح شد.
در سال 1375 خورشیدی موزه مراغه جهت هدفمندی آثار خود و به لحاظ اهمیت نقشی که در این شهر در دوره ایلخانی داشته، به عنوان موزه تخصصی مراغه فعالیت خود را آغار کرد, این موزه شامل آثار ارزشمندی از مجموعه‌های سفال، سکه و بخش‌های شیشه و آبگینه، فلز و کتابت است.
مراغه با وجود استواری و استمرار تمدن از دوران پیش از اسلام تا دوران مختلف اسلامی ، در دوره ایلخانی از موقعیت ممتاز برخوردار شد و به علت انتخاب این شهر به عنوان اولین پایتخت ایلخانان ، مرکز ثقل این سلسله محسوب گردید به طوری که عصر دوباره سازندگی ایران پس از یک دوره طولانی قتل ،غارت و ویرانی مغولان از این شهر آغاز می‌شود.

موزه مردم شناسی زابل

موزه مردم شناسی زابل در استان سیستان و بلوچستان و درخیابان فردوسی روبروی سالن حجاب شهر زابل واقع شده است.
ساختمان موزه در آغاز قرن 19 میلادی توسط انگلستان به عنوان کنسولگری برای اهداف استعماری در منطقه احداث شد ، در سال 1368 این ساختمان به عنوان گنجینه موقت و نمایندگی میراث فرهنگی شهرستان زابل عنوان یافت ، از سال 1368 به بعد اقدامات برای مرمت و بازسازی این بنا آغاز شد به طوری که 18 سال طول کشید تا اینکه در نهایت در سال 1385، موزه مردم‌شناسی سیستان فعالیت خود را آغاز کرد.
این موزه دارای بخش‌های مختلف از جمله شکار، نمایش آداب و سنت‌های بومی، محلی شامل لباس، کشاورزی، گلیم بافی، پخت نان، آسیاب محلی و قبرستان قدیمی است.

موزه مهرو سکه

موزه مُهر و سکه کومش در شهر سمنان ، نخستین موزه تخصصی سکه و مُهر در استان سمنان است که هم زمان با هفته میراث فرهنگی و روز جهانی موزه ها، در بیست و هشتم اردیبهشت ماه سال 1392 هجری خورشیدی به همت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان سمنان و مشارکت بخش خصوصی (مهندس حسن پاکزادیان) گشایش یافت.
در این مجموعه تخصصی؛ مُهرها، ابزارهای مبادلاتی کالا از قبیل حلقه‌های مبادلاتی، پول‌های اولیه، سکه، اسکناس، سفته و برات و ابزارهای نگهداری پول، از ابتدای تاریخ ایران تا عصر حاضر به نمایش در آمده است.
بخش نخست به مُهر‌ها اختصاص داده شده که شامل مُهر‌ها و اثر مُهر هایی از هزاره دوم پیش از میلاد تا دوره قاجار است.
نمایش سکه‌ها در بخش دوم در این مجموعه بر اساس سیر تحولات تاریخی به شکل دیدنی به نمایش گذاشته شده و تاریخ 3000 ساله تبادلات پولی این مرز و بوم را معرفی می‌کند.

موزه دزفول

موزه دزفول از بناهای زیبای معماری دوره قاجاریه است که در شهر دزفول از توابع استان خوزستان و در مرکز محله کرناسیون در شمالی‌ترین قسمت بافت قدیم قرار گرفته است.
محله کرناسیون در ابتدا محل اسکان عشایری بوده است که از کوههای کرناس در شمال شهرستان دزفول به این منطقه کوچ می‌کرده اند که با گسترش شهر و توسعه شهرنشینی به محلی برای اسکان ثابت آنها مبدل گشته است و همین دلیلِ نامگذاری این محله میباشد .
تمامی محله‌های قدیمی دزفول دارای یک خانه بزرگ و اعیانی متعلق به خان آن محله ، حمام و مسجد بوده است که این محله نیز از این قاعده مستثنی نیست. .این حمام علاوه بر نام کرناسیون به نامهایی همچون حمام نو یا حمام حاج نصیر موسوم است . نام معمار بنا استاد معزی است.
از سال ۸۲ مرمت این بنا آغاز شد و در سال ۱۳۸۵ به موزه مردم شناسی دزفول تبدیل گردید.

موزه مردم شناسی کلات

عمارت خورشید بنایی از دوره افشاریه می‌باشد ، موزه مردم شناسی کلات با وسعتی حدود 270 متر مربع بخشی از طبقه تحتانی عمارت تاریخی خورشید شهر کلات از توابع استان خراسان رضوی را به خود اختصاص داده است.
غرفه‌های این موزه نمایشگر الگوهایی از نحوه زندگی، مشاغل و حرفه ها،طبیعت و مواهب آن،صنایع دستی و بومی و پوشش مردم مناطق مختلف این ناحیه است که به شیوه ای کارشناسانه با بهره گیری از فضا آرایی متناسب و با در نظر گرفتن فضای زیستی ساکنان آن طراحی شده است.
غرفه زندگی عشایری
شهرستان کلات به لحاظ وجود اقوام وآداب و رسوم مختلف از متنوع‌ترین مناطق کشور به شمار می‌آید که زندگی و معیشت آنها مبتنی بر دامداری و کشاورزی می‌باشد و ساختار اجتماعی آنها نیز با یکدیگر متفاوت است . غرفه زندگی عشایر در این موزه نمادی است

موزه مردم شناسی سرایان

موزه مردم شناسی سرایان در شهرستان سرایان از توابع استان خراسان جنوبی که به «رباط شاه عباسی» نیز معروف است از آثار دورة صفوی است و به شیوة دو ایوانی ساخته شده و فضا‌های معماری آن عبارتند از: دو ایوان، سردر ورودی، هشتی، اتاق‌های فرعی و حجره‌های متعدد و اصطبل ، موزه اشیاء مردم شناسی سرایان در محل شترخانه کاروانسرای سرایان راه اندازی شده است.
این موزه متشکل از تالاری است که شامل اشیاء مردم‌شناسی و لوازم زندگی مردم منطقه در گذشته و صنایع دستی قدیمی (همچون ابریشم‌بافی- شال‌بافی- چاقو سازی) می‌باشد که به‌صورت مجزا شامل: ابزار کار(همچون لوازم قالی‌بافی- نخریسی و پارچه بافی و زنگوله‌سازی)، لوازم آشپزخانه، ظروف، اشیاء مورد استفاده در مراسمات مذهبی خاص، وسایل روشنایی، پارچه‌های محلی و دست نوشته‌ها و نسخ خطی می‌باشد که در داخل مجموعه‌ای از ویترین‌ها به نمایش گذاشته شده است

موزه خوی

موزه خوی با 1200 اثر تاریخی جزء 10 موزه غنی کشور به شمار می‌رود , ساختمان قدیمی موزه خوی در تقاطع کوچه‌های نورالله خان و شهیدی شهر خوی در استان آذربایجان غربی قرار گرفته و از سه خیابان شریعتی، امام ، خمینی جنوبی و همچنین بلوار 22 بهمن، مسیرهای جداگانه ای به آن منتهی می‌شود.
تابلوی کوچک گنجینه خوی در بالای در ورودی ساختمان یک طبقه در داخل این محوطه به سال تأسیس 1348 خورشیدی و با مساحت ۲۵۶ متر مربع دیده می‌شود که در اصل، آبان ماه سال مذکور تاسیس گردیده و شامل یک واحد اداری با دو تالار نمایش است.
این موزه وابسته به سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری کشور بوده و نوع آن موزه عمومی است و آثار آن نیز شامل آثار باستانی، مردم‌شناسی و صنایع دستی است.
این موزه شامل 2 بخش باستان شناسی و مردم شناسی است , دو تالار باستان شناسی و مردم شناسی که در آنها اشیای تاریخی، هنری و مردم شناسی متعلق به ادوار پیش از تاریخ، دوره تاریخی و اشیایی مربوط به هنرهای ملی و تزیینی در معرض تماشای مردم گذاشته شده است.

موزه یاسوج

موزه یاسوج با مساحت 150 متر مربع در ۲۸ اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۲ در شهرستان بویراحمد ازتوابع استان کهگیلویه و بویراحمد افتتاح شد.
این موزه در طبقه دوم اداره کل میراث فرهنگی، صنایع ‏دستی و گردشگری استان کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد.‏
موزه یاسوج از یک بخش باستان شناسی تشکیل شده است و اشیای به نمایش ‏درآمده در آن عمدتاً در کاوش‌های باستانی شناختی به دست آمده‌اند.
این آثار در برگیرنده سه دوره باستان شناسی پیش از تاریخ، ‏دوره‌های تاریخی و دوره‌های اسلامی است که اشیاء دوره پیش از تاریخ شامل برخی از ابزارهای سنگی شامل تیغه‌ها و ریز ‏تیغه‌ها است و بخش دیگر یافته هایی است که در کاوش‌های باستان شناسی در ‏گورستان لما به دست آمده‌اند که قدمت این اشیاء با توجه به مطالعات اولیه به ‏نیمه دوم هزاره دوم و هزاره اول قبل از میلاد می‌رسد. ‏