امروز: یکشنبه، 28 مرداد 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

منطقه حفاظت شده گنو

منطقه حفاظت شده گنو در شمال بندرعباس مرکز استان هرمزگان با آب و هوایی مطبوع سرزمینی کوهستانی، از جمله مناطقی می‌باشد که کمتر شناخته شده‌اند و از نظر آب و هوایی با فضای مرسوم و معمول متفاوت است .
گنو، با مساحت بیست و هفت هزار و پانصد هکتار و ارتفاع بین پنجاه تا تا دو هزار و سیصد و هفتاد و چهار متر در شمال بندرعباس واقع شده است و از نظر تنوع گیاهی و جانوری و آب و هوای مطبوع، کوهها و دره‌ها منحصر به فرد می‌باشد .
از سال هزار و سیصد و پنجاه و یک تا سال هزار و سیصد و پنجاه و چهار این سرزمین به عنوان منطقه حفاظت شده شناخته شده اما به دلیل غنای طبیعی از سال هزار و سیصد و پنجاه و چهار به عنوان پارک ملی شهرت یافت . این سرزمین به عنوان بخشی از سرمایه و میراث طبیعی به شمار می‌رود و شهرت بین‌المللی دارد.

منطقه حفاظت شده شراء

منطقه حفاظت شده شراء در استان همدان با سیمای کوهستانی وتپه ماهوری و با وسعتی بالغ بر 10700 هکتار درفاصله حدود 45 کیلومتری شرق شهر همدان واقع گردیده است. این منطقه به لحاظ طبیعت بکر ،پوشش گیاهی مناسب و سیمای طبیعی آن از ایستگاههای اصلی قوچ و میش ارمنی استان همدان محسوب می­گردد.
لذا در سال 1378 به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام ودر سال 1389 به منطقه حفاظت شده ارتقاء سطح یافت. بخش کوهستانی منطقه از دو قله اصلی ومجزا از یکدیگر به نام‌های قافلانته وقزل تشکیل شده است. قله قافلانته با ارتفاع تقریبی 2559 متر از سطح دریا بلندترین بخش این منطقه را تشکیل می‌دهد.
راههای دسترسی منطقه حفاظت شده شراء در مجموع شامل جاده­های اصلی آسفالت و نیز راههای فرعی شوسه است.

منطقه حفاظت شده ملوسان

منطقه حفاظت شده ملوسان در استان همدان با سیمای کوهستانی ، دره‌ها و پناهگاههای فراوان و با وسعتی حدود 9500 هکتار در فاصله 24 کیلومتری شمال غربی شهرستان نهاوند ، در محدوده طول جغرافیایی 48 درجه و18 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 34 درجه و42 دقیقه تا 34 درجه و42 دقیقه شمالی ، واقع گردیده است. وضعیت پوشش گیاهی ،منابع آبی و شرایط اقلیمیی منطقه، زیستگاه مناسبی را فراهم نموده که درسال 1373 به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام ودر سال 1389به منطقه حفاظت شده ارتقاء سطح یافت.
راههای اصلی دسترسی به منطقه ملوسان راه روستایی گوشه سعد وقاص به طائمه وملوسان می‌باشد که از کیلومتر 14 جاده نهاوند – کرمانشاه شروع شده وپس از طی 10 کیلومتر به پاسگاه ملوسان ختم می‌گردد.کمترین ارتفاع موجود در منطقه در حدود 1600 متر از سطح دریا (واقع در جنوب غربی منطقه) و مرتفع‌ترین نقطه دارای ارتفاع 2910 متر از سطح دریا (در قله کوه شادمانه) در حدود مرکز منطقه واقع است. از نظر تقسیم بندی حوزه‌های آبریز اصلی کشور، در حوزه آبریز کرخه، زیر حوزه گاماسیاب و واحدهای هیدرولوژیک ملایر و نهاوند – شیوان قرار گرفته است.

منطقه حفاظت شده لشگردر

منطقه حفاظت شده لشگردر واقع در شهرستان ملایر از توابع استان همدان با سیمای کوهستانی در ارتفاع متوسط از سطح دریا در نقاط کم ارتفاع 1750 متر و در نقاط مرتفع 2928 متر قرار دارد. طی دوره آماری بیست ساله میانگین بارندگی سالیانه منطقه برابر 8/288 میلی متر و میانگین سالانه دمای منطقه برابر 40/13 درجه سانتی گراد می‌باشد.تیپ اقلیمی منطقه به روش دومارتن نیمهه خشک و طبق روش آمبرژه خشک سرد تعیین شده است.
جهت وزش باد از جنوب به سمت شمال جریان دارد. این منطقه دارای 11 چشمه دائمی به نام‌های قمشلی ، کله بید ، دره غار ، سی یک ،گیچک ، اوضامن، سلطان آباد ، اوزون دره ، چشمه نثار ، چشمه نقلی ، پیر مهدی می‌باشد.
منطقه حفاظت شده لشگردر با مساحت ۱۵۵۴۲متر در شرق و جنوب شرقی ملایر قرار دارد این منطقه به سبب ویژگیهای طبیعی دارای تنوع گیاهی و جانوری مناسبی بوده و از اکوسیستمهای پویا و کمتر دست خورده استان همدان محسوب می‌شود بلندترین ارتفاع منطقه 2758 متر از سطح دریا ارتفاع دارد .

منطقه حفاظت شده گلپرآباد

منطقه حفاظت شده گلپرآباد واقع در شهرستان ملایر از توابع استان همدان شامل تپه ماهورها و قسمتهایی از آن صخره ای ودر پایین دست مناطق دشتی وجود دارد و در کل دارای سیمای کوهستانی است. زمستان این منطقه سرد ونزولات جوی اغلب بصورت برف می‌باشد.
دراین منطقه تعداد 6 چشمه شناسایی شده که پراکنش مناسبی دارند .ازاین رو در تامین آب وحوش بسیار مهم وحیاتی می‌باشند.در پیرامون منطقه سه روستای ده میانه، گرجائی و گلپرآباد قرار دارند. این منطقه دارای بسیاری از قابلیتهای منطقه لشگردر می‌باشد و جزء پیش کوه‌های زاگرس غربی به شمار می‏آید و از شمال و جنوب با ارتفاعات متعددی محدود شده‏ است و تحت تاثیر جریانات عمومی هوا در این بخش از زاگرس می‌باشد و به رغم کم بودن میزان نزولات جوی (حدود 300 میلیمتر میانگین سالانه) و محدودیت منابع آبی و استقرار در اکوسیستم‏ سرد وخشک، از تنوع حیاتی به ویژه پوشش گیاهی بسیار غنی برخوردار است. از این رو رشد و تکثیر حیات وحش آن در خور توجه است. براین اساس در سال 1385 بعنوان منطقه شکار ممنوع معرفی و سپس بدلیل داشتن شرایط مساعد زیستی و تنوع گونه ای مناسب در سال 1386 بعنوان منطقه حفاظت شده ارتقاء سطح یافته است.

منطقه حفاظت شده کالمند و بهادران

در سال هزار و سیصد و پنجاه و پنج منطقه حفاظت شده کالمند و بهادران واقع در شهرستان مهریز به وسعت دویست و بیست و نه هزار هکتار واقع در چهل کیلومتری جنوب شرقی یزد به دلیل برخورداری از شرایط اکولوژیکی مطلوب تحت مدیریت اداره کل حفاظت محیط زیست استان یزد قرار گرفت . پس از آن با گذشت پانزده سال از سوابق حفاظتی محدوده هایی از منطقه به دلیل جمعیتت مناسب گونه‌های مختلف حیات وحش به ویژه گونه‌های دشتزی نظیر جبیر و آهو، انتخاب و ارتقا سطح یافت.
به این ترتیب منطقه کالمند طی مصوبه شماره صد و بیست و سه شورای عالی محیط زیست (کمیسیون زیر بنائی دولت) در تاریخ هفتم اسفند سال هزار و سیصد و شصت و نه با مساحت دویست و بیست و نه هزار و صد و نود و هفت هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده کالمند – بهادران به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است.
این منطقه در حوزه استحفاظی شهرستان مهریز قرار دارد و مرز شمالی آن از مجاورت شهر مهریز آغاز شده و مرز جنوبی منطقه تقریبا به مرزهای حوزه استحفاظی کرمان نزدیک می‌شود.

منطقه حفاظت شده کوه بافق

منطقه حفاظت شده کوه بافق واقع در شهرستان بافق در شهریور ماه 1367 به مدت 8 سال به طور رسمی منطقه شکار ممنوع و در سال 1375 مقدار 140000 هکتار آن به عنوان منطقه حفاظت شده کوه بافق تحت کنترل سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفت.
وضعیت آب و هوایی و اقلیمی منطقه حفاظت شده کوه بافق مانند سایر نقاط استان یزد خشک و بیابانی است.
این منطقه دارای تابستانهای کویری بسیار گرم و خشک و سوزان است و دارای زمستانهای نسبتا سردی می‌باشد.
در این منطقه انواعی از گونه‌های گیاهی با ویژگیها و فرمهای مختلف شامل درختی و درختچه ای، بوته ای بالشتکی، شورپسند، گچ دوست، صخره دوست، شن دوست به همراه گونه‌های مرتعی خوشخوراک و گونه‌های دارویی در منطقه مشاهده می‌شود.

منطقه حفاظت‌شده و پناهگاه حیات وحش انگوران

منطقه حفاظت شده انگوران واقع در شهرستان ماهنشان با مساحت نزدیک به صد و یازده هزار هکتار، از سال 1350 ش منطقه حفاظت شده اعلام شده است. منطقه حفاظت‌شده و پناهگاه حیات‌وحش انگوران در شمال غرب کشور در ناحیه‌ای کوهستانی در رشته کوه‌های زاگرس قرار گرفته است. این منطقه در جنوب غرب استان زنجان در مرز سه استان آذربایجان شرقی و غربی و کردستانن واقع شده و از نظر تقسیمات کشوری قسمت عمده‌ای از شمال، شرق و جنوب آن در دو بخش انگوران و ماهنشان و قسمتی از جنوب غرب منطقه در بخش افشار شهر تکاب در استان آذربایجان غربی قرارر گرفته است. این منطقه در گذشته زیستگاه بیش از هزار قوچ، میش، کل و بز بود، اما متأسفانه در سال‌های 1357 و 1358 ش، عده‌ای سودجو و فرصت طلب جانوران آن را به تاراج بردند که در حال حاضر با تدوین برنامه‌های احیایی و حفاظتی، تعداد جانوران وحشی آن تا حدود قابل توجهی افزایش یافته است.

منطقه حفاظت شده هفت شهیدان

منطقه حفاظت شده هفت شهیدان واقع در استان خوزستان و درشمال شهر مسجد سلیمان در مسیر مسجد سلیمان به لالی با وسعت ۹۶۰۹ قرار گرفته است .
این منطقه از شمال (گاوداران بالا کوه اله اکبر – کوه گچ) از شرق (کوه ترگس – کوه کره کنار – دره گور و ننگ مو – لادرازان – کوشکک)، از جنوب (دو دره – جاده آسفالته مسجدسلیمان)، مغرب (جاده آسفالته – هفت شهیدان – گاوداران بالا) منتهی می‌گردد.
این منطقه کوهستانی که بخش هایی از زاگرس به شمار می‌آید، دارای پوشش گیاهی مانند :کنار، رمیلیک، کلخنگ، انجیر و گیاهان مرتعی و گونه‌های شاخص جانوری: گرگ، کفتار، شغال، گربه وحشی، روباه ، کبک و تیهو، کبوتر، یا کریم، قمری و سایر پرندگان را دارا می‌باشد.

منطقه حفاظت شده دیمه

منطقه حفاظت شده دیمه در ۱۵ کیلومتری جنوب شهرستان رامهرمز در مسیر جاده رامهرمز – رامشیر در استان خوزستان قرار دارد.
این منطقه از شهریور ماه سال ۱۳۷۳ جهت احیاء محیط طبیعی و حیات وحش منطقه به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام گردید و پس از آن طی مصوبه شماره ۳۴۴ شورای عالی محیط زیست (کمیسیون زیر بنائی دولت) مورخ ۱۳۹۰/۵/۴ از منطقه شکار ممنوع به منطقه حفاظت شده ارتقا یافته و به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوست.
سیمای طبیعی منطقه حفاظت شده دیمه از سه بخش کاملا متمایز دشتی در شمال، تپه ماهوری در میانه و کوهستانی در جنوب تشکیل شده که زیستگاه مناسبی جهت ادامه حیات پستاندارانی نظیر آهو، قوچ و میش، کل و بز و انواع پرندگان نظیر دراج، هوبره، کبک، تیهو و انواع پرندگان شکاری است.