امروز: یکشنبه، 28 مرداد 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

مسجد نو ( اصفهان )

مسجد نو در شهر اصفهان واقع در استان اصفهان با معماری ایرانی مربوط به دوره‌ی صفویه با مساحتی در حدود هزار متر مربع از دو شبستان اصلی واقع در قسمت غربی مسجد و با سقف ضربی ساخته شده است.
شبستان اصلی این بنای تاریخی مذهبی برروی ۹ستون سنگی که پایه آنها برای استحکام بیشتر زیر ستون‌های از ساج استفاده شده و هر ستون از سه قطعه تشکیل شده استوار است. در این بنای تاریخی همچنین مناره ای به ارتفاع ۱۲ متربه چشم می‌خورد که سی سال قبل بازسازی شده است .محراب مسجد بصورت مقرنس کاری تزئین شده و مصالح به کار رفته در این بنا باعث استحکام آن گردیده است .
در قسمت شرقی مسجد حیاطی است با ایوان آجری که قسمت شمالی آن را تشکیل داده و دارای شبستانی کوچک و محرابی تزئین شده می‌باشد و کف حیاط مسجد دارای سنگ فرش قدیمی بوده و شبستان نیز دارای سنگ فرش کاشی می‌باشد.

مسجد رحیم خان

مسجد رحیم خان بعد از مسجد سید بزرگترین مسجد استان اصفهان به شمار می‌آید و در واقع می‌توان آن را پنجمین مسجد بزرگ و با شکوه شهر اصفهان دانست که در ابتدای محله نو شیرازی‌ها و متصل به محله در کوشک قرار گرفته است .
این مسجد از آثار بعد از صفویه می‌باشد. بانی آن مرحوم "آقا سید حسن مدرس میر محمد صادقی " بوده و پس از فوت وی ، "محمد رحیم خان بیگلر بیگی امین الرعایا" و برادرانش " محمد کریم خان وکیل الرعایا " و " محمد حسین خان امین الرعایا " هر یک پس از دیگری اقدام به تکمیل ساختمان مسجد پرداختند و در سال هزار و سیصد و چهار هجری قمری ساخت آه به پایان رسید.در سال‌های اخیر نیز این مسجد توسط مردم تزئینات و کاشی کاری شده است .
مسجد دارای سه ایوان جنوبی ، شرقی و غربی می‌باشد و در سمت شمالی شبستان زمستانه قرار دارد . همچنین سه سردر شرقی ، غربی و شمالی دارد .
شبستان اصلی در سمت قبله متشکل از سه قسمت می‌باشد. دو قسمت چپ و راست هر کدام دارای چهار ستون بزرگ سنگی به قطر حدود هشتاد سانتیمتر با پایه ستون و سرستون‌ها به قطر بیش از صد و بیست سانتیمتر هستند .

مسجد رکن الملک

یکی از بناهای مشهور استان اصفهان که در اوایل قرن چهاردهم هجری بنا شده مجموعه مسجد رکن الملک واقع در شهر اصفهان می‌باشد. این اثر نفیس و جالب که در ابتدای تخت فولاد قرار دارد از بناهای حاج میرزا سلیمان خان رکن الملک شیرازی است.
با توجه به منابع و مآخذ موجود در مورد این مجموعه و همچنین ماه تاریخ هایی که در کتیبه‌های مسجد و مدرسه آمده این نکته مشخص می‌شود که این بنا در سال هزار و سیصد و بیست و یک هجری قمری ساخته شده است. کتیبه سردر مسجد و مدرسه که به وسیله محمد تقی فرزند محمد ابراهیم اصفهانی نوشته شده با خط ثلث بر زمینه کاشی خشت لاجوردی آیات قرآنی را کتابت کرده است.
بر هلال سردر اشعاری با خط نستعلیق سفید بر زمینه کاشی خشت لاجوردی رنگ نوشته شده است. در این اشعار علاوه بر آن که به نام سلیمان خان اشاره شد در مصراع آخر ماده تاریخ اتمام بنا را که سال هزار و سیصد و بیست و یک هجری قمری است ذکر شده است.

مسجد حکیم

مسجد حکیم در انتهای بازار رنگرزان استان اصفهان قرار دارد و به سال هزار و شصت و هفت قمری در دوران سلطنت شاه عباس دوم صفوی در محلـه قدیمی شهر اصفهان معروف به باب الدشت شاخته شده و ساخت آن تا سال هزار و هفتاد و سه قمری ادامه داشته است. بانی مسجد، حکیم محمد داوود معروف به تقرب خان از پزشکان دوره شاه صفی و شاه عباس دوم صفوی می‌باشد که چون مورد بـی مهری دربار صفوی قرار گرفت، راهی هندوستان شد و در آنجا موقعیت ممتازی یافت با کمک به اورنگ زیـب پادشاه وقت هندوستان در جنگ با برادرانش به عزت رسید و اموال بسیاری گرد آورد که قسمتی از اموالش را بـه اصفهان فرستاد و مسجد مذکور توسط همسرش زینب بیگم ساخته شد.
مسجد حکیم به دلیل کاشی کاری‌های منحصر به فرد و زیبا و نیز کتیبه‌های نفیس نوشته شده به خطوط ثلث و نستعلیق و معقلی از مساجد مهم و معتبر اصفهان می‌باشد. این مسجد در مکان مسـجد قدیمی‌تری از دوران دیلمیان قرن چهارم هجری به نام مسجد جوجی، مسجد جورجیر، مسجد جامع رنگرزان یـا مسجد صـاحب ابـن عباد ساخته شده است.

مسجد آقا نور

در استان اصفهان و در محله دردشت اصفهان مسجدی وجود دارد که طبق سنت‌های معماری ایران به صورت چهار ایوانه طراحی شده است. ورودی‌های مسجد آقا نور در ضلع شمالی و شرقی مسجد واقع شده اند که توسط کوچه‌های اطراف به بازار دردشت و محله ای به همین نام متصل می‌شود.
بانی این مسجد "نور الدین محمد اصفهانی" از افراد خیّر و نیکوکار می‌باشد که ساختمان مسجد را در زمان سلطنت شاه عباس اول شروع کرده اما در اولین سال سلطنت شاه صفی به پایان رسیده است. کتیبه سردر مسجد که به خط محمد رضا امامی و تاریخ هزار و سی و نه هجری قمری است موئید این مطلب است.

مسجد سید

مسجد سید واقع در استان اصفهان به احترام سازنده آن یعنی سید محمد باقر شفتی ، به این نام شهرت یافت. ساخت مسجد سید شهر اصفهان در نیمه اول قرن سیزدهم هجری شروع شد اما عمر سید برای اتمام این مسجد کفایت نکرد و آرامگاه سید محمد باقر شفتی در گوشه شمال شرقی مسجد بنا گردید که زیارتگاه مردم می‌باشد.
مسجد سید یکی از بزرگترین و مشهورترین مساجد شهر اصفهان می‌باشد که در قرن سیزدهم هجری ساخته شده است. مسجد سید سه ورودی دارد ، ورودی اصلی در شمال مسجد واقع شده و به در زنجیر معروف است ، مقرنس‌های سردر با کاشی‌های معرق پوشیده شده است اما لچکی‌ها و دیوارها به وسیله کاشی‌های خشت هفت رنگ مزین شده اند.

مسجد امام اصفهان

مسجد امام که به مسجد جامع عباسی و مسجد سلطانی جدید نیز معروف است یکی از مساجد استان اصفهان در میدان نقش جهان شهر اصفهان می‌باشد که در طی دوران صفوی ساخته شد و از بناهای مهم معماری اسلامی ایران محسوب می‌شود. این بنا شاهکاری جاویدان از معماری، کاشی‌کاری و نجاری در قرن یازدهم هجری است. مسجد امام مربوط به دوره صفوی بوده و در اصفهان، جنوب میدان نقش جهان قرار دارد.
ساخت این مسجد در سال هزار و بیست هجری به فرمان شاه عباس اول در بیست و چهارمین سال سلطنت وی شروع شده و تزئینات و الحاقات آن در دوره جانشینان او به پایان رسیده است.
معمار مهندس آن استاد علی‌اکبر اصفهانی و ناظر ساختمان محب‌علی بیک الله بوده‌اند و خوشنویسانی همچون علیرضا عباسی، عبدالباقی تبریزی، محمد رضا امامی، محمد صالح امامی در آن کتیبه نگاری کرده‌اند.

مسجد جامع اصفهان

مسجد جامع اصفهان که مسجد جمعه هم نامیده‌ی شود از مهم‌ترین و قدیمی‌ترین بناهای مذهبی استان اصفهان و کشور به شمار می‌آید. این مسجد مجموعه تاریخی وسیعی را به ابعاد صد و هفتاد متر در صد و چهل متر در شمال شرقی شهر اصفهان و کنار میدان کهنه نشان می‌دهد و امروز قسمت‌های مختلفی از جمله : گنبد نظام الملک، گنبد تاج الملک، ضمن چهار ایوانی شبستانها، مدرسه مظفری محراب الجایتو که هر یک نمایانگر سیر هنر معماری اسلامی در دوره‌ای خاص هستند را شامل می‌شود .
بر اساس شواهد تاریخی، مسجد جامع اصفهان بر روی ویرانه‌های مسجد قدیمی‌تری بنا شده که اعراب ساکن قریه طهران در اصفهان در قرن دوم هجری در یهودیه بنا کرده بودند. مسجد اولی بر خرابه‌های ابنیه‌ای مربوط به اواخر دوره ساسانی برپا شده بود .
مهم‌ترین طرح‌های توسعه در دوران آل بویه و صفویه انجام شده اند . سبک معماری مسجد شیوه رازی می‌باشد .مسجد جامع اصفهان منعکس کننده هنر بیزانس و کلاسیک در قالب یک بنای سنتی و اسلامی است.

مسجد جامع اشترجان

مسجد جامع اشترجان واقع در استان اصفهان در ۳۶ کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان در منطقه لنجان، با پیشینه بیش از ۷۰۰ سال در روستایی به همین نام در شهر ایمانشهر از توابع شهرستان فلاورجان در سال ۷۱۶ هجری قمری ، مقارن با احداث بنای منار جنبان و در زمان سلطنت سلطان محمد بن خدا بنده (اولجایتو) بدست محمد بن محمود بن اشتر جانی (ملک الوزرا) بنا شد.
هر کدام از عناصر معماری و آرایه‌های تزیینی این بنای معظم ویژگی‌های برجسته و ممتازی دارد و گچبری‌های بسیار نفیس و ارزنده‌ی این مسجد که با پرکارترین نقوش اسلیمی و هندسی به اجرا درآمده، با ترکیبات متفاوتی از خطوط بنایی، انقلاب هنری کم نظیری را به ارمغان آورده است.
این مسجد که دارای مساحت تقریبی ، یکهزار و ۵۰۰ متر مربع است و با شیوه بسیار نفیس و ارزنده بنا شده و از شاخصه‌های قابل تامل میراث فرهنگی بشمار می‌رود که یکی از مهمترین علل ماندگاری این بنای تاریخی با گذشت بیش از هفت قرن وجود سیم‌های فلزی است که در لابه لای دیوارها به شکل فنی و ماهرانه ای دور تا دور مسجد تعبیه شده است.
این بنا از خشت و آجر ساخته شده، و در دیواری از خشت محصور گشته است. مسجد دارای دو ورودی است. درب ورودی یکی در جنوب شرقی ودیگری درشمال آن است که درب جنوب شرقی سر درگچی و7متر ارتفاع دارد. هیچ یک از این دو بر محورهای اصلی ساختمان جای ندارد.

جمعه مسجد

جمعه مسجد یکی از قدیمی‌ترین بناهای تاریخی استان اردبیل  واقع در شهر اردبیل است که برگرفته از معماری دوران سلجوقی، ایلخانی و صفوی بیش از سایر مورد توجه بوده است.
این مسجد در محله پیرشمس‌الدین یکی از محلات قدیمی اردبیل، میان گورستانی قرار گرفته است و مربوط به دوران سلجوقیان است که کنار آتشکده ای مربوط به دوره اشکانی قرار گرفته و ساختمان قبلی مسجد مربوط به آتشکده بوده است.
جمعه مسجد شامل حیاط و ایوان و طاق باشکوهی بوده که در حمله مغولها تخریب شده و فعلا قسمتی از مسجد سالم است.
این مسجد که در برخی از نسخه‌ها و کتابها از آن به عنوان مسجد جامع نیز یاد شده، بازمانده مسجد عظیم و گسترده و کم نظیری است که در دوره‌های مختلف اسلامی بویژه دوره سلجوقی شکل گرفته و تا اوایل دوره صفوی آباد بوده است.