امروز: یکشنبه، 29 مهر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

خانه میرزا کوچک خان

آدرس : خانه میرزا کوچک خان در شهر رشت , مرکز استان گیلان واقع شده است .
سال ۱۲۵۷ هجری شمسی، یونس استاد سرایی مشهور به میرزا کوچک خان جنگلی از مبارزان انقلاب مشروطه، رهبر جنبش جنگل و از نخستین رهبران تنها جمهوری شوروی سوسیالیستی در ایران ومشهور به جمهوری سرخ گیلان در خانه ای از شهر سبز رشت به دنیا آمد.
یونس استادسرایی مشهور به میرزا کوچک خان جنگلی از مبارزان انقلاب مشروطه، رهبر جنبش جنگل و از نخستین رهبران تنها جمهوری شوروی سوسیالیستی در ایران مشهور به جمهوری سرخ گیلان بود. او در ۱۱ آذرماه ۱۳۰۰ هجری شمسی بعد از نبردی سنگین با قوای دولتی در حالی که برای ملاقات با رشیدالممالک خلخالی عازم خلخال شده بود، بعد از چند روز سرگردانی در کوه‌های تالش، بر اثر سرما و یخبندان درگذشت و بعد از اینکه توسط نیروهای حکومتی سر از تنش جدا شد، در محله سلیمان‌داراب رشت به خاک سپرده شد.

خانه آخوند ابو

در استان لرستان و در مرکز شهر خرم‎آباد در سایه‌‏سار ضلع‌غربی قلعه فلک‏‌الافلاک بنایی زیبا به نام خانه آخوند ابو مربوط به اوایل دوره پهلوی قرار دارد. این اثر ارزشمند یکی از قدیمی‎ترین خانه‏‌های شهر خرم‎آباد محسوب می‎شود که در سالهای اخیر توسط سازمان میراث فرهنگی مرمت شده و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منطقه لرستان، خانه آخوندابو در محله قدیمی درب باباطاهر شهر خرم‎آباد واقع شده که دارای 730 مترمربع مساحت و در مجموع 687 مترمربع اعیانی در طبقات است که از دو قسمت شمالی و جنوبی که شامل اتاق‏های سه دری، پنج دری، هشتی، حیاط یا میان‎سرا و... است.
قسمت شمالی( قسمت اصلی) بنا، در دو قسمت آن به صورت قرینه مهمان‎خانه، شاه‏‎نشین، پنج دری و سه دری و هشت پله با ارتفاع زیاد وجود دارد و چون دهانه آن بزرگ است از چوب درخت به صورت گرده برای مهار آن استفاده شده است؛ بازشوها(پنجره‌‏ها) به سمت حیاط و قسمت‏های توپر با آجر و تزیینات متفاوت نماسازی شده است، مصالح به کار رفته در سقف در گذشته تیرچوبی، آهک و ماسه بوده که با مرمت‌های انجام شده از پروفیل‎ها به عنوان نما و سقف‎های کاذب به صورت چوبهای تزئینی استفاده شده است.

خانه حاج افتخارالاسلام

خانه حاج افتخارالاسلام در استان لرستان متعلق به یکی از روحانیون برجسته شهر بروجرد و از خانواده سادات طباطبایی بروجرد به نام حاج افتخارالاسلام نبوی طباطبایی بوده است.
خانه در کوچه معروف به حاج افتخار از محله صوفیان واقع شده که در زمان خود یکی از بزرگترین خانه‌های مسکونی شهر بوده و در حال حاضر از زیباترین منازل مسکونی قدیم در شهر بروجرد است.
بخش بیرونی این اثر تاریخی سالها پیش تجدید بنا شد و قسمت اندرون و خلوت شامل فضاهای تعریف شده ای نظیر حیاط اصلی، تالار هفت دری، پس تالار، شبستان زمستانی، آب انبار، حمام اختصاصی ، مطبخ و … است که به طرز ماهرانه ارتباط بین فضاهای آن برقرار شده است.
این خانه تاریخی با تزئینات زیبایی نظیر آجر، کاشی، نقاشی روی چوب تزئین شده است.
این بنای تاریخی در حدود اوایل قاجاریه ساخته شده و مشتمل بر یک ورودی با سردری بزرگ و زیبا ست، در دو لنگه چوبی بر آن نصب شده است که پس از عبور از فضای هشتی بر حیاط خانه وارد می‌شود.

خانه نیما یوشیج

خانه نیما یوشیج در روستای یوش شهرستان نور واقع شده است که متعلق به دوره قاجاریه می‌باشد و یکی از جاذبه‌های گردشگری استان مازندران محسوب می‌شود ."یوش" روستایی از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران می‌باشد.
روستای یوش به دلیل اینکه زادگاه "نیما یوشیج" پدر شعر نو فارسی است، شهرت یافته است و از روستاهای ییلاقی بسیار خوش آب و هوا بوده که دارای چهارده چشمه است.
در این خانه پدر و نیاکان نیما یوشیج زندگی می‌کردند و از سوی "ناظم الایاله" در محله لالوی یوش بنا شده و عمده مصالح به کار رفته در این بنا خشت، گل و چوب است.این خانه دارای نورگیرهای مشبک چوبی با طرح‌های جالب است.

خانه موزه مکرمه قنبری

خانم مکرمه قنبری معروف به ننه مکرمه در سال 1307 ش در روستای دریکنده شهر بابل از توابع استان مازندران به دنیا آمد . به اقرار خودش ، جوشش درونی وی برای خلق طرح‌ها وتصاویر از همان زمان کودکی و به صورت بازی با گل و خاک خود را آشکار میساخت .
وی که از ده سالگی شروع به کار کرد و روزگاری پر فراز و نشیبی راپیموده بود ، تا 67 سالگی تصمیمی برای نقاشی کردن نداشت . در اثر یک حادثه ، شور و جوشش درونی وی نمود بیرونی یافت . مکرمه قنبری ، گاوی داشت که برای چرای آن مجبور بود روزانه مسافت طولانی راه بپیماید .
پس از مدتی بیمار شد و فرزندانش که نگران سلامتی مادر بودند بدون اطلاع قبلی وی ،اقدام به فروش حیوان کردند . پس از آن ، مکرمه بسیار غمگین شد و برای غلبه بر احساساتش به نقاشی پناه برد . وی که تحصیلات دانشگاهی و حتی سوادخواندن و نوشتن نداشت ، بدون هیچ گونه آموزش رسمی ، دست به خلق تصاویری فوق العاده زد.اولین کارش ، تصویری از یک حیوان بود که روی سنگ نقاشی کرد.

منزل تاریخی خاندان میرفخرایی

در استان مرکزی و در یکی از کوچه باغهای محله آب دکان شهرستان تفرش بقایای منزل تاریخی خاندان میرفخرایی متعلق به دوره قاجار که 200 سال قدمت دارد وجود دارد که به نام خانه میرفخرائی معروف می‌باشد و در فهرست آثار ملی ایران با کد 4877 و در تاریخ 19/12/1380 به ثبت رسیده است.
منزل فوق از سه بخش حیاط واحدهای معماری پیرامون حیاط و قطعه باغی تشکیل یافته و دارای دو درب اصلی در دو جهت شمال و غرب می‌باشد.
از در شمالی میتوان به طور مستقیم به حیاط وارد شد که در سه سوی شرق غرب و جنوب آن واحدهای مسکونی و خدماتی قرار گرفته اند هیچ یک از ساختمانها و واحدهای مذکور از نظر طرح نقشه و نمای درونی وبیرونی نسبت به یکدیگر تشابه ندارند طبقات همکف و اول ظرف شرق بنا از اتاقها و حجره هایی تشکیل شده است.

خانه حسن پور

خانه حسن پور در مجموعه بافت قدیمی شهر اراک مرکز استان مرکزی و در اولین گذر سمت چپ بعد از چهار سوق بازار(گذر ششم) و در مقابل گذر مدرسه و مسجد سپهداری قرار دارد، بنیانگذار این بنا حاج علی مشیری است و بعد از چند نسل آخرین مالک آن آقای حسن پور بوده است.
سازه اصلی بنا از خشت تشکیل شده و پی‌ها را به وسیله سنگهای بزرگ و دوغاب گل آهک ساخته ا ند. نما سازی بنا با استفاده از آجر، کاشی، گچ و قیر است.
این بنا همچون بنا‌های اولیه مسکونی شهر سلطان آباد درون گرا با حیاطی مرکزی است و در سه جهت شرق، شمال و جنوب دارای ساختمانهایی است که به سمت حیاط گشوده می‌شوند.
این بنا بعنوان مسکونی مورد استفاده قرار داشته است. منزل از دو بخش جنوبی و شما لی تشکیل شده که بخش جنوبی آن در دوره قاجار و بخش شما لی آن متعلق به سال 1290 هجری شمسی می‌باشد، بخش شمالی حدودا" 30 سانتیمتر در سطح بالا‌تری نسبت به سطح جنوبی قرار دارد.

خانه لطفعلیان

خانه تاریخی لطفعلیان در استان همدان بخشی از یک مجموعه سکونتگاهی متعلق به مصدق الممالک از وابستگان فتحعلی شاه قاجار می‌باشد که در خیابان شهید مصطفی خمینی شهرملایر قرار دارد و اکنون بازسازی شده و بعنوان موزه ملایر مورد استفاده قرار گرفته است.
سازنده و مالک اولیه خانه مرحوم محسن مصدقی معروف به مصدق الممالک بوده که در عصر فتحعلیشاه قاجار واسطه رابطه خویشاوندی که به دربار داشته با بهره‌گیری از معماران زبده آن دوره اقدام به ساخت این مجموعه نموده است.
این خانه در ۲ طبقه و از ۳ بخش اندرونی، حسینیه و اصطبل تشکیل شده که در حال حاضر بخش حسینیه آن مورد استفاده قرار می‌گیرد.نمای بیرونی خانه با کاهگل پوشیده شده است و بدون پنجره و تزئینات بیرونی است، این معماری خاص در دوره قاجار به دلیل حفظ حریم خانواده و همچنین تهدید اشرار بوده است.

خانه مسعودی

خانه مسعودی در استان همدان یکی از خانه‌های باقی مانده در خیابان انقلاب فعلی شهر تویسرکان است. تاریخ ایجاد این اثر ارزشمند بر کتیبه‌ای که در کنار ورودی شاه‌نشین طبقه همکف نصب شده، سال ۱۲۹۰ هجری قمری را نشان می‌دهد که مبین قدمتی بیش از ۱۳۰ سال است. خانه مسعودی با مساحت ۱۳۳۲ مترمربع در دو طبقه ساخته شده است.
درهر طبقه یک اتاق اصلی وجود دارد و در طرفین آن چند اتاق فرعی قرار گرفته که در انتهای هر کدام از این اتاقها یک اتاقک انباری و پستو ساخته شده است.
مهمترین قسمت این اثر تاریخی، اتاق شاه‌نشین طبقه همکف است. تمامی سقف و دیواره‌های این اتاق پوشیده از گچبری‌ها، آیینه‌کاری‌ها و نقاشی‌هایی با روش رنگ و روغن شامل: نقوش گیاهی و انسان است.

خانه تهرانی ها

خانه تهرانی‌ها واقع در استان یزد در حدود صد و پنجاه تا دویست سال پیش توسط آقا شیخ مهدی عرب در شهر یزد ساخته شده است. خانواده او بعدها لقب تهرانی‌ها گرفتند و از آن زمان این خانه، به خانه تهرانی‌ها معروف شد.
بنا از یک بخش اصلی و یک بخش خدماتی تشکیل شده است. بخش اصلی آن عبارت است از : حیاطی مستطیل شکل که با فضاهایی بسته با ارتفاع معادل دو طبقه محصور شده است. حیاط تقریبا در امتداد شمال-جنوب قرار گرفته و دستگاه ورودی متشکل از سردر و هشتی و دالان در گوشه شمالغربی بنا قرار دارد.
بخش خدماتی واقع در جنوب خانه ورودی مجزا دارد. این بخش در پس فضاهای مجاور حیاط میانی قرار گرفته است .
در انتظام فضایی بنا، ایوان و تالار و سه دری‌ها که همگی فضاهای اصلی بسته و نیم باز بنا می‌باشند، در میانه جبهه‌های حیاط قرار گرفته و با آن پیوند محکمی بر قرار کرده اند.