امروز: دوشنبه، 26 آذر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

حمام علیقلی آقا

یکی از حمام‌های قدیمی استان اصفهان که تا همین چند سال پیش هم مورد استفاده قرار می‌گرفت، حمام علیقلی آقا می‌باشد که در اواخر دوره صفویه حدود سیصد و ده سال پیش توسط شخصی به همین نام ساخته شد. این حمام با مساحت هزار و دویست متر متر مربع یکی از چند گرمابه معروف شهر اصفهان به شمار می‌آید که نشانگر این است ایرانیان تا چه حد در معماری پیشرفته بوده اند، تا جائیکه می‌بینیم حتی در ساخت این حمام نیز پا را از ساخت جائی که صرفا مخصوص نظافت باشد فراتر نهاده و بنای آن را با ظریفترین ابعاد هنری و معماری درآمیخته اند.
این حمام در منطقه بیدآباد شهرستان اصفهان توسط علیقلی آقا از درباریان دو پادشاه صفوی، شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی در مجموعه‌ای که خود، بانی آن بوده در سال هزار و صد و بیست و پنج هجری قمری بنا شده است. این حمام از نوع معماری سبک اصفهان در اواخر عصر صفوی می‌باشد.

کویر ورزنه

کویر ورزنه نام کویر دیدنی در استان اصفهان است که فاصله ماسه‌زار آن تا شهر اصفهان 110 کیلومتر است و وسعت تل‌ماسه‌ها بالغ بر 17 هزار هکتار است.
انواع اشکال حاصل فرسایش باد را در کویر ورزنه مى‌توان دید, اشکالی مانند تپه‌هاى ماسه‌اى طولى، تپه‌هاى هلالى، هرم‌هاى ماسه‌اى و امواج روى ماسه‌ها که اصطلاحاً به آنها ریپل مارک گفته مى‌شود , چشم‌انداز ماسه‌ها از بالاى تل‌ماسه‌ها بسیار زیبا و بکر به نظر مى‌آید .
نوع پوشش گیاهى آن و سکوت زیباى حکمفرما بر آن براى تمام گردشگران روزى زیبا خلق مى‌کند و ارتفاع تل‌ماسه‌هاى ورزنه نسبت به برخى نقاط بلندتر و در برخى نقاط به 100 متر نیز مى‌رسد.
سایت کویری"واحه" با مساحت زمینی در مجموعه 100 هزار متر مربع است که 11 هزار و 159 متر ساخت شده است، این طرح بزرگترین طرح گردشگری کویری ایران است که به لحاظ ابعاد و وسعت قابل قیاس با کویر کشورهای قطر و امارات است.

مسجد جامع اشترجان

مسجد جامع اشترجان واقع در استان اصفهان در ۳۶ کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان در منطقه لنجان، با پیشینه بیش از ۷۰۰ سال در روستایی به همین نام در شهر ایمانشهر از توابع شهرستان فلاورجان در سال ۷۱۶ هجری قمری ، مقارن با احداث بنای منار جنبان و در زمان سلطنت سلطان محمد بن خدا بنده (اولجایتو) بدست محمد بن محمود بن اشتر جانی (ملک الوزرا) بنا شد.
هر کدام از عناصر معماری و آرایه‌های تزیینی این بنای معظم ویژگی‌های برجسته و ممتازی دارد و گچبری‌های بسیار نفیس و ارزنده‌ی این مسجد که با پرکارترین نقوش اسلیمی و هندسی به اجرا درآمده، با ترکیبات متفاوتی از خطوط بنایی، انقلاب هنری کم نظیری را به ارمغان آورده است.
این مسجد که دارای مساحت تقریبی ، یکهزار و ۵۰۰ متر مربع است و با شیوه بسیار نفیس و ارزنده بنا شده و از شاخصه‌های قابل تامل میراث فرهنگی بشمار می‌رود که یکی از مهمترین علل ماندگاری این بنای تاریخی با گذشت بیش از هفت قرن وجود سیم‌های فلزی است که در لابه لای دیوارها به شکل فنی و ماهرانه ای دور تا دور مسجد تعبیه شده است.
این بنا از خشت و آجر ساخته شده، و در دیواری از خشت محصور گشته است. مسجد دارای دو ورودی است. درب ورودی یکی در جنوب شرقی ودیگری درشمال آن است که درب جنوب شرقی سر درگچی و7متر ارتفاع دارد. هیچ یک از این دو بر محورهای اصلی ساختمان جای ندارد.

سر در بازار قیصریه

بازار قیصریه بازاری است در بافت تاریخی شهر اصفهان که عمدتاً به فعالیت فرش‌فروشان اختصاص دارد. سردر قیصریه، ورودی این بازار است. این سردر را قیصریه می‌نامند از آن جهت که از روی نمونه یکی از بناهای شهر قیصریه در آسیای صغیر ترکیه امروز ساخته اند.
بازار قیصریه استان اصفهان از بزرگترین و مجلل‌ترین مرکز خرید و فروش در دوران صفویه بوده است.
از ویژگی‌های این بازار :
سر در عالی با تزئینات آجری چینی، نقاشی‌های موجود در سر درب شامل تصویر شاه عباس در جنگ با ازبکان، تصاویری از زنان و مردان اروپایی، دو لچکی کاشیکاری که صحیح و سالم است و تصویر تیراندازی را با سر انسان و تنه ببر یا شیر و دم اژدها نشان می‌دهد و می‌تواند همواره نشانه مخصوص شناسایی این شهر افسانه ایی دنیا باشد.
در شمال میدان امام و روبروی مسجد امام، سردر بازار قیصریه قرار دارد. ساختمان آن در زمان شاه عباس اول به اتمام رسیده است و معمار آن استاد علی اکبر اصفهانی بوده است.
سردر بنای عظیم قیصریه مهمترین و با عظمت‌ترین دروازه‌های ورودی شهر صفوی اصفهان بوده که از طریق بازار بزرگ قیصریه قسمت اصفهان جدید را به شهر سلجوقی (میدان کهنه آن روزگار) متصل می‌کرده است.

سارویه یا تپه اشرف

سارویه یا کهن دژ یا تپه اشرف نام کتابخانه ای بوده در استان اصفهان در دژی قدیمی به همین نام در شهر جی سپاهان یا اصفهان کنونی ، در کنار پل شهرستان که در کناره شمالی زاینده رود واقع شده است.
در این کتابخانه بزرگ کتاب‌های فراوانی نگهداری می‌شده‌.. .... سارویه در حمله اعراب به ایران ویران گردید و اکنون تنها بقایای آن به صورت تپه‌ای برجا مانده است که بنام "تپه اشرف" معروف است.
این دژ دارای دالانهای متعددی بوده و به همین دلیل در ابتدای حمله‌ی اعراب کتابهای سارویه از دسترس محفوظ ماندند.
نقل است که در زمان تهمورث، اختر‌شناسان خبر دادند که به زودی در مغرب زمین طوفان عظیمی برپا می‌شود. تهمورث از بیم سرایت این طوفان به سرزمین ایران دستور می‌دهد تا زمینی را بیابند که از گزند طوفان و زمین لرزه در امان باشد، پس از جستجو روستای جی در حوالی اصفهان را مناسب یافتند، سپس به دستور تهمورث دژ سارویه را در آنجا بنا کردند تا کتابهای موجود در گنج خانه سلطنتی به آنجا انتقال بیابد، بلکه از گزند طوفان در امان باشد و مردمان از دانش گذشتگان بی‌بهره نباشند.

کلیسای مریم مقدس اصفهان

آدرس : اصفهان، محله جلفا، خیابان نظر شرقی، میدان بزرگ قرار دارد.
کلیسای مریم مقدس در استان اصفهان دومین کلیسای قدیمی شهر اصفهان می‌باشد که و در سال ۱۶۱۳ میلادی در زمان حکومت صفویه توسط یکی از تاجران آن دوران به نام آوِدیک باباکیان بنا نهاده شد.
مجموعه کلیسای مریم و هاکوپ مربوط به دوره صفوی است که در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۶۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای هاکوپ، یا کلیسای یعقوب مقدس، قدیمی‌ترین کلیسای شهر اصفهان است. سال ساخت این کلیسا ۱۶۰۷ میلادی است. پلان اولیه کلیسا به شکل صلیب بوده که به علت تخریب بازوی جنوبی آن در سال ۱۸۴۳م به شکل مستطیلی در جهت شرقی - غربی با ابعاد ۲/۱۲x۹/۳ متر درآمده. سه گنبد کوچک قوسی شکل آن و سقف بنا بر روی قوس هایی تکیه کرده اند که بر روی ستون‌های پهن متصل به دیوارهای شمالی و جنوبی قرار دارند.

حمام شیخ بهایی

حمام شیخ بهائی مربوط به دوره صفوی است و در استان اصفهان واقع در شهر اصفهان ، خیابان عبدالرازق، کوچه شیخ بهائی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۹ تیر ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام شیخ بهائی معروف‌ترین حمام شهر اصفهان، توسط شیخ بهائی (م۱۰۳۰ق) در۱۰۲۵ق در عهد شاه عباس، طراحی و ساخته شده است. حمامی تاریخی که میان مسجد جامع و هارونیه در بازار کهنه، نزدیک بُقعه معروف به «درب امام» واقع شده است. به واسطه ویژگی منحصربه‌فرد خود با افسانه‌ها و داستان‌های گاهی متناقض آمیخته شده است.
معماری حمام شیخ‌بهایی سال‌ها همچون معمایی تو در تو ذهن کنجکاو جهانیان را به خود مشغول کرده بود چرا که این حمام دو راز شگفت با خود داشت؛ یکی اینکه آب این حمام تنها با یک شمع گرم می‌شده و دیگر اینکه این شمع همواره روشن بوده است.

آتشگاه ( آتشگاه اصفهان )

قدیمی‌ترین اثری که از گذشته‌های دور شهر اصفهان در این شهر وجود دارد بنائی موسوم به آتشگاه است که در جاده اصفهان به نجف آباد در نزدیکی منارجنبان بر فراز یک تپه سنگی قرار گرفته است.این بنا نزدیک رودخانه زاینده رود است و ساخت آن را به دوران ساسانی یا پیش از آن نسبت داده‌اند.
آتشگاه استان اصفهان یکی از سه اثر قدیمی به جا مانده از دوران باستان و از نظر بزرگی سومین اثر موجود در شهر اصفهان می‌باشد. و جزو هفت آتشکده بزرگ ایران در زمان قباد ساسانی بوده است.
اکثر مورخین اسلامی از جمله ابن خردادبه و حمداله مستوفی و ابن حوقل از این بنا نام برده و آن را آتشکده معرفی کرده اند و دانشمندان خارجی نیز درباره آتشگاه پژوهش و بررسی کرده اند که از جمله آنها ماکسیم سیرو و آندره گدار فرانسوی هستند.

کوه صفه

کوه صفه یکی از محبوب‌ترین جاذبه‌های گردشگری استان اصفهان واقع در شهر اصفهان است از شمال به جاده کمربندی از غرب به کوههای تخت رستم و دره خان از شرق به شهرک‌ها و مجتمع‌های مسکونی و از جنوب به اراضی باز و خط آهن منتهی می‌شود و از نظر ساختار زمین‌شناسی کوهی است سرسخت، خشن و صعب العبور. کوه صفه از محل چشمه درویش در سمت غرب آغاز می‌شود و به فضای سنگی مسطحی (صفه) منتهی می‌گردد که کوه به همین جهت «صفه» نامیده شده است.
کوه صفه با دارا بودن ارتفاع ۲۲۴۱ متر و موقعیت استقرار چسبیده به شهر و اشراف کامل آن به رودخانه و جلگه سرسبز زاینده‌رود و پیکره شهر اصفهان دارای شرایط استثنایی و منحصر به فردی است که از نظر چشم انداز شهری، طراحی محیطی و توسعه گردشگری اهمیت دارد.
این کوه به عنوان یک نشانه بزرگ شهری عمل می‌کند که از یک طرف، از تمام نقاط شهر قابل مشاهده است و از طرف دیگر بهترین امکان را برای تماشای چشم انداز زیبا و رنگارنگ کل شهر اصفهان در اختیار می‌گذارد. در کمرگاه این کوه چشمه‌ای وجود دارد که خاچیک نامیده می‌شود. در دامنه کوه صفه، چشمه‌ای به نام «چشمه درویش» و دویست متر بالاتر از آن «چشمه گل زرد» قرار دارد.

موزه هنرهای تزئینی در عمارت رکیب خانه یا کاخ چهارباغ

عمارت تاریخی «رکیب خانه» از جمله بناهای بافت قدیم استان اصفهان واقع در شهر اصفهان به شمار می‌رود که در مرکز شهر اصفهان و نزدیک بناهای مشهوری همچون «تالار اشرف»، «کاخ چهلستون»، «عالی قاپو» و «توحید خانه» قرار دارد .
کاخ چهارباغ، کاخ سرپوشیده و نامهای دیگر عمارت رکیب‌خانه است .این بنا در اوائل قرن یازدهم هجری مقارن با سلطنت شاه عباس اول احداث شد.
این عمارت در دوران قاجار پس از بازسازی و تغییرات به عنوان خانه ظل‌السلطان استفاده گردید. در زمان پهلوی اداه ثبت احوال اصفهان بود و کاربری کنونی این ساختمان موزه هنرهای معاصر اصفهان است.
این بنا در اوائل قرن یازدهم هجری مقارن با سلطنت شاه عباس اول به عنوان یکی از بناهای مجموعه دولتخانه صفوی بنیان نهاده شد. با توجه به کلمه «رکیب خانه» مشخص می‌شود که این عمارت محل نگهداری لوازم سوارکاری و یراق آلات اصطبل دولتی بوده است.