امروز: دوشنبه، 30 مهر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

پل مارتان اصفهان

پل مارنان نام پلی در استان اصفهان و در شهر اصفهان می‌باشد که در اصل ماربین نام داشته که خود ماربین هم دگرگون شده "مهربین" از فرهنگ اوستایی است و و چون از روی این پل می‌توان کوه آتشگاه و قریه ماربین اصفهان را دید یا بدانجا دسترسی پیدا کرد.اینکه به اطراف کوه آتشگاه ناحیه ماربین می‌گویند، به این خاطر است که از فراز این کوه، زاینده رود با پیچ و خم هایش همچون یک مار نقره ای به نظر می‌رسد. با تصحیف این نام در زبان پهلوی ساسانی به "ماربین" تغییر یافت و به دنبال آن در طول مدت هزار و پانصد سال تاریخ اسلامی ایران همواره با همین نام شناخته می‌شود.
ساختمان این پل که از زمان‌های بسیار دور همانطور که پل جی یا پل شهرستان واسطه اتصال شمالی‌ترین ساحل شهری زاینده‌رود به جنوبی‌ترین ساحل مقابل بوده است، پل مارنان نیز وجود داشته و واسطه اتصال دو ساحل شمالی و جنوبی رودخانه در غربی‌ترین قسمت شهر اصفهان می‌باشد و روستای ماربین از طریق پل مارنان به روستاهای مقابل آن که در ساحل جنوبی رود خانه قرار دارند متصل می‌شده است .شکل امروزی پل مارنان با نمای ساختمانی آن در عصر صفویه تغییری نکرده ولی تعمیرات مکرر داشته است.

تالار اشرف

تالار اشرف متعلق به دوران صفویه می‌باشد که در استان اصفهان واقع در شهر اصفهان ، خیابان سپه، خیابان استانداری واقع شده است .
این تالار یکی از بناهای تاریخی اصفهان می‌باشد که در دوران صفویه محل سکونت پادشاه، و حرم سلطنتی بود و در دوران قاجار، خانه صارم‌الدوله ( فرمانده نظامیان اصفهان ) شد و سپس به انبار علوفه و اقامت‌گاه سربازان روسی تبدیل شد و روزگاری نیز به اداره صحیه و سجل احوال، اداره معارف، اداره فرهنگ و هنر، اداره آموزش و پرورش، و اداره تشریفات استانداری تغییر کاربری داد.
تالار اشرف که در زمان شاه عباس دوم صفوی شروع به ساخت و در دوره شاه سلیمان کامل شد، در محدوده تاریخی دولتخانه صفوی ،در نزدیکی رکیب‌خانه، تالار تیموری، توحیدخانه و کاخ چهلستون واقع بود که امروزه در غرب خیابان استانداری و در محدوده باغ استانداری اصفهان قرار گرفته است. این بنا به طور کامل با چوب بست ساخته شده بام آن مسطح بر پایه‌های بلند ضخیم پوشیده از طلا بنا شده است که در اوایل جنگ جهانی اول به عنوان انبار مورد استفاده واحدهای نظامی و سپس به جایگاه دسته موزیک نظامی تبدیل می‌شود.
حدود هشتاد سال پیش ، بعد از تخریب ساختمان‌های چپ و راست تالار اداره باستان شناسی با باز سازی آن از ویرانی آن جلوگیری نمود و سپس ساختمان برای استقرار اداره معارف عمومی در نظر گرفته شد.

خانه مشروطه اصفهان

خانه مشروطه واقع در استان اصفهان مکان گردهم‌آیی آزادی‌خواهان، مردم، علما، روشنفکران و رجال سیاسی فرهنگی شهر اصفهان و بختیاری محسوب می‌شد تا درمورد مشروطیت، حکومت قانون و امور مدنی مشورت و هم‌فکری نمایند.
نام مشروطیت در حقیقت دربرگیرنده "قانون‌گرایی" و حکومت "مردم‌سالاری" و "مشورت" را به ذهن می‌آورد. به همین دلیل می‌توان با قدم گذاشتن در این خانه و مطالعهٔ اسناد و مدارک و تصاویر موجود در آن با فعالیت مشروطه‌خواهان اصفهان و مباحث و اندیشهٔ آنان آشنا شد.

منارساربان

منار ساربان واقع در استان اصفهان در شمال محله جوباره که محله یهودی‌نشین شهر اصفهان می‌باشد قرار دارد و از زیباترین منارهای عهد سلجوقی به شمار می‌آید که دارای تزئینات آجری و کاشی کاری است و در قرن ششم هجری بنا شده‌است.این مناره حدود پنجاه و چهار متر ارتفاع دارد و از ارتفاعات درون و اطراف شهر به خوبی مشاهده می‌شود و معرف سبک خالص معماری دوران سلجوقی شهر تاریخی اصفهان در مجموعه آثار تاریخی آن دوره می‌باشد.
این مناره از نظر معماری به هفت بخش تقسیم شده است :
قسمت اول این مناره آجر چینی ساده و بخش‌های دوم و سوم آن دارای تزیینات عالی آجری می‌باشد. بخش چهارم آن تاج اول مناره‌است که مقرنس‌های آجری توأم با کاشی فیروزه ای دارد و بسیار جالب و پر حالت است.

حمام علیقلی آقا

یکی از حمام‌های قدیمی استان اصفهان که تا همین چند سال پیش هم مورد استفاده قرار می‌گرفت، حمام علیقلی آقا می‌باشد که در اواخر دوره صفویه حدود سیصد و ده سال پیش توسط شخصی به همین نام ساخته شد. این حمام با مساحت هزار و دویست متر متر مربع یکی از چند گرمابه معروف شهر اصفهان به شمار می‌آید که نشانگر این است ایرانیان تا چه حد در معماری پیشرفته بوده اند، تا جائیکه می‌بینیم حتی در ساخت این حمام نیز پا را از ساخت جائی که صرفا مخصوص نظافت باشد فراتر نهاده و بنای آن را با ظریفترین ابعاد هنری و معماری درآمیخته اند.
این حمام در منطقه بیدآباد شهرستان اصفهان توسط علیقلی آقا از درباریان دو پادشاه صفوی، شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی در مجموعه‌ای که خود، بانی آن بوده در سال هزار و صد و بیست و پنج هجری قمری بنا شده است. این حمام از نوع معماری سبک اصفهان در اواخر عصر صفوی می‌باشد.

کویر ورزنه

کویر ورزنه نام کویر دیدنی در استان اصفهان است که فاصله ماسه‌زار آن تا شهر اصفهان 110 کیلومتر است و وسعت تل‌ماسه‌ها بالغ بر 17 هزار هکتار است.
انواع اشکال حاصل فرسایش باد را در کویر ورزنه مى‌توان دید, اشکالی مانند تپه‌هاى ماسه‌اى طولى، تپه‌هاى هلالى، هرم‌هاى ماسه‌اى و امواج روى ماسه‌ها که اصطلاحاً به آنها ریپل مارک گفته مى‌شود , چشم‌انداز ماسه‌ها از بالاى تل‌ماسه‌ها بسیار زیبا و بکر به نظر مى‌آید .
نوع پوشش گیاهى آن و سکوت زیباى حکمفرما بر آن براى تمام گردشگران روزى زیبا خلق مى‌کند و ارتفاع تل‌ماسه‌هاى ورزنه نسبت به برخى نقاط بلندتر و در برخى نقاط به 100 متر نیز مى‌رسد.
سایت کویری"واحه" با مساحت زمینی در مجموعه 100 هزار متر مربع است که 11 هزار و 159 متر ساخت شده است، این طرح بزرگترین طرح گردشگری کویری ایران است که به لحاظ ابعاد و وسعت قابل قیاس با کویر کشورهای قطر و امارات است.

مسجد جامع اشترجان

مسجد جامع اشترجان واقع در استان اصفهان در ۳۶ کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان در منطقه لنجان، با پیشینه بیش از ۷۰۰ سال در روستایی به همین نام در شهر ایمانشهر از توابع شهرستان فلاورجان در سال ۷۱۶ هجری قمری ، مقارن با احداث بنای منار جنبان و در زمان سلطنت سلطان محمد بن خدا بنده (اولجایتو) بدست محمد بن محمود بن اشتر جانی (ملک الوزرا) بنا شد.
هر کدام از عناصر معماری و آرایه‌های تزیینی این بنای معظم ویژگی‌های برجسته و ممتازی دارد و گچبری‌های بسیار نفیس و ارزنده‌ی این مسجد که با پرکارترین نقوش اسلیمی و هندسی به اجرا درآمده، با ترکیبات متفاوتی از خطوط بنایی، انقلاب هنری کم نظیری را به ارمغان آورده است.
این مسجد که دارای مساحت تقریبی ، یکهزار و ۵۰۰ متر مربع است و با شیوه بسیار نفیس و ارزنده بنا شده و از شاخصه‌های قابل تامل میراث فرهنگی بشمار می‌رود که یکی از مهمترین علل ماندگاری این بنای تاریخی با گذشت بیش از هفت قرن وجود سیم‌های فلزی است که در لابه لای دیوارها به شکل فنی و ماهرانه ای دور تا دور مسجد تعبیه شده است.
این بنا از خشت و آجر ساخته شده، و در دیواری از خشت محصور گشته است. مسجد دارای دو ورودی است. درب ورودی یکی در جنوب شرقی ودیگری درشمال آن است که درب جنوب شرقی سر درگچی و7متر ارتفاع دارد. هیچ یک از این دو بر محورهای اصلی ساختمان جای ندارد.

سر در بازار قیصریه

بازار قیصریه بازاری است در بافت تاریخی شهر اصفهان که عمدتاً به فعالیت فرش‌فروشان اختصاص دارد. سردر قیصریه، ورودی این بازار است. این سردر را قیصریه می‌نامند از آن جهت که از روی نمونه یکی از بناهای شهر قیصریه در آسیای صغیر ترکیه امروز ساخته اند.
بازار قیصریه استان اصفهان از بزرگترین و مجلل‌ترین مرکز خرید و فروش در دوران صفویه بوده است.
از ویژگی‌های این بازار :
سر در عالی با تزئینات آجری چینی، نقاشی‌های موجود در سر درب شامل تصویر شاه عباس در جنگ با ازبکان، تصاویری از زنان و مردان اروپایی، دو لچکی کاشیکاری که صحیح و سالم است و تصویر تیراندازی را با سر انسان و تنه ببر یا شیر و دم اژدها نشان می‌دهد و می‌تواند همواره نشانه مخصوص شناسایی این شهر افسانه ایی دنیا باشد.
در شمال میدان امام و روبروی مسجد امام، سردر بازار قیصریه قرار دارد. ساختمان آن در زمان شاه عباس اول به اتمام رسیده است و معمار آن استاد علی اکبر اصفهانی بوده است.
سردر بنای عظیم قیصریه مهمترین و با عظمت‌ترین دروازه‌های ورودی شهر صفوی اصفهان بوده که از طریق بازار بزرگ قیصریه قسمت اصفهان جدید را به شهر سلجوقی (میدان کهنه آن روزگار) متصل می‌کرده است.

مناره باقوشخانه

آدرس : میدان قدس خیابان زینبیه
مناره باقوشخانه‎‎‎ یکی از ظریف‌ترین و پر تزئین‌ترین مناره‌های اواخر عهد ایلخانی میباشد که در استان اصفهان شمال‎ غربی‎ محله جویباره شهر اصفهان‎ در کنار باغ باقوشخانه‎ قرار دارد. کارشناسان با توجه به تزئینات و نحوه معماری زمان تاسیس آن قرن هشتم هجری و یادگار دوره‌ی ایلخانی می‌دانند. نام دیگر این مناره مسجدباباسوخته بوده است و ارتفاع ان ۳۸متر می‌باشد. دلیل معروفیت این مناره به باغ قوشخانه مجاورت آن با باغ سلطنتی است که که مراسم اعطای خلعت از طرف پادشاهان صفوی در این باغ به عمل می‌آمده است و ضمنا باز‌های شکاری پادشاهان صفوی در این باغ نگهداری می‌شده اند. تزیین آن به خط بنایی فیروزه‌ای بر زمینه آجری است که به طور مارپیچ کلمه "الله اکبر" تکرار شده است.

مدرسه چهارباغ

در استان اصفهان و در ضلع شرقی خیابان چهارباغ شهر اصفهان بنای باشکوه و نفیسی است که می‌توان آن را آخرین بنای مهم و با عظمتی دانست که در عصر صفویان در اصفهان ساخته شد.
این مدرسه که «مدرسه سلطانی» و «مدرسه مادر شاه» نیز نامیده می‌شده در زمان سلطنت شاه سلطان حسین آخرین حکمران سلسله صفوی برای تدریس و تعلیم به طلاب علوم دینی از سال ۱۱۱۶ تا ۱۱۲۶ هجری قمری احداث گردید.
هیچ یک از آثار موجود در اصفهان به اندازه مدرسه چهارباغ (کلکسیون کاشیکاری ایران) جهانگردان و سیاحان و بازدید کنندگان خارجی را تحت تأثیر جاذبه‌های خود قرار نداده است.از جمله این سیاحان: اوژن فلاندن، دیولافوا، کنت دوگوبینو هستند که مدرسه چهارباغ را شاهکار مسلم معماری دوران صفوی به حساب آورده اند.