امروز: دوشنبه، 30 مهر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

کاروانسرای قلعه شور

کاروانسرای قلعه شور واقع در استان اصفهان از جمله آثار دوره قاجار بهش مار می‌آید که در فاصله بیست کیلومتری جنوب شرقی شهر اصفهان در روستای قلعه شور واقع شده است.
این کاروانسرا در دوره قاجار و در زمان ظل‌السلطان ساخته و در سال هزار و سیصد و سی و دو ترمیم شده است.
کاروانسرای قلعه شور از جمله بناهای چهار ایوانی می‌باشد که پلانی مربع و حیاط مرکزی نگین شکل دارد. این بنا دارای دو محور تقارن بوده و هر جبه آن دارای یک ایوان مرکزی و دو اتاق در طرفین می‌باشد.

خانه دکتر بهشتی

خانه دکتر محمد حسینی بهشتی واقع در استان اصفهان در شهر اصفهان، خیابان شهید بهشتی و در کوچه‌ای به همین نام واقع شده است.
این خانه با توجه به شیوه معماری‌اش از جمله آثار دوره پهلوی محسوب می‌شودو متعلق به شهید دکتر بهشتی بوده است.
خانه شهید بهشتی در مساحتی حدود دویست و بیست متر مربع در دواشکوب بنا شده و مجموعه فضاهای آن در دو قسمت شمال و جنوب حیاط مستطیل شکل، طراحی شده است.
طبقه بالای این خانه دارای تالاری بزرگ و اتاقی در کنار آن می‌باشد. زیرزمین آن نیز در ضلع شمالی خانه قرار گرفته و در تقسیم بندی فضایی مشابه اشکوب فوقانی است.
خانه دکتر بهشتی بعدها به تملک سازمان رفاهی و تفریحی شهرداری اصفهان درآمد و به عنوان فرهنگسرای دکتر بهشتی تغییر کاربری داد.

خانه استاد جلال الدین همایی

خانه استاد جلال همایی در استان اصفهان در دوره قاجاریه در محله پاقلعه شهر اصفهان بنا گردید. مرحوم استاد جلال‌الدین همایی، ادیب، شاعر و استاد زبان و ادبیات فارسی در سال هزار و دویست و هفتاد و هشت در این خانه دیده به جهان گشود.
این خانه، ساختمانی یک اشکوبه با حیاط مربع شکل می‌باشد که در دو سوی غرب و جنوب آن ساختمان قرار گرفته است.
قسمت جنوبی دارای ایوان مرکزی می‌باشد و بالاتر از حیاط قرار گرفته و دو اتاق سه دری در دو طرف ایوان نیز طراحی شده است.

انگورستان ملک

انگورستان ملک یک باغ انگور و عمارت تاریخی در استان اصفهان و در شهر اصفهان می‌باشد که پیشینه آن به زمان نادرشاه افشار باز می‌گردد. در زمان ناصرالدین شاه قاجار این باغ در اختیار مسئول امورمالی حکومت اصفهان درآمد و در آینده فرزند این شخص به نام حاج محمدابراهیم خان که به ملک التجار معروف بود بنای انگورستان را راه اندازی نمود و به برگزاری مراسم سوگواری و تعزیه اختصاص داد. معمار سازنده این بنا استاد حسین چی بوده و تاریخ وقف نامه آن سال هزار و سیصد و چهل و بک هجری قمری می‌باشد. در طول زمان قسمت‌های مختلفی از این انگورستان ویران شد و بخش‌هایی از آن در سال هزار و سیصد و سی و سه هجری خورشیدی در تعریض خیابان ملک از بین رفت.

مسجد امام اصفهان

مسجد امام که به مسجد جامع عباسی و مسجد سلطانی جدید نیز معروف است یکی از مساجد استان اصفهان در میدان نقش جهان شهر اصفهان می‌باشد که در طی دوران صفوی ساخته شد و از بناهای مهم معماری اسلامی ایران محسوب می‌شود. این بنا شاهکاری جاویدان از معماری، کاشی‌کاری و نجاری در قرن یازدهم هجری است. مسجد امام مربوط به دوره صفوی بوده و در اصفهان، جنوب میدان نقش جهان قرار دارد.
ساخت این مسجد در سال هزار و بیست هجری به فرمان شاه عباس اول در بیست و چهارمین سال سلطنت وی شروع شده و تزئینات و الحاقات آن در دوره جانشینان او به پایان رسیده است.
معمار مهندس آن استاد علی‌اکبر اصفهانی و ناظر ساختمان محب‌علی بیک الله بوده‌اند و خوشنویسانی همچون علیرضا عباسی، عبدالباقی تبریزی، محمد رضا امامی، محمد صالح امامی در آن کتیبه نگاری کرده‌اند.

مسجد جامع اصفهان

مسجد جامع اصفهان که مسجد جمعه هم نامیده‌ی شود از مهم‌ترین و قدیمی‌ترین بناهای مذهبی استان اصفهان و کشور به شمار می‌آید. این مسجد مجموعه تاریخی وسیعی را به ابعاد صد و هفتاد متر در صد و چهل متر در شمال شرقی شهر اصفهان و کنار میدان کهنه نشان می‌دهد و امروز قسمت‌های مختلفی از جمله : گنبد نظام الملک، گنبد تاج الملک، ضمن چهار ایوانی شبستانها، مدرسه مظفری محراب الجایتو که هر یک نمایانگر سیر هنر معماری اسلامی در دوره‌ای خاص هستند را شامل می‌شود .
بر اساس شواهد تاریخی، مسجد جامع اصفهان بر روی ویرانه‌های مسجد قدیمی‌تری بنا شده که اعراب ساکن قریه طهران در اصفهان در قرن دوم هجری در یهودیه بنا کرده بودند. مسجد اولی بر خرابه‌های ابنیه‌ای مربوط به اواخر دوره ساسانی برپا شده بود .
مهم‌ترین طرح‌های توسعه در دوران آل بویه و صفویه انجام شده اند . سبک معماری مسجد شیوه رازی می‌باشد .مسجد جامع اصفهان منعکس کننده هنر بیزانس و کلاسیک در قالب یک بنای سنتی و اسلامی است.

آرامگاه صائب تبریزی

آرامگاه صائب تبریزی واقع در استان اصفهان در محله لَنبان شهر اصفهان، در محلی که در زمان حیات او معروف به تکیه میرزا صائب بود واقع شده است. مقبرهٔ صائب در باغچه‌ای در اصفهان در خیابانی که به نام او نامگذاری شده‌است قرار گرفته است .
آرامگاه وی در باغ شخصی او که باغ تکیه نامیده می‌شود در کنار نهـر نیاصرم در خیابـان صائب اصفهان واقع شده و معماری آن با توجه به زمان حیاتش، از معماری دوران صفویه الهام برگرفته شده است . آرامگاه صائب در سال هزار و سیصد و چهل و شش به شکل کنونی درآمده است .
این بنا ایوانی زیبا دارد که طول آن حدود چهارده متر ، عرض آن شش متر و هشت متر ارتفاع دارد و حدود دو متر از سطح باغ مرتفع‌تر ساخته شده است که دارای ده پله سنگی سراسری می‌باشد . بر روی سر ستونهای ایوان زیبـا، قوسهای جناغی قرار گرفته‌اند و زیر سقف با طرح شطرنجی آینه کاری شده اسـت. قسمت شـرقی و غربـی ایوان دارای دو دهنه، یک ستون و دو قوس می‌باشند.
سنگ مزار یک قطعه سنگ مرمر یکپارچه یزدی می‌باشد که سنگ مزار قدیمی را در وسط آنجا داده‌اند. سنگ اصلی مزار به دو قسمت تقسیم شده و دارای کتیبه‌ای شامل یک مطلع و یک غزل از صائب به خط " محمد صالح اصفهانی " خوشنویس مشهور دوران صفوی می‌باشد .

پل چوبی

پل چوبی نام پلی در استان اصفهان و در شهر اصفهان می‌باشد که بر روی زاینده رود احداث شده است . این پل راه اختصاصی برای رفت و آمد کاخ هفت‌دست و کوشک آیینه خانه به شمار می‌آمده و روی این پل جوی آبی روان بوده به این مناسبت آن را پل جویی نامیدند .
این پل با عرض کم و طول حدود صد و چهل و هفت متر در شهر اصفهان میان دو پل الله‌وردی خان و پل خواجو واقع شده است . این پل به دستور شاه عباس دوم در سال هزار و شصت و پنج قمری ساخته شد.
برج شش گوشه وسط پل با چشمه‌های آب جاری فرح بخش حال امیران، اشراف، مهمانان و سفیرانی بود که به دیدن شاه می‌آمدند .
در قسمت غربی این پل آب رودخانه به صورت دریاچه‌ای در می‌آمد به همین لحاظ به آن " پل دریاچه " هم گفته می‌شد. نام دیگر آن پل سعادت‌آباد می‌باشد . این پل هم‌اکنون در خیابان کمال اسماعیل واقع شده است .

پل شهرستان

پل شهرستان قدیمی‌ترین پل شهر اصفهان واقع در استان اصفهان به شمار می‌آید که در چهار کیلومتری شرق این شهر واقع شده است و در حال حاضر در محدوده شهر می‌باشد . این پل در قدیم جسر حسین و پل جی نیز نامیده می‌شد. مافروخی اصفهانی در کتاب محاسن اصفهان که به زبان عربی می‌باشد از این پل به نام جسر حسین نام برده است و عماراتی را که نزدیک آن هستند به نام قصر مغیره و قصر یحیی یاد کرده است
به نظر کارشناسان و نویسندگان این پل در زمان ساسانیان احداث شد و در زمان دیلمیان و سلجوقیان بازسازی و مرمت شده است. البته کتیبه یا نشانه ای که بر این این مطلب صحه بگذارد ، در پل موجود نمی‌باشد اما سبک معماری و شباهت آن با پل‌های دوره ساسانی که در بعضی نقاط پابرجاست باعث به وجود آمدن این نظریه شده است.
دلیل نامگذاری این پل به پل شهرستان این است که در روستائی به همین نام در شرق اصفهان قرار دارد . در نزدیکی پل بقعه الراشد بالله خلیفه عباسی واقع شده است که در سال پانصد و سی و دو هجری قمری در اصفهان به دست یکی از فدائیان اسماعیلی کشته شد.

پل مارتان اصفهان

پل مارنان نام پلی در استان اصفهان و در شهر اصفهان می‌باشد که در اصل ماربین نام داشته که خود ماربین هم دگرگون شده "مهربین" از فرهنگ اوستایی است و و چون از روی این پل می‌توان کوه آتشگاه و قریه ماربین اصفهان را دید یا بدانجا دسترسی پیدا کرد.اینکه به اطراف کوه آتشگاه ناحیه ماربین می‌گویند، به این خاطر است که از فراز این کوه، زاینده رود با پیچ و خم هایش همچون یک مار نقره ای به نظر می‌رسد. با تصحیف این نام در زبان پهلوی ساسانی به "ماربین" تغییر یافت و به دنبال آن در طول مدت هزار و پانصد سال تاریخ اسلامی ایران همواره با همین نام شناخته می‌شود.
ساختمان این پل که از زمان‌های بسیار دور همانطور که پل جی یا پل شهرستان واسطه اتصال شمالی‌ترین ساحل شهری زاینده‌رود به جنوبی‌ترین ساحل مقابل بوده است، پل مارنان نیز وجود داشته و واسطه اتصال دو ساحل شمالی و جنوبی رودخانه در غربی‌ترین قسمت شهر اصفهان می‌باشد و روستای ماربین از طریق پل مارنان به روستاهای مقابل آن که در ساحل جنوبی رود خانه قرار دارند متصل می‌شده است .شکل امروزی پل مارنان با نمای ساختمانی آن در عصر صفویه تغییری نکرده ولی تعمیرات مکرر داشته است.