امروز: یکشنبه، 3 تیر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

مسجد جامع گز

مسجد جامع گز که در زبان محلی گزی به نام مچد بله ( بزرگ ) معروف است دارای هزار سال قدمت است و قدیمی‌ترین اثر تاریخی شهرستان برخوار در شمال استان اصفهان است.
این مسجد در شمال شرقی استان اصفهان و در حدود 10 کیلومتری شهر اصفهان قرار دارد و با دارا بودن از یک ساختمان قدیمی جزو مساجد دوران صدر اسلام است و به عنوان یکی از قدیمی‌ترین مساجد اصفهان شناخته شده است.
مسجد جامع گز برخوار ساخته شده بر باقی مانده آتشکده ایست که بهمن بن اسفندیار هخامنشی ( اردشیر دراز دست ) بناکرده بـود.
این مسجد، یک مسجد کوچک چهار ایوانی از دوره سلاجقه است ( قرن ششم ) که دردوره‌های بعد خرابی‌هایی به آن وارده آمده و دوباره تجدید ساختمان شده، با این همه ، مقدار زیادی از مشخصات سلجوقی خود را حفظ کرده است. مسجـد و منـاره از دوران سـلاجقـه است و قسمتـی از این بنـا به دوران آل بویه می‌رسد .
آثار قابل ملاحظه ای چون محراب سلجوقی در ایوان غربی و خط نوشته هایی بر کاشی لاجورد دوران قاجار در ایوان شرقی، از نمونه‌های بارز این بنا، چشم هر بیننده ای را به خود جلب می‌کند .
ایوان‌های شمالی، جنوبی، شرقی و غربی دراین مسجد، دو به دو قرینه هم هستند و صحن آن به شکل مربع و طول و عرض آن در حدود ۱۲ متر می‌باشد. آثار قابل ملاحظه سلجوقی این مسجد در ایوان غربی آن است و دو راهروی فعلی مسجد در طرفین این ایوان قرار دارند.

هشت بهشت

آدرس : اصفهان - خیابان باغ گلدسته - پارک شهید رجائی
عمارت هشت بهشت یکی از عمارت‌های تاریخی موجود در استان اصفهان واز جاذبه های توریستی شهر اصفهان و ساخته شده در دوران صفویان است که در غرب خیابان چهار باغ پایین و شرق به خیابان متاخری، از جنوب به بازارچه بلند (بازار هنر) واقع شده است. از کلیه کاخ‌های باصفا و کلاه فرنگی‌هائی که در این دوره در کنار چهارباغ احداث شده بود فقط کاخ هشت بهشت باقی مانده‌است.
باغ هشت بهشت در محدوده دولت خانه صفوی، که در زمان شاه عباس صفوی بنیان شده است، این باغ در زمان شاه صفی ( 1052-1038 ق) وجود داشته و دو شاه بعدی (شاه عباس دوم و سلیمان) بر درختان آن افزوده اند. کوشک این باغ به زمان شاه سلیمان صفوی (1105-1077 هـ . ق/ 1694-1667 م) تعلق دارد و در آن دوره باغ تکمیل و اصلاح شده و در سال 1080 هـ . ق و مقارن با سومین سال سلطنت شاه سلیمان صفوی به اتمام رسیده است و نمونه عالی‌ترین کاخهای نشیمن دوران صفویه است. این باغ نشیمن هشت سوگلی حرم پادشاه بوده است، به این ترتیب که 4 نفر از آنها در طبقة همکف و 4 نفر دیگر در طبقه اول بنا می‎زیسته‎ اند.

مسجد نو ( اصفهان )

مسجد نو در شهر اصفهان واقع در استان اصفهان با معماری ایرانی مربوط به دوره‌ی صفویه با مساحتی در حدود هزار متر مربع از دو شبستان اصلی واقع در قسمت غربی مسجد و با سقف ضربی ساخته شده است.
شبستان اصلی این بنای تاریخی مذهبی برروی ۹ستون سنگی که پایه آنها برای استحکام بیشتر زیر ستون‌های از ساج استفاده شده و هر ستون از سه قطعه تشکیل شده استوار است. در این بنای تاریخی همچنین مناره ای به ارتفاع ۱۲ متربه چشم می‌خورد که سی سال قبل بازسازی شده است .محراب مسجد بصورت مقرنس کاری تزئین شده و مصالح به کار رفته در این بنا باعث استحکام آن گردیده است .
در قسمت شرقی مسجد حیاطی است با ایوان آجری که قسمت شمالی آن را تشکیل داده و دارای شبستانی کوچک و محرابی تزئین شده می‌باشد و کف حیاط مسجد دارای سنگ فرش قدیمی بوده و شبستان نیز دارای سنگ فرش کاشی می‌باشد.

مناره دارالضیافه

در محله جوباره , واقع در استان اصفهان در طرفین کوچه ای که از قدیم به نام (حاج کاظم ) شهر اصفهان معروف بوده دو مناره مدور قرار دارد که دارای تزئینات مقرنس کاری هستند.سبک تزئینات بنا آن به دوره مغول مربوط می‌کند.
دو مناره مدور با تزییناتی به سبک مغولی و به ارتفاع 38 متر قرار دارند که در ربع اول قرن 8 هجری قمری ساخته شده اند. از آنجایی که کتیبه‌های این دو مناره ریخته است، تاریخ دقیق ساخت آنها مشخص نیست. گروهی معتقدند که مناره‌ها باقی مانده از ورودی یک کاروانسرای سلطنتی در دوره آل مظفر است و برخی نیز اظهار می‌دارند چون ساختمان اطراف مناره‌ها معروف به سنجریه است و گویا در زمان سلطان سنجر سلجوقی بنا شده اند، پس تاریخ مناره‌ها هم به آن زمان یعنی قرن 6 می‌رسد. ولی با توجه به مقرنس کتیبه باقی مانده، این دو مناره به دوران اولجایتو ایلخانی تعلق دارد و نه سنجر سلجوقی.

مسجد رکن الملک

یکی از بناهای مشهور استان اصفهان که در اوایل قرن چهاردهم هجری بنا شده مجموعه مسجد رکن الملک واقع در شهر اصفهان می‌باشد. این اثر نفیس و جالب که در ابتدای تخت فولاد قرار دارد از بناهای حاج میرزا سلیمان خان رکن الملک شیرازی است.
با توجه به منابع و مآخذ موجود در مورد این مجموعه و همچنین ماه تاریخ هایی که در کتیبه‌های مسجد و مدرسه آمده این نکته مشخص می‌شود که این بنا در سال هزار و سیصد و بیست و یک هجری قمری ساخته شده است. کتیبه سردر مسجد و مدرسه که به وسیله محمد تقی فرزند محمد ابراهیم اصفهانی نوشته شده با خط ثلث بر زمینه کاشی خشت لاجوردی آیات قرآنی را کتابت کرده است.
بر هلال سردر اشعاری با خط نستعلیق سفید بر زمینه کاشی خشت لاجوردی رنگ نوشته شده است. در این اشعار علاوه بر آن که به نام سلیمان خان اشاره شد در مصراع آخر ماده تاریخ اتمام بنا را که سال هزار و سیصد و بیست و یک هجری قمری است ذکر شده است.

مسجد حکیم

مسجد حکیم در انتهای بازار رنگرزان استان اصفهان قرار دارد و به سال هزار و شصت و هفت قمری در دوران سلطنت شاه عباس دوم صفوی در محلـه قدیمی شهر اصفهان معروف به باب الدشت شاخته شده و ساخت آن تا سال هزار و هفتاد و سه قمری ادامه داشته است. بانی مسجد، حکیم محمد داوود معروف به تقرب خان از پزشکان دوره شاه صفی و شاه عباس دوم صفوی می‌باشد که چون مورد بـی مهری دربار صفوی قرار گرفت، راهی هندوستان شد و در آنجا موقعیت ممتازی یافت با کمک به اورنگ زیـب پادشاه وقت هندوستان در جنگ با برادرانش به عزت رسید و اموال بسیاری گرد آورد که قسمتی از اموالش را بـه اصفهان فرستاد و مسجد مذکور توسط همسرش زینب بیگم ساخته شد.
مسجد حکیم به دلیل کاشی کاری‌های منحصر به فرد و زیبا و نیز کتیبه‌های نفیس نوشته شده به خطوط ثلث و نستعلیق و معقلی از مساجد مهم و معتبر اصفهان می‌باشد. این مسجد در مکان مسـجد قدیمی‌تری از دوران دیلمیان قرن چهارم هجری به نام مسجد جوجی، مسجد جورجیر، مسجد جامع رنگرزان یـا مسجد صـاحب ابـن عباد ساخته شده است.

مسجد آقا نور

در استان اصفهان و در محله دردشت اصفهان مسجدی وجود دارد که طبق سنت‌های معماری ایران به صورت چهار ایوانه طراحی شده است. ورودی‌های مسجد آقا نور در ضلع شمالی و شرقی مسجد واقع شده اند که توسط کوچه‌های اطراف به بازار دردشت و محله ای به همین نام متصل می‌شود.
بانی این مسجد "نور الدین محمد اصفهانی" از افراد خیّر و نیکوکار می‌باشد که ساختمان مسجد را در زمان سلطنت شاه عباس اول شروع کرده اما در اولین سال سلطنت شاه صفی به پایان رسیده است. کتیبه سردر مسجد که به خط محمد رضا امامی و تاریخ هزار و سی و نه هجری قمری است موئید این مطلب است.

بازار قدیمی اصفهان

بازار اصفهان واقع استان اصفهان یکی از قدیمی‌ترین و بزرگترین بازارهای خاورمیانه محسوب می‌شود. ژان شاردن فرانسوی از «بازار قیصریه و بازار بزرگ شهر اصفهان با سردر عالی و تزئینات آجرهای چینی ( کاشی‌کاری ) و سکوهای وسیع ( از ) سنگ یشم و سماق که ( بر آن‌ها ) جواهرفروشان و زرگران انواع و اقسام زیورآلات و جواهرآلات و سکه‌های کمیاب را به فروش می‌رساندند»، یاد کرده است.
امتداد بازار بزرگ اصفهان به مسجد جامع و پس از آن به بازار عریان ختممی‌شود. این بازار را به دلیل مجاورت با گنبد نظام الملک و مسجد جامع، بازار نظامیه یا نظام الملکی نیز می‌نامند و تا پنجاه سال پیش رشته‌های طولانی و متعددی این بازار را به بازارهای دروازه طوقچی و بازار غاز و میدان وصل می‌کرده است.

مسجد سید

مسجد سید واقع در استان اصفهان به احترام سازنده آن یعنی سید محمد باقر شفتی ، به این نام شهرت یافت. ساخت مسجد سید شهر اصفهان در نیمه اول قرن سیزدهم هجری شروع شد اما عمر سید برای اتمام این مسجد کفایت نکرد و آرامگاه سید محمد باقر شفتی در گوشه شمال شرقی مسجد بنا گردید که زیارتگاه مردم می‌باشد.
مسجد سید یکی از بزرگترین و مشهورترین مساجد شهر اصفهان می‌باشد که در قرن سیزدهم هجری ساخته شده است. مسجد سید سه ورودی دارد ، ورودی اصلی در شمال مسجد واقع شده و به در زنجیر معروف است ، مقرنس‌های سردر با کاشی‌های معرق پوشیده شده است اما لچکی‌ها و دیوارها به وسیله کاشی‌های خشت هفت رنگ مزین شده اند.

کاروانسرای مهیار

کاروانسرای مهیار واقع در استان اصفهان یکی از کاروانسراهای معروف دوران صفوی می‌باشد که در روستای مهیار در پنجاه و دو کیلومتری جنوب شهر اصفهان بنا شده است. مهیار در دوره صفوی یکی از آبادی‌های مهم به شمار می‌آمده تا جایی که حتی چند گردشگر خارجی در آن دوره از این روستا بازدید کرده و شرحی از آن را نیز ثبت کرده‌اند.
کاروانسرای مهیار در دوره شاه‌اسماعیل بناشد، اما بر اثر بلایای طبیعی بخشی از آن ویران شد، سپس در زمان سلطنت شاه سلیمان صفوی بازسازی و بخش‌هایی به آن اضافه شد.
در کاروانسرای مهیار سی اتاق یکسان پنج در چهار متری دور تا دور حیاط ساخته شده است که هر یک دارای ایوانی مجزا می‌باشد . چهار اصطبل سراسری در چهار گوشه کاروانسرا قرار دارد.
از مهم‌ترین ویژگی‌های این کاروانسرا داشتن جلوخان می‌باشد که به بازار، قهوه‌خانه، مسجد و نانوایی متصل می‌شده است. جلوخان‌ها کاربرد اجتماعی داشته‌اند و مکانی جهت تجمع و برگزاری مراسم بوده‌اند. از دیگر امکانات این کاروانسرا می‌توان به آب‌انبار، آسیاب و حمام اشاره نمود.