امروز: دوشنبه، 30 مهر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

حمام تاریخی و آسیاب آبی نیاسر

حمام تاریخی و آسیاب آبی از دیگر آثار تاریخی شهر نیاسر شهرستان کاشان از توابع استان اصفهان هستند که از نظر کارشناسان و تحقیقات به عمل آمده و نوع معماری به کار رفته در این بنا حکایت از آن دارد که این حمام و آسیاب در دوران صفویه ساخته شده است.
در فاصله 5 متری زیارت 5 تن و در راهروی موجود ، آسیاب آبی نیاسر و حمام تاریخی صفوی به چشم می‌خورد .
نحوه انتقال آب به داخل حمام نیز جالب و درخور توجه است. آب از آبشار به وسیله کول‌های گلی به داخل 8 گوش زیبایی و از آنجا به داخل حمام هدایت می‌شد و از آنجا به کل حمام انتقال می‌یافت و آب شرب حمام نیز به وسیله کول‌های جداگانه به داخل حمام هدایت می‌شد.
سوخت حمام هیزم بوده و دارای خزان بوده و ورودی هشت ضلع شکل آن به وسیله دالان‌هایی از بیرون حمام جدا شده است.

قنات ارونه

قنات ارونه واقع در استان اصفهان و در شهر اردستان ، خیابان امام خمینی، پارک ملت، جنب شهرداری واقع شده است. قنات ارونه با گذشت قرن‌ها همچنان در دل تاریخ جاری است و باغ‌های کشاورزی آب محله‌های "کبودان"، "بازار"، "فهره" و "راهمیان" شهر اردستان را تامین می‌کند. بر اساس شواهد تاریخی از عمر این قنات حدود دو هزار و پانصد سال می‌گذرد.
متخصصان کاریز و قنات معتقدند که اگر هفت سال پشت سر هم در اردستان خشکسالی شود، آب این قنات شاید کم، اما خشک نخواهد شد و این یکی از ویژگی‌های معماری و مهندسی ایرانی در ساخت قنات در دشت‌های کویری می‌باشد.
در حال حاضر آب قنات ارونه به بیست و نیم سهم تقسیم می‌شود. برخی مورخان این تقسیم بندی را به خواجه نصیرالدین طوسی و برخی به شیخ بهایی نسبت می‌دهند.

کاخ سرهنگ آباد

در استان اصفهان و در شرق شهرستان اردستان و در فاصله سی و سه کیلومتری زواره زیباترین کاخ تاریخی کویری با عنوان مجموعه کاخ سرهنگ آباد در سال هزار و دویست و نود و نه هجری قمری توسط مصطفی قلی خان سهام السطنه عرب عامری برای شکار و پذیرایی از میهمانان ویژه قاجاری در دوره ناصرالدین شاه در دهستان سفلا بخش زواره از توابع شهرستان اردستان ساخته شده تا مهمانان پس از گذشتن از منطقه‌ای کویری و هوایی گرم در منطقه‌ای ییلاق نشین سرهنگ‌آباد خاطرات خوشی را برای خود رقم بزنند.
این کاخ دارای سقف‌های چوبی و تزئینات سنگی شبیه به آنچه در عالی‌قاپو و چهل‌ستون مشاهده می‌شود، است و به‌رغم این که به‌عنوان کوشک و شکارگاه به فرمان سهام‌السلطنه بنا شده، ولی هیچگاه مورد استفاده او قرار نگرفت.

خانه پیرنیا ( موزه مردم شناسی کویر )

خانه پیرنیا ( موزه مردم شناسی کویر) یکی از مهمترین بناهای تاریخی شهر نایین و یکی از نمونه‌های بارز زندگی سنتی شهر نایین در استان اصفهان و نیز الگوی مهم معماری و هنری خانه‌های تاریخی در منطقه کویر است که مربوط به دوره صفوی میباشد و در اصفهان، نایین، روبروی مسجد جامع نائین ، خیابان ۲۵ شهریور واقع شده است.
نخست این خانه، به عنوان خانه حاکم نایین محسوب می‌شده و در ابتدا شخصی به نام قاضی نور‌الهدی، جد خانواده دکتر حسین فاطمی، در این خانه زندگی می‌کرده و در دوران قاجاریه به خاندان پیرنیا رسیده و شخصی به نام میرزا احمدخان پیرنیا، حاکم نایین در این خانه زندگی می‌نموده است. این بنا از مجموعه خانه‌های متعددی تشکیل می‌شده است و از اجزای مختلفی از جمله ورودی، دالان‌های متعدد، هشتی، غلام گردش، ایوان شاه‌نشین، اتاق نشیمن، گودال باغچه، باغ و بخشهای مختلف دیگر تشکیل شده است و شامل اندرونی، بیرونی، حیاط خلوت و ... می‌باشد. اتاق‌ها، شاه‌نشین، ایوان‌ها، پله‌ها و... همه به شکلی با هم ترکیب شده‌اند که انگار هیچ‌کدام را نمی‌شود از مجموعه کلی خانه جدا کرد یا نادیده گرفت، زیبایی خانه پیرنیا در حد کمال است؛ شاهکار هنر معماران صفوی است و یکی از بهترین نمونه‌های معماری سنتی در خانه‌های کویری ایران به حساب می‌آید.

روستای بیاضه

روستای بیاضه ، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است که در ۵۳ کیلومتری جنوب شرقی خور و بیابانک در بخش نایین در استان اصفهان واقع شده‌است.این روستا در دهستان نخلستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۹ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است.
وجود ارگ قدیمی و ساباط‌ها، پایاب‌های سرپوشیده، قنات‌ها، حسینیه و مسجد جامع قدیمی و امامزاده واقع در روستا و نخلستان‌های انبوه در آن توجه گردشگران داخلی و خارجی را جلب کرده و چند سالی است که سفر به این روستای کویری از سوی گروه‌های گردشگری و تحقیقاتی افزایش یافته است.
خانه‌های قدیمی این روستا عموماً از خشت و دارای حوض‌های بزرگ، ایوانهایی با طاق بلند که در تابستان خنک هستند، و دارای اتاق‌های زمستانی و تابستانی هستند.

عصارخانه شاهی

عصارخانه شاهی در شهر اصفهان با مساحت تقریبی ۵۰۰ مترمربع و زیربنای ۸۵۰ متر مربع، یکی از آثار مهم تاریخی و گردشگری استان اصفهان است که در بازار بزرگ اصفهان، در ابتدای بازار مخلص و در جوار بازار تفنگ سازها بنا شده است. عصارخانه یعنی همان کارخانه روغن کشی و عصارخانه شاهی در دوره صفویه بدستور شاه عباس اول بنا گردید .
از سال ۱۳۴۰ تا سال 1349 برای حرکت دادن تیر بزرگ و چرخش سنگ آسیاب از موتور برق استفاده شده و بعد از آن زمان به دلیل صنعتی شدن این حرفه و وجود تجهیزات مکانیزه، ادامه کار مقرون به صرفه نبوده و عصارخانه بمدت 30 سال تعطیل شده است؛ تا اینکه در سال ۱۳۷۹ سازمان نوسازی و بهسازی شهرداری اصفهان عصارخانه را از مالک اعیانی آن خریداری و از سال 1380 تا ۱۳۸۲ اقدام به مرمت و ساماندهی آن نموده است. لازم به ذکر است که زمین عصارخانه شاهی جزو موقوفات و در اختیار سازمان اوقاف و امور خیریه اصفهان است.

خانه تاریخی حسینی

خانه تاریخی حسینی ، در ضلع شرقی خانه بنی‌کاظمی در محله کوشک صفی شهر کاشان در استان اصفهان قرار گرفته شده است. قدمت این بنا متعلق به دوران قاجار باز میگردد و بیشترین ساختمان‌های آن در قسمت‌جنوبی آن واقع شده اند. این بخش پشت به آفتاب ساخته شده تا نور و گرمای کمتری وارد شود. اتاق پنج دری در ضلع جنوب‌خانه و قسمت شمالی حیاط آب انبار، مهتابی، مطبخ انبارها و دیگر بخش‌های خانه بنا شده اند.
ورودی خانه حسینی در کوچه‌ای است با شیبی تند، که از کوچه کوشک صفی و در مجاورت گذر کوشک صفی منشعب می‌شود و پس از در دو لنگه چوبی به هشتی ورودی متصل می‌شود. حجم‌های ایجاد شده در نمای حیاط خانه حسینی، دارای هماهنگی است ودر کمال سادگی اجرا شده است.
حیاط این خانه مربع مستطیل است و در طرفین طولی آن چهار باغچه قرار دارد. این بنا در سال هزار و سیصد و هفتاد و شش از سوی هیئت امنای بازسازی خانه‌های قدیمی کاشان به نام شهرداری کاشان خریداری و عملیات بازسازی آن شروع شد. اما به دلیل توقف فعالیت هیئت امنا مرمت آن نیز متوقف است.

شهر زیرزمینی اویی نوش آباد

شهر زیرزمینی اویی نوش آباد ، در شهرستان آران و بیدگل از توابع استان اصفهان در واقع ساختارهای متراکم، پیچیده و گسترده‌ای چون دالانهای باریک تودرتو و اتاقهایی با ابعاد کوچک است که دارای قدمتی 1500 ساله است و مربوط به ساسانیان می‌باشد. مجموعه اویی در زیر بافت قدیم شهر شکل گرفته و تا سطح کنونی شهر نیز گسترده شده‌است. وسعت این شهر به دلیل ارتباط میان محلات و حفاظت از جان و مال مردم در مواقع ناامنی زیاد بوده و در دو سطح افقی و عمودی گسترش یافته‌است. این معماری دست کم در شهرنوش آباد با واژه " اویی " نامیده می‌شود. غیر از ورودی اصلی ارتفاع تمام قسمتهای اویی به قد طبیعی یک انسان و بین ۱۷۰ تا ۱۸۰ سانتیمتر است. بر سطح دیوارها و در فواصل اندک، جای پیه‌سوز به چشم می‌خورد. در بعضی قسمتها نیز درون دیوار، سکوهای کوتاهی جهت نشستن ایجاد شده‌است که در بعضی از اتاقها تبدیل به طاقچه جهت قرار دادن اشیاء می‌شود.

پل کله

پل کله نام پلی بر روی زاینده رود در نزدیکی روستای پل کله، شهرستان لنجان و 35 کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان در استان اصفهان می‌باشد که ارتباط دو روستای نوگوران و مدیسه را بر قرار میکند و در راه قدیمی اصفهان به شهرکرد قرار دارد.
این پل که دارای 98 متر طول، 6 متر عرض و 11 دهانه است از آثار تاریخی است و قدمت آن به پیش از دوران صفویه بر می‌گردد و از مصالح آجر ، سنگ و ساروج بنا شده است.
این پل ارتباط بین لنجان با استان چهار محال و بختیاری را بر قرار میکند و در گذشته اطراقگاه اشتران از سفر استان اصفهان به چهار محال بوده است فضای بسیار زیبایی دارد در حاشیه زاینده رود روستا‌های کله مسیح کله مسلمان و از طرف شرق شهر سده را به هم ار تباط میدهد.

پل تاریخی فلاورجان

پل تاریخی فلاورجان که در گذشته پل ورگان نامیده میشد ، تنها پل دو قوسی استان اصفهان است و در 10 کیلومتری جنوب غربی اصفهان و در مسیر زاینده رود در شهرستان فلاورجان قرار دارد که دارای ۱۴۰ متر طول، 7 متر عرض و ۱۸ دهنه بزرگ و کوچک با قوس جناغی می‌باشد که دو دهنه آن مسدود گشته است. در لغت نامۀ دهخدا آمده است پل فلاورجان در اصفهان است و دو فرسخ با بابا محمود فاصله دارد.
ورگان به معنی کنارگاه است. در کنار زاینده رود روستای کوچک ساخته شد و آرام آرام زندگی بر لب رود جریان گرفت و نامش را از پل گرفته ورگان خوانده شد. در گذر زمان و طی شدن سالیان ورگان کوچک به شهر تبدیل گشت و پل ورگان به فلاورجان تغییر نام داد .
این پل براساس کتیبه مرمرین آن دارای قدمت بیش از 400 سال و بر اساس کتیبه آن متعلق به دوره صفویان است و در اوایل دوره صفویه ساخته شده است. متاسفانه کتیبه بدنه پل در سال 86 به سرقت رفت.