امروز: جمعه، 31 شهریور 1396

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

کاخ جنجان

کاخ جنجان واقع در نورآباد شهرستان ممسنی از توابع استان فارس و در مجاورت روستای جنجان ، با همکاری پژوهشکده باستان‌شناسی و دانشگاه سیدنی و به سرپرستی "علیرضا عسگری" و "دانیل پاتس" از زیر خاک سر برون آورده و بنایی بزرگ با ویژ‌گی‌های معماری تخت جمشید است.
از جایی که کاخ هخامنشی واقع شده به فاصله 800 متر رودخانه "فحلیان"می‌گذرد. در پشت این کاخ کوه "بالاسبز" دیده می‌شود و از آن‌جایی که هخامنشیان بناهای خود را در کنار کوهپایه‌ها بنا می‌کردند. انتخاب این محل نیز بی‌دلیل نبوده است . بررسی‌های باستان‌شناسی در سه دشت رستم، نورآباد و فهلیان تا کنون منجر به کشف 25 محوطه هخامنشی شده است که این موضوع اهمیت کشف کاخ جنجان را دو چندان می‌کند.

آتشکده میل اژدها

آتشکده میل اژدها که به آن دیمه میل یا میل آزاد نیز گفته می‌شود مربوط به دوره اشکانیان می‌باشد و در شهرستان ممسنی ، نورآباد از توابع استان فارس واقع شده است.
این اثر در تاریخ بیستم خرداد سال هزار و سیصد و بیست و یک با شمارهٔ ثبت سیصد و پنجاه و شش به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این بنا در هفت کیلومتری غرب شهر نورآباد ممسنی در شمال غرب استان فارس قرار دارد که در دره‌ای در کنار کوه تنگ کله واقع شده است. در این منطقه هیچ آبادی‌ای وجود ندارد.
این میل در کنار یکی از راه‌های مهم باستانی و در دامنه کوهی سنگلاخ و تقریبا سرسبز قرار دارد. میل اژدها یکی از معدود مناره‌هایی می‌باشد که از دوران پیش از اسلام به جا مانده و در زمان اشکانیان ساخته شده‌است.

قلعه سفید

قلعه سفید از قلعه‌های مشهور شهرستان ممسنی در استان فارس می‌باشد و متعلق به دوران قبل از اسلام است. دور تا دور این قلعه برج‌ها و دروازه‌هایی قرار دارد که پیش‌تر برای دفاع از قلعه مورد استفاده قرار می‌گرفتند. دژ سفید بر بالای کوهی واقع شده که دور دامنهٔ آن حدود چهار فرسخ و ارتفاع آن حدود نیم فرسخ است و از کوهستان اطرافش جداست. سطح بالای کوه، هموار و قابل کشت است و در گذشته جنگل‌های بسیاری شامل درختان بلوط،انجیر، بادام کوهی،زیتون، انار و انگور در آن قرار داشته‌است. دسترسی به بالای این کوه تنها از طریق راه‌های سنگی یا کوره‌راه‌هایی که در تخته‌سنگ‌ها کنده شده‌اند، امکان‌پذیر است.
چهار مسیر شناخته شده در شمال و جنوب و شرق و غرب کوه برای دسترسی به دژ سفید وجود دارد. مسیر جنوبی و شرقی پیاده رو هستند. راه جنوبی سیاه شیر نام دارد و اکنون مسدود است. راه شرقی زرین کلاه نام دارد و سر راه شیراز قرار دارد. راه غربی یا شترخواب سواره‌روست و در کنار نورآباد قرار گرفته‌است. راه شمالی که آن را گلستان می‌نامند از فهلیان می‌گذرد و آنهم مسیری سواره‌رو است.

کاخ تچرا

کاخ تَچَر، کاخ تچرا ، تالار آینه یا کاخ اختصاصی داریوش بزرگ به معنای خانه زمستانی از نخستین کاخ‌هایی است که بر روی صفه تخت جمشید شهرستان مرودشت در استان فارس کشف گردید. سنگ‌های این کاخ، خاکستری است به طوریکه عکس آدمی در آن می‌افتاده و به همین جهت در این اواخر آن را آینه خانه و یا تالار آینه هم می‌خواندند. بر روی دیواره‌های پلکان این کاخ نقوش گوناگونی دیده می‌شود. از شاهان هخامنشی داریوش اول، خشایارشا و اردشیر سوم کتیبه‌هایی در این کاخ به جای مانده‌است. پس از هخامنشیان و در دودمان‌های بعدی، اشخاصی مثل شاپور دوم، عضدالدوله دیلمی، بهاءالدوله دیلمی، علی آق‌قویونلو و سلطان ابراهیم میرزا تیموری از خود کتیبه‌هایی در این کاخ بر جای گذاشته‌اند.
کاخ تچر از نخستین کاخ‌هایی است که بر روی صفه تخت جمشید کشف گردید. کاخ تچر در جنوب‌غربی آپادانا و رو به جنوب، قرار گرفته‌است.

پل خان

قدمت پل خان به دوران صفویه بر میگردد که در مرودشت، توسط امام قلی خان روی رودخانه کر شهرستان مرودشت از توابع استان فارس ساخته شده است.
این پل در اوایل قرن یازدهم توسط امام قلی خان، والی فارس بنا شده است. امام قلی خان فرزند الله‌وردی خان گرجی این پل را در راه شیراز به تهران احداث نمود.
در سال هزار و سیصد و هجده، دولت وقت در صدد ساخت پلی در کنار این پل برآمد، اما موفق به انجام آن نشد. زیرا محل محکمی برای پایه‌های آن نیافت و این نشان از علم بالای معماران آن زمان می‌باشد.
طول پل صد و یک متر و عرض آن پنج متر استولی، در وسط برآمدگی آن تا پنج متر و هفتاد سانتی می‌رسد و ارتفاع آن تا محلی که آب می‌ریزد سیزده متر و دارای پنج دهنه می‌باشد. پایه‌های سنگ از ملاتی قدیمی بنام نانک و طاق‌ها با آجر ساختمان شده است.

کاروانسرای قوام آباد

قوام شیرازی رعیت‌های عشایر خود را در کاروانسرای شاه عباسی سیوند شهرستان مرودشت ساکن کردو سازمان میراث فرهنگی استان فارس آن را بنام کاروانسرای قوام آباد به دلیل مجاورت با روستای قوام آباد به ثبت رسانده است.
این کاروانسرا امروزه توسط اهالی قوام آباد بسیار آسیب دیده و درب ورودی گردویی آن به عنوان پل مورد استفاده قرار گرفته است.
این کاروانسرا در سالهای اخیرآسیب‌های فراوان دیده، با آن که این اثر بنام کاروانسرای سیوند در زمان صفوی در کنار شهر قدیم سیوند یعنی سیوندخرابه بنا شده است، اما در اداره میراث فرهنگی شهرستان مرودشت به عنوان کاروانسرای قوام آباد آورده شده است. این درحالی است که قوام فردی متنفذ در زمان قاجار از خاندان شیرازی‌های کلیمی بود که بعدها به ظاهر مسلمان و سپس به فرقه بهایت پیوست و عشایر منطقه را رعیت خویش و در قلعه ساکن نمود.

بقعه سید ابی احمد جویمی

بقعه سید ابواحمد جویمی در جنوب شرقی شهر جویم شهرستان لارستان در جوار ابتدایی جاده جویم - منصورآباد در جنوب استان فارس واقع شده است.
ابواحمد حجر بن احمد جویمی که در سال سیصد و بیست و چهار هجری قمری دیده از جهان فرو بست، از رجال با فضل و دانش پرور بوده و در فارس و سایر بلاد اسلامی شهرت تمام داشته است.
بنای بقعه فعلی سید ابواحمد در دوره قاجار ساخته شده است. این بنا هشت ضلعی بوده که بر روی آن دو دیواره گنبدی نیم‌کره ای از نوع گنبدهای یک پوششه دوره اسلامی واقع شده است. بر روی این گنبد چهار برجستگی در چهار طرف دیده می‌شود که به عنوان نگهدارنده و تکیه گاه گنبد ساخته شده اند.
در رأس گنبد کاکل سنگی ( از عناصر معماری بومی منطقه) قرار دارد. فضای داخلی بنا نیز به صورت هشت ضلعی و هر یک از آن دارای طاق نما می‌باشند. این طاق نماها از تزئینات این بنا به شمار می‌روند. مصالح به کار رفته در بنا شامل سنگ، ساروج و ملاط گچ می‌باشد.

کاروانسرای بنارویه

کاروانسرای بنارویه بنایی تاریخی واقع در روستای بنارویه از توابع شهرستان لارستان در جنوب استان فارس می‌باشد که یکی از نقاط دیدنی استان فارس در جنوب ایران به شمار می‌آید. این بنا یکی از کاروانسراهای شهرستان لار است که در ناحیه بنارویه و در پشت مسجد امامزاده امیراحمد قرار دارد. این کاروانسرا به دستور مادر "حاکم عوض بیگ" یکی از حکمرانان لار ساخته شده و به نام او وقف شده است.
کاروانسرای بنارویه از سنگ ساخته شده و دارای بیست و هشت حجره می‌باشد. براساس اشعاری که بر روی دیوارهای آن نگاشته شده، این کاروانسرا در تاریخ هزار و هشتاد و پنج هجری قمری ساخته شده است. این کاروانسرا در تاریخ بیست و سوم بهمن ماه سال هزار و سیصد و هشتاد با شماره چهار هزار و هفتصد و هشت در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

قلعه پرویزه

قلعه پرویزه اوز واقع در شهرستان لارستان از توابع استان فارس که در شیراز به پروده شهرت دارد و یکی از قلعه‌‌های بسیار زیبای کوهستانی جنوب کشور قبل از اسلام می‌باشد و پس از هزاران سال همچنان استوار، بیان کننده خاطرات و وقایع گذشته‌های دور این منطقه جنوبی می‌باشد.
در منطقه دواسپی اوز در میان دشتی ناهموار و خشن که کوه‌های جوان و فرسوده از دنباله کوه‌های زاگرس جنوبی آن را احاطه کرده است، کوهی مدور و تنها به بلندی حدود دویست متر مشاهده می‌شود که دیدن آن شگفتی و عظمت پیشینیان را جلوه‌گر می‌کند.
نخستین ورودی پای قلعه دیواری از خشت خام به ارتفاع سه متری باقی مانده و در زیر این دیوار، سنگ چینی از مصالح سنگ و ساروج به عنوان پایه استحکامی هنوز در سمت راست راهرو پابرجاست.

آب انبارهای اوز

در استان فارس و در 30 کیلومتری غرب شهرستان لارستان ، " آب انبارهای اوز " واقع گردیده‌اند. قدمت این آب انبار‌ها ، به دوران صفوی باز می‌گردد و در سال‌های اخیر مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته اند. آب انبار اوز همانند بقیه آب انبارها ، با مصالحی همچون سنگ و ساروج ساخته شده است اما باید گفت که در سال‌های اخیر به جای ساروج از سیمان در ساخت یا مرمت آب انبارها استفاده می‌شود.
از سالها پیش منطقه لارستان که رودخانه و یا چشمه‌های آب شیرین ندارد و یا کم دارد ، برای شرب روزانه و تهیه آب مصرفی سالیان شان دست به ابتکار جالبی زده اند. این ابتکار انبار کردن آب باران در برکه می‌باشد. شهر اِوَز نیز از قاعده مستثنا نیست و دارای آب انبارهای متعددی می‌باشد. این تعدد به دلیل مشکل آب شرب این شهر از گذشته‌های بسیار دور است. همچنین زمین‌های شور ، و نیز خشکسالی ، مشکل آب این شهر را بیش از پیش کرده. شهر اِوَز در گذشته دارای آب لوله کشی شور بود که از این آب در جهت شستشو و آبیاری گیاهان استفاده می‌شد.