امروز: دوشنبه، 23 مهر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

خانه ملک

خانه ملک در در استان خراسان رضوی ضلع شرقی خیابان امام خمینی(ره) و در سه راه دارائی شهر مشهد واقع شده و یکی از نمونه خانه‌های زیبای برجا مانده از دوران انتقال معماری در اواخر عصر قاجاریه محسوب می‌شود.
این بنا که در سال ۱۳۸۵ به عنوان خانه توریست انتخاب شد متعلق به مرحوم حاج حسین ملک متولد سال ۱۲۵۰ خورشیدی است.
حسین ملک در سال ۱۳۲۳ قمری در مشهد اداره املاک پدر را در دست گرفت و در سال ۱۳۱۶ خورشیدی شروع به وقف اموال خود کرد.
از جمله وقف‌های وی کتابخانه ملی ملک ، وقف یک کتابخانه که تولیت آن را به آستان قدس رضوی سپرد، وقف چند پارچه ملک در سال ۱۳۴۰، وقف دو بیمارستان، بیمارستان رضوی در چناران و بیمارستان سجادیه در تربت جام که به شهرداری تحویل داده شد.
وی در سال ۱۳۳۸خورشیدی به هر فرهنگی در مشهد ۵۱۰ متر زمین وقف کرد که در مجموع ۲۰۰هکتار زمین به فرهنگیان مشهد وقف کرد و در سال ۱۳۴۸خورشیدی باغ وکیل آباد را وقف مردم مشهد کرد که تولیت آن را به شهرداری مشهد سپرد.

آرامگاه کلنل محمد تقی خان پسیان

کلنل محمدتقی خان پسیان از نظامیان اواخر دورهٔ قاجاریه و اولین ایرانی بود که دوره آموزش خلبانی دید ، وی از میهن پرستان جوان و پر شور ایران بود که در سال 1270 هجری شمسی در تبریز متولد شد و در سال 1324 به تهران آمد و پس از پنج سال تحصیل در مدرسه نظام به درجه سلطانی رسید و پس از آن در جنگ معروف به مصلی ، روس‌ها را شکست فاحشی داد و شهرت ولیاقت او از مرزهای ایران گذشت.
در سال 1335 هجری به آلمان رفت و در سال 38 پس از بازگشت به فرماندهی ژاندارمری خراسان در دولت مشیر الدوله رسید. در ذیحجه سال 1339 آزادیخواهان خراسان به رهبری کلنل قیام کردند.
این قیام که برای کسب استقلال ایران بود ، توسط روسای عشایر و به تحریک قوام السلطنه و سپاهیان دولتی ایران مورد هجوم قرار گرفت و کلنل پسیان که او را در شمارمردانی چون جلال الدین خوارزمشاه و لطفعلی خان زند می‌دانند در زد و خورد با اکراد بجنورد در جعفر آباد قوچان به خدعه کشته شد.
آرامگاه کلنل محمد تقی خان پسیان در استان خراسان رضوی در شهر مشهد و در کنار قبر نادرشاه افشار در مجموعهٔ باغ نادری مشهد به بنا شده‌است ، طراحی سنگ مزار وی را هوشنگ سیحون برعهده گرفت. در تشییع جنازه کلنل محمدتقی خان پسیان در سال ۱۳۴۰ قمری عارف قزوینی شعری برای وی سرود.

رباط ماهی

بنای رباط ماهی در 6 کیلومتری شرق شهر مشهد مرکز استان خراسان رضوی و با فاصله کمی از جاده مشهد به سرخس در کنار کشف رود واقع شده است ، این رباط روزگاری مسافران خسته را که از نیشابور و طوس راهی هرات بوده اند در خود جای می‌داده است.
در میان عوام معروف است که این رباط را همشیره گوهرشاد، آغابیگم که معروف به ماهی بوده است ساخته و به اسم او نسبت یافته است.
البته در مورد تاریخ بنای این رباط دقیقاً نمی‌توان اظهار نظر کرد ولی به طوریکه شواهد نشان می‌دهد به احتمال قوی در دوره‌های قبل از تیموری بنا گردیده است.
آثار و شواهد باقی مانده از این رباط حکایت از تزئیناتی دارد که بصورت آجر کاری ، گچ بری و کتیبه است. بی تردید این کاروانسرا از انواع کاروانسراهای شاهی یا کاه رباط بوده است. این رباط از نوع کاروانسراهای چهار ایوانی است و دارای پلان صلیبی شکل می‌باشد.
از امتیازات این کاروانسرا تزئینات معماری بنا است ، این تزئینات معماری در قالب آجر کای‌ها و کتیبه‌ها می‌باشد ، کتیبه‌ها بعضی با گچ و بعضی با آجر و در جاهای مختلف کاروانسرا شکل گرفته اند. کلیه حجره‌ها و اتاق‌های آن که با گچ و آجر ساخته شده فروریخته است.

مدرسه دو درب

مدرسه دو درب در استان خراسان رضوی از زیباترین و اصیل‌ترین نمونه هاى معمارى عصر تیمورى در شهر مشهد است ، این اثر تاریخى توسط یکى از فرماندهان دوره تیمورى به نام امیریوسف خواجه بهادر ملقّب به غیاث الدین در دوران سلطنت میرزا شاهرخ (807 ـ 850 ق) در سال 843 ق احداث شده است، مدتى به نام بانى اولیه اش به یوسف خواجه و سپس به علت وجود دو ورودى در شرق و غرب مدرسه به دو در مشهور شده است.
زمانی که طرح اولیه آن را پایه ریزى مى کردند در حاشیه معروفترین بازار مشهد به نام بازار زنجیر قرار داشت، اما هم اکنون در مرکز مجموعه اماکن و بیوتات حرم مطهّر رضوى واقع شده است.
این بنا در زمینى به وسعت 500 متر مربع در دو طبقه ساختمان، شامل 32 حجره احداث شده که از معمارى بناهاى چهار ایوانى دوره تیمورى پیروى مى کند. از لحاظ تزیینات، کاشى کارى ، خطوط و نقوش متنوع از اهمیّت ویژه اى برخوردار است.

آرامگاه میرزا ابراهیم رضوی

میرزا ابراهیم دومین و بزرگترین واقف سادات رضوی است که در سال 1042 ق فوت کرد، وی از اجله‌ی سادات استان خراسان رضوی در زمان صفویه بوده و نسبت شریفش با بیست و یک واسطه به امام زاده (ابو جعفر موسی مبرقع) فرزند حضرت جواد (ع) می‌رسد.
آرامگاه میرزا ابراهیم رضوی واقع در شهر مشهد و در ملک شخصی وی در مجاورت مجموعه فرهنگی-تفریحی کوهسنگی در دامنه کوه و انتهای خیابان بهشتی ، با منظر ایوانی کاشی کاری شده جلب نظر می‌نماید.
محراب نفیس این مکان دارای ماده تاریخ سال 1047 ق است ، مقبره میرزا ابراهیم رضوی تنها بنا و یادگار تاریخی از دوره شاهی صفوی در مشهد است.
پوشش مقبره به گونه‌ای است که آن را قابل تفکیک به دو بخش کرده است ، مدفن واقف در نیمه شمالی ایوان قرار دارد و نزدیکی آن محرابی نفیس تعبیه شده که در حواشی جانبی آن دو بیت نوشته شده است.

مصلای طرق

مصلای طرق در سال 837 قمری در استان خراسان رضوی احداث شده است و در بخش تبادکان شهرستان مشهد در‌۱۲ کیلومتری جنوب خاوری این شهر قرار دارد.
این مصلی بنائی است با ارتفاع نسبتا بلند که کمتر تزئینات معماری در آن بکار گرفته شده و ساده چینی در بیشتر نقاط آن به چشم می‌خورد.
ارتفاع بنا حدود 10/17 مترمی باشد و دارای تالاری مرکزی چهار گوشی می‌باشد که با گنبدی با خیز کم پوشیده شده است.
درجلوی مصلا ایوانی است مرتفع به سبک و صورتی که مردم شرق ایران دوست دارند و در انتهای ایوان نیز مجرایی دیده می‌شود. از ایوان آن جز دو قسمت اندک در طرفین چیزی باقی نمانده است اما عظمت آن همچنان آشکار است.
ایوان ورودی ضلع شمالی دارای ارتفاع 10/17 متر با عمق 50/5 متر می‌باشد. کتیبه کاشی کاری که مقدار بسیار جزئی از آن به جا مانده است در ارتفاع 70/8 متر از کف ایوان بعرض 90 سانتیمتری در سه ضلع ایوان دور زده است.

هارونیه طوس

بقعه هارونیه طوس واقع در استان خراسان رضوی در بیست و پنج کیلومترى شمال غربى شهر مشهد در حاشیه غربى جاده مشهد، طوس، قرار دارد. بقعه " هارونیه " بنایى مکعب شکل و آجرى می‌باشد که در دل دشت طوس واقع شده است.
این بنا از نظر بزرگی ، قطر پایه ها، قدرت ایستایى در کف و گنبد داراى معمارى خاص می‌باشد و توجه به این نکته که هارونیه تنها اثر باقی مانده از شهر باستانى طوس می‌باشد ، آن را حایز اهمیت‌تر می‌کند .
اکثر مردن این بنا را با نام " زندان هارون " مى شناسند و احتمالا به این دلیل " هارونیه " نامیده مى شود، حال آن که نه تنها بنا از لحاظ شکل و نقشه هیچ گونه شباهتى به زندان ندارد، بلکه طبق مستندات تاریخى نمى توان هیچ گونه ارتباطى بین این اثر و هارون الرشید خلیفه عباسى پیدا کرد . زیرا هارون در سال صد و نود و سه هجری قمری در گذشته است ، در حالى که اصل بنا را با توجه به شکل معمارى،متعلق به دوره ایلخانى در قرن هشتم هجرى مى دانند که بخش هایى در دوره تیمورى به آن اضافه شده است. از طرف دیگر به دلیل شباهت شیوه معمارى بنا به معمارى رازى، قدمت این بنا را مربوط به قرن ششم هجرى تخمین می‌زنند .

گنبد سبز مشهد

گنبد سبز آرامگاه شیخ مومن استرآبادی است، که متعلق به دوران صفویه می‌باشد و در شهرستان مشهد مرکز استان خراسان رضوی ، قرار دارد .
بنای تاریخی گنبد سبز شهر مشهد، در خیابان آخوند خراسانی و در وسط میدانی به همین نام قرار گرفته است .
وجه تسمیه بنا گنبد مزین به کاشی کاری فیروزه‌ای متمایل به سبز آن می‌باشد. پلان این بنا هشت ضلعی بوده و دارای چهار ایوان می‌باشد . علاوه بر ایوان و طاق نما ها، کاشی کاری زیبای آن به بقعه جلوه خاص بخشیده است. گنبد سبز، مدفن شیخ محمد مومن عارف می‌باشد که احتمالا در سال هزار و سی و شش قمری شروع به ساخت و در سال‌های هزار و پنجاه و پنج و هزار و پنجاه و هشت تکمیل و تزئین شده است.
محل کنونی گنبد سبز در گذشته باغی بوده که این مقبره در میان آن باغ قرار گرفته بود و بر اساس بررسی‌های صورت گرفته ، اراضی آن متعلق به خود شیخ مؤمن بوده و بعدها در زمان حیاتشان توسط ایشان وقف شده است.

آرامگاه خواجه ربیع

آرامگاه خواجه ربیع مربوط به دوره صفوی است واقع در استان خراسان رضوی و در ۴ کیلومترى شمال شهر مشهد ، انتهای خیابان خواجروی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا به توصیه شیخ بهایی توسط شاه عباس صفوی در نیمه اول قرن هجری ساخته شده است.
ربیع ابن خُثَیم، مشهور به خواجه ربیع، از طایفه بنى اسد و ساکن کوفه، از زمره زهّاد هشتگانه صدر اسلام و تابعین ( کسانى که صحابه پیامبر را درک کرده اند ) همچنین از یاران و سرداران حضرت على علیه السلام بوده است. وى ضمن ارادت به حضرت على علیه السلام ظاهراً از خویشان معاویة بن ابوسفیان هم بوده است، بنابراین در سالهاى پایانى خلافت حضرت على علیه السلام و بروز اختلاف میان ایشان و معاویه، به قصد انزوا و دورى از نزاع طرفین عراق را به قصد ایران و خراسان ترک کرده است. او در سالهاى پایانى عمر ساکن شهر نوغان ( مرکز ولایت توس در آن زمان ) شده، و بالاخره در سال 63 قمرى یا به روایتى ضعیف در سال 61 درگذشته و در یک فرسنگى شمال نوغان، که اینک مزار اوست، مدفون شده است.

آرامگاه فردوسی

مجموعه فرهنگی باغ آرامگاه فردوسی واقع در استان خراسان رضوی و در فاصله بیست کیلومتری شهر مشهد به طرف قوچان راه دو طرفه می‌شود و یکی از این راه‌ها در جهت شمال به وسیله بلواری به نام پردیس به طول ۷ کیلومتر به باغ آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی می‌رسد در مسیر و پیش از رسیدن به آرامگاه حکیم فردوسی از کنار شهر تاریخی «تابران» زادگاه امام محمد غزالی عبور می‌کنید و پس از آن از کنار بقعه تاریخی هارونیه گذر خواهید کرد. می‌توانید با گذر از ضلع شرقی باغ و آرامگاه حکیم و طی ۲۸ کیلومتر مسافت در جاده آسفالته‌ای که نهایتا به جاده فعلی مشهد - کلات نادری ختم می‌شود به روستای «پاژ» زادگاه حکیم فرزانه توس برسید این روستا در حال حاضر بسیار محقر و مخروبه‌است و از سوی تازیان «فاز» نامیده می‌شود. بنا بر شواهد باستان شناسی این منطقه توس تاریخی است که در دوره اساطیری به دست توس پهلوان ایرانی بنا گذاشته شد. سراینده حماسه‌های بزرگ ایران نیز در همین نقطه به خاک سپرده شد.