امروز: دوشنبه، 2 مهر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

آرامگاه بابا لقمان

آرامگاه بابا لقمان مربوط به سدهٔ ۸ ه‍جری قمری است و در شهرستان سرخس در منتهی الیه شمال شرقی ایران در استان خراسان رضوی قرار دارد.این بنای آجری در فاصله بسیار کمی از مرز ایران و ترکمنستان قرار دارد.
بابالقمان سرخسی، از عارفان مشهور سده ۴ می‌باشد
آرامگاه لقمان، بنایی عظیم وآجری است,این بنا با گذشت هزار سال، هنوز باصلابت باقی مانده است,این بنا شباهت بسیار زیادی با آرامگاه سلطان سنجر سلجوقی وجود دارد.
پایه اصلی بنا که گنبد سنگین و مجموعه ساختمانی آن را نگهداری می‌کند، بنای آجری زیبایی است که شامل نمونه‌های گوناگونی از تزیینات آجری است.
این بنا گنبدی دو پوشه آجری با ایوانی بلند دارد همچنین نوار کمربند مانندی قسمت مدور گنبد را از ساقه و دیواره آن که بر روی قاعده کثیرالاضلاعی قرار گرفته‌است، جدا می‌کند.
روزنه ای برای روشنایی در بدنه هر ضلع درون گنبد تعبیه شده‌است و تزئینات گچ بری و آجرکاری آن عالی است.

مدرسه غیاثیه

مدرسه غیاثیه خرگرد در استان خراسان رضوی و در مجاورت روستای خرگرد و به فاصله 5کیلومتری شهر خواف بر سر راه تایباد واقع است و از جمله ابنیه چهار ایوانی و آجری است که در زمان شاهرخ تیموری به سعی پیر احمد خوافی ساخته شده است.
مدرسه غیاثیه اثری بر جای مانده از شهر خرگرد قدیم (در خراسان) است ، شهر خرگرد که در دوران سلجوقیان استطاعت نظامیه را داشته و در زمان تیموریان بنایی چنین با شکوه احداث شده است. مدرسه غیاثیه خرگرد به دست هنرمند هنرمندان معماری قوام الدین و غیاث الدین شیرازی بنا نهاده شده است و شاید با الهام از نام یکی از معماران خود یا وزیر شاهرخ تیموری غیاث الدین شیرمحمدخوانی نام گذاری و شهرت یافته است.
روستای غیاثیه زادگاه وزیر مقتدر شاهرخ، غیاث الدین پیر احمد خوافی بانی مدرسه غیاثیه، است. زمان ساخت این بنا بین سال‌های 842 تا 847 هجری می‌باشد ، این بنا را می‌توان آخرین بنای با عظمت دوران تیموریان قلمداد کرد و در عین حال شاید بتوان آن را نماینده کامل معماری دوره تیموری به شمار آورد.

بلغورخانه و آرامگاه شیخ عبدالرحمن گهواره‌گر

آدرس : بنای بلغورخانه و آرامگاه شیخ عبدالرحمن گهواره‌گر در شهرستان چناران از توابع استان خراسان رضوی قرار دارد .
بنای بلغورخانه در فاصله 30 متری شمال شرقی بنای مزار عبدالرحمن گهواره‌گر که از عرفا و صوفیان قرن هشتم هجری می‌باشد، قرار دارد.
به نظر می‌رسد زوار برای رسیدن به بالای تپه ابتدا به این مکان وارد شده و آنگاه از راه پله‌ها یا مسیر شیب‌داری به طرف مزار بالا می‌رفته است.
بررسی نوع ساختار معماری و مصالح به کار گرفته قدمت این بنا را تا حدود دهم یا کمی دورتر قطعی می‌کند. استفاده از طاق‌های جناقی و کمخیز و سه گنبد عرقچینی، تناسب و تقارن در پلان بر ساخت آن در دوره صفوی اشاره دارد.
این بنا شامل ساختمانی آجری به طول 11.20 متر و عرض 10.20 متر می‌باشد و زیرسازی ساختمان به شکل سنگ چین بوده و بخش‌های فوقانی به صورت آجرچین با ملات گچ و گل ساخته شده است. عرض رواقهای اطراف 5 متر و ارتفاع گنبد از روی زمین چهارده و نیم متر است.

بند اخلمد

بند اخلمد معروف به سد تیموری (سلطان حسین بایقرا آخرین پادشاه تیموری) در استان خراسان رضوی و در 17 کیلومتری جنوب غربی شهر چناران و 5 کیلومتری شمال روستای "اخلمد" و در مسیر رودخانه اخلمد قرار دارد. بند اخلمد از جمله بناهای ساخته شده توسط سلطان حسین بایقرا آخرین پادشاه تیموری است که با توجه به نحوه ساخت و مقایبسه آن با بندهای فریمان و گلستان می‌توان این بند را مربوط به دوره تیموری دانست.
این بند بر روی سنگ‌های آهکی دوران دوم زمین‌شناسی با مصالح سنگ، آجر و ملات ساروج ساخته شده است، طول بند 225 متر و عرض آن در تاج 11 متر و در بستر رودخانه 13.5 متر و ارتفاع آن 12 متر است.
این بند آب مورد نیاز کشاورزی پایاب بند در دشت مشهد را تامین می‌نموده و در افزایش آب‌های زیرزمینی منطقه نیز موثر بوده است. بند اخلمد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است. این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۰۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

ارگ تاریخی آق قلعه

ارگ تاریخی آق قلعه در استان خراسان رضوی و در فاصله هشتاد کیلومتری شمال غرب شهر سبزوار ، در منطقه جوین و بین دو روستای قادر آباد و فتح آباد قرار دارد.
طبق مطالعات انجام شده این مجموعه در عصر ایلخانی، به منظور ایجاد شهری به سبک سلطانیه زنجان ساخته شده است. بر اساس کتیبه ساقه گنبد مسجد آق قلعه این مجموعه در سال 712 ه.ق و مقارن با حکومت الجایتو، به پایان رسید.
بنابراین مجموعه آق قلعه یکی از آثار ارزنده عصر ایلخانی محسوب می‌شود. ولی زمان استفاده از آن اندک بوده و در دوره صفویه و قاجاریه نیز از آن استفاده شده است. ولی از آن زمان تاکنون بنا به دلایل نامشخص متروک باقی مانده است.
این قلعه یکی از بزرگ‌ترین قلعه‌های زمان ایلخانی است که در استان خراسان وجود دارد و زمانی نیز مرکز حکومت ایلخانیان بوده است.
با توجه به پلان وضعیت موجود، این دژ سه دروازه ورودی دارد که یک دروازه در ضلع شمالی و دو دروازه در ضلع شرقی و غربی رو به روی هم قرار دارند.

مقبره قطب الدین حیدر

آدرس : مقبره قطب الدین حیدر در در استان خراسان رضوی و در مرکز شهر تربت حیدریه و در مجاورت مسجد جامع قدیم و کاروانسرای طبسی قرار دارد .
قطب الدین حیدر عارف مشهور ، تک فرزند تیمور فرزند ابوبکر فرزند سلطانشاه سالوری از شاهزادگان ازبک و از تبار خاقان ترک بوده است. وی مجذوب شیخ ابوالقاسمی که در زاوه سکنا داشته است شده و به هوای شیخ راهی این دیار گردید. قطب الدین حیدر را مردی صاحب باطن، مجذوب مطلق و اهل ریاضت و کرامت توصیف کرده اند.
آرامگاه وی در مرکز شهر و در مجاورت مسجد جامع قدیم و کاروانسرای طبسی قرار دارد . شالوده آرامگاه در دوره تیموری ایجاد شده است ، وجود دو بنای دیگر در دوره‌های متفاوت بر ارزش این مجموعه افزوده است .
مقبره مشتمل بر ایوانی مرتفع و در امتداد فضای ورودی محرابی تعبیه شده است . پوشش زیرین سقف در فضای داخلی آرامگاه مزین به نقش هندسی بسیار زیبا و برجسته گچی بر زمینه اخرایی است .
بنا در دوره صفویه در زمان شاه عباسی در سال ۱۰۲۳ هجری به همت خواجه سلطان محمود تربتی حاکم تربت با مصالح سنگ و گچ و بسیار مستحکم مرمت و بازسازی شده است.

میل کرات

میل کرات بالای تپه ای نسبتا بلند در کنار روستای کرات در ۲۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان تایباد از توابع استان خراسان رضوی در مکانی که راه قدیمی جام و باخرز به خواف از کنار آن عبور می‌کرده قرار دارد
شکل ظاهری مطّبق این مناره، با دیگر مناره‌ها مقداری تفاوت دارد و بسیار شبیه مناره جام در شرق شهر هرات است.
در اطراف میل آثار آبادی نمایان است و سفال‌های اطراف آن تمدن دوره سلجوقی و بعد را نشان می‌دهد. بنا تماماً از آجر با ملات ماسه و گچ ساخته شده است.
این بنا که مانند راهنمای مسافران و کاروانیان در نزدیکی آبادی قدیمی کرات بود, بنایی
است آجری با ساقه ای به ارتفاع ۲۵ متر دارای ساختاری دو قسمتی که نمای ظاهری آن در بخش تحتانی ( پایه میل ) با بلندی ۱۵ متر بصورت هشت ضلعی و بخش فوقانی آن استوانه ای است.
در بخش انتهایی ساقه هشت ضلعی بقایایی از تزئینات موسوم به « شرفه » نیز به چشم می‌خورد.از جبهه غربی میل درگاهی باز است که برای دسترسی به روی شرفه استفاده می‌شده است.

رباط فخر داوود

رباط فخر داود در شهرستان بینالود از توابع استان خراسان رضوی از کاروان‌سرای‌های قدیمی ایران از دوره تیموریان است که در راه جاده ابریشم (راه نیشابور به طوس) قرار داشته است.این رباط آجری در محل یکی از توقفگاه‌های کاروانیان در راه قدیم مشهد به نیشابور بنا شده و در 55کیلومتری مشهد قرار دارد.
در لوحی که در قسمتی از داخل این رباط نصب شده، آمده است: «فخر داود، منزلی بر کناره شاهراه نیشابور به طوس (جاده ابریشم) و بعد از منزل قدمگاه قرار داشته است. منزل فخرداود در حدود یک‌صد سال پیش قلعه‌ای مستحکم با 100 خانوار جمعیت بود و مهم‌ترین بنای فخرداود کاروان‌سرای سرپوشیده‌ای بود که از بناهای دوره تیموری است؛ دردوره صفویه مرمت شده و در دوره قاجاریه تا سال ۱۳۰۲ هجری قمری دو بار به وسیله محمدولی میرزا پسر فتحعلی شاه و امیرنظام‌الدوله تعمیر شده است...»

آتشکده بازه هور

آتشکده بازه هور نام چهارطاقی سنگی است در شهرستان بینالود که در هفتاد کیلومتری جنوب شهر مشهد مرکز استان خراسان رضوی و ضلع شرقی روستایی به نام رباط سفید در ابتدای تنگه بازه هور قرار دارد.
از نظر لغوی بازه در فارسی دری به قسمتی از دیواره کوه گفته می‌شود که خورشید از میانه باز آن به طرز زیبایی طلوع می‌کند. به لحاظ ویژگی‌های معماری این بنا نمایانگر بخشی از اجزا و عناصر پارتی است که‌آندره گدار ( باستان‌شناس و معمار فرانسوی و متخصص در صنایع اسلامی و ایرانی و خاورمیانه ) آن را به قرن سوم میلادی نسبت داده است. این بنا یکى از کهن‌ترین نمونه هاى آتشکده گنبد دارى است که احتمالا متعلق به زمان پارتیان است .
دو پژوهشگر معروف ( هرتسفلد در کتاب ابنیه و آثار تاریخى ایران و آندره گدار در کتاب آثار ایران ) این بنا را از نزدیک دیده اند و آن را از آثار دوره ساسانى میدانند.
همچنین برخی معنقدند این بنای چهار طاقی بازه هور مانند یک تالار مجلل در دوران ساسانی است که بررسی‌های اولیه نشان می‌دهد به احتمال زیاد بنایی حکومتی و متعلق به درباریان دوران ساسانی است

مقبره عبدل آباد

عبدل آباد نام روستایی در استان خراسان رضوی ، شهرستان بردسکن ، بخش شهرآباد ، دهستان جلگه است. مقبره عبدل آباد در روستاى عبدل آباد واقع شده و به مسجد و گنبد عبدل نیز مشهور است.
به جهت واقع شدن بقعه در حاشیه کویر، شن‌هاى روان از سمت شرق به آن حمله ور می‏شوند و همین امر باعث فرسایش در این قسمت بنا شده است.
ساختمان مقبره که به صورت یک چهارطاقى به ارتفاع قریب به ده متر است، داراى گنبدى مدور به قطر 5 و ارتفاع قریب به 5 متر است که در جانب جنوب آن روزنه‏ اى جهت نورگیرى دارد. فضاى داخلى بنا مخصوصاً در قسمت داخل گنبد و بخش‏هاى بالاى دیوارهاى داخلى، گچبرى ‏هاى ساده بوده که متاسّفانه از بین رفته است.
این بنا که از دورة ایلخانى به جا مانده، به قرن پنجم هجرى هم نسبت مى‏ دهند، هر چند سبک معمارى آن بیشتر به بناهاى قرن هشتم به بعد، خصوصاً دورة تیموریان شبیه‏‌تر است.