امروز: چهارشنبه، 25 مهر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

امامزاده ام کبری و ام صغری

بنای بارگاهی محکم و مجللی در ضلع شمالی میدان امام خمینی شهر اشتهارد در استان البرز قراردارد که به امامزاده ام کبری و ام صغری معروف است. مردم محلی و مسئولین اداره اوقاف آنها را دو بانوی بزرگوار از منسوبین امام موسی کاظم (ع) می‌دانند. بنای امامزاده از یک ایوان ورودی رو به شمال، یک تالار مستطیل شکل به عنوان نمازخانه و محل دعـا و اطاقی مربع شکل که ضـریح امامزادگان در آن قـرار دارد،تشکیل شده است.
ساختمـان بنا با آجـر و کاشی تزئین شده و گنبد مدور آن کامـلاً کاشیکاری است. در خصوص زمان اولیه ساخت بارگاه تاریخ دقیقی در دست نیست ولی سنگ نوشته موجود حکایت از آن دارد که در سال 1089 هجری قمری شخصی به نام مرحوم «میرزا حسابی» بانی تعمیرات اساسی ساختمان بوده است. بر دیوار جنوبی تالار سنگ قبری نصب شده که تاریخ چهاردهم ذی الحجه 991 را بر خود حـک دارد. وجود این سنگ قبر در دیـوار قدمت بنا را حـداقل تا آن دوره به عقـب می‌برد.

امامزاده سلیمان

در استان البرز و در فاصله 10 کیلومتری شرق شهرستان اشتهارد و کنار جاده آسفالت کرج - اشتهارد ، در زمین‌های کوشک آباد ، بنای آرامگاهی مجللی برپاست که به امامزاده سلیمان معروف است. امامزاده سلیمان ، تشکیل شده از یک حیاط نسبتا بزرگ که بنای آرامگاه در میان آن قرار دارد. در ضلع غربی حیاط ، آب قناتی در جریان که محل شستشو و وضو گرفتن زوار امامزاده است.
ساختمان و بنای امامزاده ، مشتمل بر یک ایوان که رو به شمال باز می‌شود و قسمت ورودی امامزاده است . تالاری مستطیل شکل و ستون دار که محل اقامه نماز و دعا است و یک اتاق مربع شکل کوچک که ضریح فلزی امامزاده سلیمان در میان آن واقع شده و زیارتگاه اصلی است. سقف اتاق اخیر ، گنبدی و سقف تالار مستطیل شکل ، به صورت ضربی پوشیده است .
مردم محلی ، قدمت بنای امامزاده را از دوران صفوی و او را از نوادگان امام موسی کاظم می‌دانند .

امامزاده ابومحمد ابراهیم

آستان امامزاده ابا محمد ابراهیم (علیه السلام) در شهرستان خور و بیابانک ، بخش مرکزی، روستای بیاضه (55 کیلومتری شهر خور و 470 کیلومتری اصفهان) واقع شده است.
نسب این امامزاده شریف بنا به اعتقاد اهالی و بزرگان محل به امام موسی الکاظم (علیه السلام) می‌رسد. امامزاده ابومحمد ابراهیم بن عبدالله ابن موسی بن جعفر (علیه السلام) که برادرزاده امام رضا (علیه السلام) می‌باشد و نیز از امامزادگان واجب التعظیمی است که در معیّت 12673 نفر از امامزادگان و سادات علوی و هاشمی از مدینه به مقصد خراسان وارد ایران شدند. در ایران با توجه به ظلم دستگاه عباسیان که در تمام نقاط ایران حاکم بود امامزادگان به گروه‌های متعدد تقسیم شده و از راه‌های مختلف مقصد خراسان را در پیش گرفتند.
هر گروه تحت فرماندهی یکی از امامزادگان و سادات ارشد بود؛ اما گروهی که از طریق بیابانک راهی خراسان شدند، زعامت و فرماندهی ایشان با شخص فرمانده کل، شاهزاده ابامحمد ابراهیم بود.

امامزاده سید صالح قیصر

امامزاده سید صالح قصیر در بیدهند شهرستان خوانسار از توابع استان اصفهان قرار دارد که با هفت واسطه به امام هفتم شیعیان حضرت امام موسی بن جعفر (ع) نسبت دارد و از آن جهت ملقب به قصیر بوده اند که خود و فرزندانش کوتاه قد بوده اند .
سید صالح قصیر در بیدهند خوانسار به خاک سپرده شده است. سید صالح قصیر اول و سید صالح قصیر مدفون در پشتکوه فریدن به سید صالح قصیر دوم ملقب می‌باشد . در شجره نامه‌های قدیمی که در سال هزار و دویست و پنجاه و شش قمری تنظیم شده است و ممهور به مهر علمای آن زمان می‌باشد اینطور آمده که سید صالح علیه الرحمه صاحب حالات صوری و معنوی بوده و مریدان او در لرستان و بختیاری بسیارند و معاصر با اتابک محمد بوده و اتابک محمد از جمله مریدان او بوده و دختر خود را به عقد سید در آورده بود.
سید صالح قصیر اول با هفت واسطه به امام هفتم میپیوندد که این هفت واسطه عبارتند از سید صالح قصیر اول ابن سید ابراهیم ابن سید عیسی ابن سید حسن ابن سید یحیی ابن سید ابراهیم ابن سید حسن ابن امامزاده جلیل القدر عبدالله الامام الهمام حضرت موسی ابن اجعفر (علیه السلام).

امامزاده محمد هلال

امامزاده محمد هلال از فرزندان علی بن ابیطالب، یکی از بقاع متبرکه در منطقه آران و بیدگل ، در دوازده کیلومترى کاشان استان اصفهان می‌باشد. این بقعه در شمال غرب آران واقع شده و نزدیکترین بنای تاریخی به این آستان مسجد قاضی است.
مدفن امامزاده محمد هلال بن علی بن ابیطالب که مطاب اهالی کاشان و توابع است، در آران دو فرسنگی کاشان واقع شده است، صحنی وسیع و گنبد و بارگاه‌های رفیع در اطراف و حجره‎ها و اتاق هایی متعدد بنا شده و دارای دو مسجد با حوضی بیضی شکل می‌باشد.
در کتاب تاریخی کاشان و نطنز آمده است:
میان قرا، آران و بیدگل امامزاده‎ای به نام محمد هلال دارای گنبدی با دو گلدسته کاشی الوان زیبا و صحن‎های شمالی و جنوبی وسیع و ایوان‌های مرتفع و صفحه و غرفه‎های متعدد با حوضخانه و آب‎انبار و بادگیرهای قدیمی می‌باشد. اصل بنای امروزی از دوره صفویه بوده که بعدها چندین بار بازسازی شده و با نقاشی‌های زیبا و آب و رنگ تزئین یافته است.

امامزاده سید اسماعیل

در استان آذربایجان شرقی و در ضلع جنوبی مسجد جامع شهر میانه ، بقعه ای وجود دارد که به مقبره کمال الدین نیز مشهور است. این بقعه متعلق به امامزاده اسماعیل و دارای گنبدی پوشیده از کاشی‌های فیروزه رنگ است.
از بنای اولیه امامزاده تنها کتیبه ای بر بالای سر در بنای فعلی باقی مانده که تاریخ 1258 ه.ق و اسم بانی بنا، به نام "مشهدی بایرامعلی بن عوض "بر رویآن حک شده است. مناره‌ی بلندی به ارتفاع 13 متر در صحن بقعه وجود دارد که دارای دو کتیبه‌ی سنگی است.
آن گونه که روی سنگ مزار ایشان حک شده کشف مزار شریف ایشان مربوط به سال 923 ق است. این بقعه از این تاریخ به بعد مورد توجه اهالی میانه قرا گرفته است.
اهالی میانه معتقدند که ایشان نواده امام جعفر صادق (علیه السلام) است و عده ای هم امامزاده سید محمد مدفون در روستای کندوان را پدر امامزاده اسماعیل (علیه السلام) می‌دانند.

امامزاده نور

آرامگاه اسحاق بن موسى بن جعفر ( ع ) معروف به امامزاده نور در استان گلستان ، مربوط به سدهٔ ۹ ه. ق. است و در شهرستان گرگان ، بخش مرکزی، درگذر محله سرچشمه از محلة سبزه مشهد گرگان واقع شده است. این امامزاده از جنوب به حد جنوبی حوزه آبریز رودخانه قره سو وارتفاعات جنوب روستای زیارت، از شرق به امتداد بین فاضل آباد تا مرز ایران و شوروی ، از شمال بهه رودخانه اترک و مرز ایران و شوروی از غرب به دریای مازندران محدود می‌باشد. آرامگاه، از بناهای دورة سلجوقى در شهرستان گرگان است که از آجر و ملات گل و آهک با پلان داخلی مربع و پلان بیرونی دوازده وجهی ساخته شده علاوه بر تاریخی ومذهبی بودن، آثار معماری ارزشمندی مثل درب نفیس، محراب و صندوقچه زیبایی دارد. آراء محققان دربارة تاریخچه این بنا تا حدودی متناقض است‌، چه برخى به استناد کتیبة حک شده بر چارچوب در قدیمى ساختمان‌، آن را مربوط به سدة 9ق (مشکوتى‌، 191) و برخى، متعلق به بناهای سده 8 ق و شماری با توجه به تزیینات آجری بنا، مربوط به سده 6ق و یا اواخر سده 6 و اوایل سده 7ق دانسته‌اند؛

امامزاده شفیع

امامزاده شفیع در روستای امامزاده شفیع شاندرمن در شهرستان ماسال از توابع استان گیلان قرار دارد. به اعتقاد اهالی، وی از فرزندان امام موسی کاظم (ع) می باشد. اینطور گفته شده که که ایشان از نوادگان امام موسی کاظم (ع) می باشند که در سده دهم و یازدهم هجری زندگی می‌کردند. بنای بقعه که مساحتی حدود صد و هشتاد متر مربع دارد از آجر ساخته شده است و گنبدیی طلایی دارد.
این بقعه در حال بازسازی می‌باشد. قسمتی از بنای قدیمی آن، از جمله در چوبی آن، که تاریخ هزار و هفتاد و سه بر روی آن حک شده، هنوز پابرجاست.
از جمله مسائل قابل ذکر این بقعه این است که عده ای از زائران به جای بستن سبز به عنوان دخیل، میخی در آستانه در فرو می‌کنند که متاسفانه وجود انبوه این میخ ها، به قسمتی از کتیبه و در ارزشمند و تاریخی این بقعه آسیب رسانده است.

امامزاده محمد بن حنفیه

امامزاده محمد حنفیه ، در روستای بیورزین استان گیلان ، و بخش عمارلو شهرستان رودبار قرار دارد.
مطابق شجره نامه موجود در بقعه و اعتقاد اهالی، امامزاده محمد حنفیه بن علی همراه پسرش سید هاشم و سید ابوالقاسم حمزه یکی از پسران امام موسی کاظم(ع) در این محل مدفون می‌باشند.
بنای بقعه هشت ضعلی بوده و از سنگ و گچ ساخته شده که شامل کفش کن، یک ایوان وسیع محصور و یک اتاق یا حرم می باشد.
وسط صحن حرم یک ضریح بزرگ چوبی و مشبک وجود دارد که میان آن سه صندوق چوبی، مرقد امامزادگان را پوشانده است.
چهار دیوار حرم دارای صفه می باشد و چهار نور گیر کوچک مشبک روشنایی بیرون را به داخل منتقل می‌کند. اهالی برای این بقعه معجزات فراوان قائلند و برای مداوای بسیاری از دردها، از اقصی نقاط گیلان به این بقعه روی می‌آورند.این امامزاده به امامزاده قل قلی و امامزاده غلتان نیز شهرت دارد.

امامزاده ابراهیم و قاسم

امامزاده قاسم و ابراهیم در استان گیلان از فرزندان امام موسی کاظم بوده‌اند و آرامگاه آنان در ۷ کیلومتری جادهٔ آستارا به سمت تالش و در روستای کانرود از توابع بخش لوندویل واقع شده‌است. قرار گرفتن در کنار شبستان، کاروان سرا، بازار از ویژگیهای خاص آرامگاه این امامزادها می‌باشد.
هر ساله هزاران زائر برای زیارت و پرداخت نزورات به آنجا می‌روند.
از جمله مراسماتی که در این امامزاده انجام می‌شود میتوان به بارات گونی اشاره کرد.
بارات گونی :از زمانهای دور تا کنون مرسوم بوده که در شب نیمه شعبان اهالی جهت راز و نیاز و درخواست برآورده شدن نیازهای خود از اوایل شب(پس از اذان مغرب) وسایلی با خود برداشته و در داخل حرم و یا محوطه حرم امامزاده ابراهیم و قاسم بیتوته می‌کردند و تا اذان صبح به راز و نیاز و خواندن نماز‌های مستحبی و ادعیه می‌پرداختند.