امروز: پنج شنبه، 31 خرداد 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

بقعه سید ابی احمد جویمی

بقعه سید ابواحمد جویمی در جنوب شرقی شهر جویم شهرستان لارستان در جوار ابتدایی جاده جویم - منصورآباد در جنوب استان فارس واقع شده است.
ابواحمد حجر بن احمد جویمی که در سال سیصد و بیست و چهار هجری قمری دیده از جهان فرو بست، از رجال با فضل و دانش پرور بوده و در فارس و سایر بلاد اسلامی شهرت تمام داشته است.
بنای بقعه فعلی سید ابواحمد در دوره قاجار ساخته شده است. این بنا هشت ضلعی بوده که بر روی آن دو دیواره گنبدی نیم‌کره ای از نوع گنبدهای یک پوششه دوره اسلامی واقع شده است. بر روی این گنبد چهار برجستگی در چهار طرف دیده می‌شود که به عنوان نگهدارنده و تکیه گاه گنبد ساخته شده اند.
در رأس گنبد کاکل سنگی ( از عناصر معماری بومی منطقه) قرار دارد. فضای داخلی بنا نیز به صورت هشت ضلعی و هر یک از آن دارای طاق نما می‌باشند. این طاق نماها از تزئینات این بنا به شمار می‌روند. مصالح به کار رفته در بنا شامل سنگ، ساروج و ملاط گچ می‌باشد.

آب انبارهای اوز

در استان فارس و در 30 کیلومتری غرب شهرستان لارستان ، " آب انبارهای اوز " واقع گردیده‌اند. قدمت این آب انبار‌ها ، به دوران صفوی باز می‌گردد و در سال‌های اخیر مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته اند. آب انبار اوز همانند بقیه آب انبارها ، با مصالحی همچون سنگ و ساروج ساخته شده است اما باید گفت که در سال‌های اخیر به جای ساروج از سیمان در ساخت یا مرمت آب انبارها استفاده می‌شود.
از سالها پیش منطقه لارستان که رودخانه و یا چشمه‌های آب شیرین ندارد و یا کم دارد ، برای شرب روزانه و تهیه آب مصرفی سالیان شان دست به ابتکار جالبی زده اند. این ابتکار انبار کردن آب باران در برکه می‌باشد. شهر اِوَز نیز از قاعده مستثنا نیست و دارای آب انبارهای متعددی می‌باشد. این تعدد به دلیل مشکل آب شرب این شهر از گذشته‌های بسیار دور است. همچنین زمین‌های شور ، و نیز خشکسالی ، مشکل آب این شهر را بیش از پیش کرده. شهر اِوَز در گذشته دارای آب لوله کشی شور بود که از این آب در جهت شستشو و آبیاری گیاهان استفاده می‌شد.

آب انبار دهان شیر

آب انبار دهان شیر از جمله بناهای قدیمی شهرستان لارستان از توابع استان فارس می‌باشد که در شرق ورودی بازار واقه گردیده است. قدمت این بنای زیبا مربوط به دوران صفویه می‌باشد.آب انبار دهان شیر به صورت اتاقکی بنا گشته که پله هایی با شیب تند با عرض 3.20 متر آن را به سمت پایین هدایت می‌کند. طول این راه پله 12.80 متر می‌باشد.
لازم به توضیح است که در زبان لاری به لوله کشی آب و شیر آب نصب شده بر آن به اختصار " شیر " می‌گویند ، به همین خاطر به آب انبار به دهن شیر به دلیل دارا بودن لوله ای سنگی به شکل سر شیر که از دهانه آن آب خارج می‌شده ، " دهان شیر " می‌گویند. گفتنی است دهن شیر به محلی نسبت داده می‌شود که در زمان‌های گذشته در کنار بعضی از برکه‌های بزرگ به صورت زیر زمینی با پله‌های زیاد به ته برکه نزدیک می‌شد ومعمولا آب قسمت پایین برکه خنک‌تر بود و مردم در تابستان از این آب استفاده می‌کردند.

پل عباسی لار

در استان فارس و در غرب منطقه لارستان ، درست بر روی رودخانه شور در مسیر کاروان ، " پل عباسی لار " واقع گردیده است. قدمت این پل به دوره صفوی باز می‌گردد و گفته می‌شود که از آثار شاه عباس اول صفوی بوده که بقایای آن در جریان احداث پل بتونی جدید به طور کامل از میان رفته است.
پل عباسی لار در عهد صفویه همزمان با توسعه راه‌هاى بازرگانى در شرق رودخانه شور با هفت ستون بنا گذاشته شد. این ستون‌ها که بیشترش باقی مانده ، به طور کامل قابل رویت نیستند . لازم به ذکر است این پل چندین بار تعمیر اساسى گشته و تنها ستون‌هاى بازمانده از دوره صفویه آن دیده مى‌شوند.
پل عباسی حدودا دارای 20 متر طول ، 5 متر ارتفاع ، و 8 دهانه آبگذر بوده است و جالب است که بدانید پایه‌های این پل در قسمت پایینی خود ، موج شکن هایی نوک تیز را دارا بودند.

باغ نشاط لارستان

باغ نشاط در استان فارس و در کنار رودخانه خشک و در ضلع شمالی پل عباسی شهرستان لارستان واقع شده است . این عمارت در وسط باغی به نام نشاط قرار دارد که و هم باغ و هم عمارت هر دو به نام نشاط معروف هستند. این عمارت از ساختمانهای مختلفی تشکیل شده است.
عمارت باغ نشاط در دوره صفویه مرکز حکومت لار بوده است. مساحت این باغ حدود یک هکتار و پوشیده از درختان کنار و نخل است. عمارت اصلی باغ نشاط، سه طبقه می‌باشد و ارتفاع ایوان آن به دو و نیم متر می‌رسد. در وسط شاه نشین عمارت، منفذی هشت ضلعی برای نورگیری و تهویه هوای زیرزمین تعبیه شده است. زیرزمین این عمارت در سالهای اخیر به عنوان زورخانه سنتی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
این ساختمان دستخوش تحولات زیادی شده است و طبقه دوم و بادگیر آن به صورت کامل تخریب شده است. عمارت با گچبری‌های زیبا، مقرنس و حوض‌های هشت گوشه در میان نخلستان، همراه با عمارت حمام و عمارت زاویه دراویش شکل گرفته است.

مجموعه باستانی بیشابور

آدرس : مجموعه باستانی بیشابور در 1600 کیلومتری جنوب تهران ، 150 کیلومتری غرب شیراز و 23 کیلومتری شمال غرب شهر کازرون در استان فارس واقع است.
شهر تاریخی یا " مجموعه باستانی بیشاپور " با وسعتی حدود 200هکتار ، در فاصله 23 کیلومتری شمال غربی شهر کازرون واقع شده است. در مرکز این شهر دو ستون یادبود نوشته شده است که بر اساس نوشته‌های مکتوب بر روی این دو ستون ، شهرتاریخی بیشاپور در زمان دومین پادشاه ساسانی یعنی زمان شاپور اول ( 272-241 میلادی ) بنا گذاشته شده است. طبق این مکتوبات ، شاپور اول که از مقتدرترین پادشاهان ساسانی به شمار می‌آید در بیست و چهارمین سال سلطنتش از این شهر بازدید نموده است. همچنین این شهر توسط معماری سوری ، که اپسای نام داشته است ، طراحی و ساخته شده است.
بیشاپور در کنار جاده شاهی روزگار باستان قرار دارد، که در دوره هخامنشیان " تخت جمشید " و " استخر " را به شهر باستانی " شوش " و در دوره ساسانی شهر " گور" و " بیشاپور " را به " تیسفون " مقر امپراطوری ساسانی وصل می‌نموده است.

غار بیشابور (مجسمه شاپور)

غار بیشابور (مجسمه شاپور) در شهرستان کازرون ( مهمترین پایتخت ساسانیان ) در ارتفاع حدود ۸۰۰ متری از سطح زمین در نزدیکی تنگ چوگان استان فارس واقع شده است.
تنگ چوگان دره ای زیبایی است که ئر مجاورت این غار منحصر به فرد قرار دارد.
این غار بر روی دیواره کوهی که دشت تنگ چوگان را به شکل نیم دایره در بر گرفته قرار دارد.
غار شاپور از غارهای تاریخی بسیار پراهمیت ایران است. به نظر میرسد غار قبل از دوران ساسانیان از مکانهای مذهبی و آیینی ساکنان آن منطقه بوده و به مانند غار باباجابر و نیاسر مراسمی در آن جا انجام میشده است. از آن جا که اردشیر و شاپور اول روش وحدت مذهبی را میان مردم اجرا میکردند، از این رو اردشیر برای محو اعتقادات گذشته مردم منطقه نیاسر، آتشکدهای بزرگ هم جوار غار نیاسر میسازد و شاپور هم دستور ساختن مجسمه اش را درون این غار میدهد. پژوهش باستان شناسی بیشتر در هر دو غار، مسئله را روشن خواهد ساخت.

باغ نظر کازرون

خواجه علی قلی خان افشار، در سال 1150 هجری قمری، در جنوب غربی شهر کازرون از توابع استان فارس و به فاصله‌ی کمی از شهر، باغی احداث کرد که  به باغ نظر کازرون معروف گردید.
این باغ یکی از جاذبه‌های دیدنی و نیز آثار تاریخی کازرون بشمار می‌آید .
باغ نظر به واسطه‌ی زیبایی و خرمی اش در فصول سال، محل استراحت و پذیرایی و خواب گاه بسیاری از شاهان و شاه زادگان و حکام و بزرگان و دیگر رجال ایران و فارس و کشورهای خارجی بوده است، که به محض ورود به کازرون، به باغ نظر وارد می‌شده اند.
نام این باغ با نام نارنج و بهارنارنج عجین است.
باغ نظر، دارای چهار خیابان است که در یک تقاطع به صورت چهارراه، همدیگر را قطع می‌کنند.
طول خیابان بزرگ حدود 208 متر و طول خیابان کوچک‌تر حدود 135 متر می‌باشد. در حواشی خیابان‌های مزبور درخت نارنج زیادی به ردیف غرس شده، که برزیبایی باغ افزوده است.

روستای دوان

روستای دوان از کهن‌ترین دهکده‌های ایران بوده که در جنوب غرب استان فارس و در ۹ کیلومتری شمال شهر کازرون واقع شده‌است. و در دامنهٔ کوهی از رشته کوه‌های زاگرس به نام «کوه دوان» قرار دارد. این روستا یکی از قطب‌های مهم گردشگری کشور است و ساختمان‌ها ، معماری و دیوار چینی باغ‌های این روستا قدمت دو هزار ساله دارد.
روستا دوان به ماسوله فارس نیز مشهور است اسوله نامیدن دوان هم از آن جهت است که این روستا در منطقه کوهستانی واقع شده و زمین‌های آن در دامنه تپه‌ها و به صورت پلکانی بنا شده است.
اما ویژگی عجیب دوان وجود گورستان‌های متعدد است که برخلاف عرف اکثریت قریب‌به اتفاق روستاهای ایران که تنها یک گورستان در ورودی و گاه در خروجی ده دارند، دوان چندین و چند گورستان دارد.
از لحاظ تقسیمات کشوری در بخش « مرکزی » قرار گرفته و جز دهستان « حومه » است. حد شمالی منطقه دوان از غرب به شرق، روستاهای نودان، تره دان و تنگ چوگان وسطی است.

نقش تاج‌‌گذاری اردشیر

نقش برجسته " نقش‌برجسته تاج‌‌گذاری اردشیر " در پانزده کیلومتری شهر فیروزآباد از توابع استان فارس واقع شده است. نقش برجسته‌ای موسوم به اردشیر که تصویر آن روایت گر مراسم تاجگذاری اردشیر بنیان‌گذار سلسله ساسانی می‌باشد.
در این نقش برجسته ، اهورامزدا حلقه شهریاری را به اردشیر تسلیم می‌کند و اردشیر دست خود را به سوی او دراز کرده است. پشت سر اردشیر ، کودکی که شاید ولیعهد ( شاپور اول ) می‌باشد ، حضور دارد. بعد از ولیعهد نیز سه نفر از وزراء و امرای کشور به حال احترام دیده می‌شوند. همچنین طرف چپ اردشیر میترا ایستاده است که " برسم" به دست دارد و بعضی باستانشنان وی را زرتشت می‌دانند. زیرا که دارای هاله می‌باشد که مخصوص زرتشت است. لازم به توضیح است که بین شهریار و میترا نوشته ای پهلوی وجود داشته که اینک بسیاری از حروف آن ریخته و تقریباً دیگر خوانا نیست.