امروز: جمعه، 31 شهریور 1396

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

کاخ جنجان

کاخ جنجان واقع در نورآباد شهرستان ممسنی از توابع استان فارس و در مجاورت روستای جنجان ، با همکاری پژوهشکده باستان‌شناسی و دانشگاه سیدنی و به سرپرستی "علیرضا عسگری" و "دانیل پاتس" از زیر خاک سر برون آورده و بنایی بزرگ با ویژ‌گی‌های معماری تخت جمشید است.
از جایی که کاخ هخامنشی واقع شده به فاصله 800 متر رودخانه "فحلیان"می‌گذرد. در پشت این کاخ کوه "بالاسبز" دیده می‌شود و از آن‌جایی که هخامنشیان بناهای خود را در کنار کوهپایه‌ها بنا می‌کردند. انتخاب این محل نیز بی‌دلیل نبوده است . بررسی‌های باستان‌شناسی در سه دشت رستم، نورآباد و فهلیان تا کنون منجر به کشف 25 محوطه هخامنشی شده است که این موضوع اهمیت کشف کاخ جنجان را دو چندان می‌کند.

لیدوما

لیدوما یک محوطهٔ باستانی است که در شهرستان ممسنی در استان فارس قرار دارد. لیدوما همچنین نام یکی از شهرهایی است که در نوشته‌های هخامنشی از آن نام برده شده‌است و در راه شاهی بین تخت جمشید و شوش قرار داشته است. در گل‌نوشته‌های تخت جمشید از ۲۶ شهر میان تخت جمشید تا شوش نام برده شده است.
این اثر تاریخی احتمالاً مربوط به ۵۵۰ سال پیش از میلاد است. مساحت این محوطه باستانی در حدود یک‌هزار متر در ۵۰۰ متر مربع است که در بیش‌تر نقاط آن آثار باستانی یافت می‌شود و حتی شواهد به دست آمده درآن نشان از وجود تمدن تا پنج هزار سال پیش را نیز دارد. همچنین در غرب کاخ لیدوما و در ۳۵۰ متری آن تپه‌ای باستانی واقع شده که بر روی آن کتیبه‌ای سنگی وجود دارد.
بر اساس کاوش‌های باستان‌شناسی که در سال ۱۳۸۵ توسط یک گروه باستان شناسی به سرپرستی علیرضا عسگری از ایران و پروفسور دانیل پاتس از دانشگاه سیدنی انجام شد محل شهر لیدوما در منطقهٔ فهلیان فارس در شهرستان نورآباد ممسنی در مجاورت روستای سروان (سورون)، در زیر تپه‌ای که در گفتار محلی از آن به قلعه کلی یاد می‌کنند، کشف شد.

نقش برجسته سراب بهرام

نقش برجسته‏ سراب بهرام در نزدیکی شهر نورآباد شهرستان ممسنی در شمال غربی استان‏ فارس و در روستایی به همین نام ، پایین کوهی در محوطه‏ ای با صفا به نام سراب بهرام، نقش بسته است .
این سنگ نگاره 85/3 متر درازا و 90/2 متر بلندی دارد، بهرام دوم در وسط نشسته است و در هر سمت او دو نفر از بزرگان ساسانی به حال احترام ایستاده اند و انگشت سبابه به نشانه احترام بالا گرفته اند .
این 4 نفر عبارتند از رهبر مذهبی به نام موبدان موبد - سپهسالار به نام ایران اسپهبد- صدر اعظم به نام بزرگ فرماندار و رییس تجار و اصناف به نام هوتوخشان بُد.
این اثر در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۱۵ با شمارهٔ ثبت ۲۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اما این تنها نقش برجسته ای نیست که از بهرام دوم به جای مانده. نقش برجسته‌های دیگر بهرام را می‌توانید در کوه‌ها و صخره‌های فارس ببینید

قلعه سفید

قلعه سفید از قلعه‌های مشهور شهرستان ممسنی در استان فارس می‌باشد و متعلق به دوران قبل از اسلام است. دور تا دور این قلعه برج‌ها و دروازه‌هایی قرار دارد که پیش‌تر برای دفاع از قلعه مورد استفاده قرار می‌گرفتند. دژ سفید بر بالای کوهی واقع شده که دور دامنهٔ آن حدود چهار فرسخ و ارتفاع آن حدود نیم فرسخ است و از کوهستان اطرافش جداست. سطح بالای کوه، هموار و قابل کشت است و در گذشته جنگل‌های بسیاری شامل درختان بلوط،انجیر، بادام کوهی،زیتون، انار و انگور در آن قرار داشته‌است. دسترسی به بالای این کوه تنها از طریق راه‌های سنگی یا کوره‌راه‌هایی که در تخته‌سنگ‌ها کنده شده‌اند، امکان‌پذیر است.
چهار مسیر شناخته شده در شمال و جنوب و شرق و غرب کوه برای دسترسی به دژ سفید وجود دارد. مسیر جنوبی و شرقی پیاده رو هستند. راه جنوبی سیاه شیر نام دارد و اکنون مسدود است. راه شرقی زرین کلاه نام دارد و سر راه شیراز قرار دارد. راه غربی یا شترخواب سواره‌روست و در کنار نورآباد قرار گرفته‌است. راه شمالی که آن را گلستان می‌نامند از فهلیان می‌گذرد و آنهم مسیری سواره‌رو است.

پل خان

قدمت پل خان به دوران صفویه بر میگردد که در مرودشت، توسط امام قلی خان روی رودخانه کر شهرستان مرودشت از توابع استان فارس ساخته شده است.
این پل در اوایل قرن یازدهم توسط امام قلی خان، والی فارس بنا شده است. امام قلی خان فرزند الله‌وردی خان گرجی این پل را در راه شیراز به تهران احداث نمود.
در سال هزار و سیصد و هجده، دولت وقت در صدد ساخت پلی در کنار این پل برآمد، اما موفق به انجام آن نشد. زیرا محل محکمی برای پایه‌های آن نیافت و این نشان از علم بالای معماران آن زمان می‌باشد.
طول پل صد و یک متر و عرض آن پنج متر استولی، در وسط برآمدگی آن تا پنج متر و هفتاد سانتی می‌رسد و ارتفاع آن تا محلی که آب می‌ریزد سیزده متر و دارای پنج دهنه می‌باشد. پایه‌های سنگ از ملاتی قدیمی بنام نانک و طاق‌ها با آجر ساختمان شده است.

آبراهه‌های تخت جمشید

آبراهه‌های تخت جمشید یکی از قدیمی‌ترین آبراهه‌ها و شبکه‌های دفع آب و فاضلاب در جهان است که در شهرستان مرودشت در استان فارس واقع شده است .
یکی از شکفت انگیز‌ترین بخش‌های تخت جمشید که معمولآ هیچوقت دیده نمی‌شود، آبراهه‌های زیر زمینی آنست که بیش از 2 کیلومتر درازا دارند.
هخامنشیان در برخی از قسمت‌ها صخره را تا 9 متر تراش داده و پائین رفته اند و در بخش هایی نیز با افزودن سنگ‌های غول پیکر توانسته اند به شیب مورد نظر دست یابند. آنان با روش‌های خاص و مهندسی خود تدابیری اندیشیده بودند که آب بدون گل و لای از کانال خارج گردد.
مجموعه تخت جمشید با قدمت 2500 ساله، قدیمی‌ترین آبراهه‌های دنیا را زیر خروارها خاک پنهان کرده است.
این آبراهه‌ها به صورت تونل‌های زیر زمینی و کانال‌های متعدد ساخته شده است

کعبه زرتشت

کعبه زرتشت نام بنایی در محوطه تاریخی نقش رستم در کنار روستای زنگی‌آباد شهرستان مرودشت در جنوب استان فارس است و به احتمال زیاد،در عصر پادشاهی داریوش بزرگ ساخته شده است.
محوطهٔ نقش رستم همراه با بنای کعبهٔ زرتشت نخستین بار، در سال ۱۹۲۳ میلادی (۱۳۰۲ خورشیدی) توسط ارنست هرتسفلد بررسی و کاوش شد، این محوطه در سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ مورد کاوش گروه مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو به رهبری اریک فریدریش اشمیت قرار گرفت و آثار مهمی مثل نسخهٔ پارسی میانه کتیبه بزرگ شاپور یکم که بر دیوارهٔ بنا نوشته شده بود، پیدا شدند. .
فاصلهٔ کعبهٔ زرتشت تا کوه، ۴۶ متر است و دقیقاً روبه‌روی آرامگاه داریوش دوم قرار دارد.
درباره‌ی کاربرد بنای کعبهٔ زرتشت دیدگاه‌ها و تفسیرهای گوناگونی گفته شده ولی چیزی که تفسیر آن را دشوارتر می‌کند، وجود بنای مشابهی در پاسارگاد است که هر احتمالی را باید با شرایط آن نیز سنجید و تفسیر مشابهی برای هردو در نظر گرفت.

تل باکون

تل باکون در فلات شهرستان مرودشت در قسمت جنوبی استان فارس و در حدود 3 کیلومتری جنوب غرب تخت جمشید و در وسط مزارع ذرت دو تپه به فاصله تقریبی 1000 متر از یکدیگر قرار گرفتند که به تل باکون مشهور هستند و یکی از تپه‌ها قدیمی‌تر است.
مساحت کل محل نیز 54000 مترمربع می‌باشد . موقعیت این تپه‌ها از لحاظ وضعیت زیست محیطی کوهستانی بوده و خاک آن از نوع رسی با پوشش گیاهی عمدتاً شیرین بیان و خارشتر می‌باشد
این مکان در سال 1312 پروفسور ارنست هرتسفلد مورد کاوش قرار گرفت و طی عملیات حفاری خود موفق شد چهار طبقه از چهار دوره را پیدا کند.
طبقه اول که پائین‌تر طبقات دیگر است که فاقد ساختمان و خانه بوده ورنگ خاک سیاه و کوفتگی آن باعث شد کاوشگران به این نتیجه برسند که در این طبقه مردمانی زندگی می‌کردند که هنوز با فنون خانه سازی آشنا نبوده و در چادر زندگی می‌کردند.

نقش رجب

در 50 کیلومتری شیراز مرکز استان فارس و ۳ کیلومتری شمال تخت جمشید در شهرستان مرودشت ﻧﻘش هایی از اردﺷﯿﺮ ﺑﺎﺑﮑﺎن و ﺷﺎﭘﻮر اول ﺣﺠﺎری شده ,اﯾﻦ ﻣﺤﻞ ﻧﻘﺶ رﺟﺐ نام دارد .
نقش رجب از مهم‌ترین آثار به جای مانده از اوایل دوره شاهنشاهی ساسانیان است.
مشهورترین این کنده‌کاری‌ها کتیبه شاپور یکم و کتیبه کرتیر هستند.
این محل به نام نقش رجب مشهور است و دلیل نامگذاری آن هنوز مشخص نیست. اما فرصت الدوله شیرازی در کتاب آثار العجم از این محل به نام نقش قهرمان یاد کرده است.
به نظر می‌رسد شاهان اشکانی علاقه چندانی به ایجاد نقش برجسته نداشتند و تنها نقش برجسته هایی از شاهان محلی در جنوب غربی ایران (اکثرا در خوزستان) برجای مانده است. با انقراض سلسله اشکانی و روی کار آمدن شاهنشاهی ساسانیان، ایجاد نقش برجسته بار دیگر رونق گرفت.

غار بنوو

غار بنوو در جنوب روستای عمادده که از بخشهای شهرستان لارستان در جنوب استان فارس می‌باشد قرار دارد. این غار با وسعتی حدود سه هزار متر مربع و با ارتفاعی حدود پنجاه متر در دل کوه گاوبست از رشته کوه‌‌های زاگرس جنوبی واقع شده است.
" بن " در گویش محلی به معنای ریشه و " وو " به معنای دادخواهی می‌باشد. از جاذبه هایی که در طول مسیر غار بنوو وجود دارد می‌توان به آب انبارها و وجود فسیل موجودات دریایی در ارتفاعات اشاره کرد.
از جاذبه‌‌های درون غار می‌توان به بیست و چهار حوضچه آب که با چکیدن قطره‌‌های ممتد از سقف غارتشکیل شده، همچنین آب چک‌های سقف غار، دست خط و نگاره‌های باستانی دیوار غار اشاره کرد.
از عجایب دیگر این غار این که چشمه آب به غایت شیرین آن در تمام فصول سال چه در سالهای پرباران و چه در خشکسالی جاری است.