امروز: جمعه، 27 مهر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

حمام توده ( حمام خزینه ای )

حمام توده ( حمام خزینه ای ) در مرکز محله تاریخی شهر نطنز در استان اصفهان که به محله توده معروف است قرار دارد و قدمت آن به دوران قاجار بر می‌گردد.
حمام توده از چهار فضای متوالی ازقبیل ورودی ، سربینه ، گرمخانه و خزینه شامل شده است. سربینه به شکل فضای هشتی کشکولی که طول ضلع کوچکتر نصف طول ضلع بزرگتر می‌باشد در مفصل یکی از اضلاع کوچک با راهروی ورودی مرتبط می‌باشد.
فضای سربینه از دولایه فضایی تشکیل شده ، یکی فضای میانی که حوض آب در وسط آن جانمایی گردیده است به فضایی ارتباطی اختصاص یافته و فضای کناری دورتادور فضای میانی، در روی سکو، جهت نشستن و استراحت تعبیه شده است.
سربینه ازطریق راهرویی از جانب یکی از اضلاع کوچک هشتی با انحراف مسیر به گرمخانه مرتبط می‌شود. این راهرو که طولی حدود دوازده متر دارد ارتباط سربینه با گرمخانه می‌باشد، همچنین ورودی ثانوی حمام ازطریق این راهرو با کالبد ساختمان مرتبط شده و ازطریق ارتباطات عرضی بار سیرکلاسیون حمام را منتقل می‌کنند.

بقعه بابا حاجی

بقعه بابا حاجی در شهرستان نطنز از توابع استان اصفهان به سبک معماری یزدی بنا شده و قدمت آن را به دوران صفویه بر می‌گردد اما هنوز به ثبت میراث فرهنگی نرسیده است.
اینطور گفته می‌شود که شخصی از اهالی یزد که زائر کربلا یا مکه بوده در هنگام برگشت از مسافرت به مقصد یزد که بار تسبیح و مهر به همراه داشته در شهر خالدآباد بیمار شده و در منزل یکی از اهالی خالدآباد بستری و تحت مراقبت قرار می‌گیرد که بعد از چند روز دار فانی را وداع گفته و در مکانی که در حال حاضر به بقعه باباحاجی معروف است مدفون شده است، بعدها اقوام و فرزندان او به خالدآباد مراجعت نموده و بقعه‌ای به سبک معماری یزدی بر سر قبرش بنا کرده‌اند.
ضریحی داخل بقعه نبوده و تنها سنگ به طول دو متر و عرض هشتاد سانتیمتر در وسط ساختمان به چشم می‌خورد. بقعه فاقد تزیینات هنری چون کاشیکاری، آینه کاری و گچ بری می‌باشد.

خانه دستمالچی

قدمت خانه دستمالچی به دوره پهلوی اول بر می‌گردد که در استان اصفهان خیابان محتشم، کوچه درب گلدان شهر کاشان قرار گرفته است.
بنای خانه دستمالچی از جمله خانه‌های قدیم کاشان می‌باشد که فاقد بخش‌های اندرونی و بیرونی می‌باشد. معماری بنا به صورت چهار طرف ساخت بوده و از فضاهای مهم معماری این خانه می‌توان به سرداب، شاه نشین، ایوان تابستانی و حوض‌خانه اشاره نمود. این خانه دارای تزئینات رسمی بندی ساده گچی در ایوان و طاقچه‌ها می‌باشد.
بنای خانه دارای یک حیاط بزرگ بوده که سه مجموعه فضایی مهم در سه جبهه جنوب غربی، جنوب شرقی و شمال غربی آن قرار گرفته اند. جبهه شمال غربی که مهم‌تر از بقیه جبهه‌ها به نظر می‌رسد دارای ارتفاع معادل دو طبقه و از دیگر جبهه‌های حیاط بلندتر می‌باشد. این مجموعه دارای یک ایوان وسیع با شاه نشین می‌باشد که از طریق دو کفش کن با دو اتاق در طرفین خود در ارتباط می‌باشد. در طبقه دوم این اتاق ها، دو اتاق دیگر وجود دارد که مانند دو اتاق پایین از یک طرف به حیاط و از طرف دیگر به کفش کن‌های مجاور ایوان باز می‌شوند.

آرامگاه باباافضل

آرامگاه باباافضل محمد ابن حسن ابن حسین ابن خوزه مرقی در فاصله 42کیلومتری شهر کاشان در استان اصفهان دردامنه کوه و در بیرون روستای مرق واقع شده است . او یکی از علمای عرفان ،گیاه شناس وستاره شناس بوده وبه اعتقاد بعضی استاد خواجه نصیر الدین طوسی ویا پسر خواهر او بوده است .
دکتر سعید نفیسی اورا شاگرد خواجه نصیر طوسی می‌داند درکتیبه موجود دو بیت شعر که گویا خواجه برای او سروده مشاهده می‌شود .
در ارض سپهر اعلا فضل فضلا وفضل افضل
از هر ملکی به جای تسبیح آواز آید که افضل افضل
بابا افضل کاشانی در تمام مدت عمر خود در کاشان ساکن بوده و اوقات خود را به تدریس و تألیف و تحقیق و مباحثه گذرانده‌است.
آرامگاه حکیم از بناهای عهد مغولی است، در داخل این بقعه دو قبر دیده می‌شود که یکی مرقد افضل الدین و دیگری به نام پادشاه زنگبار شهرت دارد. بنابر روایات، پادشاه زنگ هنگام سیر و سیاحت در برخورد با افضل الدین مجذوب و مرید وی شده و تا آخر عمر در خدمت بابا زیسته و پس از مرگ در جوار مرقد او دفن گردیده‌است. مدفن باباافضل زیارتگاه مورداحترام اهالی روستاست و اهالی مردگان خویش را در گورستان جوار مقبره دفن می‌کنند.

خانه باکوجی

خانه باکوچی در استان اصفهان و در شهرستان کاشان و در محله سلطان امیر احمد واقع شده و در تاریخ 8/12/1377 به شماره 2267 به ثبت ملی رسیده است.
خانه باکوچی یا خانه سپیده کاشانی در محله سلطان میر احمد قرار دارد. قدمت این بنا به عصر قاجار باز میگردد.
این خانه تاریخی از آن دسته خانه‌های قدیمی و با ارزش است که هم حیاط اندرونی و هم بیرونی و هم گودال باغچه دارد. این بنا در سه طبقه به گونه ای احداث شده که ورودی آن به طبقه میانی راه می‌یابد.
حیاط اندرونی به صورت چهار طرف ساخت و حیاط بیرونی آن دو طرف ساخت می‌باشد. از فضاهای اصلی معماری این خانه می‌توان از سرداب، دو باد گیر، شاه نشین، پنج دری، هشتی ورودی، شارم، مهتابی و حوض خانه نام برد. اندرونی این خانه یک حیاط کوچک هشت ضلعی دارد.

حمام تاریخی سلطان امیر احمد

حمام تاریخی سلطان امیر احمد در سال 1292 قمری در کوچه سلطان امیراحمد شهرستان کاشان در استان اصفهان ساخته شد.
این حمام تاریخی ، نمونه ای از زیبا‌ترین حمام‌های ایران از نظر معماری و تزئینات با وسعت 1000 متر مربع در محله‌ی سلطان امیراحمد واقع در خیابان علوی می‌باشد که وجه تسمیه آن به جهت مجاورت با امامزاده سلطان امیر احمد ( نوه‌ی امام جواد (ع) ) می‌باشد .
کارشناسان آثار باستانی ، از آثار به جا مانده دوران قبل از زلزله معروف 1192 هـ . ق کاشان ، قدمت این حمام را به دوران سلجوقیان نسبت می‌دهند و لیکن بنای فعلی سربینه‌ی آن بازمانده دوران قاجار می‌باشد .
این بنا شامل دو حمام کوچک و بزرگ بوده که در ایام خاص هفته ، مورد استفاده اهالی محل قرار می‌گرفته است .
یکی از موارد مهم این بنا ، آهک بری و گچ بری هایی است که تعداد 17 لایه مرمتی ، بیانگر قدمت بناست . از دیگر شاهکارهای بنا ، بام زیبای آن می‌باشد .

تپه سیلک

تپه سیلک در شهرستان کاشان یکی از کهن‌ترین بناهای سکونت بشر و عبادتگاه انسانها ماقبل تاریخ در ایران و استان اصفهان است.در حقیقت زیگورات یا محل عبادت اقوام باستانی بوده و اولین جایی است که شهرنشینی توسط آریایی‌ها در آن شکل گرفت این بنا از گل رس و سفال ساخته شده است.
این بنا در پهلوی جنوب غربی کاشان و در سمت راست جاده کاشان به فین قرار دارد و از دو تپهٔ شمالی و جنوبی تشکیل شده است که در فاصله ۶۰۰ متری یک‌دیگر قرار دارند و دارای دو گورستان میباشد.قدمت تپه شمالی مربوط به 7500سال قبل و قدمت تپه جنوبی مربوط به 5000سال قبل می‌باشد.
یکی از این گورستان‌ها گورستان الف نام دارد که ۳۵۰۰ ساله قدمت دارد و در ۲۰۰ متری جنوب تپهٔ جنوبی واقع شده‌است که امروزه بر روی آن بلواری بنا شده.
گورستان دوم گورستان ب نام دارد که ۳۰۰۰سال قدمت دارد و در زیر باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی پهلوی غربی تپه‌ها قرار دارد.

قنات ارونه

قنات ارونه واقع در استان اصفهان و در شهر اردستان ، خیابان امام خمینی، پارک ملت، جنب شهرداری واقع شده است. قنات ارونه با گذشت قرن‌ها همچنان در دل تاریخ جاری است و باغ‌های کشاورزی آب محله‌های "کبودان"، "بازار"، "فهره" و "راهمیان" شهر اردستان را تامین می‌کند. بر اساس شواهد تاریخی از عمر این قنات حدود دو هزار و پانصد سال می‌گذرد.
متخصصان کاریز و قنات معتقدند که اگر هفت سال پشت سر هم در اردستان خشکسالی شود، آب این قنات شاید کم، اما خشک نخواهد شد و این یکی از ویژگی‌های معماری و مهندسی ایرانی در ساخت قنات در دشت‌های کویری می‌باشد.
در حال حاضر آب قنات ارونه به بیست و نیم سهم تقسیم می‌شود. برخی مورخان این تقسیم بندی را به خواجه نصیرالدین طوسی و برخی به شیخ بهایی نسبت می‌دهند.

یخچال زواره

یخچال زواره از جمله آثار تاریخی و بناهای سنتی زواره از توابع شهرستان اردستان در استان اصفهان می‌باشد. بنای صلی این یخچال از گل و خشت ساخته شده است. ساختار فیزیکی آن مخروطی شکل با دیواره‌های دایره ای ضخیم می‌باشدکه دایره‌های پایین بزرگتر بوده و هرچه به طرف بالا اوج گرفته دایره‌ها تنگ‌تر می‌شوند تا اینکه در یک نقطه ای مانند راس مسدود شده است.
فضای داخل یخچال بسیار مرتفع و از زیبایی ویژه ای برخوردار می‌باشد و مغاکی از سنگ چین به عمق چهار متر دور تا دور آن را با حاشیه ای یک متری احاطه کرده که محل تردد می‌باشد. پله‌های سنگی در نقطه ای از سنگ چین دوایری را بریده و به کف یخچال که مخزن یخ است راه دارد.
این یخچال مخروطی شکل دارای دو درگاه نعلی مانند در روبروی همدیگر می‌باشد که دو قطعه زمین در مجاور درگاه‌ها به نام خدرو که یک متر عمق دارند گسترده است.

مناره دارالضیافه

در محله جوباره , واقع در استان اصفهان در طرفین کوچه ای که از قدیم به نام (حاج کاظم ) شهر اصفهان معروف بوده دو مناره مدور قرار دارد که دارای تزئینات مقرنس کاری هستند.سبک تزئینات بنا آن به دوره مغول مربوط می‌کند.
دو مناره مدور با تزییناتی به سبک مغولی و به ارتفاع 38 متر قرار دارند که در ربع اول قرن 8 هجری قمری ساخته شده اند. از آنجایی که کتیبه‌های این دو مناره ریخته است، تاریخ دقیق ساخت آنها مشخص نیست. گروهی معتقدند که مناره‌ها باقی مانده از ورودی یک کاروانسرای سلطنتی در دوره آل مظفر است و برخی نیز اظهار می‌دارند چون ساختمان اطراف مناره‌ها معروف به سنجریه است و گویا در زمان سلطان سنجر سلجوقی بنا شده اند، پس تاریخ مناره‌ها هم به آن زمان یعنی قرن 6 می‌رسد. ولی با توجه به مقرنس کتیبه باقی مانده، این دو مناره به دوران اولجایتو ایلخانی تعلق دارد و نه سنجر سلجوقی.