امروز: شنبه، 3 تیر 1396

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

تنگه درکش ورکش

در شهرستان اردل از توابع استان چهار محال بختیاری دره ای تنگ و صخره ای به نام تنگه درکش ورکش قرار دارد که بختیاری‌ها با استفاده از خاصیت جغرافیایی بی نظیر آن جلوی قشون انگلیس را بستند و آن‌ها را متوقف کردند .
این تنگه زیبا در ده کیلومتری جونقان به سمت اردل واقع شده و به علت شیب زیاد و صخره ای بودن از بالای جاده به میان دید ندارد .
این منطقه دیدنی بدلیل داشتن گذرگاه‌های خطرناک کوهستانی که درکنار رودخانه آن برای عشایر و افراد در حال گذر ایجاد زحمت میکرد به این نام شناخته میشود .
در قدیم چون بیشتر کار مردم با مال‌ها انجام میشد جاده‌های موجود در این گذرگاه را مالرو می‌نامیدند که بدلیل سربالایی وسرازیری‌های تند افراد مجبور میشدند زین یا همان جل خر یا اسب را گاهی به جلو (درکش) وگاهی به عقب(ورکش)اند یا بکشند به این دلیل نام آن درکش و ورکش شد .

امامزاده حلیمه خاتون سرپیر

در استان چهار محال و بختیاری و در روستای زیبای سرپیر در شهرستان اردل ، بخش مرکزی ، بنای تاریخی - مذهبی امامزاده حلیمه خاتون قرار دارد این بنا مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است .
معماری بنای شامل یک حرم، رواق، راهرو و سردابی کوچک است.
این امامزاده تنها بنای سردابی استان است که دارای تاریخی ایلخانی است و در روره‌های بعد مرمت گردید. نمونه ای از این مرمت‌ها در کتیبه ای سنگی به تاریخ 1332 در بالای ورودی رواق به حرم ذکر شده است.
مصالح بنا امامزاده از آجر، سنگ و ملاط گچ و گل می‌باشد.
راهروهای سمت چپ و راست رواق دارای دو ورودی از جهت شرق می‌باشند. طول راهرو سمت راست 9 متر و عرض 170 سانتی متر است که با پیچی سی درجه به حرم ختم می‌شود.پوشش این راهرو نیز طاق و چشمه (به روش بومی) است و دارای چهار طاقچه کوچک می‌باشد که درونشان شمع روشن میکنند.

روستای سرپیر

روستای سرپیر در دهستان پشتکوه از بخش مرکزی شهرستان اردل از توابع استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد.
این روستا در کنار تنگ قیصری، در بن بست کامل جاده ای و در میان کوهها و تپه‌ها و بر سر راه کوچ عشایر و ایلاتی نظیر شهنی، سادات سلطان ابراهیم، گله دار و سلحشور (سله چین) قرار دارد.مردمان بی ریای روستا از ایل بزرگ بختیاری و از شاخه‌ی هفت لنگ می‌باشند و به زبان بختیاری صحبت می‌کنند.
سرپیر به معنای مجاور پیر است و به مناسبت قرار گرفتن این روستا در کنار امامزاده حلیمه خاتون مشهور شده است.
جاذبه‌های گردشگری روستا:
یکی از جاذبه‌ها طبیعی روستا چشمه‌ها پر آب منطقه است که نه تنها برای کشاورزی اهالی روستا مفید هستند، بلکه زیبایی چشم گیرشان بر جلوه‌ی این روستا افزوده است. ازجمله این چشمه‌ها می‌توان به چشمه حاجت (که از مکان‌های تفریحی مذهبی روستا است) همچنین ،چشمه گا(گاو) ،چشمه ریزک ،چشمه پری، چشمه سردار، چشمه شفا، چشمه کول میشان، چشمه نازی، چشمه سیو رو (سیب بالا)، چشمه سوره، چشمه گهر تاک اشاره نمود.

منطقه مشایخ

منطقه مشایخ منطقه ایست در شهرستان اردل از توابع استان چهار محال و بختیاری از جنوب به میانکوه و شرق آن به بروجن و غرب آن به دیناران وصل می‌شود.
این منطقه در شهرستان اردل و در فاصله 130کیلومتری شهرکرد قرار دارد. مشایخ دارای خصوصیات منحصر به فرد اقلیمی وطبیعی است.
طبیعت سخاوتمند این منطقه ، پوشیده از درختان بلوط، ارزن، مهلب، پسته کوهی، بادام کوهی، انجیر وحشی و.... و گیاهان دارویی بوماداران، آویشن، گل گاوزبان، گل خنی و ... و قارچ و کرفس آن کم نظیر، منطقه حفاظت شده جنگل هلن و سبزکوه با حیوانات و پرندگان بی نظیرش (کبک دری نماد چهار محال و بختیاری)، دارای معادن غنی استخراج شده و نشده و چندین هزار راس دام و شکارگاهای غنی و کمربند کارون بر کمر او نقش بسته است.

دره و آبشار عشق

نیمه دوم سال فصل طبیعت گردی در استان چهارمحال و بختیاری به شمار می‌رود که دره و آبشار عشق در شهرستان اردل از مناطق دیدنی این استان به شمار میرود .
استان چهارمحال و بختیاری با دارا بودن بیش از ۲۵۰ جاذبه شناخته شده طبیعی تاریخی و مذهبی از مهمترین مناطق کشور برای جذب گردشگر به شمارمی‌رود.
فرونشست‌های بوجود آمده همزمان با حرکات زمین ساختی زاگرس و آب حاصل از ذوب برف کوههای بلند جاذبه‌های گردشگری بی بدیلی را در مناطق مختلف استان ایجاد کرده است و وجود این مواهب خدادادی، گردشگری طبیعی استان را از پتانسل بسیار بالایی برخوردار ساخته است.
دره عشق یکی از زیباترین مناطق گردشگری استان چهارمحال و بختیاری به شمار می‌رود که هر ساله مسافران بسیاری را به سمت خود می‌کشاند.
این دره محل گذر مهمترین رودخانه استان یعنی کارون است. در این دره روستاهای زیبایی دارای خانه‌های روستایی با معماریهای قابل توجه بسیاری وجود دارند که در کنار جاذبه‌های طبیعی به منطقه زیبایی قابل توجه ای بخشیده است.

منطقه حفاظت شده سبزکوه

منطقه حفاظت شده سبزکوه با وسعتی حدود 62000 هکتار در سه شهرستان بروجن، لردگان و عمدتا" شهرستان اردل در استان چهار محال و بختیاری گستردگی دارد و دارای اکوسیستم‌های ویژه و چشم اندازهای طبیعی، مرتعی، جنگلی و کوهستانی می‌باشد. آبشارهای پرآب و دیدنی مثل تنگ زندان و معدن زیبایی منطقه را دو برابر کرده است
بلندترین ارتفاع مربوط به کوه هزار دره با ارتفاع 3870 متر و کمترین ارتفاع 1120 متر از سطح دریا می‌باشد.
منطقه سبزکوه یک منطقه با چهره ای کوهستانی است,جاده‌های قابل دسترسی به قلب منطقه به جز جاده جیپ رو خاکی له دراز به ارتفاعات هزار دره، اغلب پیرامون منطقه قرار دارند و به دلیل وجود تعدادی روستا و همچنین عشایر در منطقه و به منظور دسترسی به این محل ها، وجود راه‌های دسترسی آسفالته و خاکی اجتناب ناپذیر می‌باشد.
دسترسی به منطقه از طریق جاده آسفالته و خاکی پاسگاه برجوئی، از طریق جاده خاکی سرپیر، از طریق جاده آسفالته بروجن به لردگان، جاده آسفالته لردگان به معدن و معدن به دورک و جاده آسفالته حیدرآباد از طریق شهر ناغان و جاده خاکی وستگان از طریق روستای وستگان و جاده خاکی تنگ زندان، جاده خاکی حیدرآباد به دم آب و تنگ لاغر و جاده خاکی روستای چاه گاه امکان پذیر خواهد بود.

جاده پلکانی دزپارت ( دژپات )

جاده پلکانی دزپارت ( دژپات ) در شهرستان اردل از توابع استان چهار محال و بختیاری جاده ای پلکانی است که گذشتگان با دستیابی به کوه و سنگ، آن را ساختند و معماری جاده سازی را اولین بار در سخت گذرترین تنگه‌ها و دره‌های فلات مرکزی ایران را به جهانیان نشان دادند.
دزپارت (دژپارت) جاده ای است با نام جاده ابریشم کوچک که در عصر باستان،دوران مختلف تاریخی و حتی از دوران معاصر فلات مرکزی ایران و زاگرس کاربردهای مختلف مثل کاربرداقتصادی، اجتماعی، فرهنگی،سیاسی و نظامی داشته است.
در یک دوره از تاریخ این جاده به عنوان جاده بازرگانی یا جاده ابریشم کوچک ایران شناخته می‌شد , شرکت لینچ انگلستان در دوره قارجار از آن برای عبور و مرور و انتقال کالا از جنوب به مرکز ایران استفاده می‌کرد و در بسیاری از دوران تاریخی از دزپارت به عنوان ایل راه و برای کوچ ایل و قبایل مختلف ایران زمین از جمله قوم بختیاری و لر استفاده شده است.

آبشار زرد لیمه

آبشار زردلیمه یا بوینه آبشاری بسیار زیبا و بکر است که در میان کوه‌های سر به فلک کشیده زاگرس و در مجاورت رودخانه بازفت در جنوب منطقه اردل در استان چهار محال و بختیاری قرار دارد,این آبشار در مسیر کوچ عشایر واقع است.
منطقه گرمسیری عشایر در پایین دست دره، در مجاورت آبشار و منطقه سردسیری آنها، در بالای دره و در شروع مسیر کوهنوردی است.
این آبشار دارای عرض تاج 65 متر و ارتفاع 40 متر است که در کنار طبیعت جنگل‌های بلوط زاگرس، مراتع سرسبز و آثار باستانی همچون پل خدا آفرین، ایل راه باستانی، سنگ حجاری شده 6000 ساله که حدود 73 پله از آن باقی مانده,قرار دار که آن را به یکی از زیباترین مناطق گردشگری ناشناخته ایران تبدیل کرده است.
نوع پوشش گیاهی منطقه عمدتا جنگلی و از نوع بلوط و بادام و نوع پوشش مرتعی علاوه بر گندم و جو دیم بومیان، گون و سایر گیاهان مرتعی قابل مشاهده است.

بردگوری‌‌ها ( سنگ گبری‌ها )

بردگوری‌‌ها ( سنگ گبری‌ها ) فضاهایی با دریچه های مربعی شکل و در سنگی در دل صخره ها که بیانگر تدفین در مذهب زرتشت و پیروان زرتشته و بیش از ۱۵۰۰ سال قدمت داره. چون زرتشتیان خاک را مقدس می دونستن اجسادشونو در خاک دفن نمی کردن و در دل سنگ ها و صخره ها دالان می کندند.

در خطه بختیاری در دل صخره‌ها و یا سنگ‌های عظیم،فضاهایی با متوسط طول 30/3 و عرض 2 و ارتفاع 20/1 متر ایجاد می‌کردند که دارای دریچه‌های مربع شکل با در سنگی بوده اند.
بردگوری‌ها به گونه ای انفرادی و یا چند تایی حفر گردیده و بیانگر فرهنگ تدفین در طول بیش از 1500 سال در منطقه و نفوذ مذهب زرتشت و پیروان آن در این خطه هستند. بردگوری‌ها در بخشهای دیناران، میانکوه و بازفت پراکنده اند.