امروز: جمعه، 6 اردیبهشت 1398

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

آرامگاه بوعلی سینا

آدرس : شهر همدان- میدان بوعلی سینا
آرامگاه ابوعلی سینا ، فیلسوف، دانشمند و طبیب مشهور ایرانی ملقب به نابغه شرق (۴۲۸-۳۷۰هق) در استان همدان و در میدانی به نام بوعلی سینا در شهر همدان واقع شده است. میدانیی بیضوی، با درختان چنار کهنسال، باغچه‌های موزون، بنای زیبا و تندیسی که معرف این میدان است،
آرامگاه بوعلی سینا در زمینی به مساحت ۳۰۹۰ متر مربع احداث شده و زیر بنای اصلی آن حدود ۱۷۹۲ متر مربع و نمای آرامگاه از سنگ خاراست. محل فعلی آرامگاه بوعلی منزل مسکونی ابو سعید دخوک، دوست صمیمی بوعلی سینا بوده است که او نیز در جوار بوعلی سینا مدفون می‌باشد. بنای ابتدایی این آرامگاه در زمان قاجاریه ساخته شد اما در سال ۱۳۳۰ انجمن آثار ملی ایران به مناسبت هزارمین سالروز تولد ابوعلی سینا تصمیم به تجدید بنای آن گرفت. طرح و نقشه بنای فعلی توسط مهندس هوشنگ سیحون به سبک معماری قرنی که بوعلی سینا در آن می‌زیسته از روی قدیمی‌ترین بنای تاریخ دار اسلامی یعنی برج گنبد قابوس در شهر گنبد کاووس اقتباس شده است.

منطقه حفاظت شده ملوسان

منطقه حفاظت شده ملوسان در استان همدان با سیمای کوهستانی ، دره‌ها و پناهگاههای فراوان و با وسعتی حدود 9500 هکتار در فاصله 24 کیلومتری شمال غربی شهرستان نهاوند ، در محدوده طول جغرافیایی 48 درجه و18 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 34 درجه و42 دقیقه تا 34 درجه و42 دقیقه شمالی ، واقع گردیده است. وضعیت پوشش گیاهی ،منابع آبی و شرایط اقلیمیی منطقه، زیستگاه مناسبی را فراهم نموده که درسال 1373 به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام ودر سال 1389به منطقه حفاظت شده ارتقاء سطح یافت.
راههای اصلی دسترسی به منطقه ملوسان راه روستایی گوشه سعد وقاص به طائمه وملوسان می‌باشد که از کیلومتر 14 جاده نهاوند – کرمانشاه شروع شده وپس از طی 10 کیلومتر به پاسگاه ملوسان ختم می‌گردد.کمترین ارتفاع موجود در منطقه در حدود 1600 متر از سطح دریا (واقع در جنوب غربی منطقه) و مرتفع‌ترین نقطه دارای ارتفاع 2910 متر از سطح دریا (در قله کوه شادمانه) در حدود مرکز منطقه واقع است. از نظر تقسیم بندی حوزه‌های آبریز اصلی کشور، در حوزه آبریز کرخه، زیر حوزه گاماسیاب و واحدهای هیدرولوژیک ملایر و نهاوند – شیوان قرار گرفته است.

روستای فاماسب

روستای فاماسب از روستاهای شهرستان نهاوند از توابع استان همدان است که در ۲۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر نهاوند در دامنه‌های شمالی ارتفاعات کوه گرین از رشته کوهای زاگرس قراردارد که از شمال به شهرهای نهاوند و ملایر و از شرق به بروجرد، از غرب به نور آباد لرستان و از جنوب به استان لرستان محدود است.به اشتباه این روستا فاماست هم خوانده میشود.
این روستا آب و هوای مطبوعی دارد و یکی از مناطق کوهستانی خوش آب هوای شهرستان نهاوند است که دارای زمستان‌های نسبتاً سرد و تابستان‌های خنک و معتدل می‌باشد. بر مبنای مدارک موجود و سنگ نوشته ها، حداقل بیش از هزار سال است که روستا به همین نام خوانده می‌شود.
در زبان محلی به این روستا پاماس می‌گویند, واژه فاماسِب از نام جاماسب (وزیر و مشاور دانشمند گشتاسب پدر اسفندیار پهلوان روئین تن ایرانی) گرفته شده‌است که به مرور زمان از جاماسِب به فاماسِب تغیییر کرده است.

حمام حاج آقا تراب

حمام حاج آقا تراب از بنا‌های تاریخی شهرستان نهاوند از توابع استان همدان است که در بخش قدیمی شهر نهاوند و در جانب راست کوچه ای، به نام سیدها و رو به روی مسجد حاج آقا تراب، ساخته شده است.
از کتیبه موجود در سر در ورودی این حمام، بر می‌آید که ساخت و اتمام بنای حمام مذکور در زمان قاجاریه بوده است و اکنون به موزه مردم شناسی تبدیل شده است و هر یک از مجسمه‌های نصب شده در حالت‌های مختلف بخشی از مراسم حنابندان را نشان می‌دهد.
تزئینات بین بنا شامل گج بری، کاشی کاری و نقاشی یکی از نبردهای شاهنامه‌است. این حمام علاوه بر دو قسمت ماکتها حمام سرد و گرم، حجره شاه نشین و خزینه نیز دارد.
مرحوم حاج آقا تراب که یکی از شخصیت‌ها و روحانیون برجسته و ذی نفوذ زمان قاجار در نهاوند بوده است، به ساخت چنین اثر عام المنفعه‌ی ارزشمندی اقدام می‌کند و از آن پس به نام خود ایشان مشهور گردید.

تپه گیان

در استان همدان و در ۱۹ کیلومتری شهر نهاوند در کنار روستایی به نام گیان تپه ای به همین نام یعنی تپه گیان واقع شده است.
باستان شناسان قدمت این منطقه را ۳۷ قرن پیش از میلاد مسیح (ع) می‌دانند و مورخان معتقدند که ۵۵۰۰ تا ۵۷۰۰ سال قبل در این تپه مردمانی می‌زیسته اند که از اقوام بومی ایران بوده اند و تمدنی شبیه به تمدن بین النهرین داشته اند و بعدها این قوم با هجوم اقوام اروپایی و آسیایی از بین رفت.
کاوش‌های باستان شناسی دامنه داری در سالهای 1931و 1932 در این منطقه توسط هئیت اعزامی از موزه لوور فرانسه به سرپرستی جرج کنتو و رومن گریشمن در آن انجام شد و باعث شد تپه گیان پس از مدت‌ها دوباره کانون توجه مورخان، تاریخ شناسان و باستان شناسان جهان قرار بگیرد.

سراب گاماسیاب

سراب گاماسیاب نهاوند (بزرگترین چشمه ایران) در استان همدان در ۲۰ کیلومتری جنوب شهرستان نهاوند به سمت نورآباد واقع شده و از دره‌های شمالی رشته کوه گروین (کوه چهل نابالغان) سرچشمه می‌گیرد، منشا آب آن یخچال طبیعی است و دارای آبدهی پنج متر مکعب در ثانیه و دمای متوسط پنج درجه سانتیگراد است.
جایی که رویاهایمان را میتوانیم در آنجا جستجو کنیم. وارد محوطه سراب میشویم و زیبایی‌های خیره کننده را می‌بینیم . به سرچشمه که نزدیک می‌شویم منظره ای باور نکردنی میی بینیم.
این چشمه از پای کو‌های سر به فلک کشیده گرین خارج می‌شود که یک رودخانه بزرگ را تشکیل می‌دهد به نام رود گامسیاب و آب آن انقدر سرد است که نمی‌توان دست را در آن نگه داشت.
بربالای سرچشمه گاماسیاب غاری قرار دارد که بنا به شواهد احتمالا در گذشته محل خروج آب بوده است.

سراب ملوسان

سراب ملوسان در ۱۷ کیلومتری شمال شهرستان نهاوند از توابع استان همدان ونزدیک روستایی به همین نام واقع شده است.
روستای ملوسان به علت داشتن کوههای پهناور و مرتفع و دشتهای وسیع که دارای پوشش گیاهی مختلف ومناسب هستند .
محل زندگی گونه‌های مختلف جانوری وگیاهی میباشد.قوچ ومیش یکی از مهمترین جانوران ساکن این روستا هستند.
همین امر باعث شده تا مسئولین دست به کارشوند و یک پاسگاه محیط بانی که وظیفه‌ی آن محافظت منطقه‌ی ممنوعه میباشد احداث کنند.
این پاسگاه درسال 1373 تاسیس شده است.قوچ ومیشهای کوه جلوه‌ی زیبایی به طبیعت روستا داده اند.
منطقه ملوسان دارای چشمه‌های جوشان میباشد، که از دل کوه بیرون آمده و آب مورد نیاز کشاورزان را فراهم میسازد.این سراب هرساله گردشگران زیادی را به خود جذب میکند.همچنین غارهای دوقلوی و دشت پهناور آن که به کوههای سراب ختم میشود از جاذبه‌های طبیعی و بکر منطقه هستنند.

کوه گرین

کوه گَرین واقع در شهرستان نهاوند از کوه‌های مهم غرب ایران است که بیشتر مساحت آن در شمال استان لرستان و بخشی نیز در استان‌ همدان و کرمانشاهان قرار دارد.
این کوه از رشته کوه‌های بلند زاگرس است که در ادامه اشترانکوه قرار دارد و طول آن به بیش از ۱۸۰ کیلومتر می‌رسد.
رشته کوه گرین در استان کرمانشاهان به کوه‌های پرو و بیستون می‌پیوندد. ولاش با ۳۶۲۳ متر ارتفاع، بلندترین قله این رشته کوه است.
قله‌های بلند آن شامل یال کبود در کوه چهل نابالغان در نهاوند، قله ۱۸ یال، سه کوزان و میش پرور در بروجرد و نیز قله ولاش در شمال الشتر است. دیگر قله‌های آن شامل بازگیر و چهل تن می‌شود.
گرین از غرب به دلفان، از شمال به نهاوند، از شرق به شهرستان بروجرد و از جنوب به شهرستان سلسله محدود می‌شود. گرین در گویش محلی گرّو garru یا garri و در گویش لکی گروین garvin نامیده می‌شود و یکی از کانون‌های آبگیر دائمی لرستان است که رودهای دز و گاماسب را تغذیه می‌کند.

منطقه حفاظت شده لشگردر

منطقه حفاظت شده لشگردر واقع در شهرستان ملایر از توابع استان همدان با سیمای کوهستانی در ارتفاع متوسط از سطح دریا در نقاط کم ارتفاع 1750 متر و در نقاط مرتفع 2928 متر قرار دارد. طی دوره آماری بیست ساله میانگین بارندگی سالیانه منطقه برابر 8/288 میلی متر و میانگین سالانه دمای منطقه برابر 40/13 درجه سانتی گراد می‌باشد.تیپ اقلیمی منطقه به روش دومارتن نیمهه خشک و طبق روش آمبرژه خشک سرد تعیین شده است.
جهت وزش باد از جنوب به سمت شمال جریان دارد. این منطقه دارای 11 چشمه دائمی به نام‌های قمشلی ، کله بید ، دره غار ، سی یک ،گیچک ، اوضامن، سلطان آباد ، اوزون دره ، چشمه نثار ، چشمه نقلی ، پیر مهدی می‌باشد.
منطقه حفاظت شده لشگردر با مساحت ۱۵۵۴۲متر در شرق و جنوب شرقی ملایر قرار دارد این منطقه به سبب ویژگیهای طبیعی دارای تنوع گیاهی و جانوری مناسبی بوده و از اکوسیستمهای پویا و کمتر دست خورده استان همدان محسوب می‌شود بلندترین ارتفاع منطقه 2758 متر از سطح دریا ارتفاع دارد .

منطقه حفاظت شده گلپرآباد

منطقه حفاظت شده گلپرآباد واقع در شهرستان ملایر از توابع استان همدان شامل تپه ماهورها و قسمتهایی از آن صخره ای ودر پایین دست مناطق دشتی وجود دارد و در کل دارای سیمای کوهستانی است. زمستان این منطقه سرد ونزولات جوی اغلب بصورت برف می‌باشد.
دراین منطقه تعداد 6 چشمه شناسایی شده که پراکنش مناسبی دارند .ازاین رو در تامین آب وحوش بسیار مهم وحیاتی می‌باشند.در پیرامون منطقه سه روستای ده میانه، گرجائی و گلپرآباد قرار دارند. این منطقه دارای بسیاری از قابلیتهای منطقه لشگردر می‌باشد و جزء پیش کوه‌های زاگرس غربی به شمار می‏آید و از شمال و جنوب با ارتفاعات متعددی محدود شده‏ است و تحت تاثیر جریانات عمومی هوا در این بخش از زاگرس می‌باشد و به رغم کم بودن میزان نزولات جوی (حدود 300 میلیمتر میانگین سالانه) و محدودیت منابع آبی و استقرار در اکوسیستم‏ سرد وخشک، از تنوع حیاتی به ویژه پوشش گیاهی بسیار غنی برخوردار است. از این رو رشد و تکثیر حیات وحش آن در خور توجه است. براین اساس در سال 1385 بعنوان منطقه شکار ممنوع معرفی و سپس بدلیل داشتن شرایط مساعد زیستی و تنوع گونه ای مناسب در سال 1386 بعنوان منطقه حفاظت شده ارتقاء سطح یافته است.