امروز: شنبه، 26 آبان 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

امامزاده شاه محمد تقی

امامزاده شاه محمد تقی در شهر بندر عباس واقع شده است و در بخش مرکزی از توابع شهرستان بندر عباس در استان هرمزگان قرار گرفته و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب کشور محسوب می‌شود .
این امامزاده مورد توجه بسیاری از مردم قرار دارد به حدی که در گذشته زواری که از پاکستان و بنگلادش به زیارت حرم علی بن موسی‌الرضا در مشهد می‌رفتند ابتدا به زیارت این محل می‌آمدند.
این بنا در محله سورو بندر عباس در محوطه هتل هما واقع شده است که معماری آن و نحوه تززینات بنا نظر‌ها را به خود جلب می‌کند .

امامزاده سید مظفر

بقعه امامزاده سید مظفر در شهر بندر عباس واقع شده و جزو بخش مرکزی از توابع شهرستان بندر عباس در استان هرمزگان می‌باشد و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب کشور به شمار می‌آید.
البته اهل سنت بندرعباس اینطور می‌گویند که سید مظفر از سادات اهل سنت می‌باشد و اصالت او به گوده بر می‌گردد که به دلیل رفت و آمد اهل سنت بر سر مقبره محقر او بعدها تصمیم گرفته شد آن را به امامزاده تبدیل کنند تا کانونی برای مراجعات مردم معتقد بندرعباس و حومه باشد.
" سید مظفر " از نوادگان امام موسی ابن جعفر علیه السلام می‌باشد که از زمان‌های دور مورد توجه عموم مردم مخصوصا مردم استان هرمزگان محسوب می‌شده و هر ساله پذیرای زائران بی شمار مشتاق خود می‌باشد.

قلعه فین

قلعه فین در بخش فین شهرستان بندر عباس واقع شده است و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب کشور به شمار می‌آید .
قلعه فین بر روی تپه ای مرتفع و مشرف به راه‌های ارتباطی منطقه قرار گرفته است . این قلعه و تپه طبیعی آن فضای وسیعی را در بر می‌گیرد که بیشترین طول آن دویست و نود متر و بیشترین عرض آن صد و هشتاد متر می‌باشد. از وجود برج هایی که در هر یک از گوشه‌ها قرار گرفته می‌توان حدس زد نقشه واقعی این قلعه چند ضلعی نامنظمی بوده که بوسیله برج‌های مدوری تحت محافظت بوده است.
قدمت قلعه را از روی سفال‌های کشف شده می‌توان به قرون میانه اسلامی نسبت داد. و یا به صورت دقیق‌تر مصادف با دوره ایلخانی و تیموری.
این بنا تا دهه‌های اخیر هم مورد استفاده خان‌های منطقه بوده است. در حاشیه قلعه و بر روی دامنه تند آن الحاقاتی از سده اخیر با اسکلت فلزی و آجر و سیمان و کاشی دیده می‌شود که در دوره‌های بعد به فضای قلعه اضافه شده است.

پل لاتیدان

پل لاتیدان در بخش مرکزی شهرستان بندرعباس واقع شده که یکی از آثار تاریخی واقع در جنوب ایران و استان هرمزگان به شمار می‌آید .
بقایای ویرانه پاین پل که به پل رود کول نیز معروف است در مسیر کاروان رو دوره صفوی شیراز - بندرعباس، روی بستر رودخانه کول در پنجاه کیلومتری غرب بندرعباس واقع شده است .
پل تاریخی لاتیدان که به طولانی‌ترین پل تاریخی کشور نیز معروف است در سال هزار و سیصد و هفتاد و دو بر اثر وقوع سیلاب در نزدیکی روستای نیم کار شهرستان خمیر از خاک بیرون آمد.
این پل پانصد سال قدمت دارد و با طول یک کیلومتر دارای دویست و بیست و سه دهانه بوده که امروزه تنها سی و سه دهانه آن سالم و بیش از دویست متر آن قابل احیاء است.
بخش‌هایی از این پل در سالهای هزار و سیصد و هفتاد و نه و زار و سیصد و هشتاد و شش در دو مرحله با هزینه هشتاد میلیون تومان باز سازی شده است.
عرض پل لاتیدان به دلیل طولانی بودن آن در بخش‌های مختلف متغیر می‌باشد. یکی از اصلی‌ترین دلایل تخریب قسمت میانی پل، نبود امکان ساخت پی و شالوده محکم برای آن به دلیل شدت جریان آب رود است. مصالح به کار رفته در ساخت این پل سنگ‌های تراش نخورده و ناهمگون است که توسط ملاط به یکدیگر متصل شده‌اند.

منطقه حفاظت شده گنو

منطقه حفاظت شده گنو در شمال بندرعباس مرکز استان هرمزگان با آب و هوایی مطبوع سرزمینی کوهستانی، از جمله مناطقی می‌باشد که کمتر شناخته شده‌اند و از نظر آب و هوایی با فضای مرسوم و معمول متفاوت است .
گنو، با مساحت بیست و هفت هزار و پانصد هکتار و ارتفاع بین پنجاه تا تا دو هزار و سیصد و هفتاد و چهار متر در شمال بندرعباس واقع شده است و از نظر تنوع گیاهی و جانوری و آب و هوای مطبوع، کوهها و دره‌ها منحصر به فرد می‌باشد .
از سال هزار و سیصد و پنجاه و یک تا سال هزار و سیصد و پنجاه و چهار این سرزمین به عنوان منطقه حفاظت شده شناخته شده اما به دلیل غنای طبیعی از سال هزار و سیصد و پنجاه و چهار به عنوان پارک ملی شهرت یافت . این سرزمین به عنوان بخشی از سرمایه و میراث طبیعی به شمار می‌رود و شهرت بین‌المللی دارد.

محله سورو

محله باستانی سورو در شهر بندر عباس در بخش مرکزی از توابع شهرستان بندر عباس در استان هرمزگان واقع شده است و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران می‌باشد .
محلهٔ سورو در غرب شهر بندرعباس قرار گرفته است . از این محله تعداد زیادی سکه‌های مربوط به دوران مختلف به ویژه دوران ساسانی، صفویه و قاجاریه کشف شده که امروزه در موزه بندرعباس نگهداری می‌شود. از سکه‌های کشف شده چنین بر می‌آید که ملوک هرمز صاحب ضرابخانه بوده‌اند و به غیر از مسکوکات مس و نقره، مسکوکات طلا هم ضرب می‌کرده‌اند. درسال هزار و نهصد و بیست و پنج، تعداد شصت و چهار سکه طلا ضرب ملوک هرمز و جرون در قریه گودو کشف شده‌است.
بندر سورو که امروزه محله ای در بندر عباس می‌باشد ، از دوره هخامنشی مسکونی بوده و همچنان رونق دارد ، علت توجه بازرگانان آن زمان به این بندر و قریه کوچک دو دلیل اصلی داشت ، یکی به دلیلنزدیکی به هرمز و دیگری در مسیر راه تجاری فارس به هرمز واقع بود به همین دلیل اهمیت خود را در دوره‌های پس از این نیز از دست نداد.

کلاه فرنگی بندر عباس

عمارت کلاه‌فرنگی در قسمت مرکزی شهرستان بندر عباس واقع شده است و یکی از جاذبه‌های دیدنی استان هرمزگان در جنوب کشور به شمار می‌آید.
این ساختمان گمرک قدیمی و تاریخی شهر بندرعباس و محل تجارتخانه داخلی و خارجی بوده است که قدمت آن به دوران صفویه بر می‌گردد. این عمارت در کنار اسکله قدیمی بندرعباس در بلوار طالقانی واقع شده است . از آنجا که این عمارت از معماری اروپایی آن دوره تأثیر گرفته، مثل تعداد زیادی از عمارات دوره قاجاریه به عمارت کلاه‌فرنگی معروف است.

موزه بزرگ بندر عباس

موزه بزرگ بندر عباس یکی از بزرگترین موزه‌های مردم شناسی در جنوب کشور می‌باشد که در شهر بندرعباس ، مرکز استان هرمزگان واقع شده است .
این موزه که در محوطه تاریخی برکه‌های باران بناشده، اسفند ماه سال هزار و سیصد و هشتاد و شش افتتاح شد. موزه مردم‌شناسی خلیج‌فارس در سه طبقه با زیربنای دو هزار و چهارصد متر مربع ساخته شده که طبقه همکف دارای فضای عمومی، خدماتی، کتابخانه تخصصی و نمایشگاه می‌باشد . طبقه دوم به بخش مردم شناسی اختصاص داده شده که شامل بخش بازار سنتی، آزادسازی قلعه هرمز، صید و صیادی می‌باشد. طبقه سوم نیز شامل بخش‌های باستان شناسی است که به غنای فرهنگی، تاریخی استان هرمزگان پرداخته شده‌است.
این موزه به دلیل قرار گرفتن در سایت تاریخی و ثبت شده برکه‌های باران، پتانسیل‌های ارزشمندی برای ایجاد یک پارک موزه‌ای فعال در بندرعباس به وجود آورده‌است.
ساختمان این موزه نمونه‌ای ارزشمند از معماری جنوب ایران است و بدون شک هماهنگی، صداقت، خلاقیت و توجه به ارزش‌های هنری، معماری و فرهنگی منطقه‌ای در موزه خلیج فارس متجلی شده است. ساختمان این بنا از معماری سنتی هرمزگان برگرفته شده است. دیوارهای پشت‌بند، در و پنجره‌های چوبی و بادگیر (نورگیر مرکزی) از عناصر با ارزش معماری سنتی منطقه می‌باشد .

مسجد جامع دلگشا

مسجد جامع دلگشا ، در استان هرمزگان و در محله دلگشا در کناره خیابان ساحلی بندرعباس ، نبش بلوار طالقانی قرار دارد.
ظاهرا بنای قدیمی مسجد در سال 175 ه.ق توسط زین العابدین ابوالقاسم اوزی بنا شده و در حدود سال 1354 خورشیدی به غیر از بخشی از شبستان آن کاملا تجدید بنا شده و گسترش یافته است.
بنای قدیمی مسجد شامل شبستان ستون‌دار با 12 ستون در میانه و ایوان‌های ستون‌داری در سه جبهه باختری، جنوبی و خاوری بوده است.
تاکنون از این بنا بخش ستون‌داری در میانه شبستان جدید باقی مانده که تنها قسمت درخور توجه و مطالعه بنا است.
این بخش از شبستان دارای 12 ستون با ساقه‌ای استوانه‌های و پایه‌ای مکعب است که ستون‌ها در بالا توسط قوس‌های جناغی به هم‌دیگر اتصال یافته و زمینه را برای برپا داشتن مسطح تیر پوش فراهم ساخته اند.

مسجد گله داری

مسجد تاریخی گله داری در محله اوزی‌های بندر عباس مرکز استان هرمزگان قرار دارد.
طبق کتیبه سنگی مسجد در سال 1338 ه . ق توسط حاج شیخ احمد گله داری به جای مسجد کوچکتری از قرن سیزدهم بنا گردیده است .
کتیبه تاریخی بنا مورخ 1338 ه . ق است و نام بانی بنا در کنار محراب و بر دیوار نصب شده است.
این مسجد بر روی صفه ای به ارتفاع 1/5 متر بنا گردیده و مشتمل بر صحن،ایوان، شبستان ستوندار ، ماذنه و شبستان زمستانی است .
شبستان مسجد به صورت مربع دارای 16 ستون استوانه ای بر پایه مربع است . ستون‌ها و نیم ستون‌های مزبور توسط طاق هایی با قوس شکسته به همدیگر متصل شده و سطحی را برای پوشش تیر چوبی مسجد فراهم ساخته اند .