غار یکه چاه

آدرس : محلات - دهستان باقرآباد - روستای یکه چاه
غار یکه چاه در استان مرکزی و در کوه‌های جنوب شرقی شهرستان محلات ، در مجاورت روستایی به همین نام قرار دارد . این غار از جمله غار‌های طبیعی بوده و دارای محوطه وسیعی است کهه از دو قسمت تشکیل شده و با حفره‌ای به یکدیگر متصل می‌شوند.

غار یکه چاه دارای ستون‌های آهکی، استالاگمیت و استالاکتیت فراوانی است که منظره زیبایی به آن بخشیده‌اند.

غار یکه چاه مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد تا سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان محلات، بخش مرکزی، دهستان باقرآباد، روستای یکه چاه واقع شده است.

غار یکه چاه در سال ۱۳۸۷ توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره ۲۳۸۰۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

غار بابا جابر

غار باباجابر در استان مرکزی ، در 53 کیلومتری جنوب غربی شهر دلیجان ، و یک کیلومتری روستای جودان از توابع شهرستان محلات واقع است.

غار بابا جابر در دامنه شمالی کوه باباجابر قرار گرفته و رودخانه لعل بار، از شاخه‌های اصلی قم رود، از پایین آن میگذرد. غار دارای دو دهانه و در ارتفاع 1700 متری از سطح دریاست. دهانه شرقی، بالای یک پرتگاه 6 متری قرار دارد و ورود از این دهانه به غار مشکل است.

دهانه غربی بر بالای یک پرتگاه 3 متری قرار دارد و برای ورود به آن باید سنگ نوردی کنیم. به علت حفاری دهانه غار و رها کردن آوارهای حاصل از حفاری، 10 متر نخستِ دالانِ ورودی از خاکهای نرم رسی پوشیده شده و عبور از آن با لغزیدن و گرد و خاک فراوان همراه است. دالان ورودی پس از 10 متر فاصله از دهانه، حالت طبیعی پیدا میکند و با شیب 45 درجه ادامه مییابد. این دالان شیب دار با عرض 3 تا 10 متر و ارتفاع 2 تا 5 متر، به طول 100 متر امتداد دارد.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

بنای خورهه

آدرس : استان مرکزی - جاده محلات به آبگرم، سپس خورهه با جاده آسفالته حدود ۲۰ کیلومتر. جاده قم به اصفهان ، نرسیده به شهر دلیجان (۷۰ کیلومتری قم) ، روستای دودهک سپس به سوی خورهه با حدود ۱۲ کیلومتر - بنای خورهه
مجموعه بقایا و آثار بجا مانده در منطقه تاریخی خورهه محلات از جمله مهمترین آثار تاریخی کشور است که ابهامات زیادی را در خصوص قدمت، معماری، کاربرد و نوع استفاده از بنا را در بین مورخان و باستان شناسان داخلی و خارجی ایجاد نموده است.
مورخان از این مجموعه به نام آتشکده، معبد، کاخ و مرکز برگزاری جشن‌ها و مراسم ملی و مذهبی، عمارت و منزل ییلاقی و قبرستان یاد نموده اند.
در کاوش‌های بعمل آمده از این منطقه تاریخی، آثار متعددی از دوره سلوکیان ، اشکانیان، ساسانیان و دوره اسلامی بدست آمده که نشانگر کاربرد آن در دوره‌های مختلف بوده است.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

چشمه‌های آبگرم محلات

در استان مرکزی و در فاصله 15 کیلومتری شمال شرق شهر محلات در ارتفاعات بلند منطقه، چشمه آبگرم محلات جوشان است که از معروفیت خاصی برخوردار می‌باشد. بطور کلی چشمه‌های آبگرم به دو نوع تقسیم می‌شوند: نوع اول چشمه هایی هستند که آب آنها از روی زمین سرچشمه گرفته و در ابتدا دارای حوادث طبیعی بوده، اما پس از فرورفتن در زمین و گذشتن از لایه‌های گوناگون، گرمایی آنها گرفته شده و برخی مواد کانی را در خورد حل می‌نمایند و از راهها و منافذ دیگری در سطح زمین متجلی می‌گردند. نوع دوم آبگرم‌هایی هستند که بیشتر از بخار خمیره سنگهای سوزان درون پوسته زمین بوجود آمده و به سطح زمین می‌رسند. تحقیقات بعمل آمده مشخص می‌سازد که آبگرم محلات از نوع دوم می‌باشد. دسترسی به این چشمه از دو طریق ممکن است: 1ـ از طریق جاده دلیحان ـ محلات 2ـ جاده اصلی قم ـ اصفهان (از طریق جاده دودهک ـ خورهه) خواص درمانی آبگرم محلات: رنگ مایل به قرمز و مزه آب چشمه‌های آبگرم محلات نشان می‌دهد که این آب دارای ترکیبات آهن و احتمالاً گوگرد می‌باشد.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

آتشکده آتشکوه محلات

بدون شک یکی از مهمترین آثار بجا مانده از دوران باستان در سرزمین کهن ایران، بقایای آتشکده آتشکوه نیم ور در استان مرکزی است
آتشکده آتشکوه نیمور شهرستان محلات در 12 کیلومتری غرب دلیجان در استان مرکزی قرار دارد و متعلق به دوره ساسانی است.
عظمت بنا به حدی است که جزء برترین آتشکده‌های زردتشتیان جهان به شمار می‌رود.
این آتشکده در پنج کیلومتر جاده نیمور به دلیجان، بسوی‌معدن سنگ آتشکوه، روستای آتشکوه، ضلع شرقی جاده به فاصله ‪ ۳۰۰متری بنای آتشکده در دامنه‌کوه نمایان است.
مجموع آتشکده از سه بخش تالار اصلی (شرقی)، تالار غربی و راهرو تشکیل شده است.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]