امروز: دوشنبه، 4 تیر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

غار بنوو

غار بنوو در جنوب روستای عمادده که از بخشهای شهرستان لارستان در جنوب استان فارس می‌باشد قرار دارد. این غار با وسعتی حدود سه هزار متر مربع و با ارتفاعی حدود پنجاه متر در دل کوه گاوبست از رشته کوه‌‌های زاگرس جنوبی واقع شده است.
" بن " در گویش محلی به معنای ریشه و " وو " به معنای دادخواهی می‌باشد. از جاذبه هایی که در طول مسیر غار بنوو وجود دارد می‌توان به آب انبارها و وجود فسیل موجودات دریایی در ارتفاعات اشاره کرد.
از جاذبه‌‌های درون غار می‌توان به بیست و چهار حوضچه آب که با چکیدن قطره‌‌های ممتد از سقف غارتشکیل شده، همچنین آب چک‌های سقف غار، دست خط و نگاره‌های باستانی دیوار غار اشاره کرد.
از عجایب دیگر این غار این که چشمه آب به غایت شیرین آن در تمام فصول سال چه در سالهای پرباران و چه در خشکسالی جاری است.

بقعه سید ابی احمد جویمی

بقعه سید ابواحمد جویمی در جنوب شرقی شهر جویم شهرستان لارستان در جوار ابتدایی جاده جویم - منصورآباد در جنوب استان فارس واقع شده است.
ابواحمد حجر بن احمد جویمی که در سال سیصد و بیست و چهار هجری قمری دیده از جهان فرو بست، از رجال با فضل و دانش پرور بوده و در فارس و سایر بلاد اسلامی شهرت تمام داشته است.
بنای بقعه فعلی سید ابواحمد در دوره قاجار ساخته شده است. این بنا هشت ضلعی بوده که بر روی آن دو دیواره گنبدی نیم‌کره ای از نوع گنبدهای یک پوششه دوره اسلامی واقع شده است. بر روی این گنبد چهار برجستگی در چهار طرف دیده می‌شود که به عنوان نگهدارنده و تکیه گاه گنبد ساخته شده اند.
در رأس گنبد کاکل سنگی ( از عناصر معماری بومی منطقه) قرار دارد. فضای داخلی بنا نیز به صورت هشت ضلعی و هر یک از آن دارای طاق نما می‌باشند. این طاق نماها از تزئینات این بنا به شمار می‌روند. مصالح به کار رفته در بنا شامل سنگ، ساروج و ملاط گچ می‌باشد.

کاروانسرای بنارویه

کاروانسرای بنارویه بنایی تاریخی واقع در روستای بنارویه از توابع شهرستان لارستان در جنوب استان فارس می‌باشد که یکی از نقاط دیدنی استان فارس در جنوب ایران به شمار می‌آید. این بنا یکی از کاروانسراهای شهرستان لار است که در ناحیه بنارویه و در پشت مسجد امامزاده امیراحمد قرار دارد. این کاروانسرا به دستور مادر "حاکم عوض بیگ" یکی از حکمرانان لار ساخته شده و به نام او وقف شده است.
کاروانسرای بنارویه از سنگ ساخته شده و دارای بیست و هشت حجره می‌باشد. براساس اشعاری که بر روی دیوارهای آن نگاشته شده، این کاروانسرا در تاریخ هزار و هشتاد و پنج هجری قمری ساخته شده است. این کاروانسرا در تاریخ بیست و سوم بهمن ماه سال هزار و سیصد و هشتاد با شماره چهار هزار و هفتصد و هشت در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

قلعه پرویزه

قلعه پرویزه اوز واقع در شهرستان لارستان از توابع استان فارس که در شیراز به پروده شهرت دارد و یکی از قلعه‌‌های بسیار زیبای کوهستانی جنوب کشور قبل از اسلام می‌باشد و پس از هزاران سال همچنان استوار، بیان کننده خاطرات و وقایع گذشته‌های دور این منطقه جنوبی می‌باشد.
در منطقه دواسپی اوز در میان دشتی ناهموار و خشن که کوه‌های جوان و فرسوده از دنباله کوه‌های زاگرس جنوبی آن را احاطه کرده است، کوهی مدور و تنها به بلندی حدود دویست متر مشاهده می‌شود که دیدن آن شگفتی و عظمت پیشینیان را جلوه‌گر می‌کند.
نخستین ورودی پای قلعه دیواری از خشت خام به ارتفاع سه متری باقی مانده و در زیر این دیوار، سنگ چینی از مصالح سنگ و ساروج به عنوان پایه استحکامی هنوز در سمت راست راهرو پابرجاست.

دریاچه هیرم

دریاچه هیرم در استان فارس و در روستای هیرم از دهستان بیدشهر در بخش اوز شهرستان لارستان واقع شده است و در فاصله چهل و پنج کیلومتری شرق اوز قرار دارد. این دریاچه که در پنج کیلومتری جنوب روستای هیرم قرار دارد، دارای چهار کیلومتر طول، سه کیلومتر عرض و سه متر عمق می‌باشد.
دریاچه هیرم دارای آب شور و یک چشمه آب معدنی است که این چشمه درقسمت شمال دریاچه قرار گرفته است. در فصل تابستان افراد زیادی برای درمان بیماری‌های پوستی از آب این دریاچه که در زبان محلی به آن (هی بای)گفته می‌شود استفاده می‌کنند.
این دریاچه در زمستان میزبان پرندگان مهاجر از قبیل پلیکان، مرغابی، اردک و ... می‌باشد.

منطقه حفاظت شده هرمود ( هرمد)

منطقه حفاظت شده هرمود واقع در شهرستان لارستان با مساحتی حدود صد و پنجاه هزار هکتار ما بین استان‌ فارس و هرمزگان قرار گرفته است. این منطقه که در چهل کیلومتری شرق لارستان و در مرز مشترک استان فارس و هرمزگان واقع شده، در حدود دویست و یک هزار و ششصد و بیست و پنج هکتار وسعت دارد.
منطقه حفاظت شده هرمود لارستان به دلیل شرایط خاص اکولوژیکى، از نظر برخوردارى از گونه‌هاى گیاهى و جانورى خاص مناطق گرمسیرى و قوچ لارستان، یکى از مناطق بی نظیر و قابل توجه گردشگاهى و پژوهشى است.
وضعیت اب و هوایی منطقه گرم و خشک می‌باشد و بارندگی در آن بسیار کم و سیلابی است. وجود گنبد‌های نمکی باعث شور شدن رودخانه‌های فصلی و کوچک شده است. بخشی از رودخانه شور که از غرب به شرق جاری است، سراسر مرز شمالی منطقه را تشکیل می‌دهد. مرز غربی و جنوبی، جاده لارستان ـ بندرعباس است.

بقعه پیر سرخ

بقعه پیرسرخ در جنوب غربی شهر لارستان از توابع استان فارس قرار گرفته است. هرچند امروزه بخش عمده آن تخریب شده، اما یکی از اماکن مقدس لار به شمار می‌آید. این بنا با ستون‌های دو سوم عمودی در گوشه ها، احتمالا قبلا مفروش بوده است. روی برخی از دیوارها، در سمت بیرونی هنوز آثار نقش و نقوش مشاهده می‌شود.
روی پایه بسیار باریک روی هر دیوار بیرونی، سنگ کاری باریکی دیده می‌شود که از سه ردیف کار شده است. بالای آن‌ها یک فرورفتگی چهارگوش مشاهده می‌شود که با فاصله تزئین شده و از قسمت سنگ کاری مجزا شده است. در دو طرف درب ورودی، دو ستون به جلو آمده دیده می‌شود. اتاق درونی هشت گوش با قطر حدود پنج و نیم متر دارای فرورفتگی هایی می‌باشد که در دیوارهاست و برخلاف جداره بیرونی و دیوارهای سنگ فرش شده، فقط گچ کاری شده بودند.

آب انبارهای اوز

در استان فارس و در 30 کیلومتری غرب شهرستان لارستان ، " آب انبارهای اوز " واقع گردیده‌اند. قدمت این آب انبار‌ها ، به دوران صفوی باز می‌گردد و در سال‌های اخیر مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته اند. آب انبار اوز همانند بقیه آب انبارها ، با مصالحی همچون سنگ و ساروج ساخته شده است اما باید گفت که در سال‌های اخیر به جای ساروج از سیمان در ساخت یا مرمت آب انبارها استفاده می‌شود.
از سالها پیش منطقه لارستان که رودخانه و یا چشمه‌های آب شیرین ندارد و یا کم دارد ، برای شرب روزانه و تهیه آب مصرفی سالیان شان دست به ابتکار جالبی زده اند. این ابتکار انبار کردن آب باران در برکه می‌باشد. شهر اِوَز نیز از قاعده مستثنا نیست و دارای آب انبارهای متعددی می‌باشد. این تعدد به دلیل مشکل آب شرب این شهر از گذشته‌های بسیار دور است. همچنین زمین‌های شور ، و نیز خشکسالی ، مشکل آب این شهر را بیش از پیش کرده. شهر اِوَز در گذشته دارای آب لوله کشی شور بود که از این آب در جهت شستشو و آبیاری گیاهان استفاده می‌شد.

آب انبار دهان شیر

آب انبار دهان شیر از جمله بناهای قدیمی شهرستان لارستان از توابع استان فارس می‌باشد که در شرق ورودی بازار واقه گردیده است. قدمت این بنای زیبا مربوط به دوران صفویه می‌باشد.آب انبار دهان شیر به صورت اتاقکی بنا گشته که پله هایی با شیب تند با عرض 3.20 متر آن را به سمت پایین هدایت می‌کند. طول این راه پله 12.80 متر می‌باشد.
لازم به توضیح است که در زبان لاری به لوله کشی آب و شیر آب نصب شده بر آن به اختصار " شیر " می‌گویند ، به همین خاطر به آب انبار به دهن شیر به دلیل دارا بودن لوله ای سنگی به شکل سر شیر که از دهانه آن آب خارج می‌شده ، " دهان شیر " می‌گویند. گفتنی است دهن شیر به محلی نسبت داده می‌شود که در زمان‌های گذشته در کنار بعضی از برکه‌های بزرگ به صورت زیر زمینی با پله‌های زیاد به ته برکه نزدیک می‌شد ومعمولا آب قسمت پایین برکه خنک‌تر بود و مردم در تابستان از این آب استفاده می‌کردند.

پل عباسی لار

در استان فارس و در غرب منطقه لارستان ، درست بر روی رودخانه شور در مسیر کاروان ، " پل عباسی لار " واقع گردیده است. قدمت این پل به دوره صفوی باز می‌گردد و گفته می‌شود که از آثار شاه عباس اول صفوی بوده که بقایای آن در جریان احداث پل بتونی جدید به طور کامل از میان رفته است.
پل عباسی لار در عهد صفویه همزمان با توسعه راه‌هاى بازرگانى در شرق رودخانه شور با هفت ستون بنا گذاشته شد. این ستون‌ها که بیشترش باقی مانده ، به طور کامل قابل رویت نیستند . لازم به ذکر است این پل چندین بار تعمیر اساسى گشته و تنها ستون‌هاى بازمانده از دوره صفویه آن دیده مى‌شوند.
پل عباسی حدودا دارای 20 متر طول ، 5 متر ارتفاع ، و 8 دهانه آبگذر بوده است و جالب است که بدانید پایه‌های این پل در قسمت پایینی خود ، موج شکن هایی نوک تیز را دارا بودند.