امروز: جمعه، 1 تیر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

دریاچه هامون

دریاچه هامون در استان سیستان و بلوچستان سومین دریاچه بزرگ ایران پس از دریاچه خزر و دریاچه ارومیه است و در شهرستان زابل قرار دارد . این دریاچه از سه دریاچه کوچک تشکیل شده‌است که در زمان وفور آب به هم متصل می‌شوند و دریاچه هامون را که تشکیل می‌دهند. وبزرگ‌ترین پهنه آب‌های شیرین سیستان، نقش اساسی در زندگی مردم منطقه داشته، علاوه بر اثرات مثبت طبیعی، اقتصادی واجتماعی آن، در دین زرتشت نیز تقدس خاصی دارد. در دشت سیستان یک سری فرورفتگی هاو چاله‌های طبیعی وجود دارد که در ماه‌های مختلف به دریاچه وباتلاق ونیزار تبدیل می‌شودو به سه قسمت سابوری، پوزک وهامون تقسیم می‌شود. وسعت کل هامون‌ها در زمان پرآبی ۵۶۶۰ کیلومتر مربع است که از این مقدار ۳۸۲۰ کیلومتر مربع متعلق به ایران است.

شهر سوخته

شهر سوخته نام بقایای دولت شهری باستانی در ایران است که در ۵۶ کیلومتری شهر زابل و در حاشیه جاده زابل-زاهدان در شرق ایران در استان سیستان و بلوچستان واقع شده‌است. شهر مزبور در روی آبرفت‌های مصب رودخانه هیرمند به دریاچه هامون و زمانی در ساحل آن رودخانه بنا شده بود. دورهٔ بنای این شهر بزرگ با دوره برنز تمدن جیرفت مقارن است و ایرانیان در حدود ۶۰۰۰ سال پیش در این شهر زندگی می‌کرده‌اند.

گفته می‌شود، شهر سوخته پیشرفته‌ترین شهر جهان قدیم بوده‌است و حتی بسیار پیشرفته‌تر از دولت شهر کرت که سینوهه در کتاب خود از آن یاد کرده‌است. به اعتقاد برخی باستان‌شناسان اگر بخواهیم به معنای کامل و دقیق شهر سوخته توجه کنیم، این شهر را باید یکی از قدیمی‌ترین شهرهای دنیا دانست، چرا که معدود شهرهائی پیش از آن، از نظر امکانات و اصول شهرنشینی با آن قابل مقایسه هستند.

آتشکده کرکو

آتشکده کرکو ، چهارمین آتشکده با اهمیت دوره ساسانی بوده است که در کیلومتر 30 جاده شهرستان زابل به دوست محمدخان در استان سیستان و بلوچستان قرارگرفته است .
کتاب بن‌دهشت به کرات از آن نام برده شده، آتشکده کرکوی پس از آتشکده آذرگشنسب، آذرفرنبغ و آذربرزین مهر مهمترین آتشکده دوره ساسانی بوده است.
دستور ساخت آن توسط «کرتیر» موبد قدرتمند آن دوران صادر شده است.
که به نقل از کتاب تاریخ سیستان «معبد گرشاسب و محل نگهداری آتش مقدس زرتشتیان» بوده است. محققان ومستشاران بسیاری از این اثر بازدید کرده اند از آن جمله کلنل ییت درسال 1894میلادی ، پرسی سایکس در 1899 میلادی که به دیده وی این اثر پایتخت و معبد کیانیان بوده و درسال 1905 جورج پیتر تیت افسر نقشه بردار گروه حکمیت گلد اسمی بررسیهای دقیق واطلاعات بیشتریدرخصوص مشخصات معماری اثر بدست میدهد.

عشایر بومی چابهار

به کسانی که به جامعه عشایری تعلق دارد عشایر گفته می‌شود که عشایر بومی چابهار جزو آن است و در شهرستان چابهار از توابع استان سیستان و بلوچستان مستقر میباشند . واژهٔ عشایر، جمع عشیره به معنی قبیله است. جامعه عشایری شیوه زیستی متفاوت و جدای از شیوه زیست شهری و شیوه زیست روستایی است. این جامعه عبارت است از جامعه انسانی نسبتا خوداتکا و خودبسنده که ساخت اجتماعی قبیله‌ای دارد و عموما زندگی خود را از دامداری اداره می‌کنند.
واژه عشایر بیشتر در زبان فارسی و در مورد ایل‌های کوچنده در ایران به کار می‌رود. عشایر در قدیم در تعیین حکومت‌ها نقش اساسی داشته‌اند و اکثر خاندان هاو سلسله‌های حاکم بر ایران خاستگاه عشایری داشته‌اند
عشایر ساکن در شهرستان چابهار به منظور تامین علوفه و دستیابی به مراتع تازه نسبت به کوچ دورانی در فصل بهار اقدام به کوچ می‌کنند.

روستای بریس

روستای بریس نام یکی از روستاهای شهرستان چابهار از توابع استان سیستان و بلوچستان است،به لحاظ آخرین تقسیمات کشوری، بریس در دهستان نگور از بخش دشتیاری شهرستان چابهار واقع و فاصله آن ازمرکز بخش «نگور» 44کیلومتر است.
آبادی بریس که اخیراً به بندر صیادی تبدیل شده در حاشیه ساحلی شمالی دریای عمان در دهانه خلیج کوچکی واقع است. ارتفاع بریس از سطح دریا 10متر و حداقل عمق آب در خور4 متر است.
چیزی که بریس را از روستاهای دیگر ایران شگفت انگیزتر می‌کند بافت سنگی این روستا است. بریس روی لایه‌های ماسه سنگی متراکم و صدفداری تشکیل شده که عمر آن‌ها به دوران سوم زمین شناسی می‌رسد.
اگر گذارتان به روستای بریس بیفتد، می‌توانید بیرون زدگی‌های این لایه‌های ماسه ای را در صخره‌های مشرف به ساحل جنوبی ببینید که زیبایی و کهنگی زمین را به رختان می‌کشند.

پسابندر

بندر زیبایی بنام پسابندر در88 کیلومتری شرق شهر چابهار و سی کیلومتری بریس و آخرین نقطه مرز خشکی جنوب شرقی ایران و استان سیستان و بلوچستان قرار گرفته است.
ساکنین بومی آن را به زبان محلی پسابندن می‌گویند ،در گذشته فردی به نام پسا ، بزرگ و کدخدای این بندر بوده و به همین خاطر به پسابندن مشهور شده است و در زمان قبل از انقلاب این بندر دارای گمرک بوده است که هنوز هم ساختمان قدیمی گمرک در پسابندر وجود دارد وهمه اینها نشانگر این است که زمانی این بندر رونق زیادی داشته است .
هم اکنون این روستا آب هوایی معتدل دارد که تابستانهایش چون به صورت شبه جزیره است بسیار شرجی است و مثل تمام سواحل جنوبی زمستان سردی ندارد.
در سه طرف پسابندر دریا قرار گرفته است و ساحل ماسه ای زیبایی دارد که در صورت سرمایه گذاری می‌تواند توریستهای زیادی را جلب نماید.

بازارهای چابهار

آدرس : بازارهای چابهار در محدوده منطقه آزاد شهر چابهار در استان سیستان و بلوچستان قرار گرفته است .
وقتی نام منطقه آزاد تجاری بر تارک جایی می‌درخشد، مسافران انتظار بازارهایی بزرگ با اجناسی خوب و ارزان را دارند و می‌خواهند بخشی از اوقات خود را برای خرید در بازارها صرف کنند.
مجتمع‌ها و بازارهای بزرگ خرید چابهار، اغلب در محدوده منطقه آزاد چابهار قرار دارند اما قابل مقایسه با مراکز خرید و بازارهای مناطق آزاد قشم و کیش نیستند و کالاهای عرضه شده در این بازارها از کیفیت به مراتب نازل‌تری برخوردارند.
یک بازار قدیمی و تعدادی پاساژ هم در بافت شهر وجود دارد که بسیار شبیه بازارهای سنتی سایر شهرهاست و در آن‌ها صنایع دستی مثل سوزن دوزی و لوازم مورد نیاز آن، پارچه‌های مناسب برای لباس‌های هندی و پاکستانی، کاموای کیلویی و اقلامی نظیر اینها عرضه می‌شود.

قلعه پیروزگت

در روستای نمونه گردشگری تیس که در پنج کیلومتری شهرستان چابهار از توابع استان سیستان و بلوچستان قرار دارد قلعه ای متعلق به دوره اشکانیان و ساسانیان به نام قلعه پیروزگت به جا مانده است.
"گت" در زبان بلوچی به معنای رئیس ،بزرگ و سردار آمده است و با توجه به آثار باقی مانده از این قلعه که مشابه به بناهای دوره اشکانیان است ،نام پیروز نیز احتمالا همان پیروز ساسانی است که به "کوشان شاه "ملقب بوده ونظر برخی مورخان بر این گمان صحه می‌گذارد.
آثاری از برجها در ضلع شمالی و جنوبی دیده می‌شود.
در قسمت ضلع شمالی دو اطاق کوچک در اندازه‌های 3*2 متر به منظور دیدبانی روی یک گوشواره زمین مانند دو طبقه واقع شده‌اند.
بلندترین قسمت دژ و برج بر روی همین گوشواره‌است و بر اطراف اشراف دارد. در گوشه‌های شرقی و غربی در مرکز حیاط دژ آثاری از سکوهای بلند که از سنگ تراشیده ساخته شده‌اند آشکار است و بخشهایی که باقی مانده‌اند نشان دهنده محلی برای اجتماع، عبادت یا نشستن اهل دژ در یک مجلس بوده‌است.

فرش خزه‌های چابهار

منطقه چابهار واقع در استان سیستان و بلوچستان جزء معدود مناطق کشور است که مملو از جاذبه‌های بی نظیر و کم نظیر طبیعی و تاریخی است و فرش خزه‌های چابهار یکی از زبایی های این شهرستان محسوب میشود.
وجود جاذبه‌های طبیعی در این نقطه از کشور ، مرهون شرایط اقلیمی ، موقعیت خاص مکانی و جغرافیای تاریخی در ادغام با تحولات زمین ساختی و سایر متغیرهاست . در این منطقه می‌توان پدیده‌های متعدد ژئوتوریستی همچون فروسایی یا ساییدگی ، دگرشیبی یا ناجوری ، فرسایش تفاصلی ، هم شیبی ، خوردگی ، رخنمون یا برون زد و غیره را مشاهده کرد .
جمیع این پدیده‌ها ، خود می‌توانند به صورت منفرد ، جاذبه‌های زیبایی محسوب شده و حجم انبوهی از اکوتوریست‌ها را به این منطقه سوق دهند .
فرش خزه‌ها از دیگر پدیده‌های طبیعی و ژئوتوریسمی منطقه هستند که به وفور در امتداد ساحل دیده می‌شوند .

انجیر معابد

انجیر معابد (لور لول)، و به زبان محلی‌ها کرگ، درخت بزرگی است که در نوار ساحلی شهرستان چابهار از توابع استان سیستان و بلوچستان می‌روید.
در آن شیره سفید رنگی جریان دارد و از درختان تیره کائوچوئی بشمار می‌آید. تاج این درخت بزرگ و پهن است و از انشعابات آن ریشه‌های نابجا می‌روید.
پوست درخت صاف و خاکستری، برگهایش بیضی شکل ساده و درشت است، میوه‌های آن نارنجی رنگ و به درشتی فندق و قابل خوردن است.
عموماً این درختان دارای قدمتی بالای صد سال هستند و اکثراً در نزدیکی زیارتگاه‌ها قرار دارند یا قبلاً زیارتگاه بوده‌اند، در حال حاضر در روستاهای رمین، تیس کوپان، ماشی، لیپار و کوپان سر از این درخت‌ها وجود دارد.
انجیر معابد از نظر تقدس و قدمت در سراسر جهان بی رقیب است. این درخت از جمله درازعمرترین درختان می‌باشد.
بودائیست‌ها اعتقاد دارند که شاهزاده سیدهارتا با نشتن در زیر این درخت روشن فکر شده و از آن زمان یک بودا شده است، به همین دلیل این درخت، به اعتقاد بودائسیت‌ها درختی مقدس به شمار می‌رود.