دشت سهرین

دشت سهرین قسمتی از منطقه حفاظت شده سرخ آباد شهرستان زنجان است که یکی از مناطق با ارزش ایران و استان زنجان محسوب می‌شود، عرض متوسط این دشت ده تا دوازده کیلومتر و متوسط ارتفاع آن ۱۶۵۰ متر و شیب متوسط دشت سهرین دو تا سه درصد به سمت جنوب غربی است، این دشت یکی از دشت‌های مهم زنجان بوده که در جذب و جلب گردشگران داخلی و خارجی تاثیرگذار است.
عرض متوسط این دشت ده تا دوازده کیلومتر و متوسط ارتفاع آن ۱۶۵۰ متر و شیب متوسط دشت سهرین دو تا سه درصد به سمت جنوب غربی است، این دشت جزء یکی از دشتهای مهم استان زنجان است که می‌تواند در بخش اکوتوریسم پذیرای جذب و جلب گردشگران داخلی و خارجی باشد.
این اکو سیستم دشتی در گذشته از نظر اکولوژیکی به عنوان یک زیستگاه تابستانی و یک کریدور حیاتی در جهت گدار مهاجرتی برای آهوان محسوب می‌شد و آهوان فلات مرکزی ایران در تابستانها به این دشت مهاجرت می‌کردند که در سال 1358 جمعیتش بالغ بر سه هزار رأس رسید.
این حیوانات به طور پراکنده از خردادماه تا آذرماه هر سال در این منطقه دیده می‌شوند اما به علت توسعه راهها، خطوط انتقال برق و گاز و توسعه شهرها و مراکز مسکونی، روند گذر آهوان را مختل و اثرات سوء خود را نمایان ساخت و لزوم حفاظت این منطقه اجتناب ناپذیر شد و در نهایت در بهمن 57 با مصوبه شورای عالی حفاظت محیط زیست در قالب بخشی از منطقه حفاظت شده سرخ آباد تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفت.
در ارتفاعات این دشت نیز قارجهای خوراکی (دنبلان)، ریواس، کنگر، کاکوتی ، آویشن و برخی دیگر از گیاهان که مصارف خوراکی و دارویی دارند می‌روید که همه ساله تعدادی از ساکنین اطراف را برای جمع آوری این گیاهان به خود جذب می‌کند.
دشت سهرین تنها مأمن و زیستگاه آخرین بازمانده آهوی ایرانی (Gazella subgutturosa )در شمال غرب کشور محسوب می‌شود و طبق آخرین سرشماری‌ها 1450 راس آهو در این دشت زندگی می‌کنند.
وحوش و پستانداران دیگری نظیر گرگ، شغال، روباه معمولی، رودک، تشی، گراز، خرگوش و پرندگانی چون باقرقره شکم سیاه، کبوتر چاهی، کبک معمولی، سارگپه پابلند، عقاب طلایی، بحری، دلیجه، انواع چکاوک، زنبورخوار، جغدکوچک، سارصورتی و طرلان علاوه بر این آهوی زیبا در این زیستگاه زندگی می‌کنند.
اقلیم منطقه از نوع خشک و سرد بوده و دمای متوسط این منطقه 10 درجه سانتی گراد، حداکثر دمای مطلق هوا 38 درجه و حداقل دمای آن 29 درجه سانتی گراد و متوسط رطوبت نسبی این منطقه سالانه 71 درصد است در این دشت 28 روستا با 2727 خانوار و 12 هزار و 852 نفر ساکن بوده و ارتباط تنگاتنگی با زیستگاه آهوها دارند که از مهمترین آنها می‌توان به روستای سهرین، ارمغان خانه، سارساقلو، ینگجه، وننق، ولیاران و قره تپه اشاره کرد. این روستائیان به کارهای کشاورزی (کشت گندم، جو، نخود، هندوانه و افتابگردان) و دامداری (پرورش گاو، گوسفند، بز و طیور) و باغداری (سیب و زرد آلو) به فعالیت مشغول هستند.
دشت سهرین تنها مأمن و زیستگاه آخرین بازمانده آهوی ایرانی در شمال غرب کشور محسوب می‌شود و طبق آخرین سرشماری‌ها 1450 راس آهو در این دشت زندگی می‌کنند.
منطقه دشت سهرین، در فاصله 15 کیلومتری شمال غرب زنجان قرار دارد این دشت زیبا با وسعتی بیش از سی هزار هکتار در قسمت شمال شهر زنجان و تنها مأمن آهوان شمال غرب کشور است. در این دشت با چشمان غیر مسلح نیز می‌توان اعمال و نحوه زندگی آهوان را مشاهده کرد.
علاوه بر این محوطه طبیعی و منطقه آبگرم سهرین، دارای آثار تاریخی متعددی نیز هست که از آن جمله می‌توان به ارگ تاریخی سهرین، حمام قدیم دشت سهرین اشاره کرد.

Add comment

عکس خوانده نمی شود