امروز: سه شنبه، 25 تیر 1398

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

خانه معین

خانه معین یک بنای تاریخی در استان زنجان و در شهر زنجان است. دیوار کاهگلی و درب چوبی آن حکایت از قدمت بنا دارد و دورتر از آسیابی آبی و متروکه یادگاری از دوران گذشته و مردمانش. بنای داخل باغ با معماری قاجاری و الهام گرفته از قصرهای آن دوران ولی در ابعاد کوچکتر احداث شده است. بنا دارای طرح محوری تقارن بوده و به جای حیاط در وسط باغ بزرگ زیبایی قرار گرفته است.
دو اتاق این بنا از همه زوایا به باغ اشراف دارند. ایوان سرتاسر ضلع جنوبی را در بر گرفته و از طریق پله ای شرقی و غربی به کف حیاط مرتبط می‌شوند. بالای پله دو ستون بزرگ آجری قرار دارد که تا ارتفاع 50 سانتی متر از سنگ در ساختار این ستون‌ها استفاده شده است. این ستون‌ها دارای سرستون‌های تزئین شده با آجر و قالب‌های گچی هستند.
چهار ستون چوبی نیز حدفاصل دو ستون آجری قرار گرفته است که فاصله آنها را با نرده‌های چوبی آراسته اند.

موزه تاریخ طبیعی زنجان

موزه تاریخ طبیعی واقع در استان زنجان از جمله مکان­های فرهنگی، اجتماعی، آموزشی، تحقیقاتی و نمایشگاهی شهر زنجان می­باشد که می­تواند علاوه بر شناساندن هر چه بیشتر زیست­بوم­های مختلف و گونه­‌های حیات وحش و پوشش گیاهی منطقه ارزش حفظ و نگهداری تنوع زیستی را نیز به اقشار مختلف مردم جامعه یادآوری نماید.
با توجه به این اصل مهم که ادامه حیات بشری به بقای طبیعت بستگی دارد از این رو اهمیت علوم طبیعی و نقش موزه­های تاریخ طبیعی در اشاعه دانش و فرهنگ زیست محیطی در جهان امروز بیشتر محسوس می­باشد. لذا این مراکز می­توانند اندیشه و احساس مردم را در مورد جلوه­های تنوع زیستی و خطر انقراض گونه­های کمیاب جانوری و گیاهی برانگیزد.
در سال 1380 اقدامات دامنه داری جهت بهسازی کمی و کیفی موزه تاریخ طبیعی صورت گرفت، این اقدامات عبارتند از: افزایش فضای مفید موزه، مرمت نمونه‌های آسیب دیده، طراحی و ساخت ویترینهای محافظ نمونه و نیز جذب پرسنل فنی و کارشناسی برای موزه در جهت ارتقاء کمی و کیفی آن از وضعیت نمایش و تفریحی به موقعیت خدمات دهی بیشتر از نظر علمی و تخصصی به دانش آموزان، هنرجویان، دانشجویان و سایر علاقمندان به طبیعت و حیات وحش.

عمارت دارایی

عمارت دارایی در بافت تاریخی شهر زنجان مرکز استان زنجان قرار گرفته ، ظاهراً این بخش از شهر در اواخر دوره فاجار و اوائل حکومت رضا خانی تقریباً مقارن با اواخر جنگ جهانی دوم از سوی دولت وقت بصورت مجموعه ای به اماکن و ساختمانهای دولتی اختصاص می‌یابد که عبارت بودند از عمارت دارایی در باغی معروف به همین نام ، بنای دخانیات ، اداره غله ، انبار قند و شکر. به هر حال بنای دارایی طبق کتیبه ای که بر فراز سردرهای ورودی جبهه شمالی و جنوبی بنا نقش شده تاریخ ساخت آن به سال 1316 هجری شمسی اوائل حکومت رضا خانی باز میگردد که از همان ابتدا به امور مالیه اختصاص می‌یابد .
بنای دارائی حاصل فعالیت و نوآوری معمارانی چون وارطان هوان سیان ، پل آبکار و گابریل گورکیان است که در دهه‌های نخست سده قرن بیستم تأثیر بسیار مثبت و مهمی را بر روی معماری نوین ایران داشتند ، دوران فعالیت آنها مصادف با تحولات عمیق هنری و معماری در اوائل قرن بیستم در اروپا بود در واقع همزمان با اوج فعالیت معماران بزرگ اروپایی که همگی از پیشگامان مکتب هنر نو و جنبش معماری مدرن بوده اند .

بنای کشتارگاه

بنای کشتارگاه در ضلع جنوب غربی شهرستان زنجان و در جاده کمربندی زنجان واقع گردیده است. این بنا با فاصله­ ی تقریبی 700 متر از زنجان رود در استان زنجان قرار گرفته است.
موقعیت فعلی
این بنا در محله­ی قدیمی معروف به توپ آغاجی در ضلع جنوب غربی شهر قرار گرفته است که منتهی به خیابان کمربندی خیام می‌شود.
پیشینه بنا
بنای کشتارگاه از جمله بناهای عام المنعه بوده است که توسط اولین شهردار زنجان، مرحوم علی اکبر توفیقی ساخته شد. از آنجا که این بنا در دوره­ی شهرداری ایشان که از سال 1300الی 1310 بوده است ، ساخته شده است بنابراین این بنا، مربوط به اواخر دوره قاجار و اوایل پهلوی اول می‌باشد.

دشت سهرین

دشت سهرین قسمتی از منطقه حفاظت شده سرخ آباد شهرستان زنجان است که یکی از مناطق با ارزش ایران و استان زنجان محسوب می‌شود، عرض متوسط این دشت ده تا دوازده کیلومتر و متوسط ارتفاع آن ۱۶۵۰ متر و شیب متوسط دشت سهرین دو تا سه درصد به سمت جنوب غربی است، این دشت یکی از دشت‌های مهم زنجان بوده که در جذب و جلب گردشگران داخلی و خارجی تاثیرگذار است.
عرض متوسط این دشت ده تا دوازده کیلومتر و متوسط ارتفاع آن ۱۶۵۰ متر و شیب متوسط دشت سهرین دو تا سه درصد به سمت جنوب غربی است، این دشت جزء یکی از دشتهای مهم استان زنجان است که می‌تواند در بخش اکوتوریسم پذیرای جذب و جلب گردشگران داخلی و خارجی باشد.
این اکو سیستم دشتی در گذشته از نظر اکولوژیکی به عنوان یک زیستگاه تابستانی و یک کریدور حیاتی در جهت گدار مهاجرتی برای آهوان محسوب می‌شد و آهوان فلات مرکزی ایران در تابستانها به این دشت مهاجرت می‌کردند که در سال 1358 جمعیتش بالغ بر سه هزار رأس رسید.

خانه شیخ الاسلام

خانه شیخ الاسلام واقع در استان زنجان بر روی یک شیب ملایم قرار گرفته که این در ضلع شمالی به خیابان امام و در جنوب به کمربندی خیام در شهر زنجان می‌رسد . این بنا در مجموعه حریم بازار واقع گردیده که در ضلع شرقی آن خیابان فردوسی و در ضلع شمالی مجموعه بازار تاریخی و خیابان ضیائی می‌باشد در ضلع غرب کوچه شیخ الاسلام و در جنوب نیز به بافت قدیمی و کوچه حسینیه منتهی می‌گردد .
باتوجه به تحقیقات به عمل آمده بنای مزبور در سال 1136 ه . به دستور بانی ، مرحوم شیخ الاسلام که یکی از علمای بزرگ زنجان بوده جهت سکونت ساخته شده است. منزل شیخ الاسلام به سبک خانه‌های قدیمی زنجان و با مصالح سنگ ، آجر و ملاط در یک طبقه کار شده ورودی در ضلع غربی و اتاقها برگرد حیاطی مشجر واقع گردیده تالار اصلی در ضلع شمالی بنا با تزئینات گچبری و سقف لمبه کاری شده خود نمائی می‌کند در ضلع جنوبی حیاط تالار اینهمی باشد که متاسفانه در حال حاضر بصورت انباری مورد استفاده می‌باشد این تالار نیز دارای گچبری بسیار زیبیا با نقوش گیاهی و حیوانی و مقرنس بنا بصورت مسطح با تیرهای چوبی و پوشش ملاط کاه گل بوده در سالهای اخیر با پوششی از اسفالت ایزولاسیون شده است .

گرمابه حاج ابراهیم

گرمابه‌ها نقش قابل توجهی در انتقال آداب و رسوم و آیین‌ها و مناسک ، ادبیات شفاهی و سایر ابعاد فرهنگی جامعه ایفا می‌کردند.
گرمابه حاج ابراهیم میراث ارزشمند بازار شهر زنجان مرکز استان زنجان است ؛
وارد کوچه سقالر که می‌شوی بافت قدیمی ای از بازار را باید طی کنی حجره هایی با درب و پنجره چوبی و حیاتی که وسط آن یک حوض نشسته، می‌روی تا انتهای کوچه بر سر در چوبی آن حک شده گرمابه باستانی حاج ابراهیم سرمدیان.
بنایی با طاق‌های ضربی یادگار دوره صفویه، وارد که می‌شوی مردی را می‌بینی که پشت پیشخوان حمام نشسته محمد سرمدیان است چهارمین نسل از خانواده سرمدیان که راه اجداد خود را پیموده و اقدام به اداره حمام باستانی حاج ابراهیم سرمدیان نموده است. محمد سرمدیان تنها عضو خانواده سرمدیان است که حمام را سر پا نگه داشته است او که اکنون 32 ساله است می‌گوید از 15 سالگی در این گرمابه کار کرده و آرامش کار در حمام را به امور دیگر ترجیح می‌دهد.

دریاچه سد تهم

دریاچه سد تهم در استان زنجان در فاصله ۱۵ کیلومتری شمال غربی شهرستان زنجان و در هشت کیلومتری پائین دست روستای تهم قرار دارد. دستیابی به محل سد از طریق جاده‌های اصلی و راه آهن کشوری تا شهر زنجان و جاده فرعی آسفالته زنجان ـ تهم امکان پذیر می‌باشد. محل احداث سد در فاصله حدود ۳۰۰ متری پائین دست محل تقاطع رودخانه تهم و گله رود، که تشکیل دهنده رودخانه سارمساقلو می‌باشد، قرار گرفته است.
این رودخانه از شاخه‌های زنجان رود است، که زنجان رود خود نیز یکی از شاخه‌های رودخانه قزل اوزن می‌باشد.
دبی متوسط آن ۱۹/۱ مترمکعب در ثانیه برآورد گردیده است، که از این میزان حدود ۵۹/۳۴ میلیون مترمکعب در سال قابل تنظیم است. با توجه به محدودیت‌های بهره برداری از منابع آب زیرزمینی مقرر گردیده قسمتی از نیازهای آب شرب زنجان از طریق پتانسیل موجود رودخانه سارمساقلو تأمین گردد.

پل میربهاءالدین

پل میر بهاءالدین در دوره قاجاریه بر روی رودخانه شهر زنجان رود در ابتدای جاده بیجار بنا شده است؛ این پل زیبا در استان زنجان ، با معماری بی‌نظیر خود از دیرباز چشم هر بیننده‌ای را نوازش و تاریخ این مرز و بوم را به نمایش می‌گذارد.
پل تاریخی میر بهاءالدین توسط یکی از خیران شهر زنجان به نام حاج میر بهاءالدین در زمان ناصرالدین شاه قاجار در سال 1310 هجری قمری احداث شده است.
حاج میر بهاءالدین یکی از تجار دوره ناصرالدین شاه قاجار است که بناها و آثار متعددی مانند آب انبار میر بهاءالدین، قنات میر بهاءالدین، حمام، مسجد میر بهاءالدین معروف به مسجد حاج تقی و ... از وی به یادگار مانده است.
در جنوب شرقی شهر زنجان رودخانه بزرگی به نام زنجان رود (زنجان چایی) قرار دارد و سه پل تاریخی با نام‌های «میر بهاءالدین»،«سید محمد» و «سردار» در دوره قاجار به موازات هم روی این پل ساخته شده است.

عمارت توفیقی

عمارت توفیقی در استان زنجان و در شهر زنجان در خیابان امام، خیابان خواجه نصیرالدین طوسی، محله غریبه بالا که به محله «خرابه رجی» مشهور است، قرار دارد.
بنا به اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی مربوط است که نوع معماری و تزیینات به‌کار رفته در آن به خوبی مشاهده می‌شود.
این بنای زیبا از شمال غرب نزدیک به دروازه رشت و از جنوب نزدیک به دروازه قزوین است.
اوج بنای توفیقی تقارن در شیوه معماری داخلی و سبک تزیینی نمای خارجی است که لمبه‌کاری شده و با طرح‌ها و رنگ‌های زیبا در نمای داخلی و سقف و همچنین بخش‌های آجر کاری شده در طرح‌ها از جمله شاخص‌های معماری این اثر تاریخی است.
این بنا منزل مسکونی مرحوم علی‌اکبر خان توفیقی، نخستین شهردار و رئیس بلدیه شهر زنجان تحت نظارت بنیاد شهید استان در سال 1378 به موزه گنجینه آثار شهدای زنجان تبدیل شده است.