امروز: یکشنبه، 3 شهریور 1398

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

تپه نور

تپه نور از مهمترین آثار تاریخی استان زنجان می­باشد که در جنوب شرقی شهر سلطانیه و در موقعیت 1.5 کیلومتری جنوب گنبد سلطانیه واقع شده است.
ارتفاع این تپه 15 متر بوده و قدیمی­ترین اثر به دست آمده از آن قطعه سفالی مربوط به 5000 سال قبل از میلاد می­باشد.
حفاری­های انجام شده نشان می­دهد که در این مکان بنایی دوازده ضلعی مربوط به زمان ایلخانان مغول وجود داشته است. شالوده این بنا با سنگ و ملات گچ و آهک ساخته شده است. دیوار خارجی بنا شامل دو ردیف سنگ بزرگ بوده و در بین زوایای دوازده ­گانه بنا نیم ستون­هایی تزیینی دیده می­شود.
این سایت در سال 1971 میلادی مورد کاوش واقع شد که در کاوش‌ها ، پایه‌های یک ساختمان عظیم دوازده ضلعی یافت شد که به احتمال زیاد یک برج گنبدی همانند مقبره اولجایتو است با جنبه‌های دیگری همچون راهرو ها، پله ها، تزئینات و بقایای یک گنبد. پایه‌ها از قطعات سنگی ساخته شده که با ملات به هم متصل شده اند.
یافته‌های باستان شناسی همچنین گواه وجود گنبدی بزرگ که شاید یکی از گنبد‌های دو پوسته بوده، می‌باشد.

روستای ویر

روستای ویر بزرگترین روستای استان زنجان است ، این روستا از توابع شهرستان سلطانیه است و در یک منطقه کوهپایه‌اى واقع شده است و از مرکز شهرستان ۵۶ کیلومتر کیلومتر فاصله دارد.
این روستا از طریق شهر سلطانیه، با جاده‌ای آسفالت و پس از طی 15 کیلومتر قابل دسترسی است.
روستا از نظر اقلیم و آب و هوا یکی از منحصربه فرد‌ترین مناطق گردشگری استان زنجان به شمار می‌رود.
ازسمت شرق به روستای عمیدآباد، ازجنوب به روستای ویک ازشمال شرقی به حسین آباد،ازجنوب شرقی به روستای ارهان وازشمال غربی به روستای قیاسیه منتهی می‌شود.
روستای ویر یکی از روستاهای قدیمی و تاریخی استان زنجان است. آثار تاریخی برجای مانده حاکی از آن است که روستای ویر، در گذشته اهمیت و موقعیت درخور توجهی داشته است.
یکی از اعجاب‌انگیزترین غارهای قدیمی ایران، به نام غار داش کسن مشتمل بر مجموعه سه غار نسبتاً عمـیق در نـزدیکی ایــن روســتا قرار دارد. طول این غار 400 متر و عرض آن 50 تا 300 متر است. بر اساس فرضیه‌ای، مجموعه غارهای ”داش کسن“ به دوره‌های ساسانی و ایلخانی تعلق دارد.

موزه باستان شناسی گنبد سلطانیه

در استان زنجان و در قسمت جنوب غربی کهن دژ شهر سلطانیه , گنبد سلطانیه به عنوان یکی از بناهای عظیم اسلامی همچون نگینی سربرافراشته و خودنمایی می­کند و موزه باستان شناسی گنبد سلطانیه در آن واقع شده است .
این بنا در دوران حکومت سلطان محمد خدابنده (اولجایتو) در مدت 9 سال (از سال 704 الی 712 هجری قمری) احداث شده است.
درباره این بنا، فرضیه­های بسیاری از نظر تناسب­ ها، ترکیب ­ها، تلفیق ­ها و دیگر ویژگی­ها از سوی مورخان، جغرافی­ دانان، باستان­شناسان و حتی مردم عادی ابراز شده است که دو وجهه غالب دارند:
نظریه نخست، به مورخان و جغرافی­ دانان متقدم مربوط است که بنای گنبد را آرامگاه سلطان محمد خدابنده اولجایتو معرفی کرده­اند. نظریه دوم، مربوط به انتساب و اختصاص بنا، از طرف اولجایتو، به آرامگاه علی­بن ابیطالب (ع) و حسین­بن علی (ع) است.

مقبره چلبی اوغلی

مقبره چلبی اوغلی که باستان شناسان و محققان این مجموعه را به نوه مولانا نسبت داده اند در پانصد متری جنوب غربی شهر سلطانیه در استان زنجان بر سر راه سلطانیه خدابنده آثار معروف بقعه چلبی اوغلی قرار دارد.
باستان شناسان و محققان تاریخ ساخت آن را سال 728 هجری قمری ذکر کرده اند.
این مجموعه از دو بخش خانقاه و مقبره تشکیل شده است؛ خانقاه شامل صحن مرکزی است که در اضلاع غربی و شرقی آن، حجره‌ها جای گرفته اند.
مقبره شیخ براق یا چلپی اوغلی که در کنار آن خانقاهی مربوط به همین دوره وجود دارد از نوع مقابر برجی شکل قرون میانی اسلامی و قابل مقایسه با مقبره امامزاده جعفر اصفهان است.
مقبره شیخ براق یا چلبی اوغلی، با نقشه هشت‌گوش، در بخش جنوبی خانقاه و درون فضای محصوری قرار داشته است.

آرامگاه ملا حسن کاشی

«ملاحسن کاشی» عارف قرن چهاردهم میلادی است که آرامگاهی بنام وی به نام آرامگاه ملا حسن کاشی در یک کیلومتری «گنبد سلطانیه» در شهر سلطانیه از توابع استان زنجان قرار دارد. این مکان به دستور «شاه تهماسب» یکم بنا شده است. تکمیل معماری داخلی آن توسط «فتحعلی قاجار» انجام گرفت و اشعاری به خط نستعلیق در داخل گنبد هر کتیبه ای گچبری شده است. مقبره ملاحسن به شکل کثیرالاضلاع هشت ظلعی است. اضلاع بزرگ آن دارای ایوانهای وسیع با اضلاع کوچک، دارای ایوانی دو طبقه با ساختن طاقهای کوتاهتری به وجود آمده اند. به وسیله پلکانی که از ایوانهای بزرگ شرق و غرب آغاز می‌شود می‌توان به ایوانهای فوقانی راه یافت. اضلاع هشت گانه به وسیله راهروی کوچکی با طاق کوتاهی به هم وصل می‌شود. بر بالای ورودی بقعه پنجره بزرگی به چشم می‌خورد که نور داخل بقعه را تامین می‌کند. حاصل این ارتباط، گنبد زیبایی است که بر هسته چهار گوش مرکزی نشسته، این گنبد با ساقه نسبتا بلند از نوع گنبدهای دو پوششی است که یک پوشش تزئینی نیز بر آن افزوده شده و من حیث المجموع با گنبد الله «مقبره شیخ صفی الدین اردبیلی» قابل مقایسه است.

نگاره‌های سنگی ویر (داش کسن)

نگاره‌های سنگی ویر (داش کسن) ـ به معنای سنگ تراشیده یا بریده سنگ ـ در جنوب شرقی روستای «ویر» در سینه‌کش ارتفاعات محلی شهرستان سلطانیه در استان زنجان قرار دارد. در این معبد علاوه بر استفاده از فن‌آوری پیش‌رفته زمان که پیامد رشد و تکامل فن سنگ‌تراشی با ابزار فلزی است، انتخاب مناسب‌ترین نقطه نسبت به نقاط همجوار، نمودار توجه و آشنایی کامل سازندگان آن با دانش زمین‌شناسی و معدن‌شناسی است. به نظر می‌آید هنرمندان خلاق معبد صخره‌ای، در خلق حجاری‌ها و کنده‌کاری‌های زیبا که در غرب و شرق این نیایشگاه گسترده شده است، علاوه بر مهارت در شیوه سنگ‌تراشی، از پاره‌ای اصول پیکرتراشی نیز الهام گرفته‌اند. ظهور و پیدایش این معبد صخره‌ای را می‌توان با توجه به شکل معماری چلیپایی آن و وجود فضاهایی مانند مهرابه‌های مهرپرستان، متعلق به سده‌های اول و دوم میلادی دانست. هر جند شیوة پرداخت نقوش آن متأثر از اوضاع اجتماعی ایران در سدة هشتم هـ .ق است. نقوش حجاری شده اژدها، طرح‌های گیاهی، ردیفی از بن‌نگاره‌ها بر روی گلدان‌هایی در دو سوی طاق هلالی ـ در دهه‌ها و سده‌های بعد این شیوه تزیینی را بر گرداگرد ایوان‌های مساجد می‌بینیم. همراه با محرابی‌هایی با تزیینات مقرنسی، آمیزه‌ای از هنر ایران و چین را با مفهوم و محتوایی دیگر به نمایش گذاشته است.

گنبد سلطانیه

گنبد سلطانیه مقبرهٔ اُلجایتو است که در ۱۳۰۲ تا ۱۳۱۲ در شهر سلطانیه (پایتخت ایلخانیان) ساخته شد و از آثار مهم معماری ایرانی و اسلامی در استان زنجان به شمار می‌رود.
این بنا مسجدی است بسیار زیبا از حیث معماری و تزیین و بزرگی در دنیا مشهور است. گنبد مزبور در پنج فرسخی سمت شرقی شهر زنجان در داخل باروی شهر قدیم سلطانیه قرار گرفته و بنایی است هشت ضلعی که طول هر ضلع آن ۸۰ گز است. هشت مناره نیز در اطراف گنبد دارد. و قدیمی‌ترین گنبد دوپوش موجود در ایران است. رنگ گنبد آبی است. بر روی این اضلاع گنبد بلندی قرار گرفته که ارتفاع آن را ۱۲۰ گز نوشته‌اند. در قسمت بالایی آن ساختمان دور تا دور اتاق‌ها و غرفه‌ها ساخته‌اند. خود گنبد از کاشی‌های فیروزه‌ای رنگ پوشیده و سقف داخل اتاق‌های بالا با گچ‌بری‌ها و آجرهای رنگارنگ تزیین یافته‌است. در حاشیه طاقها آیات قرآنی واسماالله با خط جلی نوشته شده‌است. حکاکی‌هایی در آجرهای دیوارها و سقف‌های رنگین بنا نیز دیده می‌شود.