آبشار بیار

شهر آشخانه مرکز شهرستان مانه و سملقان در شمال غربی استان خراسان شمالی و اولین شهر ورودی استان می‌باشد ، این شهر در شرق دشت وسیع و حاصلخیز سملقان و آبشار بیار و حاشیه جاده آسیایی واقع است .
آشخانه از جنوب به رشته کوههای آلاداغ و از شمال به کوه دوچنگ واز غرب به کوه قورخود و از شرق به ارتفاعات مانه محدود است .روستای «بیار» در یک کیلومتری جنوب شهر آشخانه و 52 کیلومتری غرب بجنورد قرار دارد ، این روستا آبشاری زیبا به همین نام دارد.
این آبشار از ارتفاعات جنوب روستای بیار سرچشمه می‌گیرد و حدود 15 متر ارتفاع دارد،اطراف این آبشار دارای مناظر زیبا ودیدنی است.آبی که از این آبشار می‌ریزد بسیار خنک و دلپذیر است،جاری شدن آب این ابشار باعث به وجود آمدن مناظر زیبای جنگلی در این منطقه شده است.
سالانه مسافران و گردشگران زیادی برای دیدن آبشار زیبای بیار به این روستا سفر می‌کنند و از زیبایی آن لذت میبرند.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

روستای درکش

روستای درکش از توابع بخش مرکزی شهرستان مانه و سملقان است و در 30 کیلومتری جنوب غربی شهر آشخانه و 70 کیلومتری شهر بجنورد مرکز استان خراسان شمالی قرار دارد,فاصله این روستا از جاده آسیایی (محور آزادشهر- بجنورد) حدود 2 کیلومتر است. این روستا از سطح دریا هزار و 40 متر ارتفاع دارد، از اطراف توسط کوه‌های بلند در بر گرفته شده است.
موقعیت طبیعی روستای درکش دره ای است و رودخانه درکش ( زوهاور) از میان آبادی می‌گذردو در جنوب روستای درکش کوه آلاداغ با ارتفاع دو هزار و 455 متر و دره کنداب قرار دارد. این روستا دارای طبیعتی جنگلی و کوهستانی با چشمه سارهای زیاد و دارنده تنها جنگل بلوط منطقه شرق کشور میباشد و آنچه دوستداران طبیعت را به درکش می‌کشاند، دره کنداب در جنوب آبادی و جنگل زیبا و انبوه بلوط است
روستای پایکوهی درکش بافت مسکونی متمرکزی دارد. خانه‌های روستاییان غالباً در یک طبقه با سقف مـسطح، دیوارهای گلی و مصالح بومی مانند چوب، گل و خشت ساخته شده‌اند.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

دریاچه و سد شیرین دره

دریاچه سد شیرین دره در 65 کیلومتری شمال غربی شهر بجنورد و در محدوده شهرستان مانه و سملقان از توابع استان خراسان شمالی قرار دارد.
عملیات ساخت این سد در مهر ماه سال 1375 خورشیدی آغاز شد و در فروردین ماه سال 1384 به پایان رسید.
سد شیرین دره از بزرگ‌ترین سدهای استان خراسان شمالی است و بر روی رودخانه شیرین دره (یکی از سرشاخه‌های رود اترک)، جهت تأمین آب آشامیدنی مورد نیاز برای شهر بجنورد و روستاهای مسیر خط انتقال, کنترل و مهار سیلاب‌ها، آب مورد نیاز صنایع و همچنین تأمین آب لازم برای بهبود و توسعه کشاورزی زمین‌های پایین دست احداث شده است.
دریاچه این سد از لحاظ قایقرانی، ماهیگیری, شنا و گردشگری، مکانی بسیار دیدنی و جالب توجه است.
طبق گزارش شرکت سهامی آب منطقه ای خراسان شکالی، شبکه آبیاری سد شیرین دره واقع در شهرستان مانه و سملقان استان خراسان شمالی پنج هزار و 700هکتار زمین را زیر پوشش دارد و کل ذخیره آب این سد با احتساب حجم آب مرده، در شرایط کنونی 65 میلیون متر مکعب است.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

منطقه حفاظت شده قرخود

منطقه حفاظت شده قرخود یا قره خود با مساحت ۴۳,۷۷۸ هکتار در حوزه شهرستان مانه و سملقان در شمال غربی استان خراسان شمالی و در حاشیه رشته کوه تکلان معروف به قُرخود قرار گرفته و به علت واقع شدن در شرق پارک ملی گلستان از نظر بوم شناسی گیاهی و جانوری و داشتن شرایط زیستگاهی نادر دارای ارزش فراوانی است. قرخود کوهی در شرق منطقه مذکور که به زبان محلی به معنای ترسناک است به علت ارتفاع زیاد و صخره‌ای و صعب‌العبور بودن، مردم از رفتن به آن کوه وحشت داشتند و به این نام خوانده شده است. مرتفع‌ترین نقطه آن یکی از قلل کوه قرخود با دو هزار و 679 متر ارتفاع از سطح دریا و کم ارتفاع‌ترین نقطه، در دشت میرزا بایلو با یکهزار و 250 متر ارتفاع از سطح دریا است.
این منطقه در بخش سملقان در انتهای غرب استان قراردارد و فاصله آن از شهرآباد کرد، مرکز بخش سملقان 10 کیلومتر و از آشخانه مرکز شهرستان مانه و سملقان 40 کیلومتر است و دو روستای باش کلاته، اسپاخو در داخل منطقه و هشت روستای چمن بید، رباط قره بیل، چالباش، قولانلو، کاستان، زرد، تشی و کلاته قنبر در مرز منطقه وجود دارد.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

معبد اسپاخو

معبد اسپاخو که گاه کلیسا و گاه آتشکده نیز نامیده می‌شود، منسوب به دوره ساسانی و قدیمی‌ترین بنای ثبت شده این دوره در استان خراسان شمالی است.
این معبد در کیلومتر 115 محور بجنورد به جنگل گلستان و ۶۵ کیلومتری جاده آشخانه به گلستان؛ مرکز شهرستان مانه وسملقان بر روی تپه ای مرتفع در دامنه جنگل‌های سوزی برگ ارس و در قسمت جنوبی روستای اسپاخو واقع شده است.
در وجه تسمیه دهکده اسپاخو و معبد این روستا چنین گفته می‌شود که واژه هسپ و اسپ که نام کهن و پهلوی است به مرور زمان تبدیل به اسب شده و اسپ به‌علاوه اخو به معنی پرورش اسب است و طبق شواهد احتمالی این منطقه محل پرورش اسب بوده که نام روستای اسپاخو نیزاز آن گرفته شده است
این بنا که با لاشه سنگ و ملات ساروج ساخته شده پلان مستطیل شکلی دارد و سقف آن با طاق و گنبد پوشیده شده است.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]