امروز: سه شنبه، 28 خرداد 1398

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

مسجد ملک زوزن

مسجدملک زوزن واقع در استان خراسان رضوی به سدهٔ ۷ ه. ق. مربوط است و در شهرستان خواف ، بخش جلگه زوزن ـ روستای متروکه قرار دارد
مسجد ملک زوزن تنها بنای آجری به جای مانده از بقایای شهر تاریخی زوزن و یادمانی ارزشمند از شکوه و عظمت این منطقه است.
شهر در خاک خفته زوزن که روزگاری زادگاه سیاست گذاران، وزیران و شاعران و فقیهان بوده قرنهاست که مسجدی منحصر به فرد را در خود جای داده, این بنا توجه هر بیننده ای را به خود جلب می‌کند و تماشای آن هر انسانی را به حیرت وا می‌دارد.
بنا به دلایلی محقق ارجمند محمدرضا خسروی این مسجد را متعلق به کاخ ملک زوزن (قوام الدین موید الملک ابوبکر علی الزوزنی یکی از رجال نامدار دوران سلطنت خوارزمشاه علاء الدین محمد بن تکش که از ۵۹۶ تا ۶۱۷ هجری قمری سلطنت کرده بود) هنگامی که ایالت کرمان به نام خوارزمشاه فتح شد ملک زوزن حکمران آن جا شد و چند سال بعد درگذشت. او در زوزن یک قصر باشکوه بنا کرد. (آندره گدار به نقل از طبقات ناصری و نزهت القلوب) می‌داند و معتقد است بعد از کاخ ساخته شده است.

روستای فریزی

روستای فریزی نام روستایی در استان خراسان رضوی در 75 کیلومتری جنوب غربی مشهد و 18 کیلومتری جنوب شهر گلبهار در شهرستان چناران و در سرسبزترین دره‌های بینالود است.
براساس کتیبه حاشیه یکی از کتب ادعیه، نام فریزی قبل از تاخت وتاز مغولان به نام"ذی امان"یا"ذی امران"بوده است. به این مطلب در کتاب منتهی الامال جلد2هم اشاره شده است ، یعنی زمانی که عبیدالله بن الحسین الاصغر (ع) به همراه همراهانش بر ابومسلم خراسانی واردگشت و مورداستقبال آنها قرار گرفت از آنجا به منطقه "ذی امان"یا همان "ذی امران"کوچ کرد و در آن منطقه وفات یافت. درکتاب اعیان الشیعه،عمده الطالب،الوضول الفخریه هم به این مسئله اشاره شده است که ابوعلی عبیدالله (ع) در سن 37یا46سالگی درزمان حیات پدرش درناحیه"ضیعه ندی" یا"اوذی امان"فوت کرد و از ذریه او چهار فرزند است که به آل اعرجی مشهورگشته اند و امروزه در عراق و ایران و امارات متحده و هندوستان و پاکستان پراکنده اند.

دره اجنه

در 17 کیلومتری جنوب غربی شهرستان چناران و 60 کیلومتری شهر مشهد مرکز استان خراسان رضوی ، دره ای به نام " دره اجنه " با ارتفاع 1440 متر از سطح دریا قرار دارد. این دره از جمله دره‌های فرعی " دره اخلمد " واقع در روستای اخلمد از توابع شهرستان چناران استان خراسان رضوی به شمار می‌رود.
اخلمد یکی از زیباترین مکان‌های ایران زمین و دارای قدمت چند هزار ساله است که از نظر لغوی اسمی فارسی و نام دهی در نزدیکی مشهد است و بر اساس حدس یک تاریخدان، موقع تهاجم اعراب به خطه خراسان مردمان این ناحیه به این محل پناه می‌بردند و سرداری عرب به نام خالد مامور فتح این دره بوده که مردمان این دیار، هرگاه سربازان خالد را می‌دیدند، فریاد می‌زدند خالد آمد خالد آمد و به تدریج اسم این دره به اخلمد یا اخلومد مبدل گشته است.

چشمه گیلاس ( گلسب )

چشمه گیلاس واقع در استان خراسان رضوی از مناطق ییلاقی شهرستان چناران و روستایی از توابع بخش گلبهار است که با هوای خنک و پاکیزه خود تابستان‌ها همچون مامنی برای گردشگران و طبیعت دوستان است. نام قدیمی این مکان "گلسب" بوده و در فاصله تقریبا 25 کیلومتری چناران و 50 کیلومتری شمال غربی مشهد و 21 کیلومتری غرب آرامگاه فردوسی قرار گرفته است.
چشمه گیلاس در اطراف خود حوضچه یا دریاچهای کوچک تشکیل داده که بدن آن دردوره‌های مختلف با ایجاد دیوار و حصار تقویت شده است . چشمه گیلاس از نوع چشمه کارستی ( آهکی ) بوده و از این رو آب آن دارای درجه سختی بیشتری نسبت به دیگر چشمه‌های موجود در حوزه اطراف مشهد است و می‌توان از نظر بکتریولوژیکی نیز آلوده باشد .

بلغورخانه و آرامگاه شیخ عبدالرحمن گهواره‌گر

آدرس : بنای بلغورخانه و آرامگاه شیخ عبدالرحمن گهواره‌گر در شهرستان چناران از توابع استان خراسان رضوی قرار دارد .
بنای بلغورخانه در فاصله 30 متری شمال شرقی بنای مزار عبدالرحمن گهواره‌گر که از عرفا و صوفیان قرن هشتم هجری می‌باشد، قرار دارد.
به نظر می‌رسد زوار برای رسیدن به بالای تپه ابتدا به این مکان وارد شده و آنگاه از راه پله‌ها یا مسیر شیب‌داری به طرف مزار بالا می‌رفته است.
بررسی نوع ساختار معماری و مصالح به کار گرفته قدمت این بنا را تا حدود دهم یا کمی دورتر قطعی می‌کند. استفاده از طاق‌های جناقی و کمخیز و سه گنبد عرقچینی، تناسب و تقارن در پلان بر ساخت آن در دوره صفوی اشاره دارد.
این بنا شامل ساختمانی آجری به طول 11.20 متر و عرض 10.20 متر می‌باشد و زیرسازی ساختمان به شکل سنگ چین بوده و بخش‌های فوقانی به صورت آجرچین با ملات گچ و گل ساخته شده است. عرض رواقهای اطراف 5 متر و ارتفاع گنبد از روی زمین چهارده و نیم متر است.

آبشار اخلمد

آبشار اخلمد نام آبشاری است در استان خراسان رضوی در شمال شرقی ایران و در شهرستان چناران میباشد که در ۲ کیلومتری روستای قدیمی اخلمد و 84 کیلومتری جنوب غربی شهر مشهد و در دل کوههای بینالود جریان دارد و و از میان روستا عبور می‌کند. دهنه اخلمد در 75 کیلومتری مشهد و 15 کیلومتری چناران و کنار جاده قبلی مشهد و قوچان می‌باشد.
اخلمد یکی از گردشگاههای طبیعی حومه مشهد است که دارای قدمت چند هزار ساله است و از نظر لغوی اسمی پارسی نام روستایی در نزدیکی شهر مشهد است. در روزگاران گذشته مردم آنجا معتقد بودند که در حمله اعراب به خراسان مردم به این دره پناه می‌بردند.این محل را اخلمد مریعی داستان گفته اند زیرا در این جلگه درخت وجود نداشته است.
این رودخانه در امتداد دره‌ای به طول 15 کیلومتر جریان دارد و اراضی زارعی و باغ‌های مسیر خود را مشروب می‌سازد و حواشی آن، محل اتراق طبیعت‌گردان و گردشگران روستای اخلمد به شمار می‌رود.

بند اخلمد

بند اخلمد معروف به سد تیموری (سلطان حسین بایقرا آخرین پادشاه تیموری) در استان خراسان رضوی و در 17 کیلومتری جنوب غربی شهر چناران و 5 کیلومتری شمال روستای "اخلمد" و در مسیر رودخانه اخلمد قرار دارد. بند اخلمد از جمله بناهای ساخته شده توسط سلطان حسین بایقرا آخرین پادشاه تیموری است که با توجه به نحوه ساخت و مقایبسه آن با بندهای فریمان و گلستان می‌توان این بند را مربوط به دوره تیموری دانست.
این بند بر روی سنگ‌های آهکی دوران دوم زمین‌شناسی با مصالح سنگ، آجر و ملات ساروج ساخته شده است، طول بند 225 متر و عرض آن در تاج 11 متر و در بستر رودخانه 13.5 متر و ارتفاع آن 12 متر است.
این بند آب مورد نیاز کشاورزی پایاب بند در دشت مشهد را تامین می‌نموده و در افزایش آب‌های زیرزمینی منطقه نیز موثر بوده است. بند اخلمد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است. این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۰۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مسجد جامع رادکان

بنای تاریخی – مذهبی "مسجد جامع رادکان" در استان خراسان رضوی و در 15 کیلومتری شمال غرب شهرستان چناران در حاشیه خیابان اصلی روستای رادکان واقع شده است.
این مسجد که مربوط به اواخر دوره تیموریان و اوائل دوره صفوی است، شامل یک شبستان ستون‌دار و حیاطی مستطیل شکل می‌باشد، شبستان مسجد با وسعت تقریبی 3300 متر مربع دارای 12 ستون و 12 نیمه ستون بوده و محراب ساده‌ای نیز در ضلع جنوب غربی در ردیف میانی فضای آن تعبیه شده است.
مسجد رادکان فاقد هرگونه عناصر تزیینی است و تنها کتیبه موجود در مسجد مزبور موید بنیان آن در سال 1332 ق و مضمون این کتیبه راجع به وقفیات مسجد رادکان است. به نقل از مولف مطلع الشمس، رادکان در سال 1162 ه.ق مورد توجه رضا قلی میرزا پسر نادرشاه قرار گرفت و قلعه‌ای خشت و گلی با یازده برج در آن جا ساخته شد که مسجد جامع رادکان نیز در میانه آن بنیان گردیده بود.

آرامگاه خواجه نجم الدین کبری

بنای مقبره خواجه نجم الدین کبری در شهرستان جوین که بخش مرکزی مجموعه معماری بزرگی در کنار محوطه باستانی زیرآباد قسمتی از فضای پا بر جا از آن مجموعه در استان خراسان رضوی است ، گنبد خانه‌ای است با پلان هشت ضلعی که چهار درگاهی اضلاع اصلی آن ارتباط گنبد خانه را با فضای مجاور میسر می‌کرده و فضاهای جانبی گنبد خانه که از آنها فقط بقایای پاکار تاق‌ها و
بخش‌هایی از دیوارهای پی برجا مانده و نیز آثار تزیینات موجود روی پوشش‌های این فضاها و بقایای آن موید عظمت و اهمیت این بقعه است.
خواجه نجم الدین کبری سر سلسله فرقه کبرویه و از عرفای معروف و به نام سده‌های ششم و هفتم هجری بوده که در منطقه جوین نفوذ خاصی داشته است.
بنا نوع دیگری از برج مقبره با نقشه و ساختاری متفاوت است که برخوردار از ویژگیهای معماری عصر ایلخانی است. پوشش مخروطی یا رکن یکی از بارزترین این ویژگیها می‌باشد. ارزش و اهمیت این بنا بیشتر متعلق به شخصیتی است که در داخل این بنا مدفون است.

غار و آبشار بید

آدرس : استان خراسان رضوی - شهرستان جوین - 40کیلومتری شهر نقاب - غار و آبشار بید
نقاب مرکز شهرستان جوین می‌باشد و آثار و بقایای تاریخی موجود در آن نشان دهنده گذشته‌ای پرشکوه و پراهمیت این منطقه است
نام جوین به واسطه شخص عطاملک جوینی مولف کتاب مشهور جهانگشای جوینی بسیار شناخته شده است.
در فاصله 40 کیلومتری از شهر نقاب،در مجاورت راه دسترسی به روستای بید، مسیر مورد نظر پس از طی 5 کیلومتر محدوه ای سر سبز با چشم اندازهایی طبیعی دیده می‌شود که به دلیل وجود آبشاربید در آن،بسیاری به این منطقه می‌آیند.
وجود درختان متنوع در محدوده آبشار سایه‌های دلپذیری ایجاد نموده و رودخانه جاری سبب ایجاد آب و هوای مطبوعی شده است
به دلیل وجود آبشار بید در این منطقه، گردشگران و طبیعت دوستان بسیاری بدان سفر می‌کنند و درختان سایه دلپذیری را برای مسافران خسته ایجاد کرده است.