امروز: سه شنبه، 24 مهر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

روستای عمرانی

در استان خراسان رضوی و در حدود 20 کیلومتری شمال شهر گناباد و مجاور پاسگاه پلیس راه مجموعه عظیم معماری محصور در برج و بارو مشاهده می‌شود که به روستای عمرانی شهرت دارد این روستا تا حدود سی سال پیش مسکونی و آباد بوده در حال حاضر هم بافت قدیمی و تاریخی خود را کاملا حفظ نموده و بادگیرهای و تاسیسات دفاعی آن هنوز پا برجاست این روستا علاوه بر معابر و بقایای معماری سنتی ارزشمند دارای یک مسجد ، حمام، رباط و دو آب انبار بزرگ است که متعلق به دورا ن سلجوقی تا صفوی است . روستای متروکه عمرانی به عنوان الگویی از یک آبادی کویری قابل مطالعه است آنچه در این روستا قابل توجه است عناصر و فضایی است که ساکنین برای سازگاری خود با اقلیم گرم کویری آن ایجاد کرده اند.
آب و هوای آن از گناباد کویری‌تر و خشک‌تر است و به دلیل واقع شدن درمیان کویر و کلوت در بسیاری از مواقع گرد وغبار در منطقه وجود دارد.

روستای کلات

روستای کلات در دامنهٔ کوه‌های جنوبی شهرستان گناباد از توابع استان خراسان رضوی قرار دارد و از شمال به یک دشت وسیع که به شهر گناباد منتهی می‌شود و از جنوب به کوه‌هایی متصل می‌باشد که به روستای باغستان علیا از توابع فردوس منتهی می‌شود و از غرب به روستای سقی و از شرق با روستاهای فخ، دیسفان و شهر کاخک همجوار است.
کلات به سرزمینی گفته می‌شود که بر قله و یا بلندی واقع شده باشد. دلیل این امر شاید این باشد که که روستای کلات بر بلندی مشرف بر شهر گناباد واقع شده و چشم انداز زیبایی دارد.
جغرافیای تاریخی شهرستان گناباد نشان می‌دهد این شهرستان در دوران پیش از اسلام گذرگاه داخل فلات ایران بوده است. شواهدی که از شاهنامه فردوسی قابل دست یابی است نشان می‌دهد که قسمتهای شرقی گناباد محل برخورد و میدان جنگ لشکر ایران و توران بوده است .

یخدان کوثر

یخدان کوثر در حدود 4 کیلومتری شمال شرقی بیدخت شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی و در مجاورت روستای متروکه کوثر در میان اراضی کشاورزی واقع است.
این اثر معماری مجموعه ای از یک فضای مدوّر با پوشش مخروطی و دیواری طویل و بلند عمود بر یخدان که به دیوار سایه اندازه معروف است می‌باشد و اتاقک هایی در مجاورت آن وجود دارد.
به طور کلی یخدان کوثر از سه بخش دیوار شرقی و غربی جوی مخصوص و محل جمع آوری یخ‌ها ابتیاع شده شکل گرفته است. دیوار این یخدان از خشت و چینه ایجاد شده و در پشت آن نیز جوی قرار داشته است که آب در داخل جوی انباشته شده و در شب‌های سرد زمستان به یخ تبدیل می‌شد، پس از آن یخ‌ها که بیشتر لایه لایه بوده است به چال یا محفظه نگهداری یخ منتقل می‌شد.
پوشش محفظه یخ در یخدان کوثر به گونه ای است که ابتدا قاعده مخروطی آن با قطر بیشتر بوده و هر چه به انتهای مخروط نزدیک می‌شود از قطر دایره کاسته شده تا به راس آن منتهی می‌سود. در حاشیه بخشی از دیوار یخدان نیز اتاقکی است که مخصوص یخبان بوده است.

مزار سلطانی بیدخت

مزار سلطانی بیدخت آرامگاه سلطان‌على‌شاه، عارف و موسس سلسله گنابادى و از فضلاى نیمه دوم قرن سیزدهم و ربع اول قرن چهاردهم هجرى است و در شهر گناباد از توابع استان خراسان رضوی واقع شده است.
مجموعهٔ بناى کنونى که به نام بقعهٔ سلطانى نامیده مى‌شود، عبارت است از : چهار صحن سنگ‌فرش شده به نام‌هاى پایین، بالا، کوثر و فردوس؛ دو حوض آب با لبه‌‌هاى سنگی؛ گنبد پوشیده‌شده از کاشى‌هاى نفیس با نقوش شاخ و برگ اسلیمى و ترکیبى موزون در خطوط منظم هندسى، همراه با کتیبهٔ دور گنبد شامل سورهٔ فتح و جملهٔ طیبهٔ «لا اله الاّ اللّه» و اسامى پیغمبران مرسل و ائمهٔ اثنى عشر و تکرار جملهٔ «محمد رسول‌اللّه».
ورودى‌هاى متعدد و چهار مناره مزین به کاشى‌هاى فیروزه‌ فام در چهار زاویهٔ بنا؛ چهار کفش‌کن و یک برج ساعت با زیرسازى زیبا؛ ایوانى رفیع به سمت شمال و اتاق مقبره و چهار درِ منبت‌کارى شده و حجراتى بر گرد صحن‌ها در بنا وجود دارد.

روستای ریاب

روستای ریاب در استان خراسان رضوی و در 3 کیلومتری جنوب غربی شهر گناباد و 275 کیلومتری مشهد قرار گرفته است. این روستا با ارتفاع 1130 متر از سطح دریا، تحت تأثیر اقلیم نیمه بیابانی دارای تابستان‌های گرم و زمستانی‌های سرد است .
آثار تاریخی روستا مانند دو برج دیده‌بانی، آب انبار، عمارت باغ گلشن ، قلعه‌های تاریخی و آرامگاه ابومنصور ریابی و تعداد زیادی خانه قدیمی از قدمت طولانی روستای ریاب حکایت دارند.
مردم روستای ریاب به زبان فارسی، با لهجه گنابادی سخن می‌گویند ، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند . کشت آبی و دیم در روستا رواج دارد. مهم‌ترین محصولات زراعی روستا شامل گندم، جو، زیره و زعفران است. مهمترین تولیدات باغی روستا شامل انگور، انار و زردآلو می‌باشد .
مراتع غنی پیرامون روستا موجبات رونق دامداری را فراهم کرده و انواع محصولات دامی مانند شیر، ماست، پنیر، گوشت و پشم در روستا تولید می‌شود. مردم روستای ریاب به ویژه زنان، در کنار فعالیت‌های زراعی به تولید صنایع دستی از قبیل گلیم می‌پردازند.

روستای دیسفان

روستای دیسفان نام روستایی از بخش کاخک شهرستان گناباد از توابع استان خراسان رضوی است و از جنوب به روستای خانیک، از غرب به روستای کلات، از شمال به شهر گناباد و از شرق به شهر کاخک محدود است.
در این روستا حدود یک سوم اراضی به کاشت درخت و دو سوم بقیه به زعفران و سایر محصولات دانه‌ای اختصاص دارد و این محل دارای پنج قنات اصلی و چند چشمه است.
در اراضی این روستا چنانچه خشکسالی نباشد بیشتر میوه‌ها به‌جز میوه‌های خاص مناطق حاره و مدیترانه قابل کاشت است و در این محل علاوه بر اراضی دیسفان، آبادی‌های کوچکی هست که به آن کلاته گفته می‌شود و محصولات آنها عمدتا درختان میوه است.
دامداری به شکل سنتی در حد توانایی جسمی خانواده‌ها وجود دارد و پرورش کرم ابریشم و درآمد حاصله از آن همتراز با زعفران بود که خشکسالی دو دهه اخیر این ردیف از درآمد مردم را گرفته است.

روستای درب صوفه

روستای درب صوفه یا بقول مردم گناباد در صوفه روستای کوچکی است که در فاصله 30 کیلومتری غرب شهر گناباد از توابع استان خراسان رضوی واقع است.
این روستا از نظر موقعیت و زیبایی محل دارای اهمیت است و سه طرف آن کوه مرتفع قرار گرفته و مشتمل بر درخت‌های تنومند و هوای سرد و منظره و آبشاری زیبا است که حدود 6 متر ارتفاع دارد. در سمت راست دره منتهی به آبشار قله قلعه وجود دارد که در بالای آن آثار سفال و آجر و دیواره سنگچین موید قدمت روستا است .
فرورفتگی به عمق 10 متر در انتهای روستا و در دیواره یکی از کوه‌های متصل به روستا قرار دارد که شبیه به ایوان وصفه است. برخی معتقدند آن را در دوره ساسانیان حفر کرده اند و نمونه ای از ایوان‌های نقش رستم و بیستون بوده است که نیمه تمام مانده است. در نزدیکی آن درقسمت مرتفع کوه جایی است که مردم منطقه معتقدند قبر پیران ویسه(صوفه پیر) است.

روستای بیمرغ

روستای بیمرغ در استان خراسان رضوی و در مرکز دهستان پسکلوت شهرستان گناباد است و در 28 کیلومتری مرکز شهرستان واقع شده است.
روستا قدمتی بیش از ۲۰۰۰ سال و دارای سابقه بس کهن و سرگذشتی طولانی است ، روستای بیمرغ از اطراف با روستاهای روشناوند ، نوده پشنگ ،اروک ، شوراب همجوار است .
در نزدیک این روستا آثار باستانی معروف به تپه”اروک” و “نوده پشنگ” مربوط به دوران پیش از اسلام وجود دارد. آب و هوای این منطقه گرم و خشک است و آب قنات‌ها که از کیلومترها دورتر(حدود 30 کیلومتری) از سمت جنوب گناباد به این منطقه آورده شده، برای اهالی نعمت بزرگی است.
سیزده سهم از چهارده سهم روستا در سال 957 قمری(حدود 500 سال پیش در زمان شاه طهماست صفوی) توسط یکی از سادات بزرگوار به نام “ابوالفتح علی الحسینی جنابذی” به همراه تعداد دیگری از املاک روستاهای گناباد وقف آستان قدس رضوی شده است.

امامزاده احمد بیمرغ

مزار امامزاده احمد بیمرغ (ع) در روستای بیمرغ در 25 کیلومتری شهر گناباد در استان خراسان رضوی قرار گرفته است.آرامگاه امامزاده احمد (علیه السلام) به مزار بیمرغ مشهور است.
امامزاده احمد را فرزند موسی بن جعفر (علیه السلام) می‌دانند؛ اما این ادعا صحیح نیست؛ بلکه وی از نوادگان آن حضرت است که نسب شریفش از قرار ذیل است:
ابوعبدالله احمد بن موسی أبی الحسن الرییس بن احمد بن محمد الاعرج بن احمد بن موسی المبرقع بن امام جواد (علیه السلام) وی سیدی جلیل القدر، عظیم الشأن و بسیار بزرگوار بود. اکثر پدران او از بزرگان سادات قم و خراسان به شمار می‌رفتند.
ابن طباطبا و امام فخررازی از سکونت او در خراسان خبر داده اند و با مزار مورد بحث همخوانی دارد. چونکه این مزار به احمد بن موسی مشهور است کما اینکه شخصیت مورد نظر نیز احمد بن موسی و نواده امام رضا (علیه السلام) است.
ساخت بناى بقعه امامزاده از آثار دورهٔ صفویه و مربوط به حدود ۱۰۵۱ هـ.ق است. در کتیبهٔ ورودى بنا، به مرمت آن در قرن سیزدهم اشاره شده است.

روستای سنو گناباد

روستای سنو در استان خراسان رضوی و در 22 کیلومتری جنوب غربی شهرستان گناباد در دامنه رشته کوهی که در جنوب شهرستان گناباد و شمال شهرستان فردوس کشیده شده است قراردارد.
آثار و بناهای تاریخی به جا مانده از قدیم و همچنین حکایتهای تاریخی پیرامون این روستا قدمت آن را به بیش از 1500 سال قبل می‌رساند. آنچه که در طول تاریخ این روستا را متمایز از سایر نقاط تاریخی کشور کرده است آب فراوان و چشمه معروف آن می‌باشد. حکایتهای تاریخی پیرامون آب سنو دلیل بر شهرت و اهمیت آن در گذشته تا به امروز بوده است، به طوری که وقتی طاهر آب شناس از این منطقه عبور می‌کرده است به همراهان گفته است، زودتر از این جا برویم و او در جواب علت آن گفته است که اگر گناباد خراب شود یا به وسیله باد خواهد بود یا با طغیان آب چشمه سنو.
«سنو» یک کلمه فارسی است که تلفظ آن به کسر سین و ضم نون می‌باشد. در اصل کلمه عربی بوده (صنو یا ثنو) که به فارسی برگشته است.