امامزاده سلطان ابراهیم

بقعه امامزاده سلطان ابراهیم در آبادى شهر کهنه، میان شهرستان قوچان و فاروج در استان خراسان رضوی واقع شده و اکنون در مسیر اصلى جادّه شمال به مشهد قرار گرفته است.
بناى اصلى حرم، اتاقى مستطیل شکل با چهار درگاه در چهار جانب آن است. در دو طرف شمالى و جنوبى بنا، دو ایوان و در جانب شرقى و غربى و دو سوى ایوان‏ها، رواق‏ها و غرفه‏ هایى وجود دارد. در اطراف صحن، بر روى هم 22 غرفه با اتاق‏هایى در پشت آن‌ها است.
در دو سوى ایوان اصلى، دو گلدسته بلند و در دو گوشة جنوبىِ مجموعه نیز دو گلدسته بنا شده است. بر فراز حرم، گنبدى کم خیز بر پاست، ایوان بنا مربوط به سال 1286 هـ . ق می‏باشد که بر کتیبة آن، 26 بیت شعر خوانده می‏شود. امامزاده سلطان ابراهیم، از جمله امامزاده ‏هایى است که داراى موقوفات بسیار می‏باشد. از جمله آثار بسیار جالب و معروفى که در این مکان قرار داشت، تعدادى از ورق‏هاى قرآن کریم به خطّ میرزا بایسنقر میرزا شاهرخ گورکانى است که از جمله شاهکارهاى هنرى دوران اسلامى ایران به شمار میرود.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

منطقه حفاظت شده دربادام

منطقه حفاظت شده دربادام در شمال شرقی شهرستان قوچان و در بخش باجگیران در استان خراسان رضوی قرار دارد که از سال ۱۳۷۳ مورد حفاظت قرار گرفت.
این منطقه وسعتی در حدود ۳۳۶۳۸ هکتار دارد و به دلیل همجواری با منطقه حفاظت شده تندوره و کشور ترکمنستان و داشتن زیستگاه‌های با ارزشی چون آق کمر، قاطرریش ، آسلمه، دره دربادام و دره شمخال یکی از مناطق با ارزش از نظر گردشگری طبیعی نیز می‌باشد.
دره شمخال در داخل منطقه حفاظت شده دربادام به علت بکر بودن، داشتن دیواره‌های بلند صخره ای و آب دائمی فراوان یکی از جاذبه‌های گردشگری استان و کشور بوده و مورد توجه دوستداران طبیعت می‌باشد.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

موزه مردم شناسی قوچان

آدرس : قوچان – میدان آزادی
موزه مردم‌شناسی قوچان (موزه قوچان) موزه‌ای در شهر قوچان از توابع استان خراسان رضوی است ,مساحت موزه حدود ۳۰۰ متر مربع است
این موزه شامل بخش‌های مختلفی چون موسیقی سنتی، کُشتی چوخه، چاروق دوزی، گلیم بافی، مراسم ازدواج عشایر، آهنگری و گله‌داری است.
در سال ۱۳۵۵ این موزه ابتدا به عنوان رستوران شهرداری در قوچان احداث شد و در سال ۱۳۶۷ به سازمان میراث فرهنگی واگذار شد.
در سال ۱۳۷۶ موزه مردم شناسی بنیان‌گذاری شدو در سال ۱۳۸۵ دوباره ساماندهی شد و از سوی شهرداری به اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری واگذار شد.
این موزه مکانی برای معرفی غنای فرهنگی - تاریخی و جلوه‌هایی از مردم‌شناسی منطقه که اشیاء آن در فضای موزه به نمایش درآمده است.
موزه به دو بخش مردم شناسی و عکس و اسناد و مکتوبات تقسیم می‌شود که از جمله می‌توان به نمایش مدل‌های انسانی زن و مرد با لباسهای بومی، پوشاک محلی، آثار هزاره اول پیش از میلاد، ظروف مختلف، قرآن‌های خطی، مکتوبات و عکس‌های قدیمی از وضعیت قبلی قوچان اشاره کرد.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

آبگرم شهر کهنه

شهرستان قوچان یکی از شهرهای استان خراسان رضوی است,این شهر در ۱۴۸ کیلومتری شمال غرب مشهد (مرکز استان) قرار دارد و آبگرم شهر کهنه در این شهرستان واقع شده است .
قدمت قوچان به حدود 250 سال پیش از میلاد بر می‌گردد. از صدر اسلام تا اوایل تسلط قوم مغول به اسامی آساآک ،آشاک، آرسکا، استوا، خوجان، خبوشان یاد شده است و سلسله اشکانی از 256 سال قبل از میلاد تا 224 میلادی بر ایران حکومت داشته اند . اولین پایتختش در حوالی قوچان امروز بوده است .
شهر قوچان در زلزله پیاپی سالهای 1311و 1312 ه.ق. در هم ریخت و سیل 1355 خورشیدی خانه‌های شهر قدیم (قوچان عتیق) را به آوار تبدیل کرد که در همان سالهای وقوع زلزله ، شجاع الدوله محمد ناصر خان پس از تهیه زمین در حدود 12 کیلومتری شهر مخروبه مکانی را برای ایجاد شهر جدید در نظر گرفت.
چشمه سارهای جاری معروف به آبگرم شهر کهنه در 18 کیلومتری بخش غربی قوچان و به فاصله 6 کیلومتری آرامگاه امام زاده سلطان ابراهیم (ع) قرار دارد .
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

دره شمخال

دره شمخال نامی است از روستایی کوهپایه ای به همین نام که از شمال شرقی به کوه آسلمه و از جنوب شرقی به رودخانه دائمی کال شمخال محدود است، گرفته شده است
این روستا بنای تاریخی کهنی ندارد اما اقلیم مساعد، خاک مرغوب و منابع غنی آب، تاثیر فراوانی در شکل گیری روستا داشته است
دره شمخال به طول ۱۸کیلومتر، از روستای شمخال در کیلومتر ۷۰ جاده قوچان به باجگیران در استان خراسان رضوی آغاز می‌شود و به اراضی درونگر در جاده قوچان به درگز ختم می‌شود.
شمخال نام یک نوع تفنگ قدیمی و دست ساز و قوی به زبان کردی کرمانجی بوده است.
مردم روستا کرد کرمانج و پیرو مذهب شیعه اند و عموما از طریق کشاورزی به ویژه باغداری و دامداری و عده ای هم از راه صنایع دستی معیشت می‌گذرانند.
دره شمخال شیب ملایمی دارد,در مدخل ورودی زو (دره) رودخانه ای فصلی جاری است که هنوز آب چندانی در آن دیده نمی‌شود اما هر چه به داخل دره نزدیک‌تر می‌شوید بیشتر زیبایی‌ها و آب جاری و زلال آن چشمگیر می‌شود.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]