سایت موزه بندیان

سایت موزه بندیان در شهرستان درگز از توابع استان خراسان رضوی واقع شده است و شامل بزرگ‌ترین گچ‌بری کشف شده شده از دوران ساسانی می‌باشد.
این محوطه در سال هزار و سیصد و شصت و نه در اثر کارهای تسطیح اراضی کشاورزی کشف شد که از سال هزار و سیصد و هفتاد و سه تاکنون در دست حفاری و بررسی می‌باشد.
کارهای باستان‌شناسی در این منطقه بررسی معماری معبد ساسانی که در فصل‌های پیشین حفاری شده‌است را شامل می‌شود. تپه دیگری نیز در همان نزدیکی در دست حفاری است . یاریم تپه، در جوار آن هنوز مورد کاوش قرار نگرفته‌است. این محوطه باستانی مساحتی حدود هزار متر مربع را در بر می‌گیرد.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

دهستان میانکوه درگز

شهرستان درگز یکی از شهرستان‌های استان خراسان رضوی می‌باشد, مرکز این شهرستان شهر درگز می‌باشد.
دهستان میان کوه درگز با 27 پارچه آبادی جمعیت 8 هزار و 500 نفری دارد.
بخش چاپشلو یکی از بخش‌های شهرستان درگز در استان خراسان رضوی ایران است
دربندی روستای زیبایی در منطقه میانکوه است که تا مرکز شهر ۵۰ کیلومتر فاصله دارد.
این روستا به علت آب و هوای بسیار خوب و طبیعت بکر و نابش از گذشته مورد توجه مردم منطقه بوده است.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

آرامگاه علامه شهرستانی

آرامگاه علامه شهرستانی در استان خراسان رضوی و در حدود ۲۰ کیلومتری غرب درگز و ۴ کیلومتری جنوب شهر نوخندان از توابع شهرستان درگز قرار دارد.
علامه ابوالفتح محمد بن ابوالقاسم عبدالکریم ، معروف به شهرستانی ، فقیه و متکلم ، عالم ادیان و از دانشمندان اشعری است.
وی در سال ۴۷۹ هجری قمری در شهرستان یا شهرستانه خراسان متولد شد. شهرستانی نزد ابوالمظفر خوافی قاضی توس ( و ابونصر قشیری و ابوالقاسم سلمان بن ناصر انصاری و ابوالحسن علی بن احمد مدینی )به کسب علم و معرفت پرداخت و در این راه تلاش زیادی کرد و سرانجام از مشاهیر عصر خود شد.
علامه شهرستانی مدتی در خوارزم به سر برد ، مدت ۳ سال در بغداد زندگی کرد و پس از بازگشت از بغداد، بقیه عمر خود را در خراسان گذراند که در این دوران ، مدتی نزد مجدالدین ابوالقاسم علی نقیب سادات ترمذ بود و مدتی هم به خدمت سلطان سنجر مشغول بود
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

پارک ملی تندوره

پارک ملی تندوره که درشمال استان خراسان رضوی در شهرستان درگز و نزدیک ترکمنستان و در حوضه‌ی آبریز هریر رود و کشف رود و زیر حوزه رودخانه درونگر قرار گرفته است، بامساحت 73435 هکتاردربهمن ماه سال 1347 به عنوان منطقه‌ی حفاظت تندوره معرفی گشت و در اسفنده ماه سال 1348 به پارک وحش تندوره تغییرنام یافت. از سال ۱۳۵۳ مساحت این پارک به ۵۳۷۸۰ هکتار تقلیل یافت و به عنوان پارک ملی شناخته شد. این پارک که زمانی تفرجگاه و محل تفریح مردم درگز و قوچان بود و زیباترین و عمیق‌ترین دره‌ها را دارد، با صخره‌ها و تپه ماهورهای متعدد و دره‌های ژرف و پر شیب که پوشیده از گیاهان مختلف است قرار دارد و یکی از بهترین زیستگاهای جانوران وحشی به ویژه قوچ و میش اوریال می‌باشد که چنانچه صبح زود یا غروب اینجا باشید گله‌های کل و بز را می‌بینید که در حال چرا هستند و گاهی سری بالا می‌کنند و به طرف شما زل می‌زنند. ازشاخص‌ترین گونه پستاندار منطقه نیز، قوچ ومیش اوریال است که خالص‌ترین نژاد آن را می‌توان در این پارک مشاهده نمود. کل و بز، پلنگ ، کفتار ، گربه پالاس ، خوک ، انواع گربه وحشی , شغال , گرگ , تشی , رودک , سمور سنگی, سنجاب زمینی و گراز از دیگر گونه‌های شاخص پارک میباشند . پارک ملی تندوره، پلنگهایی دارد که وزن آنها گاهی به 100 کیلو گرم هم می‌رسد. این پلنگ‌ها از زیباترین و بزرگترین پلنگ‌های دنیا هستند. عقاب طلایی، جغد، کبک، قمری، تیهو، باقرقره، قرقاول، کبوتر و انواع پرندگان شکاری تنها بخشی از پرندگان متنوع پارک را تشکیل می‌دهند.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]