مسجد بردستان

مسجد بردستان بر روی تپه ای مشرف به روستای بردستان از توابع شهرستان دیر در استان بوشهر واقع شده است.بنای اولیه مسجد را به عمر بن عبدالعزیز نسبت می‌دهند. همچنین یک کتیبه چوبی در مسجد وجود دارد که از ترجمه متن بر می‌آید که فردی بنام حاجی ابوبکر شاه در سال 852 مسجد را تجدید بنا کرده است.
مسجد از نوع مساجد برونگرا و فاقد حیاط می‌باشد. سادگی ، شیوایی و استفاده از گچبری برای نمای بیرونی که سفید رنگ است آرامش خاصی به بیننده القا می‌کند. این مسجد شامل یک شبستان و دو اطاق جانبی است. شبستان در خلاف قبله و تقریبا شمال به جنوب واقع است و فضایی حدود 750 متر مربع را در بر گرفته است .
مسجد دارای 12 ستون است که سقف را نگاه داشته و هفت دهلیز دارد و ارتفاع سقف تا سطح زمین به 5 متر می‌رسد. در ضلع شرقی شبستان نیز اطاقی هشت ضلعی قرار دارد که ورودی دو اطاق دیگر است و یک ردیف پلکان مدور در آن وجود دارد که به پشت بام منتهی می‌شود.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

جزیره مطاف

جزیره مطاف در مقابل سواحل بخش بردخون شهرستان دیر در استان بوشهر واقع شده است.منطقه دریایى مطاف جزیره اى ماسه اى در میان آبهاى ساحلى این بندر است که هنگام مد دریا زیر آب فرو مى رود و شناورهاى عبورى از این منطقه در برخى نقاط آن که عمق آب کم است در میان ماسه‌ها به گل مى نشینند. این جزیره ماسه اى مغروق به شکل یک نوار به طول تقریبى ده مایل وعرض یک مایل در دریاى خلیج فارس بین بندر دیر تا جزیره «جبرین» کشیده شده است.مطاف از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس است.
آب اطراف این توده ماسه به خاطر عمق کم موج‌های زیاد دارد. در میان دریانوردان خلیج فارس این مثل رایج است که: «موج مطاف نخوردی، خرما به گربه میدی» که
کنایه از اسراف و ندانستن قدر دارایی حاصل از کار پر زحمت است.
على ناظمى از ملوانانى که سالها پیش شناور آنان در مثلث برموداى خلیج فارس غرق شده و وى به طور معجزه آسایى نجات یافته بود، مى گوید: شناور وقتى در میان ماسه هاى این جزیره مغروق گرفتار مى شود، هیچ نیرویى قادر به بیرون کشیدن آن نیست.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

جزیره تهمادو

جزیره تهمادو یا جبرین در استان بوشهر از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس است.این جزیره در مجاورت سواحل بخش بردخون شهرستان دیر قرار دارد و فاصله آن تا بردخون حدود 13 کیلومتر است. این جزیره به شکل مستطیل بوده و دارای طول 12 کیلومتر و عرض 5 کیلومتر می‌باشد.
آب و هوای این جزیره گرم و مرطوب و در حال حاضر خالی از سکنه است و زیستگاه پرندگان دریایی می‌باشد.این جزیره با نام‌های دیگری همچون تَهمادو و تَهمادون نیز شناخته می‌شود.
این جزیره مستطیلی شکل به موازات ساحل دریا قرار دارد. در شمال تنها ۱۵۰ متر با ساحل فاصله دارد و محیط مناسبی برای تخمگذاری پرستوها و دیگر پرندگان است. منشا آن رسوبی و گونه غالب گیاهی آن را درختچه ( تهما ) تشکیل می‌دهد. نوعی بوته شور پسند بنام محلی (منگک) که استفاده خوراکی دارد در آن یافت می‌شود.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

جزیره نخیلو

جزیره نخیلو در محدوده شهرستان دیر از توابع استان بوشهر قرار دارد و یکی از نادرترین جزایر جهان و بی‌نظیرترین جزیره خاورمیانه در زمینه زادآوری پرندگان مهاجر دریایی می‌باشد.
مساحت جزیره نخیلو سی و دو هکتار است . درسطح این جزیره تپه یا ناهمواری وجود ندارد و ارتفاع سطح آن بیش از سه متر نمی‌باشد، شکل جزیره به صورت دایره ای و سطح آن از ماسه با بقایای صدف‌ها پوشیده شده است که به طور کامل با یکدیگر ممزوج و یکپارچه شده اند.
جزیره نخیلو، تحت حفاظت محیط زیست استان بوشهر قرار دارد و به دلیل پوشش مناسب گیاهی، بستر ماسه‌های صدفی و خالی از سکنه بودن، محل ایده آلی برای تخم‌گذاری پرندگان تابستان گذر است.
پرندگانی همچون پرستوی دریایی پشت تیره، پرستوهای کاکلی بزرگ و کوچک و نوعی خرچنگ‌خوار که با جمعیتی بیش از پنجاه هزار قطعه در سراسر جزیره کوچک نخیلو پراکنده هستند، منظره زیبایی از پرواز پرندگان در آسمان ایجاد می‌کنند.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

تنگه مخدان

تنگه مخدان یکی از جلوه‌های طبیعی و بکر استان بوشهر است که در شهرستان دیر واقع شده .
تنگ مخدان در جنوب روستایی به همین نام و در ارتفاع 400 متری از سطح دریا واقع است.
طول تنگه در حدود 3 کیلومتر است و در کف آن رو کوچکی که از ارتفاعات و چشمه‌های اطراف سرچشمه می‌گیرد جریان دارد.
تنگ مخدان مملو از نخلستانهای خرما است و مناظر بدیعی را ایجاد کرده است. همچنین وجود آبشارهای کوچک و حوضچه ای از آب در انتهای این تنگ که در اثر یک صخره بزرگ راه آن مسدود شده است بر جذابیتهای آن افزوده است.
این تنگ در میان کوه‌های خورموج قرار گرفته است. آب و هوای منطقه گرم و خشک است و بهترین فصل بازدید از آن در اوایل بهار است.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

ساحل بندر دیر

بندر دیر در جنوب استان بوشهر واقع شده و با مرکز استان ۲۰۸ کیلومتر فاصله دارد.
ساحل بندر دَیّر یکی از زیباترین مکان‌های ساحل و دریا می‌باشد. سه اسکله اصلی معروف آن، صادر کننده و تامین کننده ماهی و میگو به داخل و خارج کشور است.
بندر دیر در قدیم حاکم‌نشین دشتی بوده‌است. هوای آن نیز از بسیاری بندرهای دیگر پیرامون بهتر است. لنگرگاه آن در ژرفای ۷ متری و مسافت یک کیلومتری از خشکی قرار دارد و پناه خوبی نسبت به باد شمال دارد.
وجود ناحیه بردستان و بندر بتانه در اطراف دیر و آثار تاریخی باقی مانده حکایت از سوابق تاریخی این شهر دارد. در عصر عیلامی‌ها نیز بتانه را بتنه می‌خوانده‌اند که هر سال در این شهر بازار بزرگی بر پا می‌شده‌است.
همچنین کاربرد واژه بتخانه و اینکه بقول مستوفی، دیرهای فراوانی در این منطقه قرار داشته، این نقطه را تایید می‌نماید که معابد و پرستشگاه‌های ادیان مختلف در بطانه فراوان بوده‌است. بنادر دیّر، بتونه و بردستان در عصر ساسانیان معمور و آباد بوده‌اند.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

منطقه حفاظت‌شده مند

منطقه حفاظت شده مند در استان بوشهر با وسعت ‪ ۴۶‬هزار و‪ ۵۰۰‬هکتار با دو اکوسیستم آبی و خشکی در کنار بخش بردخون از توابع شهرستان دیر واقع در ‪ ۱۸۰‬کیلومتری جنوب شرقی بندر بوشهر قرار دارد.
مند منطقه‌ای جلگه‌ای کویری است که دارای دو فصل زمستان نسبتا خشک و تابستانی گرم است. چهار جزیره خان، تهمادون، نخیلو و ام‌الکرم به زیبایی منطقه حفاظت شده مند در سواحل زیبای خلیج فارس افزوده‌اند. رودخانه زیبای مند پرآب‌ترین رودخانه استان بوشهر تنها منبع آبی تامین آب شرب حیات وحش منطقه یاد شده است.
پوشش‌مناسب گیاهان‌نادری چون‌انوکنمون سودامبولیس،دامبارنکیما، هالوکاریس، ساریکورینا، و درختان حرا، گز، کهورپاکستانی و کنار و ساحلی بودن این منطقه مکان زیست و مهاجرت انواع پرندگان، آبزیان، خزندگان و حیوانات را فراهم کرده است.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

پارک ملی دیر - نخیلو

پارک ملی دیّر- نخیلو واقع در استان بوشهر در ۲۴ مایلی غرب بندر دیر قرار دارد و شامل جزایر نخیلو، تهمادون، ام الگرم و جنگل‌های حرای مل‌گنزه است
این پارک مکان مناسب و آرامی برای تخم گذاری پرندگان و لاک پشت‌ها در جزایر خلیج فارس است.
پارک ملی دریایی دیّر- نخیلو با ۲۰هزار هکتار مساحت به بهشت پرندگان معروف است.
این مناطق اوایل اردیبهشت میزبان گونه‌های پرستوی دریایی، فلامینگو، کاکایی، حواصیل و سلیم خرچنگ‌خوار است که تا اوایل شهریور می‌مانند و بعد از بزرگ شدن جوجه‌ها به شمال ایران و سیبری کوچ می‌کنند.
حاشیه جنوبی رودخانه مندیک چهارم منطقه را تشکیل می‌دهد و از مراتع و پوشش گیاهی گرامینه‌ها (گندمیان)، درختان کنار، کهور و گزستانها تشکیل شده است و محل زیست اصلی آهو است و گزستانها زیستگاه گراز می‌باشد. در زمستان‌ها مسیل‌ها برکه‌هایی بوجود می‌آورند که محل زمستان گذرانی پرندگان مهاجری مثل درنا است.
رودخانه زیبای مندتنها منبع آبی تامین آب شرب حیات وحش منطقه است و پرآب‌ترین رودخانه استان بوشهر . دهانه رودخانه مند و بسترهای حاشیه لجنی دریا و جزایر محل زیست پرندگانی چون فلامینگو و گیلانشاه است.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]