امروز: جمعه، 6 اردیبهشت 1398

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

منطقه حفاظت شده عباس آباد

منطقه حفاظت شده عباس آباد در شهرستان نائین در شرق استان اصفهان قرار گرفته است ، این منطقه از مهمترین زیستگاه‌های یوزپلنگ و از زیستگاه‌های منتخب پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی است.
علاوه بر یوزپلنگ آسیایی جمعیت‌های قابل توجهی از گونه‌های کمیاب و در خطر انقراض کشور از جمله گربه شنی، شاه روباه، هوبره،جبیر، زاغ بور و بحری در آن زیست می‌کنند.
از دیگر ویژگی‌های منطقه عباس آباد شامل کوهستان‌های ییلاقی در کویر، ذخیره گاه سمدارانی همچون قوچ و میش و کل و بز و پل ارتباط زیستگاه‌های فعلی و منتخب یوزپلنگ می‌باشد. این منطقه تیپ‌های زیستگاهی مختلفی همچون ارتفاعات و کوه ها، نواحی کوهستانی کاملا صخره ای، دشت‌های مسطح و مراتع، غارها و اراضی شنی را در بر گرفته است.
این منطقه مشتمل بر دشت‌ها و سلسله کوه‌های به هم پیوسته می‌باشد که زیستگاه بکر و دست نخورده‌ای را در قلب کویر برای انواع گونه‌های گیاهی و جانوری فراهم آورده است.

مسجد جامع نائین

مسجد جامع نائین در شهر نائین از توابع استان اصفهان از قدیمی­‌ترین مساجد ایران می‌باشد که زمان ساخت آن دقیق مشخص نیست برخی آن را به زمان خلافت عمرابن عبدالعزیز نسبت داده‌اند. پروفسور پوپ ساختمان مسجد را به سال سیصد و پنجاه هـ.­ق و آندره گدار فرانسوی آن را به حکومت دیلمیان منسوب می‌کنند. این مسجد در محله قدیم شهر نائین واقع شده است که در اطراف آن منزل پیرنیا و نارین قلعه (نارنج قلعه) است که قدمتش به دوره قبل از اسلام حدود اشکانیان و ساسانیان می­رسد و اکنون تل خاکی بیش از آن باقی نمانده است. این مسجد یک مناره دارد و گنبد آن یک پوسته است. این مسجد از کهن‌ترین مسجدهای ایران به شمار می‌آید و از لحاظ معماری شامل صحنی است که شبستان‌های بزرگی به گونه چهل ستون، در سه سوی آن قرار دارد. در گوشه شمال خاوری نیز ایوانی سراسری با یک ردیف ستون بنا شده که تا سده چهارم هـ . ق در تزیین‌های آجری پیرامون صحن و به ویژه گچبری‌های طاق‌ها و پایه‌های نزدیک محراب آن، وجود داشته اند.

خانه پیرنیا ( موزه مردم شناسی کویر )

خانه پیرنیا ( موزه مردم شناسی کویر) یکی از مهمترین بناهای تاریخی شهر نایین و یکی از نمونه‌های بارز زندگی سنتی شهر نایین در استان اصفهان و نیز الگوی مهم معماری و هنری خانه‌های تاریخی در منطقه کویر است که مربوط به دوره صفوی میباشد و در اصفهان، نایین، روبروی مسجد جامع نائین ، خیابان ۲۵ شهریور واقع شده است.
نخست این خانه، به عنوان خانه حاکم نایین محسوب می‌شده و در ابتدا شخصی به نام قاضی نور‌الهدی، جد خانواده دکتر حسین فاطمی، در این خانه زندگی می‌کرده و در دوران قاجاریه به خاندان پیرنیا رسیده و شخصی به نام میرزا احمدخان پیرنیا، حاکم نایین در این خانه زندگی می‌نموده است. این بنا از مجموعه خانه‌های متعددی تشکیل می‌شده است و از اجزای مختلفی از جمله ورودی، دالان‌های متعدد، هشتی، غلام گردش، ایوان شاه‌نشین، اتاق نشیمن، گودال باغچه، باغ و بخشهای مختلف دیگر تشکیل شده است و شامل اندرونی، بیرونی، حیاط خلوت و ... می‌باشد. اتاق‌ها، شاه‌نشین، ایوان‌ها، پله‌ها و... همه به شکلی با هم ترکیب شده‌اند که انگار هیچ‌کدام را نمی‌شود از مجموعه کلی خانه جدا کرد یا نادیده گرفت، زیبایی خانه پیرنیا در حد کمال است؛ شاهکار هنر معماران صفوی است و یکی از بهترین نمونه‌های معماری سنتی در خانه‌های کویری ایران به حساب می‌آید.

کوه الوند گلپایگان

در ایران چهار قله با نام کوه الوند وجود دارد که یکی از آنها کوهستانی واقع در شمال باختری شهرستان گلپایگان در استان اصفهان می‌باشد که از شمال باختری به طرف جنوب خاوری کشیده شده طول آن حدود پانزده کیلومتر و عرض متوسط آن پنج کیلومتر است.
ارتفاع بلندترین نقطه الوند گلپایگان سه هزار و صد و سازده متر است که در محل به نام "کلنگ سیاه" شناخته می‌شود. از بالای این قله شهرستان خمین در شمال باختری و شهرستان گلپایگان در جنوب خاوری مشاهدهمی‌شوند. در دامنه‌های جنوبی این قله و در ارتفاع حدود دو هزار و هشتصد متری در نقطه‌ای با نام محلی "کول خران" یک جان پناه فلزی - چوبی به همت کوهنوردان گلپایگانی بر پا گشته‌است.
از این نقطه در جهت شمال بقایای یک معدن متروکه نقره در دره‌ای به نام "دره نقره" و در جهت خاور مزرعه و امامزاده‌ای به نام "امامزاده گوشه" دیده می‌شوند.

زیارتگاه صالح پیغمبر

زیارتگاه صالح پیغمبر در شهرستان گلپایگان از توابع استان اصفهان و در فاصله بیست و پنج کیلو متری جنوب غربی روستای لای بید در نزدیکی گلشهر واقع شده است. زیارتگاه صالح پیغمبر بر سر کوه بسیار بلند و با عظمتی که تقریبا دو هزار و هشتصد و شش متر ارتفاع دارد و در مراتع و صحاری گلپایگان و روستای تیکن قرار گرفته و از چهار طرف دارای چند بیشه و منزلگاه می‌باشد.
این بیشه‌ها دارای چند درخت، چاه آب، چند بنه سنگی برای نشستن زوار می‌باشد. هر ساله زواران این مناطق بیشتر در فصل پاییز و روز پنجشنبه از هر محل و روستا‌های اطراف به طرف زیارت این کوه حرکت می‌کنند .
در ظلع شرقی این کوه بیشه شهرک می‌باشد که جایگاه زواران لای بیدی است. بعد از صرف نهار و کشتن قربانی در این بیشه بعضی از زوار که از اقشار جوان هستند زاد و توشه خود را بر می‌دارند و شب جمعه در سر کوه منزل می‌گیرند و بعضی دیگر هم که افراد مسن و سالخورده می‌باشند , و از محل تا بیشه را پیاده آمده اند از این رو شب جمعه را در سر بیشه استراحت می‌کنند و صبح روز جمعه توشه خو د را بر می‌دارند و پیاده به طرف کوه راه می‌افتند و پشت سر هم از جاده ای باریک و سنگی وکالی (شیل) به سختی از کوه بالا می‌روند .

بقعه هفده تن

بنای بقعه هفده تن در شهرستان گلپایگان از توابع استان اصفهان از بنا‌های قرن یازدهم هجری قمری می‌باشد که در زمان شاه عباس اول صفوی، بر اساس کتیبه سر در آن در سال هزار و سی و دو هجری قمری ساخته شده است.
بر روی بنای هشت گوش بقعه گنبد ، کاشی کاری باشکوهی قرار گرفته است که از نظر ساختمانی و تزئین کاشی کاری بسیار جالب و زیبا می‌باشد . کتیبه منظوم ارسی مفصلی در توصیف شاه عباس اول صفوی در این بنا به یادگار مانده و حاکی از احداث این بقعه به وسیله امام قلی خان سردار معروف آن زمان می‌باشد.
بر اساس شجره نامه موجود در اداره اوقاف و هفده تن، افرادی که در این محل مدفون اند عبارتند از: امام زاده ابو الحسن فرزند امام حسن مجتبی (ع)، سلطان اسماعیل فرزند امام جعفر صادق (ع)، صالح و قاسم فرزندان جعفربن علی (ع)، عباس و حسین فرزندان حضرت موسی بن جعفر(ع)، شهربانو و حلیمه و صفورا دختران حضرت حضرت موسی بن جعفر (ع) ، علی اکبربن علی بن حسین (ع)، محمد بن محسن بن علی بن حسین(ع)، محمود و محسن و عبدالله بن یحیی بن امام موسی الکاظم (ع)، موسی و مظفر فرزندان جعفر طیار ، اسحق فرزند ا براهیم که مشخص نیست ابراهیم مزبور به کدام امام منتسب است.

سد گلپایگان

سد گلپایگان در استان اصفهان اولین سد مخزنی خاکی و اولین سد مدرن ایران است که در ۲۵ کیلومتری جنوب غربی و ۱۸کیلومتری جنوب باختری شهر گلپایگان در نزدیکی روستای اختوان بر روی رودخانه اناربار واقع شده‌است.
سد سنگریزه‌ای گلپایگان با هسته رُسی مایل است و با شیوه قدیمی ساخت سدهای خاکی بر روی پی سنگی شِل ساخته شده‌است. در سال ۱۳۲۳ مطالعات این سد شروع شد و عملیات ساخت آن نیز در سال ۱۳۲۶ آغاز و در سال ۱۳۳۶ به بهره‌برداری رسید.
هدف از احداث این سد جلوگیری از خسارات ناشی از سیل و تأمین آب کشاورزی شش هزار هکتار از اراضی کشاورزی منطقه بوده‌است.
ارتفاع سد از سطح زمین ۵۷ متر است,در سال ۱۳۴۹ـ۵۰، به تراز تاج سد ۵ متر و به تاج سرریز آن، ۷ متر افزوده شد و در نتیجه ظرفیت مخزن از ۲۸ به ۵/۴۲ میلیون متر مکعب افزایش پیدا کرد.

بازار چهارسوق گلپایگان

بازار چهارسوق گلپایگان در استان اصفهان با دهانه‌ای وسیع و طاق بندی و سقف ضربی آجری سبک بناهای سلجوقی را داشته.چهار سوق از یک طرف روبروی مناره شهر گلپایگان و از طرف دیگر به مسجد جامع شهر راه دارد.
مناره شهر گلپایگان با 18 متر ارتفاع و با قدمتی حدود ۹۰۰ سال که در قرن پنجم ایجاد گشته است، در زمره بلندترین مناره‌های ایران است. منار گلپایگان دارای دو در و در درون آن پلکانی تعبیه شده‌است. قسمت‌های پایین و بالای مناره مرمت گردیده و دارای کتیبه آجری است که این کتیبه به خط کوفی نوشته شده و فاقد تاریخ می‌باشد و متن کتیبه آن از آیات کلام الله مجید است. این مناره از زمان سلجوقیان می‌باشد که ساختمان آن را احتمالا با ساختمان مسجد جامع و بازار چهارسوق همزمان می‌دانند.
واژه سوق یا چار سوق برگرفته از کلمه چهارسو در اصل محل تقاطع دو راسته اصلی و مهم بازار بود. در برخی موارد سوق را در محل برخورد دو راسته طراحی شده بازارقرار می‌دادند و به شکل فضایی به صورت چهارسو می‌ساختند که به سبب موقعیت ارتباطی آن ارزشمند به شمار می‌آمد.

مسجد جامع گلپایگان

مسجد جامع گلپایگان از مساجد مهم تاریخی دوران سلجوقی در شهر گلپایگان و همچنین از مساجد بزرگ ونامور استان اصفهان و حتی ایران است که با توجه به تاریخ ساخت آن شاید بتوان گفت معماری ایرانی - اسلامی این مسجد الگویی بوده‌است برای ساخت مسجدهای بزرگ دیگر بویژه مناطقی که در قلمرو حکومت سلجوقیان بودند. مسجد جامع گلپایگان در شهر گلپایگان و خیابان مسجد واقع شده است.
مسجد جامع گلپایگان در سال ۵۰۸ هجری قمری، در دوران حکومت ابوشجاع محمدبن ملکشاه سلجوقی بنا شده‌است. پیش از آن به استناد نام ابوشجاع که در کتیبه دور گنبد است، زمان ساخت مسجد گلپایگان را بین سال‌های ۴۹۸ تا ۵۱۲ هجری قمری، یعنی دوران حکومت وی، می‌دانستند تا این که باستان شناسان با خواندن کتیبه‌های محراب دریافتند که بخشی از کتیبه‌ها در زیر کف شبستان مسجد است و به احتمال قوی تاریخ بنا هم روی آن نوشته شده‌است. چنین بود که تاریخ دقیق ساخت مسجد روشن شد.

مناره گلپایگان

مناره گلپایگان در شهرستان گلپایگان از توابع استان اصفهان که به آن «میل گلپایگان» هم گفته می‌شود، در زمره بلندترین مناره‌های قرن پنجم هجری قمری است و مربوط به دوره سلجوقی است که در خیابان امام خمینی، سه راه آیت طالفانی و روبروی پارک فانوس قرار دارد. این بنا در سال ۱۳۱۷ -۱۸ مرمت شده‌است. منار گلپایگان دارای دو در است و در درون آن پلکانی تعبیه شده‌است. قسمت‌های پایین و بالای مناره مرمت گردیده و دارای کتیبه آجری است که این کتیبه به خط کوفی نوشته شده و فاقد تاریخ می‌باشد و متن کتیبه آن از آیات کلام الله مجید است. این مناره با قدمتی حدود ۹۰۰ سال در برابر عوامل طبیعی (زلزله، باد، باران، سرما و گرما) سرفراز برجای مانده‌است و از جمله بلندترین مناره‌های ایران می‌باشد. دو راه پله دارد که بصورت دورانی با ۶۴ پله به بالای مناره می‌توان صعود کرد.