امروز: سه شنبه، 24 مهر 1397

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

عصارخانه شاهی

عصارخانه شاهی در شهر اصفهان با مساحت تقریبی ۵۰۰ مترمربع و زیربنای ۸۵۰ متر مربع، یکی از آثار مهم تاریخی و گردشگری استان اصفهان است که در بازار بزرگ اصفهان، در ابتدای بازار مخلص و در جوار بازار تفنگ سازها بنا شده است. عصارخانه یعنی همان کارخانه روغن کشی و عصارخانه شاهی در دوره صفویه بدستور شاه عباس اول بنا گردید .
از سال ۱۳۴۰ تا سال 1349 برای حرکت دادن تیر بزرگ و چرخش سنگ آسیاب از موتور برق استفاده شده و بعد از آن زمان به دلیل صنعتی شدن این حرفه و وجود تجهیزات مکانیزه، ادامه کار مقرون به صرفه نبوده و عصارخانه بمدت 30 سال تعطیل شده است؛ تا اینکه در سال ۱۳۷۹ سازمان نوسازی و بهسازی شهرداری اصفهان عصارخانه را از مالک اعیانی آن خریداری و از سال 1380 تا ۱۳۸۲ اقدام به مرمت و ساماندهی آن نموده است. لازم به ذکر است که زمین عصارخانه شاهی جزو موقوفات و در اختیار سازمان اوقاف و امور خیریه اصفهان است.

هشت بهشت

آدرس : اصفهان - خیابان باغ گلدسته - پارک شهید رجائی
عمارت هشت بهشت یکی از عمارت‌های تاریخی موجود در استان اصفهان واز جاذبه های توریستی شهر اصفهان و ساخته شده در دوران صفویان است که در غرب خیابان چهار باغ پایین و شرق به خیابان متاخری، از جنوب به بازارچه بلند (بازار هنر) واقع شده است. از کلیه کاخ‌های باصفا و کلاه فرنگی‌هائی که در این دوره در کنار چهارباغ احداث شده بود فقط کاخ هشت بهشت باقی مانده‌است.
باغ هشت بهشت در محدوده دولت خانه صفوی، که در زمان شاه عباس صفوی بنیان شده است، این باغ در زمان شاه صفی ( 1052-1038 ق) وجود داشته و دو شاه بعدی (شاه عباس دوم و سلیمان) بر درختان آن افزوده اند. کوشک این باغ به زمان شاه سلیمان صفوی (1105-1077 هـ . ق/ 1694-1667 م) تعلق دارد و در آن دوره باغ تکمیل و اصلاح شده و در سال 1080 هـ . ق و مقارن با سومین سال سلطنت شاه سلیمان صفوی به اتمام رسیده است و نمونه عالی‌ترین کاخهای نشیمن دوران صفویه است. این باغ نشیمن هشت سوگلی حرم پادشاه بوده است، به این ترتیب که 4 نفر از آنها در طبقة همکف و 4 نفر دیگر در طبقه اول بنا می‎زیسته‎ اند.

مسجد نو ( اصفهان )

مسجد نو در شهر اصفهان واقع در استان اصفهان با معماری ایرانی مربوط به دوره‌ی صفویه با مساحتی در حدود هزار متر مربع از دو شبستان اصلی واقع در قسمت غربی مسجد و با سقف ضربی ساخته شده است.
شبستان اصلی این بنای تاریخی مذهبی برروی ۹ستون سنگی که پایه آنها برای استحکام بیشتر زیر ستون‌های از ساج استفاده شده و هر ستون از سه قطعه تشکیل شده استوار است. در این بنای تاریخی همچنین مناره ای به ارتفاع ۱۲ متربه چشم می‌خورد که سی سال قبل بازسازی شده است .محراب مسجد بصورت مقرنس کاری تزئین شده و مصالح به کار رفته در این بنا باعث استحکام آن گردیده است .
در قسمت شرقی مسجد حیاطی است با ایوان آجری که قسمت شمالی آن را تشکیل داده و دارای شبستانی کوچک و محرابی تزئین شده می‌باشد و کف حیاط مسجد دارای سنگ فرش قدیمی بوده و شبستان نیز دارای سنگ فرش کاشی می‌باشد.

آستان امامزادگان جعفر و مرتضی

آستان امامزادگان جعفر و مرتضی (علیهما السلام) در شهرستان اصفهان واقع در استان اصفهان در خیابان هاتف واقع شده است.نسب این امامزادگان طبق گفتة بزرگان و اهالی محل و هیئت امناء به امام حسن مجتبی (علیهما السلام) می‌رسد.
ساختمان هر دو امامزاده تخریب نگردیده و فقط بازسازی و مرمت شده است. ساختمان امامزاده جعفر (علیه السلام) در ابعاد 20 متر مربع بوده که در 17 سال پیش توسط فرزندان سید مرتضی ابطحی بعد از مرگ ایشان تعمیرات داخلی حرم صورت گرفته و سنگ کاری دور ساختمان انجام شده است. ضریحی از جنس فلز استیل با روکش آب طلا و نقره در ابعاد 2/5×3 متر مربع که روی سنگ مزار امامزاده جعفر (علیه السلام) قرار دارد.

امامزاده شاه زید

بقعه امامزاده شاه زید (علیه السلام) در شهرستان اصفهان واقع در استان اصفهان ، محله قدیمی تلواسکان ، خیابان هشت بهشت شرقی واقع شده است.نسب این امام زاده شریف (زید بن علی ابن الحسین علیه السلام) به امام سجاد علیه السلام می‌رسد.
طبق گفته نویسنده متتبّع، مرحوم آقاى سیّد مصلح الدّین مهدوى:
ظاهراً امام زاده زید، همان است‏ که مرحوم حاج آقا بزرگ طهرانى در طبقات خود النّابس فى القرن الخامس، از او به شرح زیر یاد نموده اند:
گرچه در زبان عوام، امام زاده‌ی یاد شده، زید بن علىّ بن الحسین خوانده مى شود ولى حتماً او، زید، فرزند إمام زین العابدین نیست، بلکه با واسطه، به إمام سجّاد نسبت مى برد.

زاینده رود

زاینده‌رود یا زنده‌رود به معنی دهنده‌زندگی، بزرگترین رودخانه فلات مرکزی ایران است .این رودخانة ، رگ حیاتی و عامل اصلی سرسبزی و حاصلخیزی شهر اصفهان محسوب می‌شود. سرچشمه این رودخانه، دامنه‌های زردکوه بختیاری است که در حد فاصل بین استان اصفهان و لرستان قرار دارد. سرچشمه زاینده‌رود به شکل حوضی مدور با مساحتی در حدود سیصد زرع می‌باشد که به «چشمه جانان» معروف است.
چشمة مذکور در این ناحیه می‌جوشد و به طرف مشرق سرازیر می‌شود. پس از طی سه فرسنگ، به چشمه دیگری به نام «چهل چشمه» می‌رسد.همچنین از سمت شمال این منطقه، یعنی ناحیة فریدن، دو چشمة بزرگ دیگر به نام «خُرِسنگ» و «کودَنگ» به جانانه‌رود ملحق می‌شود.

مناره دارالضیافه

در محله جوباره , واقع در استان اصفهان در طرفین کوچه ای که از قدیم به نام (حاج کاظم ) شهر اصفهان معروف بوده دو مناره مدور قرار دارد که دارای تزئینات مقرنس کاری هستند.سبک تزئینات بنا آن به دوره مغول مربوط می‌کند.
دو مناره مدور با تزییناتی به سبک مغولی و به ارتفاع 38 متر قرار دارند که در ربع اول قرن 8 هجری قمری ساخته شده اند. از آنجایی که کتیبه‌های این دو مناره ریخته است، تاریخ دقیق ساخت آنها مشخص نیست. گروهی معتقدند که مناره‌ها باقی مانده از ورودی یک کاروانسرای سلطنتی در دوره آل مظفر است و برخی نیز اظهار می‌دارند چون ساختمان اطراف مناره‌ها معروف به سنجریه است و گویا در زمان سلطان سنجر سلجوقی بنا شده اند، پس تاریخ مناره‌ها هم به آن زمان یعنی قرن 6 می‌رسد. ولی با توجه به مقرنس کتیبه باقی مانده، این دو مناره به دوران اولجایتو ایلخانی تعلق دارد و نه سنجر سلجوقی.

مسجد رحیم خان

مسجد رحیم خان بعد از مسجد سید بزرگترین مسجد استان اصفهان به شمار می‌آید و در واقع می‌توان آن را پنجمین مسجد بزرگ و با شکوه شهر اصفهان دانست که در ابتدای محله نو شیرازی‌ها و متصل به محله در کوشک قرار گرفته است .
این مسجد از آثار بعد از صفویه می‌باشد. بانی آن مرحوم "آقا سید حسن مدرس میر محمد صادقی " بوده و پس از فوت وی ، "محمد رحیم خان بیگلر بیگی امین الرعایا" و برادرانش " محمد کریم خان وکیل الرعایا " و " محمد حسین خان امین الرعایا " هر یک پس از دیگری اقدام به تکمیل ساختمان مسجد پرداختند و در سال هزار و سیصد و چهار هجری قمری ساخت آه به پایان رسید.در سال‌های اخیر نیز این مسجد توسط مردم تزئینات و کاشی کاری شده است .
مسجد دارای سه ایوان جنوبی ، شرقی و غربی می‌باشد و در سمت شمالی شبستان زمستانه قرار دارد . همچنین سه سردر شرقی ، غربی و شمالی دارد .
شبستان اصلی در سمت قبله متشکل از سه قسمت می‌باشد. دو قسمت چپ و راست هر کدام دارای چهار ستون بزرگ سنگی به قطر حدود هشتاد سانتیمتر با پایه ستون و سرستون‌ها به قطر بیش از صد و بیست سانتیمتر هستند .

مسجد رکن الملک

یکی از بناهای مشهور استان اصفهان که در اوایل قرن چهاردهم هجری بنا شده مجموعه مسجد رکن الملک واقع در شهر اصفهان می‌باشد. این اثر نفیس و جالب که در ابتدای تخت فولاد قرار دارد از بناهای حاج میرزا سلیمان خان رکن الملک شیرازی است.
با توجه به منابع و مآخذ موجود در مورد این مجموعه و همچنین ماه تاریخ هایی که در کتیبه‌های مسجد و مدرسه آمده این نکته مشخص می‌شود که این بنا در سال هزار و سیصد و بیست و یک هجری قمری ساخته شده است. کتیبه سردر مسجد و مدرسه که به وسیله محمد تقی فرزند محمد ابراهیم اصفهانی نوشته شده با خط ثلث بر زمینه کاشی خشت لاجوردی آیات قرآنی را کتابت کرده است.
بر هلال سردر اشعاری با خط نستعلیق سفید بر زمینه کاشی خشت لاجوردی رنگ نوشته شده است. در این اشعار علاوه بر آن که به نام سلیمان خان اشاره شد در مصراع آخر ماده تاریخ اتمام بنا را که سال هزار و سیصد و بیست و یک هجری قمری است ذکر شده است.

مسجد حکیم

مسجد حکیم در انتهای بازار رنگرزان استان اصفهان قرار دارد و به سال هزار و شصت و هفت قمری در دوران سلطنت شاه عباس دوم صفوی در محلـه قدیمی شهر اصفهان معروف به باب الدشت شاخته شده و ساخت آن تا سال هزار و هفتاد و سه قمری ادامه داشته است. بانی مسجد، حکیم محمد داوود معروف به تقرب خان از پزشکان دوره شاه صفی و شاه عباس دوم صفوی می‌باشد که چون مورد بـی مهری دربار صفوی قرار گرفت، راهی هندوستان شد و در آنجا موقعیت ممتازی یافت با کمک به اورنگ زیـب پادشاه وقت هندوستان در جنگ با برادرانش به عزت رسید و اموال بسیاری گرد آورد که قسمتی از اموالش را بـه اصفهان فرستاد و مسجد مذکور توسط همسرش زینب بیگم ساخته شد.
مسجد حکیم به دلیل کاشی کاری‌های منحصر به فرد و زیبا و نیز کتیبه‌های نفیس نوشته شده به خطوط ثلث و نستعلیق و معقلی از مساجد مهم و معتبر اصفهان می‌باشد. این مسجد در مکان مسـجد قدیمی‌تری از دوران دیلمیان قرن چهارم هجری به نام مسجد جوجی، مسجد جورجیر، مسجد جامع رنگرزان یـا مسجد صـاحب ابـن عباد ساخته شده است.