روستای اسکانلو

روستای اسکانلو در 8 کیلومتری شهر خداآفرین از توابع استان آذربایجان شرقی قرار دارد. ارتـفاع این روسـتای از سطح دریا 280 مـتر است و آب و هوای آن در تابـستان مـعتدل و در زمستان سرد است. گندمزارهای طلایی گون در میان مزارع پنبه‌های سفید بازی ابر و خورشید تابان را بر روی زمین بازی می‌کنند و تصویر آسمان را در روستای اسکانلو با خود به دشت بی کران این سرزمینن می‌آورند. بهار و تابستان و حتی پاییز این منطقه جور دیگری است و حال و هوای خاص آن، هوای مسافرت و طبیعت گردی را در سر پرواز می‌دهد. روستای اسکانلو، از نوع روستاهای دشتی متمرکز است. مصالح عمده واحـدهای مسکونی قدیمی روستا را چوب، سنگ و گِل تشکیل می‌دهد. امـا مـصالح ساختمان‌های جدید شـامل آهـن، سـیمان و آجر می‌باشد، که متأثر از الگوی معماری شهری است. فضاهای زندگی اعم از اتاق‌ها، آشپزخانه، تنور و حیاط در همۀ خانه‌های روستاییان تقریباً وجود دارد. فـضا‌های مـورد نیاز دام‌ها نیز در جنب محل زندگی روستاییان ساخته شده است
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

منطقه حفاظت شده دیزمار

منطقه حفاظت شده دیزمار نام منطقه کوهستانی و جنگلی است که در حوزه استحفاظی شهرستانهای خدافرین ، ورزقان و جلفا در شمال استان آذربایجان شرقی قرار دارد که بخشی از آن با وسعت 68645 هکتار در سال 1390به عنوان منطقه حفاظت شده معرفی شده است.
متصل شدن به مناطق حفاظت شده کیامکی در غرب، ارسباران در شرق منطقه و همچنین پارک ملی زاگاتای جمهوری آذربایجان و ارمنستان در شمال، این منطقه را بعنوان یک کردیدور مهم حیات وحش در سطح محلی، ملی و بین المللی نموده است. همچنین جریان رودخانه ارس از این منطقه که از چندین کشور سرچشمه گرفته و دارای تنوع گونه ای زیاد بوده این موهبت الهی را دو جندان نموده است.
موقعیت جغرافیایی از جمله شرایط توپوگرافیکی، وضعیت اقلیمی منطقه موجب تراکم شبکه هیدرولوژیکی گردیده و متناسب با پراکنش گونه‌های گیاهی و جانوری آب مورد نیاز در منطقه وجود دارد که 6 رودخانه با جریان نسبتاً دائمی شامل الگنه چای، مرداناقم، قولان، ایشتوبین، دلن سرا و مسن چای می‌باشد.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

روستای گرمناب

روستای گرمناب نام روستایی در شهرستان خدا آفرین از توابع استان آذربایجان شرقی است ,ساکنین روستا در اوایل قرن بیستم ارمنی بودند که بعد‌ها به تبریز یا ارمنستان مهاجرت کردند.
در زمان رضا شاه یکی از خوانین ایل محمد خانلو، به نام رضاقلی خان، مالکیت روستا را بدست آورد. در بین جنگ جهانی دوم روستا توسط شیعیان دوباره آباد شد. بر این اساس اسدالله خان محمد خانلو، در مصاحبهای در سال ۱۳۴۲ اهالی گرمناب را از اعضای ایل محمد خانلو بشمار آورده است.
گرمناب در اواخر دهه ۹۰ میلادی کاملاً تخلیه شد و از سال ۲۰۰۵ تعدادی از ساکنین قبلی، که به تهران مهاجرت کرده بودند، برگشته و در مراتع نزدیک محل ده سابق خانههای مدرن ساختند. این افراد تابستان را در روستا میگذرانند، و زمستانها به تهران باز میگردند
در نزدیکی گرمناب زیارتگاهی به نام بابا سیف الدین قرار دارد که قبل از تخلیه کامل روستا مورد توجه اهالی، چه شیعه و چه اهل حق، قرار داشت.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

عمارت تومانیانس ( وینق )

در استان آذربایجان شرقی و در مسیر رسیدن به آینالو شهرستان خدا آفرین و در نزدیکی روستای وینق بر بالای کوه عمارتی زیبا بنا شده است که به عمارت تومانیانس شهرت دارد و ساختمان آن همانند عمارتگاه آینالو است و متعلق به تومانیاس ارمنی می‌باشد که زمانی محل استقرارنیروهای فرقه دموکرات بود. عمارت قاجاری تومانیانس ( وینق ) در روستای وینق و در غرب روستا و چسبیده به آنن و بر بالای تپه‌ای سنگی که حدود 50 متر از مرکز روستا ارتفاع دارد، قرار گرفته است.
این عمارت قدیمی کوشکی است که در حدود بیش از یکصد سال پیش و در دوره قاجاری توسط سرکیس تومانیانس بنا شد. ساخت آن درسال 1901میلادی شروع ودرسال 1907میلادی تکمیل شده است. قرار گرفتن بنا روی تپه ای سنگی آن را همانند قلعه جلوه می‌دهد و این ساختمان که به خاطر کنترل منطقه ساخته شده، در زبان محلی با نام کانتور شناخته می‌شود.
ساختمان تاریخی تومانیانس در دو طبقه معظم و دارای سنگهای تراشیده، با بخش هایی مانند ایوان سراسری، شش برج مانند قلعه‌های قدیمی فرانسه، یک دستگاه اصطبل درطبقه همکف،نانوایی ویک دستگاه انبارغله،درجنوب غربی روستا درروی یک تپه ای که ازسنگهای کنگلومرا زینت گرفته شده ساخته شده است.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

موزه باستان شناسی خدا آفرین

آدرس : موزه باستان شناسی خدا آفرین در شهرستان خدا آفرین از توابع استان آذربایجان شرقی واقع شده است .
منطقه تاریخی وباستانی خداآفرین به دلیل موقعیت و محوریت ممتازو برتری که داشته از هزاران سال قبل مسکن و مامن مردمان دنیای کهن بوده است.
کاوش‌های باستان شناسان نشان دهنده این است که از چهار هزار سال قبل از میلاد مسیح، اقوامی در این منطقه سکونت داشتند که به فنون و هنرهای مختلف نیز آراسته بودند.
با آغاز عملیات اجرایی سدهای خداآفرین و قیز قلعه سی در سال 1385 هجری شمسی، پژوهش‌های باستان شناسی در حوضه آبگیر این سدها به طور جدی رقم خورد.
پس از انجام لایه نگاری در تپه <کهنه پاسگاه> ، بررسی کل محدوده سدهای خدا آفرین همراه با مطالعات مردم شناسی منطقه صورت گرفت.
سفال‌های موسوم به سفال خاکستری که مختص عصر آهن بوده به وفور در کاوش‌ها و در گورها یافت شده است که تاییدی دیگر بر تاریخ این منطقه است و همچنین هشت گور که اجساد آن‌ها به شکل جنینی دفن شده‌اند از دیگر اشیایی است که در این موزه نگهداری می‌شود.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]

پل خدا آفرین

پل خدا آفرین یکی از آثار تاریخی استان آذربایجان شرقی است.
این پل در شهرستان خداآفرین در نزدیکی سد خداآفرین و در چند کیلومتری روستای ساری‌جالو از توابع بخش منجوان قرار گرفته‌است.
این پل از دو پل جداگانه تشکیل شده‌است که قسمت‌هایی از یکی از این پل‌ها شکسته ولی پل دیگر کاملاً سالم می‌باشد این دو پل به فاصله800 متر از یکدیگر در نقطه باریک رودخانه ارس ساخته شده‌اند.
مردم در زمان گذشته رود ارس را رودی از بهشت می‌نامیدند.
پلهای خداآفرین در میان دو قسمت از سرزمین آذربایجان یعنی قره داغ و قره باغ بنا شده است .
این پل حدود 120 متر طول، 6 متر عرض، 12 متر ارتفاع و 11 دهانه یا چشمه طاق داشته و برای ساخت آن از سنگ‌های تراشیده، سنگ لاشه و ملات آهکی استفاده شده است. در حال حاضر، تنها سه دهانه پل باقی مانده و بقیه از بین رفته است.
[rating-type-4]
{likes} {dislikes}
[/rating-type-4]