امروز: یکشنبه، 3 بهمن 1395

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

امامزادگان عون و زید

آستان متبرکه امامزادگان عین علی و زین علی (علیهما السلام) در بخش مرکزی شهرستان تبریز واقع در استان آذربایجان شرقی بر بالای بلندترین قله کوه سرخاب واقع در شمال شهر تبریز که مرتفع و مشرف به همه شهر تبریز است قرار گرفته است.
به اعتقاد اهالی مدفونان در این بقعه عون بن علی و زید بن علی هستند که در نزد عام به صورت عینعلی و زینعلی تعریف شده است. همچنین در السنه مردم این امامزاده به «عینالی» مشهور هستند.
صاحب روضات الجنان مى‏ نویسد: «مرقد و مزار آن پیروان راه نبى و طالبان طریق ولى، عین على و زین على بر بالاى کوه سرخاب مشخص و معین است. تکیه‏ اى است که جماعت درویشان از سلسلة رفیعة حضرت شاه نور الدّین نعمت الله ولى در آن‏جا ساکنند و مدعاى ایشان آن‏که اینجا مزار دو پسر حضرت امیرالمؤمنین على، تکیه است به عون على و زید على...»
«صاحب ناسخ التواریخ» می‌نویسد: «پسر یازدهم امیرالمومنین (علیه السلام) یحیی است و مادر او اسماء بنت عمیس است پسر دوازهم امیرالمؤمنین (علیه السلام) یحیی است و مادر او نیز اسماء بنت عمیس است... ».

بقعه امام زاده سید حمزه

امامزاده سید حمزه تبریز در محلة سرخاب شهر تبریز واقع در استان آذربایجان شرقی ، در محل تقاطع خیابان ثقة الاسلام و بازارچة سید حمزه قرار دارد که در گذشته ازشکوه و عظمت زیادی برخوردار بوده است‌. صاحب کتاب «روضات الجنان و جنات الجنان‌» شکوه و زیبایی و بلندی بنا را تعریف کرده و گنبد و عمارت مقبره را «از کمال ارتفاع با آفتاب برابر» ستوده است‌.
سید حمزه‌، که در دربار غازان خان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده در سال 714 هـ ق به دست مغولان کشته شد و در بنایی که‌میرزا ابوطالب -وزیر آذربایجان‌- در همان سال بر آرامگاه وی احداث کرده به خاک سپرده شد. آنچه امروز از بقعة سیدحمزه باقی مانده‌، صحن نسبتاً وسیعی است که در سمت جنوب آن‌، مقبره قرار گرفته و در سمت شرق و شمال آن‌، حجرات ومدرس‌هایی است که از ده‌ها سال پیش متروک مانده و به امانتگاه اموات تبدیل شده و در تعمیرات سال‌های 1333 – 1334هـ.ش که از محل اوقاف ظهیریه به عمل آمده دوباره به حجره و اقامتگاه طلاب علوم دینی تغییر صورت داده است‌. این بقعه‌گنبد بلندی دارد. طاق زیرین گنبد آیینه کاری شده و بر دور آن کتیبه‌هایی که مشتمل بر تاریخ می‌باشد نوشته‌اند. اصل بقعه‌،مقبرة کوچکی است که تقریباً چهار ذرع طول و سه ذرع عرض دارد.

پارک ولیعصر تبریز ( پارک موزیکال )

پارک ولیعصر تبریز یکی از پارکهای زیبای شهر تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی است که برگرفته از معماری اصیل ایرانی بوده و آبروها و 40 حوض میان راهی که بر گرفته از معماری اصیل ایرانی است در کل معابر این پارک احداث شده است. در مرکز این پارک استخری عظیم احداث شده که منبع اصلی آبهای در حال جریان آبروها و حوضهای آب این مجموعه میباشد
در دور تا دور این استخر نشیمنگاهها و آلاچیق‌های آجری با سقفهای کروی مسی احداث شده که بر زیبایی این استخر افزوده است طی توافق سازمان پارکها با سازمان زیبا سازی شهرداری و شهرداری منطقه یک ، طرح هوشمند سازی و آب نمای هوشمند موزیکال دراین استخر احداث شده است.

بازار فرش تبریز - مظفریه

یکی از ویژگی‌های بازارهای تاریخی، از جمله بازار تبریز، در شهر تبریز واقع در استان آذربایجان شرقی دسترسی آسان به چیزهایی است که مورد نیاز هستند. به همین دلیل بیشتر بخشهای بازار با اسامی خاصی مثل بازار سماور سازان یا بازار کفاشان مشهور شده اند.
برخی دیگر از بخشهای بازار هم با وجود نامی که به لحاظ کاربری در نگاه اول نامشخص می‌نماید، به کمک کسبه از تحول و تغییر در امان مانده اند و همچنان با همان نام تاریخی خود شناخته می‌شوند. مثل سرای امیر که بخش مستقل فروش طلا و جواهرات است یا تیمچه مظفریه که با قالی‌های دستبافتش شناخته می‌شود.
تیمچه مظفریه بی شک زیباترین بخش بازار تاریخی تبریز است، تیمچه ای با سقفی بلند، پنجره‌های کوچک و بزرگ سفید و رنگی در حاشیه‌ها و وسط سقف و ردیف‌های منظم حجره هایی که تو را تا سال ۱۳۰۵ قمری، تا روزی که حاج شیخ جعفر قزوینی این تیمچه را افتتاح کرد. می‌گویند شیخ جعفر در روز افتتاح این تیمچه، زیرکانه در جواب مظفرالدین میرزا که در آن زمان ولیعهد قاجار و ساکن تبریز بوده، مبنی بر اهدای این تیمچه به وی، نام تیمچه را به مظفرالدین میرزا هدیه می‌دهد و نام تیمچه‌ی زیبای بازار می‌شود مظفریه.

باغ شمس تبریزی

باغ شمس تبریزی،در استان آذربایجان شرقی به عنوان بزرگترین باغ - پارک شهری کشور در فضایی به مساحت۱۰ هکتار در دل شهر تبریز و در کنار باغ پارک بانوان چایکنار ، ساخته شده است.
این پارک یکی از زیباترین پارکهای کشور محسوب میشود که استفاده از معماری سنتی و معماری ایرانی سرلوحه کار ساخت این پارک بوده است.یکی از مهمترین کارهای انجام شده که نشان دهنده استفاده از معماری سنتی ایرانی دارد استفاده از حوضها و آبروهای سنتی با صدای شرشر آب و آلاچیقهای فراوان چوبی و بتنی ساخته شده در سرتاسر پارک میباشد که صفای پارک را چند برابر کرده است.
پارک شمس تبریزی با تملک و احیای باغ‌ها در دست تخریب بخش وسیعی از منطقه چایکنار تبریز ساخته و برای ساخت امکانات موجود در این پارک بیش از ۲۷۰میلیارد ریال هزینه شده است.

موزه سفال تبریز

موزه زنده سفال تبریز یکی از خانه‌های با ارزش قدیمی شهر تبریز  مرکز استان آذربایجان شرقی است که در سال 1379 با پشتیبانی مالی آقای مهندس محمدزاده استاندار وقت وهمت آقای مهندس اکبرتقی زاده اصل ریاست محترم سازمان میراث فرهنگی وگردشگری وقت ، خریداری ومرمت گردید.
موزه زنده سفال بخشی از بیرونی خانه ای قاجاری است که متعلق به خانواده صرافلاربوده است وخانواده علوی آخرین صاحبان آن بوده اند. مرمت این خانه با نظارت سرکار خانم مهندس نسرین مجتهدی در سال 1384 به پایان رسید. موزه زنده سفال پنج شنبه دهم شهریور1384خورشیدی با حضورمقامات فرهنگی استان، استاد عباس قابچی،استاداحمد قابچی استاد فریده تطهیری مقدم ، اعضای انجمن دوستداران سفال، هنرمندان سفالگر ودیگر هنرمندان وهنردوستان شهر، به دست آقای دکتر سبحان اللهی استاندار وقت آذربایجان شرقی، که حمایت مالی ایشان توانست مرمت واحیای خانه را به سرانجام برساند، گشایش یافت.

برج یانقین

برج یانقین شهر تبریز واقع در استان آذربایجان شرقی که در نبش خیابان خاقانی و بهادری واقع شده ، بنایی است آجری به ارتفاع 23 متر که در اواخر دوره قاجار ساخته شده است. پلان آن در داخل برج دایره شکل است و با یک رشته راه پله حلزونی به قسمت فوقانی متصل می‌شود.
کارکرد اصلی آن دیدبانی بوده که دارای هشت نورگیر در جهات مختلف است و در زمان خود (که به دلیل ارتفاع زیاد بر تمام شهر اشراف داشته) همواره نگهبانی در بالای سر آن کشیک می‌داد و به محض مشاهده آتش و شناسایی محل وقوع آن بلافاصله زنگی که از بالای سقف آویزان بود را به صدا در می‌آورد و ماموران آتش نشانی تبریز که در آن موقع جزو مجهزترین آتش نشانان ایران بودند، سریعا خود را به محل رسانده و با کمک آب انبار همسایه‌ها عملیات اطفاع حریق را انجام می‌دادند.

خانه بهنام

خانه بهنام یا بهنام گنجه‌ای یا قدکی از جمله قدیمی‌ترین خانه‌های تاریخی شهر تبریز در استان آذربایجان شرقی است که در اواخر دوران زندیه و اوایل دوران قاجار، به عنوان یک خانه مسکونی ساخته و در زمان ناصرالدین شاه قاجار، نوسازی و با نقاشی‌هایی تزیین شده است. این اثر در تاریخ ۲۳ فروردین ۱۳۷۶ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این خانه در اواخر دوران زندیان و اوایل دوران قاجار، به عنوان یک خانه مسکونی ساخته شده است. در زمان پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار، این خانه نوسازی و با نقاشیهایی تزیین شد. این خانه شامل یک ساختمان اصلی، بعنوان ساختمان قشلاقی و یک ساختمان کوچک بعنوان ساختمان ییلاقی است. مانند بسیاری از خانه‌های قدیمی ایرانی، این خانه دارای دو حیاط اندرونی و بیرونی است. در بازسازی اخیر این خانه، تاکنون چند نگارگری ایرانی فرسکو کشف گردیده است که هم اکنون در حال تعمیر شدن توسط متخصصان است. خانه بهنام بخشی از مدرسه معماری دانشگاه هنر اسلامی تبریز است.

پل قاری

قاری کورپوسی یا پل قاری از قدیمی‌ترین پل‌های شهر تبریز واقع در استان آذربایجان شرقی است که بر روی مهرانه رود (میدان چایی) قرار گرفته است و ارتباط بین بازار تبریز و محلات ششگلان و شتربان (دوه چی) را برقرار می‌سازد.
قاری در زبان ترکی آذربایجانی به معنی پیر و به شدت سالخورده است و چون هزینه ساخت این پل توسط یک پیر زن بسیار کهنسال فراهم شده این نام رو به خود گرفته است.

خانه حیدرزاده

خانه حیدرزاده در محله مقصودیه و در سمت جنوبی عمارت شهرداری شهر تبریز واقع در استان آذربایجان شرقی و در نزدیکی چند خانه تاریخی دیگر همچون: خانه‌های تاریخی سلماسی، بهنام، گنجه ای زاده، قدکی و… قرار گرفته است. در خصوص تاریخ دقیق ساخت بنای این خانه سند و زمان مشخص وجود ندارد ولی براساس مطالعات میدانی، قدمت بنا را می‌توان در حدود ۱۳۰ سال تخمین زد. براساس این مطالعات معمار اصلی بنا موسوم به حاج حبیب لک می‌باشد. این بنا در نقشه دارالسلطنه تبریز (۱۲۹۷ ه۰ق) به نام خانه حاج قلی خان سرتیپ آورده شده است. دقیق‌ترین اطلاعات موجود، غیر از عکس‌های هوایی سال ۱۳۳۵ و ۱۳۴۵، نقشه‌های تهیه شده در سال ۱۳۷۳ می‌باشد. خانه حیدرزاده به دلیل ارزشهای تاریخی و معماری آن در سال ۱۳۷۸ تحت شماره ۲۵۲۴ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.